Ιπτάμενοι σκοπευτές

Πηγή φωτογραφίας ΓΕΣ

Μια χαρακτηριστική φωτογραφία εκπαιδευτικής βολής προσωπικού των Ειδικών Δυνάμεων, από ελικόπτερο "εν πτήσει", κατά επίγειων στόχων. Μέθοδος που εφαρμόζεται στις αεροκίνητες επιχειρήσεις, είτε για την υποστήριξη επιγείων τμημάτων είτε για  την εκκαθάριση περιοχών για την ασφαλή προσγείωση αεροκινήτων δυνάμεων. Η χρήση των ιμάντων τεντωμένων σε σχήμα "Χ", προσφέρει ένα σημείο στήριξης για τον σκοπευτή. 

Πολύ καλά τα κράνη που φέρουν, όπως και οι εξαρτύσεις τους. Γενικά καλά προσεγμένα υλικά. 

Προσέξτε τις διόπτρες που φέρει ο σκοπευτής επί του τυφεκίου του! Συνδυασμός Trijicon και τύπου Red Dot που διευκολύνει την ακριβέστερη σκόπευση! Νομίζω ότι έχει και  καταδείκτη laser! 

Όπλο Μ16Α2 με ολόσωμο κοντάκιο και δίποδα, δείχνει κατάλληλο για σκοπευτή ακριβείας! Πολύ καλή και η διόπτρα παρατήρησης αυτού, του διπλανού από τον σκοπευτή. Προφανώς θα δείχνει και το αζιμούθιο παρατήρησης.

Σχολή Αλεξιπτωτιστών, ..32 χρόνια πριν!

Γράφει ο Κωστάκης Στέφανος

εφ. Λχιας ΚΔ

ΦΥΓΕ μακρυά!!! 

Θόλον ελέγχω!! 

Ήταν ένα πρωινό του Οκτωβρίου του έτους 1985 όταν διέβην την πύλη της ΣΧΑΛ έχοντας επιλεγεί για να περάσω ΣΒΕΑ (Σχολή Βασικής Εκπαιδεύσεως Αλεξιπτωτιστού). Η Σχολή Αλεξιπτωτιστών (ΣΧΑΛ) ιδρύθηκε στις 12 Μαρτίου 1955 στον Ασπρόπυργο Αττικής, χάρη στην πρωτοβουλία και τις προσπάθειες του Στρατηγού Ανδρέα Καλίνσκη, πρώτου Δκτού των Δυνάμεων Καταδρομών (1947- 1956). Ο Στρατηγός ήθελε να κάνει τους καταδρομείς του, αλεξιπτωτιστές. 

Η «υποδοχή» ήταν η …συνήθης για τις Καταδρομές με κάποιες κάμψεις και ένα «ελαφρύ» ΣΩΒΕ για …να μην ξεχνιόμαστε!!! Θυμάμαι (και μειδιώ) σαν χθες, προχωρώντας προς το εστιατόριο, τους παλιούς από τους διάφορους θαλάμους να μας υποδέχονται με τις γνωστές «ενθαρρυντικές» φράσεις: «νέοι θα πήξετε», «που πάτε στραβάδια» και τα υπόλοιπα που ακούγονται σ’ αυτές τις περιπτώσεις. 

Την επόμενη μέρα και αφού τελείωσαν τα γραφειοκρατικά και η τακτοποίησή μου στο λόχο ξεκίνησε η εκπαίδευση. Αρχικώς η γυμναστική για την φυσική βελτίωση η οποία γινόταν με τις «ελβιέλες» της εποχής. Καμμία σχέση, βεβαίως, με τα σημερινά αθλητικά υποδήματα. Μεγάλη σημασία δίνονταν στο τρέξιμο και θυμάμαι ότι κάποια μέρα με τον υπόλοιπο λόχο είχαμε κάνει είκοσι δύο γύρους στον στίβο, απόσταση που μου φάνηκε τεράστια τότε μιας και δεν είχα ξανατρέξει τόσο πολύ. Εν συνεχεία οι γνωστές ασκήσεις των καταδρομών για την σωματική βελτίωση πράγμα που ενισχύει το σώμα και την ψυχή σύμφωνα με το "νους υγιής εν σώματι υγιεί" των προγόνων μας. 

Εκτός από την γυμναστική υπήρχε, θυμάμαι, (και προφανώς θα υπάρχει ακόμη) η καθαρώς εκπαίδευση του αλεξιπτωτιστού. Ξεκινάμε με την εξάρτυση του αλεξιπτώτου και το κρέμασμά μας από κατάλληλη υποδομή ώστε να προσομοιάσει το πώς θα είναι στον αέρα. Εκεί λαμβάναμε διαταγές για να στρίψουμε δεξιά ή αριστερά τον μηχανισμό και κατ' επέκτασιν το αλεξίπτωτο. Τέλος στην ίδια υποδομή μαθαίναμε πώς να απελευθερωνόμαστε από το αλεξίπτωτο σε περίπτωση που ήταν απαραίτητο. 

Εν συνεχεία υπήρχε η προσομοίωση προσγειώσεων στο πριονίδι. Αυτή αποτελείτο από τρεις πάγκους διαφορετικού ύψους ο καθείς πάνω στους οποίους τρέχαμε και με το παράγγελμα των εκπαιδευτών πηδάγαμε και προσγειωνόμασταν σύμφωνα με τον τρόπο πού μας είχαν μάθει για το πως πρέπει να γίνονται οι προσγειώσεις. Όσοι έχουν περάσει από αυτήν την εκπαίδευση θα τους έχει μείνει αξέχαστο το γεγονός ότι παρά το ότι ήμασταν κουμπωμένοι μέχρις επάνω, το πριονίδι πέρναγε μέσα από τα ρούχα μας και έμπαινε παντού: αρβύλες, κάλτσες, εσώρουχα τα πάντα γέμιζαν με πριονίδι. 

Μετά από αυτό πηγαίναμε σ' έναν άλλο χώρο εκπαιδεύσεως όπου οι προαναφερθείσες εκπαιδεύσεις έρχονταν ένα βήμα πιο κοντά στην πραγματικότητα. Φοράγαμε τις εξαρτύσεις του αλεξιπτώτου και μας κρέμαγαν από μια κατασκευή περίπου πέντε μέτρα από το έδαφος. Από εκεί πηδάγαμε στο κενό και ένας μηχανισμός με σιδερένιους ιμάντες και τροχαλίες μας πήγαινε μέχρι το τέλος τής "αίθουσας". Πριν φτάσουμε εκεί ο εκπαιδευτής τράβαγε το κατάλληλο σχοινί και πέφταμε στο έδαφος με μια ταχύτητα περίπου σαν αυτήν πού θα αντιμετωπίζαμε στην πραγματικότητα. Εδώ έπρεπε να εφαρμόζαμε όσα είχαμε μάθει πριν ώστε να φτάσουμε με ασφάλεια στο έδαφος. 

Κατόπιν περνάγαμε σε προσομοίωση εξόδου ελικοπτέρου Σινούκ (Boeing CH-47 Chinook) ή εξόδου από την ράμπα του "Σε-130" (κατά την γνώμη μας θα έπρεπε να προφέρεται "Σι-130" μιας και προέρχεται από το Αμερικάνικο Lockheed C-130 Hercules). Υπήρχε μια κατασκευή που προσομοίαζε αυτές τις δύο ράμπες και εκεί "φεύγαμε" έξω από αυτήν κάνοντας αλματάκια με ενωμένα τα πόδια και λέγοντας: "101, 102, 103, 104, θόλο ελέγχω". Η αρίθμηση αντιστοιχεί στον χρόνο που κάνει για να αναπτυχθεί πλήρως το αλεξίπτωτο από την στιγμή που ο αλεξιπτωτιστής εγκαταλείψει το αεροπλάνο ή το ελικόπτερο. 

Μετά υπήρχε μια εκπαίδευση πιο κοντά στην πραγματικότητα κατά την οποίαν μας έδεναν σε μιαν εξάρτυση αλεξιπτώτου και με την βοήθεια μιας μηχανής ανέμου (ενός τεράστιου ανεμιστήρα) ή του αέρος, σερνόμασταν στο έδαφος με σκοπό να σηκωθούμε, να τρέξουμε πίσω από το αλεξίπτωτο και να πέσουμε πάνω στον θόλο ώστε να κλείσει και να πάψει να μας τραβάει. Δύσκολη αυτή εδώ η άσκηση με πολλούς (αλλά ελαφρύς) τραυματισμούς, σκισίματα ρούχων και άλλα τέτοια τα οποία όμως προσέδιδαν στην εκπαίδευση έναν ρεαλισμό που δεν θα μπορούσε να υπάρξει αλλού. 

Τέλος υπήρχε και ο "περιβόητος" πύργος. Αυτό ήταν μια σιδηροκατασκευή, ομοίωμα αεροσκάφους, ύψους τριάντα τεσσάρων ποδών όπου είναι και το ύψος πού πιθανόν να πάθει κανείς ίλιγγο. Εκεί ανεβαίναμε από την σκάλα φορώντας την εξάρτυση τού αλεξιπτώτου και μετά τις απαραίτητες κάμψεις "για να φύγει το άγχος", τις "αναφορές" και τα υπόλοιπα πού γνωρίζουν όσοι έχουν υπηρετήσει στις Καταδρομές, μας έδεναν σε τροχαλίες οι οποίες κρεμόντουσαν σε συρματόσχοινα τα οποία κατέληγαν σε ένα δίχτυ. Εκεί γίνονταν προσομοίωση άλματος σε μεγάλο βαθμό παρ' όλον ότι οι έχοντες ήδη άλματα στο ενεργητικό τους μας έλεγαν ότι ήταν πιο σκληρό από το κανονικό άλμα. Πηδάγαμε, λοιπόν, από τον πύργο, μετράγαμε "101, 102, 103, 104, θόλο ελέγχω" και κοιτάζαμε προς τα πάνω για να ιδούμε αν άνοιξε ο θόλος, η τροχαλία μας πήγαινε μέχρι το δίχτυ και εκεί ανοίγαμε χέρια - πόδια και αρπαζόμασταν από αυτό τελειώνοντας έτσι την διαδρομή. Κατόπιν μέναμε κρεμασμένοι περιμένοντας να έλθουν οι εκπαιδευτές να μας κατεβάσουν και να συνεχίσουμε την εκπαίδευση. 

Έτσι κύλησαν οι μέρες χωρίς στιγμή ξεκούρασης και με συνεχή δοκιμή των σωματικών και ψυχικών ορίων μας (αυτοί είναι και ο λόγοι πού πολλοί εγκαταλείπουν) για να φτάσουμε μετά από περίπου πενήντα ημέρες εκπαιδεύσεως στο πολυπόθητο πρώτο άλμα. Θυμάμαι την λαχτάρα πού είχα για να πραγματοποιήσω επιτέλους αυτό για το οποίο προετοιμαζόμουνα τόσον καιρό τώρα. 

Την προηγούμενη ημέρα είχαν "βγει οι σκοπιές" και ήμουν περιπολάρχης στο τελευταίο περίπολο. Αυτό σήμαινε ότι το περίπολο θα ήταν 03:00 με 06:00 και δοθέντος τού γεγονότος ότι το εγερτήριο ήταν στις 06:30 ο ύπνος θα ήταν ελάχιστος εκείνη την ημέρα. Ποιος μ' έπιανε όμως; Ποιό είκοσι δύο ετών παιδί λογάριαζε τον ύπνο μπροστά σ' αυτό το τεράστιο γεγονός; ΄Νυκτερινή κατάκλιση, λοιπόν, και ενημέρωση τού θαλαμοφύλακα για εγερτήριό μου στις 02:30 ώστε να είμαι έτοιμος εγκαίρως να ανταποκριθώ στην υποχρέωση τού περιπόλου αλλά και στο επερχόμενο άλμα. 

Μετά το πέρας του περιπόλου, πρωινό, αναφορά λόχου (κατά την οποίαν είχαμε εμψύχωση από τους αξιωματικούς για το πρώτο άλμα) και επιβίβαση στα ΡΕΟ γύρω στις 08:00 και μεταφορά μας στο αεροδρόμιο τής Ελευσίνας. Εκεί, πάντα με τάξη και καταδρομική πειθαρχία, φοράμε τα αλεξίπτωτα και περιμένουμε τούς πιλότους για να επιβιβαστούμε στο C-130. Πράγματι γύρω στις 09:00 τα αεροπλάνα ζεσταίνουν τις μηχανές τους και εμείς επιβιβαζόμεθα σε δύο ζυγούς (στίκς κατά την αλεξιπτωτιστική ορολογία) μέσα στην κοιλιά του ...κήτους. Καθόμαστε στις "θέσεις" του αεροσκάφους κρατώντας τον στατικό ιμάντα στο αριστερό ή στο δεξί μας χέρι, αναλόγως αν ο ζυγός σου βρίσκεται στην πόρτα αρχηγού ή βοηθού. Απογείωση, και μετά από μια σύντομη πτήση φτάνουμε πάνω από την ζώνη ρίψεως πού βρισκόταν στην περιοχή τής Πάχης Μεγάρων. 

Φωτ. αρχείου ΓΕΣ/ΔΕΔ

Οι εκπαιδευτές ανοίγουν τις πλάγιες θύρες του αεροσκάφους, ο αέρας μπαίνει με ορμή και θόρυβο μέσα, τελευταίοι έλεγχοι, το φωτάκι είναι ακόμα κόκκινο όπως και η αδρεναλίνη μας και δίδεται η διαταγή: "εγερθείτε". Παίρνουμε μέτωπο αντιθέτως της φοράς του αεροσκάφους και δίδεται η επόμενη διαταγή για να αγκιστρώσουμε τον στατικό ιμάντα του αλεξιπτώτου στο συρματόσχοινο πού διατρέχει το αεροσκάφος. 

Οι εκπαιδευτές μας ενημερώνουν για την ένταση και την κατεύθυνση του αέρος. Εννοείται ότι όλα τα προαναφερθέντα (διαταγές, παραγγέλματα, ενημερώσεις κλπ) γίνονται δια της …«αλεξιπτωτιστικής νοηματικής» μιας και ο θόρυβος εντός του αεροσκάφους είναι τέτοιος πού είναι αδύνατον να ακουστεί κάτι πού βγαίνει από ανθρώπινα χείλη. Τελευταίοι έλεγχοι, η αδρεναλίνη στα ύψη και η επόμενη διαταγή είναι η "στάσου στην πόρτα" στον πρώτον του ζυγού. Το αεροσκάφος ευθυγραμμίζεται με την ζώνη ρίψεως, οι παλμοί αυξάνονται, ξαφνικά το φωτάκι γίνεται πράσινο και η διαταγή "φύγε μακρυά" ακούγεται από τον αρχηγό ρίψεως και ο πρώτος στη σειρά αλεξιπτωτιστής βρίσκεται στο κενό.

Η ροή είναι ταχύτατη και βρίσκομαι σε ελάχιστο χρόνο στην ανοιχτή πόρτα έτοιμος να βρεθώ στο κενό. Χωρίς κανέναν δισταγμό πετάω τον ιμάντα με τον γάντζο στο βάθος με το αριστερό μου χέρι (το δεξί ήδη κρατάει το εφεδρικό αλεξίπτωτο) και αμέσως το φέρνω στην άλλη πλευρά τού εφεδρικού. Σκύβω, τινάζω το πόδι μου έξω και φέρνω το άλλο να τα κολλήσω μαζί και βρίσκομαι στο κενό. Ο αέρας με χτυπάει με δύναμη, στροβιλίζομαι ελαφρώς περί τον κατακόρυφο άξονά μου, ακολουθώ όσα μάθαμε στην εκπαίδευση και μετράω "101, 102, 103, 104, θόλο ελέγχω" και σηκώνω το κεφάλι μου να δω τον θόλο. Βέβαια ελάχιστο χρόνο πριν είχα νοιώσει το τράνταγμα που κάνει ο θόλος πού ανοίγει και ο οπτικός έλεγχος επιβεβαιώνει αυτό πού το σώμα ένοιωσε και που το πνεύμα ηρέμησε. 

Αμέσως φέρνω τα χέρια μου και πιάνω τούς ιμάντες κατευθύνσεως. Διαπιστώνω όμως ότι είχα "βγει στριμμένος", δηλαδή ότι οι ιμάντες τού αλεξιπτώτου είχαν περιστραφεί και συνεπώς δεν θα μπορούσα να το καθοδηγήσω εκεί που ήθελα. Εφαρμόζω ότι είχαμε μάθει στην εκπαίδευση και μετά από λίγο το αλεξίπτωτο (αλλά και η καρδιά μου!!!) έρχεται στην κανονική θέση του. Η θέα από τα τριακόσια περίπου μέτρα πού βρίσκομαι τώρα (το άλμα γίνεται περίπου από τα πεντακόσια) είναι εκπληκτική. Κάτω η εθνική οδός Αθηνών Κορίνθου, η πόλις των Μεγάρων, η θάλασσα της Πάχης, τα βουνά και εμείς, εκεί ψηλά, να απολαμβάνουμε μια ησυχία απόκοσμη μέσα στην οποίαν ακούγεται μόνον το θρόισμα τού θόλου τού αλεξιπτώτου. 

Κραυγές χαράς ακούγονται από τούς άλλους αλεξιπτωτιστές (και από εμένα φυσικά!!!) για την εκπληκτική εμπειρία τού άλματος που δεν χορταίνουμε να ρουφάμε Ο χρόνος, όμως, μέχρι την επαφή μας με το έδαφος είναι λίγος και δεν προλαβαίνουμε να απολαύσουμε το άλμα όσο θα θέλαμε. Ξαναπιάνω τους ιμάντες κατευθύνσεως και ψάχνω να βρω τον μαύρο καπνό από τις φωτιές σε λάστιχα πού έχουν ανάψει οι ομάδες εδάφους, αλλά και τα ανεμούρια τα οποία θα μας καθοδηγήσουν σε μια ασφαλή προσγείωση. 

Μόλις εντοπίζω όλα τα προαναφερθέντα στρίβω τούς ιμάντες κατευθύνσεως εις τρόπον ώστε να «έχω μέτωπο» προς την ροή του ανέμου και ψάχνω να βρω ένα σημείον προσγειώσεως. Το βρίσκω, κάνω μια – δυο στροφές με το αλεξίπτωτο ώστε να στοχεύσω προς τα εκεί και αρχίζω τις διαδικασίες προσγειώσεως. Η αδρεναλίνη στα ύψη μιας και η προσγείωση (αφού η υπόλοιπη διαδικασία πήγε καλά) είναι το πιο επικίνδυνο σημείον του αλεξιπτωτισμού. 

Τρία – τέσσερα περίπου μέτρα πριν το έδαφος αρπάζω τους μπροστινούς ιμάντες τού αλεξιπτώτου, φέρνω τα χέρια μου στο στήθος, σφίγγω τα πόδια, τεντώνω τα πέλματα και μόλις αυτά ακουμπούν στο έδαφος πέφτω δεξιά ακουμπώντας τούς μηρούς στο έδαφος, μετά πιο πάνω, σηκώνω τα πόδια και τα στρίβω αριστερά ακουμπώντας ταυτοχρόνως τον ώμο μου και τελειώνω την διαδικασία φέρνοντας τα πόδια μου στο έδαφος. Σηκώνομαι γρήγορα και τρέχω πίσω από τον θόλο πέφτοντας πάνω του ώστε (εξ αιτίας τού αέρος) να μην με σύρει στο έδαφος. Και εδώ τελείωσε το άλμα. 

Στέκομαι και κοιτάω προς τον ουρανό τούς άλλους αλεξιπτωτιστές απολαμβάνοντας το θέαμα και ευχόμενος όλοι να έχουν ευτυχή κατάληξη όπως την ιδικήν μου. Εν συνεχεία λύνω την εξάρτηση και την βγάζω από πάνω μου, μαζεύω το αλεξίπτωτο και το τοποθετώ στον σάκο Α3 που έχω μαζί μου, βάζω μέσα και το εφεδρικό, όλα αυτά στον ώμο μου και κατευθύνομαι προς το σημείον συγκεντρώσεως προσέχοντας να μην προκαλέσω ατύχημα στους άλλους αλεξιπτωτιστές που ακόμα πέφτουν, αλλά και να μην υποστώ κάποιο.. 

Καθ’ οδόν ξαναφέρνω το άλμα στο νου μου και σκέπτομαι ότι πραγματοποιήθηκε ένα παιδικό μου όνειρο. Συναισθήματα χαράς με κατακλύζουν και λαχταρώ να έλθει η επόμενη μέρα ώστε να ξανακάνω άλμα. Στη ΣΧΑΛ χρειάζονται πέντε άλματα για να θεωρηθεί κανείς πτυχιούχος αλεξιπτωτιστής και εμείς τα κάναμε σε περίοδο μιας εβδομάδος περίπου. Ανάμεσα σ’ αυτά ήταν και ένα νυκτερινό, μια ξεχωριστή εμπειρία πού θα μου μείνει αξέχαστη. 

Η εκπαίδευσή μου στην ΣΧΑΛ τελείωσε με τα τρία άλματα και δύο συντηρήσεως πέντε εν συνόλω. Ή παραμονή μου, δε, εκεί ολοκληρώθηκε με την απονομή των διπλωμάτων και των εμβλημάτων αλεξιπτωτιστού (των γνωστών και ως «πουλάδων» στην αργκό των Ειδικών Δυνάμεων) σε μια τελετή πού έγινε με την ολοκλήρωση και των πέντε αλμάτων. Βεβαίως η εκπαίδευση μπορεί να τελείωσε αλλά δεν «τελείωσαν» από την μνήμη μου ούτε αυτά που μάθαμε σ’ αυτό το σχολείο ούτε και το πνεύμα τού ΛΟΚατζή, το πνεύμα των Ελλήνων Καταδρομέων. 

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΟΣΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΜΕΝΟΥΝ ΟΣΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΑΝΤΕΧΟΥΝ 

Υ.Γ. 1. Ας με συγχωρέσουν οι νεότεροι για τυχόν παραλείψεις και λάθη. Τα τριάντα χρόνια από εκείνο το πρωινό τού Οκτωβρίου ρίχνουν βαριά την σκιά τους στην μνήμη και ξεφεύγουν κάποια πράγματα. 

2. Ευχαριστώ τους φίλους Σ.Β. και Δ.Ζ για τις διορθώσεις και παρατηρήσεις τους.

Ο ..κλεμμένος Κέρβερος!

Μια πολύ ωραία φωτογραφία εκπαιδευτικού άλματος ελεύθερης πτώσης από προσωπικό των ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων, με πλήρη φόρτο, πάνω από την ΖΡ Μεγάρων.  

Όπως γράφει η ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ, στα πλαίσια της διμερούς στρατιωτικής συνεργασίας, ήλθαν στην χώρα μας προσωπικό και μέσα της αμερικανικής 37ης Μοίρας Εναερίων Μεταφορών (37 Airlift Squadron) κάτι ανάλογο με το δικό μας 865 Τάγμα Εναερίου Εφοδιασμού (ΤΕΝΕΦ), για συνεκπαίδευση με μονάδες της Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων, στις ρίψεις εφοδίων, υλικών και προσωπικού. Η συνεργασία με την κωδική ονομασία "Stolen CerberusV" (Κλεμμένος Κέρβερος 5) έληξε χθες.

Μπράβο παιδιά!

Τώρα που κολλάει ο ..κλεμμένος Κέρβερος! Από την μυθολογία μας, αποτελεί τον 12ο άθλο του Ηρακλή, ο οποίος κατέβηκε στον Άδη, έκλεψε τον φοβερό Κέρβερο το σκυλί του Άδη και τον έφερε στον Ευρυσθέα, ο οποίος αφού ...κατουρήθηκε από τον φόβο του τον ξαπόστειλε πίσω!

Τα C-130 Hercules τι μας θυμίζουν!

Διαστρέμματα, θλάσεις και κατάγματα

Γράφει: ο Αντωνίου Παντελής

Καθηγητής Φυσικής. Αγωγής

Τι μπορούμε να κάνουμε όταν κατά την άσκηση μας παρουσιάζονται διαστρέμματα, θλάσεις ή κατάγματα;

Συνδεσμικοί τραυματισμοί (Διαστρέμματα)

Είναι συνηθισμένοι τραυματισμοί και πραγματοποιούνται όταν οι σύνδεσμοι δέχονται μεγάλα μηχανικά φορτία ή προσπαθούν να σταθεροποιήσουν την άρθρωση.

Πολλές φορές μπορούν να προκληθούν ακόμη και κατά τη διάρκεια του βαδίσματος, ενώ στα σπορ συχνά προκαλούνται όταν μετά την προσγείωση από άλμα 'γυρίσει' το πόδι του αθλητή. Συνοδεύονται από πόνο, συχνά οίδημα και ίσως δυσκολία στην κίνηση.

Αυτό λοιπόν που κάνουμε αρχικά είναι να μειώσουμε το οίδημα τοποθετώντας πάγο(1), να επιδέσουμε σφικτά με ελαστικό επίδεσμο και να μην αφήσουμε τον τραυματία να επιβαρύνει ξανά την τραυματισμένη περιοχή.

Η χρήση ψυκτικού δεν ενδείκνυται διότι λειτουργεί ως αναισθητικό, με αποτέλεσμα ο αθλητής να μην αντιλαμβάνεται τον πόνο, να επιβαρύνει την περιοχή και στο τέλος και τον τραυματισμό του.

Τα διαστρέμματα χωρίζονται σε πρώτου, δευτέρου και τρίτου βαθμού. Στα πρώτα αρκεί ο τρόπος αντιμετώπισης που περιγράψαμε, ενώ σε πιο δύσκολες καταστάσεις μπορεί να χρειαστεί ακόμη και η τοποθέτηση νάρθηκα ή γύψου.

Θλάσεις

Πολλοί συχνοί τραυματισμοί που μπορούν να προκληθούν είτε από υπερβολική φόρτιση π.χ στον στίβο είτε από άμεση πλήξη π.χ στο ποδόσφαιρο.

Διακρίνονται σε θλάσεις πρώτου, δευτέρου και τρίτου βαθμού και μπορούν αποκατασταθούν μέσα σε λίγες ημέρες ή αρκετές εβδομάδες. Κύρια συμπτώματα είναι ο πόνος και το οίδημα. Αυτά καταπολεμούνται με την τοποθέτηση πάγου(1) στην περιοχή και περίδεση.

Ο πάσχων δεν θα πρέπει να χρησιμοποιεί την τραυματισμένη περιοχή μέχρι την εξέταση από ιατρό. 

Κατάγματα

Το κάταγμα παρουσιάζεται πιο σπάνια από τους προηγούμενους τραυματισμούς, κυρίως σε αγώνες ποδοσφαίρου. Στο σημείο προκαλείται έντονος πόνος, οίδημα, παραμόρφωση, αδυναμία κίνησης ή μερικές φορές μη φυσιολογική κίνηση. Η αντιμετώπιση του κατάγματος απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή αφού μια λάθος κίνηση μπορεί να χειροτερέψει την κατάσταση.

Το πρώτο πράγμα που κάνουμε είναι να ακινητοποιήσουμε το τραυματισμένο μέλος μαζί με τις αρθρώσεις. Γι’αυτό το σκοπό μπορούν να επιστρατευτούν από επίδεσμοι μέχρι ζώνες και ρούχα ή ακόμη και σανίδια(2). Αν υπάρχει αιμορραγία(3) θα πρέπει να υπάρχει σφικτό δέσιμο το οποίο θα χαλαρώνει και θα επανέρχεται, ενώ σε διαφορετική περίπτωση δεν απαιτείται σφικτή περίδεση καθώς αυτή δημιουργεί προβλήματα στην κυκλοφορία του αίματος.

Δύο σημεία που πρέπει να προσεχθούν ιδιαίτερα είναι η μη ανάταξη του κατάγματος από μη ειδικό και η προσεκτική μεταφορά ατόμου με κάταγμα στον αυχένα και τη σπονδυλική στήλη(4). Αν κάποιος δεν γνωρίζει είναι προτιμότερο να φροντίζει για την ψυχολογική μόνο υποστήριξη του πάσχοντα περιμένοντας εξειδικευμένο άτομο για τη μεταφορά του.

Πηγή

Επεξηγήσεις

(1) Στην περίπτωση δραστηριότητας στο βουνό και γενικά στην ύπαιθρο, όπου δεν υπάρχει η διαθεσιμότητα πάγου (εκτός από την περίπτωση διαβίωσης σε χιονοσκεπείς περιοχές), είναι καλό να μεταφέρεται στο υγειονομικό σακίδιο σπρέι ή  ζελέ πάγου. Και τα δύο βρίσκονται εύκολα στα φαρμακεία.

(2) Υπάρχουν πολλοί αυτοσχέδιοι τρόποι που περιγράφονται σε διάφορα εγχειρίδια αλλά και στο διαδίκτυο.  Στο εμπόριο βεβαίως υπάρχουν σχετικά οικονομικοί τυποποιημένοι νάρθηκες που είναι ελαφρείς, εύκολοι στην μεταφορά και δεν καταλαμβάνουν όγκο. Μπορείτε να βρείτε νάρθηκες αλουμινίου, όπως και φουσκωτούς νάρθηκες εξ ίσου αποτελεσματικούς.  Η παροχή πρώτων βοηθειών διαφέρει ανάλογα με το κάταγμα. Αλλιώς αντιμετωπίζονται τα κατάγματα κνήμης για παράδειγμα και αλλιώς τα κατάγματα καρπού.

(3) Το σταμάτημα της αιμορραγίας είναι το υπ' αριθμόν ένα πράγμα που πρέπει να γίνει και σ' αυτό βοηθούν πολύ τα αιμοστατικά σκευάσματα και οι αιμοστατικοί επίδεσμοι. ή "Tourniquet" αγγλιστί Ένα καλό βιβλίο Α' Βοηθειών, κυκλοφορεί, γραμμένο από διασώστη και μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ.

(4) Τα κατάγματα αυχένα και σπονδυλικής στήλης είναι πολύ σοβαρές καταστάσεις. Αν ο διασώστης δεν κινδυνεύει, μπορεί να φροντίσει τον τραυματία με τους κατάλληλους ακινητοποιητές, αυχένα και σπονδυλικής στήλης και με το ανάλογο φορείο μεταφοράς. Αν όμως υπάρχει κίνδυνος από επικείμενη πυρκαϊά ή έκρηξη, ή από φονικά πυρά και πρέπει οπωσδήποτε να μετακινηθεί ο τραυματίας, πιάνουμε γερά τα ρούχα του θύματος στους ώμους, στέκοντας από πίσω του και στηρίζοντας τον αυχένα και το κεφάλι του στα αντιβράχια μας τον τραβάμε όσο μπορούμε πιο προσεκτικά, (όπως μας επιτρέπει η επικρατούσα κατάσταση) μακριά από την επικίνδυνη περιοχή. Το πώς ενεργεί ένας διασώστης μάχης, μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ.

Ανιχνευτής

Η χρήσιμη μαγειρική σόδα

Πολλές φορές τα πιο απλά υλικά είναι χρησιμότερα από τα πολύπλοκα και ακριβότερα για να αντιμετωπίσεις διάφορα προβλήματα. Αρκεί να ξέρεις! Ειδικά όταν μιλάμε για επιβίωση σε έκτακτες καταστάσεις. Ένα απ' αυτά τα απλά υλικά, είναι η "ταπεινή" μαγειρική σόδα, που την αγοράζεις από το σούπερ μάρκετ.

Το επιστημονικό της όνομα είναι "διττανθρακικό νάτριο" και εκτός από την μαγειρική χρησιμοποιείται και πολλές άλλες χρήσεις. Οι ιδιότητες της είναι ιδιαίτερα χρήσιμες για όσους ασχολούνται με αθλητισμό και διαβίωση στην φύση με καταβολή μεγάλης φυσικής προσπάθειας (πολύωρες πορείες, αναβάσεις, κάμπινγκ, κλπ).

To διττανθρακικό νάτριο (κοινώς σόδα) είναι ένα αλκαλικό άλας που μπορεί να χρησιμεύσει στη ρύθμιση της οξύτητας στον οργανισμό. Η λελογισμένη προληπτική χρήση του, επιφέρει θετικά αποτελέσματα στις επιδόσεις σε αθλήματα. Γενικά η λήψη του βοηθά στην αποβολή της πλεονάζουσας ποσότητας του γαλακτικού οξέως, που δεν απορροφάται στον επιθυμητό βαθμό και δημιουργεί την αίσθηση της μυικής κόπωσης και του πόνου. 

"Η πραγματική όμως αιτία της μυικής κόπωσης, είναι το αποτέλεσμα συγκέντρωσης ιόντων υδρογόνου. Για κάθε μόριο γαλακτικού οξέος που παράγεται στο σώμα, ένα ιόν υδρογόνου επίσης σχηματίζεται. Τα ιόντα υδρογόνου μειώνουν το ph του αίματος και κάνουν τις μυικές ομάδες όξινες. Αυτή η οξύτητα ερεθίζει τις νευρικές απολήξεις των μυών και προκαλεί πόνο και κάψιμο που λανθασμένα αποδίδονται στο γαλακτικό οξύ".

Η αλήθεια είναι ότι το γαλακτικό οξύ αποτελεί το καλύτερο καύσιμο για τον οργανισμό και η μοντέρνα προπονητική επιστήμη, επικεντρώνεται στο πώς θα εκπαιδευτούν οι αθλητές ώστε να καταναλώνουν το γαλακτικό οξύ έγκαιρα χωρίς συσσωρεύσεις. 

Σε πολύωρες όμως πορείες με φόρτο, με συνεχή καταπόνηση του σώματος, είναι λίγο δύσκολο να πετύχει κάποιος την επιθυμητή ισορροπία. Η προληπτική λήψη της αλκαλικής μαγειρικής σόδας διαλυμένης στο νερό, είναι ό,τι καλύτερο για την αποφυγή της πρόωρης κόπωσης εξ αιτίας της δημιουργουμένης οξύτητας των μυών. Επειδή στο βουνό δεν έχουμε την πολυτέλεια και την δυνατότητα να κάνουμε ειδική διατροφή με αλκαλικές τροφές,, η σόδα δίνει μια απλή λύση σε έκτακτες καταστάσεις.

Αν κάποιος, 90 λεπτά πριν από την δραστηριότητα, πιει ένα λίτρο νερό, με διαλυμένη σόδα σε αναλογία, 100mg/kg βάρους του, όπως αναφέρουν οι ειδικοί, η επίδοση θα είναι καλύτερη, αφού η κόπωση θα "απομακρυνθεί".

Η χρήσιμη μαγειρική σόδα (Πηγή)

Η σόδα επίσης μπορεί να βοηθήσει στην αναπλήρωση χαμένων ηλεκτρολυτών. Είναι απαραίτητο, όταν η θερμοκρασία είναι μεγάλη και οργανισμός με τον ιδρώτα χάνει σε άλατα και μέταλλα ή όταν η απώλεια συμβαίνει στην άσχημη κατάσταση της γαστρεντερίτιδας, ειδικά σε διαβίωση στην ύπαιθρο. Κανονικά η αναπλήρωση γίνεται είτε με τυποποιημένα προϊόντα ηλεκτρολυτών σε σκόνη ή χάπια, που βρίσκονται εύκολα σε φαρμακεία. Η εμπειρική μέθοδος είναι με τη χρήση μαγειρικής σόδας, αλατιού και ζάχαρης. Σ' ένα λίτρο νερό, ρίχνουμε 4 μικρές κουταλιές (του γλυκού) ζάχαρη, μισή κουταλιά μαγειρική σόδα και 1/4 του κουταλιού αλάτι. Ανακατεύουμε καλά το μείγμα και έχουμε ένα υγρό γεμάτο ηλεκτρολύτες. 

Για την πρόληψη των κρυολογημάτων και των λοιμώξεων της γρίπης, αναφέρεται σαν ένα απλό και αποτελεσματικό φάρμακο, από τις αρχές του περασμένου αιώνα. με συγκεκριμένη δοσολογία:

"-Κατά την διάρκεια της πρώτης ημέρας έξι φορές από μισό κουταλάκι (του γλυκού) σόδας με ένα ποτήρι δροσερό νερό, κάθε περίπου δύο ώρες.

-Κατά την διάρκεια της δεύτερης ημέρας τέσσερις φορές από μισό κουταλάκι σόδας με ένα ποτήρι δροσερό νερό, με την ίδια συχνότητα 

-Κατά την τρίτη ημέρα από μισό κουταλάκι σόδας με ένα ποτήρι δροσερό νερό πρωί και βράδυ.

-Στην συνέχεια μισό κουταλάκι σόδα με ένα ποτήρι δροσερό νερό κάθε πρωί μέχρι την αποθεραπεία.

Η δοσολογία δεν πρέπει να υπερβαίνει τις επτά δόσεις με μισό κουταλάκι ανά ημέρα, και για ηλικίες άνω των 60 ετών δεν πρέπει να λαμβάνονται πάνω από τρεις δόσεις με μισό κουταλάκι την ημέρα. Επιπλέον, να μην χρησιμοποιείται η μέγιστη δοσολογία για περισσότερο από δύο εβδομάδες." 

Σε ελαφρά ηλιακά εγκαύματα και τσιμπήματα εντόμων, είναι άριστο. Δημιουργούμε πολτό με νερό και μαγειρική σόδα και τον τοποθετούμε επάνω στο έγκαυμα ή στο τσίμπημα.

Για μικρά θραύσματα γυαλιών ή ξύλου και ακίδες, διαλύουμε μια κουταλιά της σούπας μαγειρική σόδα σε ένα μικρό κύπελλο νερό και στη συνέχεια τοποθετούμε το μείγμα στην πληγείσα περιοχή δύο φορές την ημέρα. Πολλά θραύσματα θα βγουν από μόνα τους μετά από μερικές μέρες, χρησιμοποιώντας αυτή τη θεραπεία.

Για ατομική υγιεινή στόματος και σώματος, επίσης χρησιμοποιείται η σόδα. 3 μέρη σόδας, ένα μέρος νερού.

Πρέπει μετά απ' όλα αυτά να ειπωθεί, ότι αν και η σόδα έχει αρκετές ιατρικές χρήσεις, δεν αντικαθιστά τις κανονικές ιατρικές και κλινικές αγωγές. Σε μια κατάσταση ανάγκης επιβίωσης όμως, αποτελεί την καλύτερη εναλλακτική λύση. Επομένως καλόν είναι να υπάρχει διαθέσιμη σε μια λογική ποσότητα, στην ατομική συλλογή μας, γιατί ...ποτέ μη λες ποτέ!

Ανιχνευτής

Θερμές Ευχές!

Πώς να παραμείνεις ζωντανός σε εμπόλεμη ζώνη

Ουκρανός στρατιώτης εκτελεί αυτόματη βολή με ελαφρύ πολυβόλο από τη θέση του ορθίως, προς την κατεύθυνση των φιλορώσων αυτονομιστών. Είναι σαφές ότι η βολή είναι τελείως άστοχη καθώς βάλει με αυτόν τον τρόπο σπαταλώντας πυρομαχικά. (Πηγή)

Έχουν γραφεί πολλές εμπειρίες μαχητών στο παρελθόν, οι οποίες διασώθηκαν μέσα από βιβλία και προσωπικά απομνημονεύματα. Πολλές φορές αποδίδονται με γλαφυρό, λογοτεχνικό λόγο που προκαλούν συγκίνηση και συναίσθημα και σε άλλες περιπτώσεις, αναφέρονται με ύφος περιπέτειας και ίσως ικανοποίησης! Υπάρχουν όμως και κάποιοι, που με επαγγελματικό τρόπο περιγράφουν τα βιώματά τους και προσπαθούν να εντοπίσουν τα λάθη και τις σωστές κινήσεις.

 Όπως έχει δείξει η εμπειρία, ποτέ η ίδια ακριβώς κατάσταση δεν αποτυπώνεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο στην αντίληψη κάθε ατόμου, που συμμετείχε σ' αυτήν. Έτσι και στην κατάσταση μάχης. Αλλιώς την αντιμετωπίζει ένας εκπαιδευμένος μαχητής και αλλιώς ένας τελείως απροετοίμαστος. Η επιβίωση ενός προετοιμασμένου ανθρώπου, για μια τέτοια δύσκολη κατάσταση, θεωρείται  πιθανότερη,  απ' αυτήν ενός "άψητου" και αμάθητου.

Κάποτε, όπως έλεγαν οι παλιοί, στους πολέμους, αφού σκοτώνονταν αρχικά πολλοί, οι άλλοι που έμεναν, επιβίωναν, γιατί τα παθήματα των νεκρών, είχαν γίνει μαθήματα για τους ζωντανούς! Τα μαθήματα καταγράφονταν και  διδάσκονταν στους νεότερους, σαν απαράβατοι κανόνες! Αυτοί οι γραμμένοι κανόνες, περιέχονται λοιπόν στους στρατιωτικούς κανονισμούς, για να μαθαίνουν οι επερχόμενες γενιές στρατιωτών, αν και εφ' όσον υπηρετούν την θητεία τους σαν πιστοί και φιλότιμοι και βέβαια δεν χάνουν τον χρόνο τους, αλλά εκπαιδεύονται! Τι γίνεται όμως όταν κάποιος εντελώς ανεκπαίδευτος βρεθεί αντιμέτωπος με τον πόλεμο;

Ουκρανοί στρατιώτες και εθελοντές, εκπαιδεύονται στις πρώτες βοήθειες, πριν μετακινηθούν προς την εμπόλεμη ζώνη. (Πηγή)

Πριν από λίγα χρόνια, όταν φούντωσε ο πόλεμος στην Ουκρανία, ένας  Ουκρανός που δεν είχε κληθεί στα όπλα, πιθανόν λόγω του νεαρού της ηλικίας και θέλοντας να προετοιμασθεί, γιατί θεωρούσαν τότε  βέβαιη την ρωσική εισβολή, έκανε μια πρωτότυπη, (ίσως πλακατζίδικη) κίνηση. Μέσα στον φόβο, που του προκαλούσε η ανασφάλεια της έλλειψης στρατιωτικής εκπαίδευσης και μάλλον στην απελπισία του, άρχισε να "εκπέμπει" στο διαδίκτυο σε αγγλόφωνα κοινωνικά δίκτυα ερωτήματα  SOS και  να αναζητά πληροφορίες για το πώς μπορεί να επιβιώσει στη μάχη, όντας ανεκπαίδευτος! Έγραψε:

"Γειά σας, είμαι ο Μαρκ και είμαι από την Ουκρανία. Έχουμε επιστρατεύσει περίπου 40.000 στρατιώτες λόγω της απειλής ρωσικής επέμβασης. Δεν επιστρατεύτηκα, αλλά αν η Ρωσία μας επιτεθεί, θα δηλώσω εθελοντής. Η κυβέρνησή μας δίνει στους στρατιώτες μας μόνο από ένα τυφέκιο  ΑΚ-47, λίγους γεμιστήρες και στρατιωτική στολή. Χωρίς εξάρτυση!

Δεν έχω υπηρετήσει ποτέ και δεν έχω  κάνει οποιουδήποτε είδους στρατιωτική εκπαίδευση! Αυτό που ξέρω είναι ότι σε δυο εβδομάδες. πολύ πιθανόν να βρεθώ σε κάποιο όρυγμα πυροβολώντας Ρώσους. Ζητώ από οποιονδήποτε είχε στρατιωτική εκπαίδευση συμβουλές, για το πώς θα επιβιώσω σε πόλεμο Ευχαριστώ!"

Οι απαντήσεις του ήλθαν σαν βροχή θα έλεγα, από σχετικούς και ...άσχετους! Ο ίδιος εντυπωσιάστηκε από την ανταπόκριση, που μάλλον δεν περίμενε! Κάποιες όμως απαντήσεις, προέρχονταν από εμπειροπόλεμους βετεράνους Αμερικανούς στρατιώτες, οι οποίοι είχαν πολεμήσει στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν.

Διαλέγοντας τις καλύτερες συμβουλές, δείτε τι του έγραψε ένας πρώην Αμερικανός αλεξιπτωτιστής:

" Δεν είμαι βέβαιος πόση βασική εκπαίδευση θα κάνεις, οπότε θα σου δώσω μερικές συμβουλές, χρήσιμες για κάποιον που μπαίνει στη μάχη με λίγη ή καθόλου εκπαίδευση.

• Μάθε πώς να πυροβολείς. Αν δεν σου δείξουν, βρες κάποιον βετεράνο να σε εκπαιδεύσει. Πάντα να χρησιμοποιείς τα σκοπευτικά όργανα του τυφεκίου σου. Ποτέ να μην κάνεις αυτόματη βολή. Πάντα να πυροβολείς από θέσεις που στηρίζουν το όπλο σου, είτε στο έδαφος είτε πάνω σε μάντρα ή τοίχο. Βολές χωρίς να στηρίζεις το όπλο σου είναι πολύ δύσκολες. Αν δε σου χορηγήσουν πολλά πυρομαχικά, να πυροβολείς μόνο σε ό,τι βλέπεις. Άφησε σε κάποιον άλλο να κάνει καλυπτικά πυρά.

• Να καθαρίζεις το όπλο σου, όσο μπορείς πιο καλά. Να μην αφήνεις να γεμίζει βρωμιές.

• Να πηγαίνεις με κάποιον που ξέρει τι κάνει

• Μάθε όσα πιο πολλά μπορείς. Ειδικά πρώτες βοήθειες και ασύρματο, όπως και για τα εκρηκτικά και πώς να τα χρησιμοποιείς.

• Να μην στριμώχνεσαι με άλλους. Αν δεις άλλους να μαζεύονται πολλοί μαζί, μέσα σε ένα  χαντάκι ή πίσω από τοίχο, μείνε 5 με 10 μέτρα μακριά τους. Αν τρέχουν όλοι μαζί σαν γκρουπ και εσύ είσαι μέσα σ' αυτό το γκρουπ, σταμάτα! Άφησέ τους να προχωρήσουν μπροστά 5 με 10 μέτρα και μετά ακολούθησέ τους.

• Να πέφτεις κάτω! Να μην τρέχεις σκυφτός. Να πέφτεις στο έδαφος εάν γίνει κάποια έκρηξη κοντά σου ή αν κάποιος αρχίσει να πυροβολεί. Πέσε κάτω! Το έδαφος είναι φίλος σου. Χώσου κάτω από το έδαφος αν μπορείς. Χαντάκια, λακκούβες  και βαθουλώματα θα σε προστατεύσουν, πολύ καλύτερα απ' ό,τι ένας τοίχος από τούβλα. Αν κάτι κακό συμβεί, από ένστικτο ο άνθρωπος τρέχει να το αποφύγει, αλλά στη μάχη, έτσι θα σκοτωθείς.  Να πέφτεις στο έδαφος!

• Αν καθηλωθείς μέσα σε χαντάκι ή σε δωμάτιο, ή πίσω από τοίχο, καθώς οι σφαίρες πέφτουν γύρω σου, καλύτερα να σκεφτείς τρόπο να φύγεις από εκεί. Σε καθηλώνουν, ενώ κινούνται εναντίον σου. Κινήσου έρποντας, παρά τρέχοντας σε τέτοιες καταστάσεις.

• Όταν είναι να μετακινηθείς (σ.σ. σε άλλη θέση),  να σηκώνεσαι και ενώ τρέχεις να σκέφτεσαι, "Είμαι όρθιος, με είδε (σ.σ. ο εχθρός), πέφτω κάτω" και πέσε κάτω!

• Μην πυροβολείς ελικόπτερα ή αεροπλάνα και κρατήσου μακριά απ' αυτούς που το κάνουν. Απλά προκαλούν την προσοχή, ενώ δεν μπορούν να τα κτυπήσουν έτσι και αλλιώς.

• Βεβαιώσου ότι εσύ και οι σύντροφοί σου γνωρίζετε από αιμοστατικούς επιδέσμους. Η σωστή χρήση τους έχει σώσει τις περισσότερες ζωές στα σύγχρονα πεδία μάχης, από οτιδήποτε άλλο.

• Αν μπορείς να καταταγείς σε μονάδα ειδικών επιχειρήσεων, είναι προτιμότερο από οπουδήποτε αλλού. Αυτού του είδους οι μονάδες, εκπαιδεύονται σωστά και διαθέτουν όλα τ' απαραίτητα υλικά για να αντιμετωπίσουν τον πόλεμο αλλά και για να επιβιώσουν.

• Πίνε νερό. Η αφυδάτωση θα σε σκοτώσει το ίδιο καλά, όπως μια σφαίρα.

• Τρώγε όποτε μπορείς. Δεν πεινάς γιατί είσαι σε υπερένταση; Να τρως όπως και να είσαι. Κατάπινε ακόμη και με τη βοήθεια νερού.

• Η διστακτικότητα σκοτώνει. Είναι καλύτερα να κάνεις κάτι λάθος, από το τίποτα.

• Κράτα το ηθικό σου και την πίστη σου. Διατηρώντας θετικό πνεύμα, θα σε βοηθήσει να παραμείνεις ζωντανός"

Καλές συμβουλές για να τις αγνοήσει κανείς. Συμβουλές που καταγράφονται μεν σε στρατιωτικά εγχειρίδια και μάλλον ακούγονται στην εκπαίδευση,  αλλά περνούν από τους "εν ειρήνη διάγοντες" στρατιώτες ωσάν ψιλά γράμματα.

Παράδειγμα: Πόσοι ξέρουν, έτσι αμέσως ν' απαντήσουν, όταν κατά τη διάρκεια ανταλλαγής πυρών ακούν πρώτα το πλατάγισμα, μετά την εκπυρσοκρότηση και μετά ...το σφύριγμα της σφαίρας, από ποιά απόσταση τους πυροβολούν;  Κάπως έτσι εννοούνται "τα ψιλά γράμματα" που δεν είναι καθόλου ψιλά! Αν είχαν την εμπειρία θα ήξεραν γιατί "όποιος έχει καεί, φυσάει και το γιαούρτι".

Εκπαίδευση και πάλι εκπαίδευση!

Ανιχνευτής

Ειδικό Τμήμα Αλεξιπτωτιστών

Σκηνή αμφίβιας εκπαίδευσης από άνδρες του Ειδικού Τμήματος Αλεξιπτωτιστών, (ΕΤΑ) που παρουσιάσθηκε σε  πρόσφατη εκπομπή της ΕΡΤ. Η Ομάδα είναι έτοιμη να αφεθεί στο νερό, για υποβρύχια πορεία προς την ακτή. Φαίνονται οι συσκευές κατάδυσης κλειστού κυκλώματος που φορούν, όπως και ο λοιπός ειδικός εξοπλισμός. Κινήσεις και τακτικές νύκτας, που γίνονται όμως με φως ημέρας, για λόγους επίδειξης δεξιοτήτων.

Σπάνιες εικόνες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Ίσως γιατί θέλουν να δηλώσουν ..παρουσία! Το μήνυμα που στέλνουν είναι: "Εδώ είμαστε!" Είναι βέβαιο ότι οι αποδέκτες το έχουν ακούσει "δυνατά και καθαρά".   …-.-

Όσοι δεν  έχετε δει το βίντεο, μπορείτε να το βρείτε ΕΔΩ

Ανιχνευτής

Η επιχείρησις των Δωδεκανήσων

Περίπολος Αναγνώρισης του Ιερού Λόχου. Νάξος 1944 (Φωτ. αρχείου ΓΕΣ/ΔΕΔ)

Το κείμενο που ακολουθεί έχει διασωθεί σε δημοσίευση της εφημερίδας "ΤΟ ΒΗΜΑ" στο φύλλο της 18 Σεπτεμβρίου 1977. Το εξέδωσε η εφημερίδα τότε, με την ευκαιρία της επιστροφής της τέφρας του αείμνηστου στρατηγού στην Ελλάδα. Αρχικά το κείμενο είχε δοθεί από τον ίδιο τον Τσιγάντε προς δημοσίευση σε ένα ιστορικό περιοδικό της εποχής. Δυστυχώς δεν υλοποιήθηκε η έκδοση και ο εκδότης του περιοδικού μετά θάνατον του Τσιγάντε, το παραχώρησε στην εφημερίδα.

Ο Τσιγάντες με λιτή γλώσσα, χωρίς να αυτοεπαίρεται, με σεμνότητα, εξιστορεί συνοπτικά τις επιχειρήσεις της μονάδος του και τα κατορθώματα των ανδρών του.

Για λόγους ιστορικής μνήμης το αναδημοσιεύουμε με την ευκαιρία της 70ης επετείου της ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα, πιστεύοντας ότι θα πρέπει να διαβαστεί από όλους τους Έλληνες, ώστε να γίνει περισσότερο αντιληπτός, κυρίως από τις νέες γενεές, ο αγώνας των προγόνων μας για την απελευθέρωση των νησιών μας στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Κανείς δεν μας τα έδωσε! Αγωνιστήκαμε και τα πήραμε!

Ανιχνευτής

Αφήγηση του Διοικητή του Ιερού Λόχου, Χριστόδουλου Τσιγάντε

" Ως την ημέρα της αποβάσεως στην Νορμανδία, ο Ιερός Λόχος δεν είχε δικαίωμα να επιχειρήσει στα Δωδεκάνησα. Οι Ιταλοί συνεμπόλεμοι και οι Τούρκοι και οι Ρώσοι δεν συμφωνούσαν να ανακατευθούν  Έλληνες με τα νησιά. Έτσι μόνο σποραδικώς πήγανε στις επιχειρήσεις των Άγγλων στα Δωδεκάνησα αντιτορπιλικά και περίπολοι του Ιερού Λόχου, για να χρησιμεύσουν για σύνδεσμοι με τον πληθυσμό. Επρόκειτο να πάει ο Ιερός Λόχος από τη Σάμο στη Λέρο το 1943, όταν πέσανε οι Γερμανοί αλεξιπτωτισταί - δεν πρόλαβε όμως.

Ήταν στην Λέρο μόνο ο Ζαχαράκης με την περίπολό του που ανδραγάθησε, τόσο που οι Εγγλέζοι τηλεγράφησαν ότι υπήρξεν ο καλύτερος επί του πεδίου της μάχης. Όταν όμως ο Μοντγκόμερι πήγε στην Αγγλία για να ηγηθεί της αποβάσεως στη Νορμανδία, ξάφρισε τη Μέση Ανατολή από τα παλληκάρια και τους εμπειροπόλεμους και αυτοί ήταν οι Κομμάντος. 

Έτσι φύγανε για την Αγγλία πριν και αμέσως μετά, την ημέρα οι περισσότεροι κομμάντος. Εκείνες τις ημέρες ετοιμάζανε και τον Τζέλλικο με τη φοβερή του μοίρα καταδρομών και τον πάνε στα Δαλματικά νησιά. Έμειναν στο Αιγαίο Ιερός Λόχος και λίγοι Εγγλέζοι ειδικοί και οι σύνδεσμοι. Τότε κατ' ανάγκη δεχτήκανε την ελληνική παρουσία στα Δωδεκάνησα.

Ο τότε Συνταγματάρχης Τσιγάντες με άνδρες του
σε καΐκι  στο Αιγαίο

Η δράση του Ιερού Λόχου είναι πλούσια και συνεχής Την 1η Ιουλίου 1944 ο ταγματάρχης Καζακόπουλος χτύπησε τους Γερμανούς της Καλύμνου. Για τρία τέταρτα της ώρας, λίγο πριν τα μεσάνυχτα, ριχτήκανε στα γερμανικά φυλάκια οι 36 Ιερολοχίτες του Καζακόπουλου. Δύο και τρεις μόνο για κάθε φυλάκιο. Σκοτώσανε τον Γερμανό διοικητή και άλλους 8 και τραυματίσανε βαριά 10. Από τους άνδρες του Καζακόπουλου, ένας νεκρός και ένας τραυματίας. Σε μια ώρα φύγανε. Ήταν όμως τόση η ζημιά και ο πανικός των Γερμανών, από τη Λέρο στείλανε δύο τάγματα για να αποκρούσουν την επίθεση.

Στις 14 Ιουλίου ο αντισυνταγματάρχης Τριανταφυλλάκος χτύπησε στη Σύμη με 90 Ιερολοχίτες. Τον βοηθήσανε Άγγλοι ειδικοί και ναυτικοί. Σε άλλα δύο σημεία του νησιού χτυπήσανε άλλα τάγματα του Ιερού Λόχου. Στον Πανορμίτη και στον Άη Φανούρη, η επιχείρησις πέτυχε λαμπρότατα. 9 Γερμανοί μείνανε νεκροί και 15 τραυματιστήκανε. 41 Γερμανοί πιασθήκανε αιχμάλωτοι. Σκοτώθηκε ένας Ιταλός και πιασθήκανε αιχμάλωτοι 100. Από τους νικητές σκοτώθηκαν 2 και τραυματισθήκανε 11.

Το βραδάκι φύγανε από τη Σύμη οι επιδρομείς, αφού αφήκανε τρόφιμα για τον πληθυσμό, αφού χαλάσανε τον ταρσανά των Γερμανών και 700 τόννους καϊκιών, όλα τα πυρομαχικά του εχθρού, τον ασύρματό του. Πιάσανε και δύο γερμανικά περιπολικά. Ο Βασιλεύς Γεώργιος, ο Έλληνας επιτελάρχης, ο αρχιστράτηγος της Μέσης Ανατολής, στείλανε θερμότατα συγχαρητήρια. Κάθε μέρα σχεδόν σε όλα σχεδόν τα νησιά, μικρές ομάδες, πολύ μικρές ομάδες κάνανε επιδρομές, πηγαίνανε τρόφιμα στην Κω, στην Αστυπάλαια, στην Τήλο, στη Λέρο, στην Κάρπαθο.

Στις 6 Σεπτεμβρίου, έγινε λαμπρότατη επιχείρηση στην Κω. 17 άνδρες καθαρίσανε τη φρουρά έτσι στα γρήγορα, τραυματίσθηκαν τρεις πιάσανε 7 αιχμαλώτους, χωρίς απώλειες και καταστρέψαν τις εγκαταστάσεις του αεροδρομίου.

Άνδρες του Ιερού Λόχου επεξεργάζονται αμμοδόχο με πρόπλασμα νησιού, πριν από επιχείρηση (Αρχείο Πολ. Μουσείου)

Τις μέρες της απελευθερώσεως της Ελλάδος η κυρία δύναμις του Ιερού Λόχου ασχολήθηκε με τα μεγάλα νησιά και με τις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα παραμελήθηκαν λίγο γιατί δεν έφτανε η δύναμις του Ιερού Λόχου να εκτελέσει όλες τις εντολές, στη Σάμο, στη Χίο, στη Μυτιλήνη και στη Λήμνο, στις Κυκλάδες και στις Βόρειες Σποράδες. Μόλις όμως ησύχασαν λίγο τα ελληνικά πράγματα, στις 23 Οκτωβρίου ο Ιερός Λόχος εγκατέστησε προκεχωρημένη βάση στην Πάτμο με μια διμοιρία υπό τον ταγματάρχη Δημόπουλο. Στις 26 Οκτωβρίου έγινε με συνεργασία του αγγλικού ναυτικού μια επιχείρησις εις την Τήλον αρκετά κακοκαμωμένη από τον Άγγλο διοικητή. Την κατάσταση την έσωσε ο ηρωισμός των Ιερολοχιτών και το ελληνικό αντιτορπιλικό "Ναυαρίνον".

Τον Δεκέμβριον ο Ιερός Λόχος επήρε εντολήν να επιχειρήσουν στα Δωδεκάνησα, να επιχειρήσει επιθετικώς και να καταλάβει. Ο Ιερός Λόχος θα έκανε τις επιχειρήσεις και την κατοχή κατόπιν θα την έκανε μια ινδική ταξιαρχία. Στα Δωδεκάνησα ήταν 15.000 Γερμανοί και ο Ιερός Λόχος είχε 1.500 άνδρες δύναμιν με τομέα ολόκληρο το Αιγαίο. Μολαταύτα, η επιχείρησις έγινε με πείσμα και επιμονή παρ' όλην την κακοκαιρία, στην Τήλο πάλι που κατελήφθη οριστικά, στην Κάρπαθο, στην Κω συνέχεια με περιπόλους και όλες αυτές οι επιθέσεις γινότανε με λίγους ανθρώπους εναντίον πολλών σχεδόν όλες υπήρξαν επιτυχέστατες. Σιγά - σιγά οι Γερμανοί όχι μόνο κυκλωθήκανε, αλλά και επεινάσανε σε σημείο ώστε όταν παραδοθήκανε, είχανε 1000 μισοπεθαμένους από αβιταμίνωση και οι υπόλοιποι ήτανε σκελετοί. 

Η υπογραφή της γερμανικής παράδοσης των Δωδεκανήσων στους συμμάχους, στη Σύμη στις 8 Μαΐου του 1945. Από αριστερά προς τα δεξιά, ο πλοίαρχος Λεγκ του βρετανικού βασιλικού ναυτικού, ο Ταξίαρχος Μόφατ, εκπρόσωπος των βρετανικών δυνάμεων, ο Συνταγματάρχης Μπερντ, υποδιοικητής του Μόφατ και  ο Συνταγματάρχης Τσιγάντες, ως εκπρόσωπος της Ελλάδος, στον οποίο παραδόθηκε από τους Βρετανούς και το όπλο του Γερμανού στρατηγού Βάγκνερ, σε ένδειξη τιμής για την προσφορά του Ιερού Λόχου. (Πηγή)

Την τελευταία μεγάλη επιχείρηση στη Μεσόγειο την έκανε ο αντισυνταγματάρχης Μεσσηνόπουλος και την εξετέλεσε με μεγίστη ακρίβεια ο ταγματάρχης Παπαγεωργόπουλος. Στις 2 Μαΐου ολόκληρος η νοτιοδυτική παραλία της Ρόδου μαζί με το νησάκι Αλίμονα που ήταν οχυρωμένο, κατελήφθη αιφνιδιαστικά με μαθηματική ακρίβεια και καταστραφήκανε όλα τα πυροβόλα τα γερμανικά, καμμιά πενηνταριά Γερμανοί εφονεύθησαν, 31 Γερμανοί και 23 Ιταλοί πιαστήκανε αιχμάλωτοι. Το εγγλέζικο σχόλιο ήτανε ότι και "η επιχείρησις απετέλεσε τον τύπο της επιτυχούς νυχτερινής επιχειρήσεως".

Η συνεργασία του Αγγλικού Ναυτικού, των Άγγλων διαβιβαστών και των τμημάτων του Ιερού Λόχου υπήρξε αρίστη. Ο Τσώρτσιλ εμνημόνευσε την επιχείρηση αυτή στη Βουλή των Κοινοτήτων. Στις 8 Μαΐου εις αναγνώριση της δουλειάς του Ιερού Λόχου στα Δωδεκάνησα οι Άγγλοι επέμειναν και η Ελλάς δια του διοικητού του Ιερού Λόχου συνυπέγραψε με τους Βρετανούς την παράδοση των νησιών στους συμμάχους.

Η πανηγυρική υποδοχή του Ιερού Λόχου και των Βρετανών στην Ρόδο στις 9 Μαΐου 1945

Στην Ρόδο στις 9 Μαΐου, όταν αποβιβάσθηκαν οι Ιερολοχίτες οι κάτοικοι κλαίγανε ανίκανοι να κουνηθούν από την πείνα. Στις 15 Μαΐου όταν έφθασε ο Αρχιεπίσκοπος, ο Αντιβασιλεύς, το παραλήρημα του ενθουσιασμού έφτασε στο κατακόρυφο. Επί δύο χρόνια οι Ιταλοί, οι Ρώσοι και οι Τούρκοι δεν θέλανε να παραλάβει ελληνική διοίκησις τα Δωδεκάνησα. Οι Αμερικανοί λέγανε υπομονή όσο να ξεμπλέξουν το ζήτημα της Τριέστης. Στη συνθήκη ειρήνης όμως, τα Δωδεκάνησα κατεχυρώθηκαν στην Ελλάδα. Στις 8 Μαΐου στην Σύμη όταν παραδόθηκε ο στρατηγός Γερμανός Βάγκνερ ο Άγγλος αρχιστράτηγος κατεχύρωσε τα όπλα του στον διοικητή του Ιερού Λόχου εις αναγνώριση της δράσεως της μονάδος του."

Διέλευση Στίβου Καταδρομών

Χαρακτηριστική φωτογραφία από τη διέλευση του στίβου Καταδρομών στο ΚΕΑΠ της Ρεντίνας, αναρτημένη στην ιστοσελίδα του ΓΕΣ, μαζί με άλλες παρόμοιες. Το συγκεκριμένο εμπόδιο ονομάζεται "Κόμπρα", καθώς ο διαγωνιζόμενος, οφείλει να διέρχεται μέσα από τις οριζόντιες δοκούς, ελισσόμενος όπως ένα φίδι.

Επιβίωση με βότανα. Το πολυκόμπι.

Πολυκόμπι (Πηγή)

Κάποιοι ίσως να το έχετε ακούσει και σαν εκουιζέτο, ή σαν κοντυλόχορτο, ή πολυτριχιά, ή πολυκόνδυλο! Η επιστημονική του ονομασία είναι: Equisetum arvense (Ιππουρίδα των αγρών). Αλογοουρά δηλαδή.. διότι, όπως λέγεται, οι αρχαίοι το έδεναν στις ουρές των αλόγων για να διώχνει τα έντομα, ή ίσως επειδή μοιάζει με ουρά αλόγου.

Είναι ένα θαμνοειδές φυτό, που φτάνει σε ύψος μέχρι 60 εκατοστά, με βελονοειδές φύλλωμα. Είναι ένα ταπεινό φυτό, αλλά εξαιρετικό βότανο, που βρίσκεται συνήθως σε αναχώματα κατά μήκος δασικών δρόμων αλλά και σε ρεματιές, και γενικά σε υγρά αμμοπηλώδη εδάφη. Άριστο αφέψημα και αντιφλεγμονώδες φάρμακο!

Το πολυκόμπι στις όχθες ρέματος στην Ναυπακτία (Πηγή)

Σταματά την αιμορραγία πληγών και την ρινορραγία. Οι παλαιοί, το έλιωναν και επάλειφαν στις πληγές για γρήγορη επούλωση. Πίνοντας το σαν αφέψημα, βοηθάει σημαντικά και στις αναπνευστικές παθήσεις. Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού, καθώς το πολυκόμπι παρουσιάζει αντισηπτική, αντιβακτηριδιακή και αντιφλεγμονώδη δράση δημιουργώντας μια πολύ καλή ασπίδα κατά των ιών και των μικροβίων!

Πολυκόμπι  στο δάσος Σκηρίτιδας στην Αρκαδία (Πηγή)

Τι περιέχει; Πολλά!  Μεγάλες ποσότητες πυριτικού οξέος και αλάτων, φλαβονοειδή, φαινολικά οξέα, αλκαλοειδή, σαπωνίνες, στερόλες, τανίνη, μαγγάνιο, μαγνήσιο, σελήνιο, χρώμιο, κοβάλτιο, ψευδάργυρο, κάλιο και  θείο. Αυτά έχει δείξει η έρευνα και το φυτό αναφέρεται σαν "αποθήκη μετάλλων". Ειδικά  στο πυρίτιο, οφείλεται η μεγάλη του ευεργετική επίδραση. Το πυρίτιο συντελεί στην ανάπλαση του συνδετικού ιστού και βοηθά στην γρήγορη επούλωση πληγών. Αν χρησιμοποιηθεί σαν στοματικό διάλυμα, ανακουφίζει από λοιμώξεις της στοματικής κοιλότητας, όπως πρησμένα ούλα,  ουλίτιδα και άφθες.

Ομοίως το βότανο βοηθά σε δερματικές παθήσεις, όπως είναι οι χιονίστρες, το έκζεμα και ο έρπητας, ακόμη και στην αντιμετώπιση αιμορροΐδων! Απαλλάσσει από τα σκουλήκια και τα παράσιτα των εντέρων και θεραπεύει τη διάρροια και τις δυσεντερίες!

Αλλά αν τα παραπάνω είναι οι βασικές του ιδιότητες που καλύπτουν την ανάγκη της εμπειρικής ιατρικής σε καταστάσεις επιβίωσης,  υπάρχουν εξ ίσου ευεργετικές ιδιότητες και στην καθημερινή μας ζωή. Κατ' αρχήν σαν αφέψημα, έχει θετική επίδραση στο ουροποιητικό σύστημα σε καταστάσεις κυστίτιδας, ουρηθρίτιδας, φλεγμονές προστάτη αλλά και σε κατακρατήσεις υγρών. Λένε ότι κάνει καλό και σε ρευματικές παθήσεις. Βελτιώνει την μνήμη ειδικά όταν η έλλειψη πυριτίου την δημιουργεί, ενώ η νικοτίνη που περιέχει, διεγείρει τον εγκέφαλο. Ακόμη αναφέρεται για την αντικαρκινική του δράση, λόγω των αντιοξειδωτικών στοιχείων που περιέχει.

Συλλέγουμε πάντοτε, τα υπέργεια πράσινα φύλλα του. Σαν ρόφημα,χρησιμοποιούμε μια χούφτα χλωρά φύλλα μέσα σε ένα κύπελλο και ρίχνουμε ζεστό νερό. Αφήνουμε για ένα τέταρτο περίπου και στη συνέχεια μπορούμε να το πιούμε. Σε φυσιολογικές συνθήκες που έχουμε την δυνατότητα, το αποξηραίνουμε και χρησιμοποιούμε δύο κουταλάκια βότανο σε ζεστό νερό, τρεις φορές την ημέρα.

Στο εμπόριο, το βρίσκουμε σε μαγαζιά που πωλούν βότανα και υπάρχει σε μορφή νωπού ή αποξηραμένου βοτάνου, σε κάψουλες, σε βάμμα και σε αλοιφή.

Το θέμα είναι να το γνωρίζουμε έξω στη φύση, ώστε όταν προκύψει η ανάγκη να το βρίσκουμε και να το χρησιμοποιούμε. Μη  το μπερδεύετε με το πολύκομπο, το μελισσοτροφικό φυτό που φυτρώνει σε ακαλλιέργητους τόπους, ανάμεσα στους βράχους.

Ανιχνευτής

Ο πάντα χρήσιμος κώδικας Μορς

Κάρτα επιβίωσης με το λατινικό αλφάβητο φωνητικό και  σε Μορς, ενώ δεξιά δείχνει τα βασικά σήματα επικοινωνίας εδάφους - αέρος 

"Ποτέ μη λες ποτέ"! Ο κώδικας Μορς που "γεννήθηκε" πριν από δύο σχεδόν αιώνες, παραμένει πάντα επίκαιρος, όχι μόνο για στρατιωτική χρήση, αλλά σε οποιαδήποτε έκτακτη κατάσταση χρειασθεί.

Αυτά τα συνθηματικά ηχητικά μηνύματα με παύλες και τελείες, αποτέλεσαν ένα έξοχο τρόπο μετάδοσης μηνυμάτων παγκόσμια στο παρελθόν και εξυπηρέτησαν τον κόσμο σε μεγάλο βαθμό.

Η σύγχρονη τεχνολογία της ασύρματης και δορυφορικής επικοινωνίας, με τους ιδιαίτερα αξιόπιστους κρυπτογραφικούς κώδικες και τρόπους ασφαλείας, άφησαν στο πλάι τα σήματα Μορς, προσπαθώντας να τα "απαξιώσουν".

Και όμως, δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος ηχητικής και οπτικής επικοινωνίας απ' αυτά, ειδικά σε περιπτώσεις μειζόνων καταστροφών, ή σοβαρών και δυσάρεστων καταστάσεων σε ατυχήματα σε απομονωμένες περιοχές, εκεί όπου η τεχνολογία δεν φαίνεται να βοηθάει, όταν τα πάντα καταρρέουν.

Με μία μόνο προϋπόθεση! Να τα ξέρουμε, ή τουλάχιστον να ξέρουμε τα βασικά! Πόσοι ξέρουν τι σημαίνει: ...---... ; 

Είναι το κλασσικό τρίγραμμα SOS που διεθνώς αναγνωρίζεται σαν το σήμα διάσωσης και έχει συνδεθεί με τις αγγλικές εκφράσεις "save our ship" 'η "save our soul" ή "send out succour" δηλαδή "σώσατε το πλοίο μας" ή "σώσατε τις ψυχές μας" ή "στείλατε βοήθεια", που όμως αποτελούν ευφυήματα προσαρμογής των αρχικών, χωρίς να έχει επινοηθεί το τρίγραμμα γι' αυτά, αλλά για έναν πιο απλό λόγο.  Αποτελείται από εννιά χαρακτήρες και το κάνει να διαφέρει από άλλους παρόμοιους τριγράμματους συνδυασμούς που δεν ξεπερνούν τους οκτώ χαρακτήρες. Έτσι τραβάει πιο εύκολα την προσοχή.

Δεν αρκεί όμως μόνο αυτό. Χρειάζεται να ξέρουμε και κάτι περισσότερο, που θα μας βοηθήσει σε ώρα ανάγκης.,,  Δηλαδή σε καταστάσεις επιβίωσης.

 Εννοείται ότι μέσα στο στράτευμα πρέπει να αποτελεί αντικείμενο εκμάθησης, όχι μόνο σε διαβιβαστές, αλλά και σε όσους λόγω καθηκόντων και ειδικότητας έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να εκτεθούν σε εχθρική περιοχή, όπως είναι οι πιλότοι αεροσκαφών και φυσικά οι ειδικές δυνάμεις. Μάθημα επιβίωσης λοιπόν!

Κάποιες καλές ιδέες και μεθόδους εκμάθησης μπορείτε να δείτε ΕΔΩ, που θυμίζουν αυτές που εφαρμόζαμε παλιά. 

Η σφυρίχτρα για τους ήχους  και ο φακός για το βράδυ, απαραίτητα εξαρτήματα για την αναμετάδοση σημάτων. και όσο για οπτικά σήματα την ημέρα, (δεν μιλάω για τα σημαιάκια των σηματωρών του ναυτικού) κάποτε είχαμε στη συλλογή επιβίωσης και μια γυαλιστερή μεταλλική μικρή πλακέτα με τρύπα στη μέση, από την οποία σκοπεύαμε το σημείο που θέλαμε και με τις μετακινήσεις της ως προς τον ήλιο, και με τα χέρια μας, δημιουργούσαμε τη σηματοδοσία Μορς που θέλαμε. Προϋπόθεση να υπάρχει ηλιοφάνεια. Σήμερα βέβαια, και με ένα CD, κάνεις τη δουλειά σου. (Να ένα ακόμη πραγματάκι που μπορεί κάποιος να έχει στη συλλογή του).

Μιλάμε για επιβίωση, χωρίς πολλά-πολλά ηλεκτρονικά εργαλεία, όπως για παράδειγμα τις ατομικές συσκευές beacon εκτάκτου ανάγκης, EPIRB (emergency position indicating radiobeacon station) με τις οποίες είναι εφοδιασμένοι κατά κανόνα οι πιλότοι και οι ειδικές δυνάμεις όλου του κόσμου.

Τα GPS και τα gadgets είναι όλα καλά, αλλά.... πρέπει να ξέρουμε και τις πρωτόγονες  μεθόδους, γιατί "ποτέ μη λες ποτέ". Τα σήματα Μορς πάντα είναι χρήσιμα.

Μια και μιλήσαμε για gadgets, να ξέρετε ότι υπάρχουν και στο κινητό  μερικές χρήσιμες εφαρμογές (apps)   που οι "τεμπέληδες" μπορούν να χρησιμοποιήσουν για την μετάδοση ή και την ανίχνευση σημάτων Μορς. Καλόν είναι να τις έχετε στο τηλέφωνο για όποτε... Άλλωστε δεν πιάνουν και πολύ χώρο.

Η μία ονομάζεται MorseCoder εκπέμπει σήματα και φως από την οθόνη του κινητού σας, που μέσα στο σκοτάδι βοηθούν. Απλά προτοποθετείς ένα μήνυμα, όπως γράφεις στο κινητό, και η εφαρμογή το μεταφράζει αυτόματα σε σήματα Μορς. Δεν χρειάζεται σύνδεση με διαδίκτυο.

Τώρα πέρα από τη δυνατότητα να στέλνεις, είναι χρήσιμο να έχεις και τη δυνατότητα να λαμβάνεις και να διαβάζεις σήματα Μορς μέσα στην οθόνη του κινητού σου. Γι' αυτό είναι κατάλληλη η εφαρμογή Morse Code Reader. Ό,τι ακούει το διαβάζει και το μετατρέπει σε γράμματα.

Θέλετε να ξέρετε και τα γνωστότερα σήματα επείγουσας ανάγκης στην ξηρά στην θάλασσα και στον αέρα; Περάστε και την εφαρμογή Signals και  αν.. όποτε.... θα με θυμηθείτε.

Ανιχνευτής

Η Κρίση των Ιμίων

Γράφει ο Αντγος ε.α. Ιωάννης Κρασσάς

«Θέλω να ευχαριστήσω την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών για την πρωτοβουλία και την βοήθεια της». Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος Κώστας Σημίτης, την 02 Φεβρ. 1996, την επομένη της κρίσεως, από το βήμα της Βουλής των Ελλήνων.

Την 07:12 της 31ης Ιανουαρίου 1996, ομάδα 7 Ελλήνων βατραχανθρώπων του Πολεμικού Ναυτικού αποχώρησε από την βραχονησίδα των Ανατολικών Ιμίων(εκτάσεως 14 στρεμμάτων), 10 χιλιόμετρα ανατολικά της Καλύμνου, παίρνοντας μαζί και την σημαία. Ταυτοχρόνως 10 Τούρκοι καταδρομείς εγκατέλειψαν την βραχονησίδα των Δυτικών Ιμίων (εκτάσεως 25 στρεμμάτων). Στις 10:00 τα ελληνικά και τουρκικά πολεμικά πλοία αποχώρησαν από την θαλάσσια περιοχή. Μ’ αυτό τον τρόπο τερματίσθηκε η μεγαλύτερη κρίση μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας, μετά την εισβολή στην Κύπρο το 1974, κατά την οποία οι δύο χώρες βρέθηκαν στα πρόθυρα πολεμικής συρράξεως. 

Οι ήρωες: Από αριστερά, Ο Υποπλοίαρχος Καραθανάσης Χριστόδουλος, ο Υποπλοίαρχος Βλαχάκος Παναγιώτης και ο Αρχικελευστής Γιαλοψός Έκτορας.

Η Τουρκική Αμφισβήτηση

Το βράδυ της 25ης Δεκεμβρίου 1995 το τουρκικό φορτηγό πλοίο «Φιγκέν Ακάτ» προσάραξε στα Ανατολικά Ίμια. Ο Τούρκος πλοίαρχος αρνήθηκε να δεχθεί την βοήθεια του ελληνικού λιμεναρχείου, δηλώνοντας ότι ευρίσκεται «εντός τουρκικών χωρικών υδάτων». Το πλοίο τελικά αποκολλήθηκε από ελληνικό ρυμουλκό. Την 29η Δεκ. το τουρκικό υπουργείο εξωτερικών απέστειλε ρηματική διακοίνωση προς την Ελλάδα, με την οποία δήλωνε ότι τα Ίμια αποτελούν τμήμα της τουρκικής επικρατείας. Η Ελλάδα απάντησε την 9η Ιανουαρίου 1996 στην τουρκική πρόκληση, εκφράζοντας την ανησυχία της, για την αμφισβήτηση για πρώτη φορά ελληνικού εδάφους. Τον νοσηλευόμενο στο Ωνάσειο Πρωθυπουργό της Ελλάδος Ανδρέα Παπανδρέου διαδέχθηκε την 19η Ιανουαρίου ο Κώστας Σημίτης, μετά από σκληρές εσωκομματικές διαμάχες. 

Ο Πόλεμος των Σημαιών

Την 22α Ιανουαρίου, ημέρα ορκωμοσίας της νέας κυβερνήσεως, ο δήμαρχος Καλύμνου με κατοίκους του νησιού τοποθέτησαν την ελληνική σημαία στα ανατολικά Ίμια. Την 27η Ιαν. δύο Τούρκοι δημοσιογράφοι της εφημερίδος «Χουριέτ» μετέβησαν με ελικόπτερο στην βραχονησίδα, αφαίρεσαν την ελληνική και ανήρτησαν την τουρκική σημαία. Την 28η Ιαν. ναύτες του περιπολικού πλοίου «Αντωνίου» επανατοποθέτησαν[1] την ελληνική σημαία στα Ίμια, ενώ την 21:00 7 βατραχάνθρωποι του Πολεμικού Ναυτικού αποβιβάσθηκαν στην βραχονησίδα. αριθμός πολεμικών πλοίων των δυο χωρών κατέπλευσε στην περιοχή. Από τα ξημερώματα της 29ης Ιανουαρίου, οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών τέθηκαν σε επιφυλακή. Ο νέος πρωθυπουργός δήλωσε, από του βήματος της βουλής, ότι η Ελλάδα θα αντιδράσει άμεσα και δυναμικά στις προκλήσεις της Τουρκίας. Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Αντιναύαρχος Χρήστος Λυμπέρης έθεσε τις ένοπλες δυνάμεις σε κατάσταση συναγερμού. Την ίδια ημέρα, με την αποστολή εγγράφου, του βοηθού υπουργού εξωτερικών Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, οι ΗΠΑ παρενέβησαν στην κρίση ζητώντας αυτοσυγκράτηση, φοβούμενοι πολεμική σύγκρουση των δύο χωρών. Την 30η Ιανουαρίου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον επικοινώνησε με τους πρωθυπουργούς Ελλάδος και Τουρκίας και ζήτησε να αποσύρουν τις δυνάμεις τους. Η Τανσού Τσιλέρ έθεσε ως όρο την απομάκρυνση από τα Ίμια ανδρών και σημαίας, φοβούμενη την επέκταση από την Ελλάδα των χωρικών υδάτων σε 12 ναυτικά μίλια. Η χώρα μας συμφώνησε με την αποχώρηση των ανδρών, αλλά όχι την υποστολή της σημαίας. 

Η Κορύφωση της Κρίσεως

Την Τετάρτη 31η Ιανουαρίου, η κρίση κορυφώθηκε, την 01:40 ο Σημίτης ενώ προήδρευε του ΚΥΣΕΑ (Κυβερνητικό Συμβούλιο Εσωτερικών και Άμυνας), ενημερώθηκε ότι η Τουρκική τηλεόραση ανακοίνωσε την αποβίβαση Τούρκων καταδρομέων στα Δυτικά Ίμια, τα οποία δεν φυλασσόντουσαν. Ο Έλληνας πρωθυπουργός ζήτησε την επιβεβαίωση της πληροφορίας. Την 04:00 απογειώθηκε ελικόπτερο από την φρεγάτα Ναβαρίνο, για τον εντοπισμό των Τούρκων, υπό συνεχή βροχή και χαμηλή ορατότητα. Την 04:50 επαληθεύθηκε η παρουσία Τούρκων στα Δυτικά Ίμια. Η Ελληνική κυβέρνηση βρέθηκε προ του διλήμματος να χρησιμοποιήσει βία[2] για την ανακατάληψη της βραχονησίδος, ενέργεια που πιθανόν να οδηγούσε σε πολεμική σύρραξη, ή να αποδεχθεί την πρόταση των ΗΠΑ για αμοιβαία αποχώρηση από τις βραχονησίδες, ανδρών σημαιών και πλοίων (No men, no flags, no ships). Τελικά αποφασίσθηκε η αποκλιμάκωση. Την 05:01 το ελικόπτερο κατέπεσε στη θάλασσα με αποτέλεσμα τον θάνατο του κυβερνήτου Υποπλοιάρχου Χριστοδούλου Καραθανάση, του συγκυβερνήτου Υποπλοιάρχου Παναγιώτη Βλαχάκου και του χειριστού ραντάρ Αρχικελευστού Έκτορος Γιαλοψού. Στις συνέχεια απομακρύνθηκαν από τα Ίμια, όλες οι ναυτικές δυνάμεις.

Οι Συνέπειες της Κρίσεως

Το ευχαριστώ του Έλληνος πρωθυπουργού προς την αμερικανική κυβέρνηση από του βήματος της βουλής, για την βοήθεια στην αποκλιμάκωση της κρίσεως, πυροδότησε σφοδρές αντιδράσεις τόσο από την αντιπολίτευση, όσο και στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε στην αναζήτηση των αιτιών της πτώσεως του ελικοπτέρου, η οποία αποδόθηκε από το ΓΕΝ (Γενικό Επιτελείο Ναυτικού) στην απώλεια προσανατολισμού από τον χειριστή, λόγω των καιρικών συνθηκών. Η κρίση των Ιμίων συνιστά «ήττα» της Ελλάδος έναντι της Τουρκίας, η οποία από τότε αμφισβητεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς αριθμού μικρονησίδων του Αιγαίου. Η ελληνικότητα των Ιμίων επιβεβαιώθηκε και από την ιταλική κυβέρνηση, η οποία τα μεταβίβασε μαζί με τα Δωδεκάνησα στην πατρίδα μας, με την Συνθήκη Παρισίων του 1947. Η κρίση των Ιμίων ανέδειξε πολλά λάθη μας στον χειρισμό τέτοιου είδους καταστάσεων, τα οποία εάν επαναλάβουμε θα είμαστε άξιοι της τύχης μας.

Βιβλιογραφία

Αθανάσιος Έλλις- Μιχάλης Ιγναντίου, "ΙΜΙΑ Τα Απόρρητα Έγγραφα των Αμερικανών", Εκδόσεις Λιβάνη, Αθήνα 2009.

---

[1] Η διαταγή του υπουργού Εθνικής Αμύνης Γεράσιμου Αρσένη αφορούσε μόνο την αφαίρεση της τουρκικής σημαίας και όχι την τοποθέτηση της ελληνικής. Ο υπουργός εξέφρασε την έντονη δυσφορία του για την μη ακριβή εκτέλεση της διαταγής του, γεγονός που οδήγησε τον Αρχηγό Ναυτικού αντιναύαρχο Ιωάννη Στάγκα να υποβάλλει την παραίτησή του, η οποία όμως δεν έγινε αποδεκτή.

[2] Ο Πρωθυπουργός ζήτησε την ανακατάληψη των Δυτικών Ιμίων εντός 1 ώρας. Ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ δήλωσε ότι αδυνατεί να εκτελεστεί η αποστολή στο τιθέμενο χρονικό όριο. Η Ελλάδα πιεζόταν από τις διορίες των ΗΠΑ για αποκλιμάκωση της κρίσεως.