Σημασία στη λεπτομέρεια..

Έγινε γνωστή η απόπειρα απελευθέρωσης ομήρων στην Υεμένη η οποία όμως δεν είχε αίσιο τέλος, αφού οι τρομοκράτες πρόλαβαν και εκτέλεσαν τους άτυχους αιχμάλωτους.

Η καταδρομική επιχείρηση, που συγκαταλέγεται στην κατηγορία των DAs (Direct Actions) σχεδιάσθηκε και εκτελέσθηκε από την πολύ γνωστή πλέον Ομάδα 6 (SEAL Team 6) των Αμερικανών Βατραχανθρώπων ή οποία αλλιώς αναφέρεται και σαν DEVGRU (Development Group). Εξαιρετική μονάδα με τεράστια και συσσωρευμένη εμπειρία και πείρα από επιχειρήσεις διαχρονικά και σε πολλά σημεία του πλανήτη.

Πηγή φωτογραφίας

Τι δεν πήγε όμως καλά; Ακούστηκε ότι οι ελλιπείς πληροφορίες οδήγησαν στην μη εκπλήρωση της αποστολής που ήταν η απελευθέρωση των αιχμαλώτων (σώων). Η επιχείρηση, όπως και κάθε άλλη ειδική επιχείρηση, σχεδιάστηκε προφανώς με μεγάλη λεπτομέρεια, βασιζόμενη στις πληροφορίες που δόθηκαν στο καταδρομικό τμήμα στο οποίο ανατέθηκε η αποστολή. 

Το φάσμα των τεχνικών διεξαγωγής ειδικών επιχειρήσεων είναι ευρύ. Η τεχνική της διείσδυσης περιλαμβάνει μεθόδους από ξηρά, θάλασσα και αέρα. Όλοι το γνωρίζουν θεωρητικά, λίγοι μπορούν να το εκτελέσουν με απόλυτη επιτυχία στην πράξη, με την προϋπόθεση ότι διαθέτουν τα κατάλληλα μέσα στα οποία έχουν εκπαιδευτεί άριστα.

Ποτέ όμως μια καταδρομική επιχείρηση δεν μοιάζει με κάποια άλλη προγενέστερη και ΠΟΤΕ δεν υπάρχει έτοιμη συνταγή για να εφαρμοσθεί. Πάντα παίζει ρόλο η φαντασία, ο δόλος και η πρωτοτυπία, σε συνδυασμό με την χρήση νέων τεχνικών νέων υλικών, νέου οπλισμού. Άλλωστε εδώ δικαιολογείται η έννοια του "ειδικού" και των "ειδικών δυνάμεων".

Έτσι λοιπόν, άναψε το πράσινο φως και ξεκίνησε η επιχείρηση. Δύο Osprey προερχόμενα από ένα αεροπλανοφόρο προσγειώθηκαν αρκετά χιλιόμετρα μακριά από τον στόχο το βράδυ, ώστε να μην προδοθεί η ενέργεια από το θόρυβο και το καταδρομικό τμήμα άρχισε να κινείται πεζή, για να προσεγγίσει τον στόχο. Εδώ, κάτι  δεν "έκατσε" καλά. Στην προσέγγιση!

Μόλις το τμήμα εφόδου πλησίασε στα 100 περίπου μέτρα, έγινε αντιληπτό από έναν τρομοκράτη, ο οποίος έδωσε το σήμα του συναγερμού και οι δεσμοφύλακες εκτέλεσαν εν ψυχρώ τον Αμερικανό δημοσιογράφο και ένα ακόμη Νοτιοαφρικανό που κρατούσαν μαζί του. Βέβαια πλήρωσαν το τίμημα γιατί οι Βατραχάνθρωποι τους καθάρισαν μια και καλή! Η αποστολή όμως είχε αποτύχει.

Γιατί έγιναν αντιληπτοί οι SEALs; Έκαναν προσεκτική αναγνώριση και έλεγχο του εξωτερικού χώρου πριν πλησιάσουν; Πώς είχαν σκεφτεί να εξουδετερώσουν τυχόν σκοπούς; Είχαν εντοπίσει με θερμικές κάμερες ανθρώπινη παρουσία ή να το πω καλύτερα παρουσία ζωντανού οργανισμού που εκπέμπει θερμότητα, εκτός του οικήματος ή του καταυλισμού; Είχαν επαφή και ζωντανή εικόνα από κάποιο μη επανδρωμένο αεροσκάφος που πετούσε πολύ ψηλά πάνω από το στόχο;

Μάλλον κάτι τους ξέφυγε! Ειπώθηκε σαν δικαιολογία, ότι είχαν "κακή τύχη".  Ένας από τους τρομοκράτες, βρισκόταν έξω από τον καταυλισμό και ..κατούραγε.. Σ' εκείνα τα μέρη, Αραβία, αλλά και Ιράκ, Αφγανιστάν και Πακιστάν, ακόμη και το κατούρημα στη ύπαιθρο, γίνεται σε "κάθισμα βαθύ". Δεν στέκονται όρθιοι όπως ο ..πολιτισμένος κόσμος. Αν μπορούσατε να δείτε υπεραστικό λεωφορείο να σταματάει για διάλειμμα, θα ξαφνιαζόσασταν πώς απλώνονται όλοι χάμω!

Ο τύπος λοιπόν είχε κάτσει πίσω από ένα θάμνο και αμολούσε ό,τι πίεζε την κύστη του. Άκουσε τους Βατράχους και φώναξε μέσα στον πανικό του! Τόσο απλά! (Λένε) Ξεσήκωσε τους πάντες και ακολούθησε το μακελειό! Η επιχείρηση τελείωσε με βίαιη και αιφνιδιαστική κρούση, αλλά χωρίς το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Πώς τους ξέφυγε; Ίσως εδώ μπορούμε να πούμε ότι συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες.

Άρα εμείς οι υπόλοιποι που δεν έχουμε την τόσο μεγάλη εμπειρία, πρέπει να μάθουμε να δίνουμε σημασία στην παραμικρή λεπτομέρεια, αν ποτέ χρειαστεί. (Αργά ή γρήγορα)

Ας πω και κάτι άλλο! Παιδιά, σταματήστε να δείχνετε στον κόσμο τι κάνετε, πώς το κάνετε, τι μέσα έχετε, να αφήνετε τους δικούς σας να γράφουν βιβλία επί βιβλίων για την εκπαίδευση και τις τακτικές σας, που στο τέλος γίνονται ταινίες προς πλουτισμό των κερδοσκόπων, γιατί όλα τα μαθαίνουν και οι "bad guys", οι κακοί και αυτό δεν είναι καθόλου καλό! Καθόλου καλό για όλους μας.

Σεμνά και συμμαζεμένα! Αυτά, εντελώς φιλικά και συναδελφικά.

Καλά Χριστούγεννα!

Ανιχνευτής

Δύο καταδρομικές επιχειρήσεις

Ποτέ μια καταδρομική επιχείρηση δεν μοιάζει με κάποια άλλη. Πάντα υπάρχει η διαφορετικότητα! Η πρωτοτυπία και η ευρηματικότητα τις κάνουν πάντα να διαφέρουν. Δεν υπάρχουν "συνταγές". Αν κάποιος σχεδιαστής των ειδικών επιχειρήσεων προσπαθήσει να μιμηθεί παλιές καταδρομικές επιχειρήσεις, θα κάνει μεγάλο λάθος και θ' αποτύχει.

Σίγουρα όμως ακολουθούνται κανόνες και αρχές. Για παράδειγμα, ο αιφνιδιασμός είναι ένας από τους απαράβατους κανόνες της επιτυχίας μιας καταδρομικής επιχείρησης.

Πριν από λίγες ημέρες, έλαβαν χώρα 2 καταδρομικές επιχειρήσεις των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων σε δύο διαφορετικά σημεία της Αφρικής. Χωρίς να σχολιάσω αν ήταν σωστό ή όχι, θα σταθώ μόνο στην καθαρά στρατιωτική πλευρά  αυτών των  εγχειρημάτων, γιατί παρουσιάζουν την μεγάλη ευελιξία των ειδικών επιχειρήσεων.

Η 1η περίπτωση αφορούσε στη σύλληψη ενός Λίβυου "καπετάνιου" της Αλ Κάιντα, του Αμπού Ανάς Αλ Λίμπι. Είχε επικηρυχθεί από το FBI για 5 εκατ. δολάρια, επειδή είχε συμμετάσχει στην τρομοκρατική επίθεση της Αλ Κάιντα με  βόμβες στις αμερικανικές πρεσβείες του Νταρ Ελ Σαλαάμ στην Τανζανία και στο Ναϊρόμπι στην Κένυα τον Αύγουστο του 1998, όπου σκοτώθηκαν πάνω από 200 άτομα. Φαντασθείτε ότι το 1995 είχε ζητήσει πολιτικό άσυλο στην Βρετανία, σαν διωκόμενος από το καθεστώς Καντάφι και του δόθηκε! Δεν είναι κάποιος άξεστος Άραβας τρομοκράτης! Είναι ειδικός στα ηλεκτρονικά, έχοντας σπουδάσει ηλεκτρονική και πυρηνική μηχανική.

Την επιχείρηση της σύλληψής του την ανέλαβε η  αμερικανική δύναμη Δέλτα (Delta Force), για την οποία θα μιλήσουμε σε άλλο άρθρο, χωρίς όμως να αποκλείεται να ήταν και μέλη της SAD/SOG. Η επιχείρηση έγινε ημέρα, όσο και αν ξενίζει λίγο στο άκουσμά του, γιατί έχουμε συνδυάσει την καταδρομή με τη νύκτα. Η μυστικότητα και η αφάνεια, δεν γίνεται μόνο στο σκοτάδι. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι απόκρυψης και ..παραλλαγής! Προφανώς υπήρχε πολύ καλά μελετημένη σχεδίαση, που στηρίχθηκε σε ακριβείς πληροφορίες. Η παρακολούθηση του Αλ Λίμπι μάλλον γινόταν εδώ και πολύ καιρό με λεπτομερή καταγραφή διασυνδέσεων, κινήσεων, επαφών και προ παντός συνηθειών.

Το πρωί της 5 Οκτωβρίου, μετά την πρωινή προσευχή των μουσουλμάνων, (σημειώστε γύρω στις 7) ενώ πάρκαρε το αμάξι του έξω από το σπίτι του, που βρίσκεται σε μια περίκλειστη με τείχος και ελεγχόμενες εισόδους γειτονιά (gated community) της Τρίπολης, εμφανίσθηκαν ξαφνικά τρία αυτοκίνητα, τον περικύκλωσαν, βγήκαν έξω πάνοπλα άτομα, έσπασαν το τζάμι του παραθύρου του αμαξιού του, τον αφόπλισαν και τραβώντας τον έξω, τον πήραν και εξαφανίστηκαν γρήγορα, όπως εμφανίστηκαν! Δεν έπεσε ούτε ένας πυροβολισμός! Αυτά διηγήθηκε η νύφη του που ήταν μαζί του στο αμάξι!

Παλιά φωτογραφία, πιθανόν προσωπικού Δύναμης "Δ" στο Αφγανιστάν (Πηγή)

Πίσω απ' αυτή τη διήγηση, κρύβεται η σχεδίαση της όλης επιχείρησης. Αποκοπές θα είχαν τοποθετηθεί προφανώς σε κατάλληλα σημεία, ελέγχοντας συγκεκριμένες ή όλες τις εισόδους της γειτονιάς. Τμήμα υποστήριξης, πιθανόν με τη μορφή ελεύθερων σκοπευτών, παρακολουθούσε και επιτηρούσε την περιοχή, με ετοιμότητα άμεσης εκπομπής πυρών. Η κίνηση του Αλ Λίμπι, θα φαινόταν στην οθόνη του αρμόδιου αμερικανικού επιτελείου ειδικών επιχειρήσεων, μέσω δορυφόρου και η ίδια εικόνα θα φαινόταν και στην οθόνη κάποιου φορητού υπολογιστή (ή κάποιων) του καταδρομικού τμήματος. Συντονισμός στο δευτερόλεπτο!  Πλήρης αιφνιδιασμός; Μάλλον!

Θεωρώ βέβαιο, ότι παρά τις χλιαρές αντιδράσεις, υπήρχε προσυννενόηση με κυβερνητικούς παράγοντες της Λιβύης, η οποία ακόμη ταλανίζεται από την αναρχία και τις συμμορίες παραστρατιωτικών και  ληστών που με το κάλυμμα της θρησκείας, αλωνίζουν στην επαρχία. Ο Αλ Λίμπι, βρίσκεται πλέον κάπου στις ΗΠΑ, για να δικαστεί!

Η επιχείρηση ολοκληρώθηκε με επιτυχία, με πλήρη εκμετάλλευση του περίκλειστου χώρου της γειτονιάς του Αλ Λίμπι, που δεν επέτρεπε την εύκολη και άμεση πρόσβαση τυχόν ενισχύσεων.

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 5 Οκτωβρίου, μια άλλη αμφίβια καταδρομική επιχείρηση εξελίχθηκε παράλληλα, στις ακτές της Σομαλίας αυτή τη φορά, 240 χιλιόμετρα νότια του Μογκαντίσου, σε μια παραθαλάσσια πόλη το Baraawe, άνδρο της Αλ Σαμπαάμπ.

Εκεί πριν από 4 χρόνια, είχε λάβει χώρα μια άλλη αεροκίνητη καταδρομή των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων, κατά την οποία σκότωσαν ένα άλλο στέλεχος της Αλ Κάιντα, που είχε και στενές επαφές με την Αλ Σαμπαάμπ. Και αυτός είχε εμπλακεί το 1998 στις επιθέσεις των αμερικανικών πρεσβειών. Τότε, τα ελικόπτερα εμφανίστηκαν ξαφνικά από τη θάλασσα (είχαν απονηωθεί από αμερικανικό πολεμικό σκάφος εκτός χωρικών υδάτων) και η ομάδα ελεύθερων σκοπευτών  SEALs που επέβαινε σ' αυτά, έφτασε τ' αυτοκίνητο του τρομοκράτη που ταξίδευε από το Baraawe προς Μογκαντίσου και με πυρά από το ελικόπτερο σκότωσε αυτόν και όσους τον συνόδευαν.

Παρεπιπτόντως, από τους 21 συμμετέχοντες, μέλη της Αλ Κάιντα τότε, στις επιθέσεις των αμερικανικών πρεσβειών, μόνο τρεις ακόμη διαφεύγουν. Οι άλλοι είτε σκοτώθηκαν, είτε είναι φυλακή.

Πηγή

Πριν από την πρωινή προσευχή των μουσουλμάνων στη Σομαλία, δηλαδή κατ' εκτίμηση γύρω στις 3  πριν το ξημέρωμα,  με ασέληνη νύκτα, και με πρώτο φως στις 0524 τοπική ώρα, ομάδα SEALs, βγήκε στην ακτή, προφανώς με χρήση συσκευών κλειστού κυκλώματος, προερχόμενη είτε από πλοίο, είτε από υποβρύχιο ειδικών επιχειρήσεων, χωρίς να αποκλείεται και η χρήση λέμβων, αν και το τελευταίο θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί παρακινδυνευμένο, αν οι αντάρτες της Αλ Σαμπαάμπ, διέθεταν διόπτρες νυκτερινής όρασης.

Ο στόχος τους φαίνεται να ήταν ένας άλλος "καπετάνιος" της Αλ Σαμπαάμπ, ο Αχμάντ Αμπντί Γκοντάνε, ο άνθρωπος που ανέλαβε την ευθύνη για τη σφαγή στο εμπορικό κέντρο, στο Ναϊρόμπι της Κένυας. Και εδώ, θα πρέπει να υπήρξε συνεννόηση με την επίσημη σομαλική κυβέρνηση. Οι πληροφορίες που είχαν συγκεντρωθεί, ίσως από ντόπιους πράκτορες, έδειχναν ότι τις τελευταίες 2 εβδομάδες μετά την τρομοκρατική επίθεση, βρισκόταν  στο "αρχηγείο" του ή στο καταφύγιό του,  σε παραθαλάσσιο σπίτι.

Θα τοποθετήθηκαν τμήματα ασφαλείας (αποκοπές), για να εμποδίσουν τυχόν άμεση ενίσχυση του σπιτιού, από μέλη της οργάνωσης. Τμήμα υποστήριξης, ή το ελάχιστο, ένα ζευγάρι ελεύθερων σκοπευτών, θα τοποθετήθηκε για να διευκολύνει το τμήμα εφόδου. Οι βατραχάνθρωποι θα είχαν συνεχή ασύρματη επαφή με το πλοίο-μάνα, για τυχόν υποστήριξη σε ό,τι χρειασθεί και κατά πάσα πιθανότητα θα πρέπει να υπήρχε και τμήμα ασφάλειας ακτής στο σημείο όπου είχε σχεδιασθεί η αποχώρηση.

Παλιά φωτογραφία από εκπαίδευση των SEALs. Fast Rope σε υποβρύχιο (Πηγή)

Η προσέγγιση θα επιδιώχθηκε να είναι αθόρυβη, αλλά πιθανόν, οι βατραχάνθρωποι να έγιναν αντιληπτοί. Ξεκίνησε η ανταλλαγή πυρών και τελικά η αντίσταση των ανταρτών ήταν μη αναμενόμενη! Υπήρχαν 12 αντάρτες στο σπίτι και αντέδρασαν γρήγορα!  Αυτό μπορεί να σημαίνει είτε ότι είχαν προειδοποιηθεί, είτε ότι οι πληροφορίες των Αμερικανών SEALs, ήταν ανακριβείς! Το αποτέλεσμα ήταν η απώλεια του αιφνιδιασμού!

Είναι αυτονόητο ότι τέτοιου είδους τμήματα δεν μπορούν να διεξάγουν παρατεταμένο αγώνα.  Επομένως ορθά ο διοικητής του τμήματος διέταξε αποχώρηση! Η ταχύτητα λήψης απόφασης σε τέτοιες καταστάσεις κυριολεκτικά σώζει ζωές. Χωρίς να είναι  επιβεβαιωμένο, κάποιοι μάρτυρες ανέφεραν ότι ήλθαν επιθετικά ελικόπτερα για υποστήριξη των βατραχανθρώπων και ότι η ανταλλαγή πυρών κράτησε πάνω από μια ώρα! Η αποχώρηση πάντως  του τμήματος χωρίς απώλειες, δείχνει την σωστή σχεδίαση εκτάκτων καταστάσεων αλλά και τον υψηλό βαθμό εκπαίδευσης του προσωπικού. Παράλληλα, δείχνει και τον πολύ καλό συντονισμό, μέσω του  μικτού αμερικανικού επιτελείου ειδικών επιχειρήσεων.

Η επιχείρηση έγινε μέσα στο σκοτάδι, με υπολογισμένες την ώρα προσβολής και την έλλειψη σελήνης, όμως απέτυχε λόγω απώλειας του αιφνιδιασμού! Αν και 7 μάλλον αντάρτες σκοτώθηκαν στη συμπλοκή, δεν φαίνεται ότι ήταν μέσα σ' αυτούς, ο ..καταζητούμενος!

Οι ειδικές επιχειρήσεις στην Αφρική εντείνονται! Η αμερικανική Διοίκηση Αφρικής έχει κάνει καλή δουλειά στην προσπάθεια εξουδετέρωσης της Αλ Σαμπάμπ, από το 2010. Με την υποστήριξη που παρέχει στα στρατεύματα της Αφρικανικής Ένωσης στη Σομαλία σε υλικό  μέσα, πληροφορίες, εκπαίδευση και εκτέλεση προσβολών ακριβείας με καταδρομικά τμήματα και μη επανδρωμένα αεροσκάφη από προωθημένες βάσεις επιχειρήσεων στην Κένυα και στο Τζιμπουτί, απομακρύνθηκαν οι αντάρτες από το Μογκαντίσου και το Κισμάγιο, όπου κρατούσαν ισχυρές θέσεις.

Αυτό όμως που πρέπει να αποτυπωθεί, είναι το γεγονός της απόλυτης και στενής συνεργασίας στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, μεταξύ τριών διαφορετικών αμερικανικών υπηρεσιών: Της Διακλαδικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων JSOC, της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών CIA και του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ερευνών FBI. Η κάθε υπηρεσία συμμετέχει με τις ειδικές γνώσεις της και το προσωπικό της, στον εντοπισμό, στην εξακρίβωση και στην προσβολή του κοινού εχθρού των αμερικανικών εχθρικών συμφερόντων, της τρομοκρατίας, οπουδήποτε στον κόσμο! Επιδιώκεται πάντα η συνεργασία με τα διάφορα κράτη, αλλά... αν δεν είναι συνεργάσιμα, προχωρούν και μόνοι τους ..διαφορετικά!


Ανιχνευτής

Το κίνημα αντίστασης στη Συρία

Μια εξαιρετική ανάλυση της κατάστασης των ανταρτικών αντικαθεστωτικών οργανώσεων της Συρίας και του κινήματος αντίστασης, παρουσιάζεται στο άρθρο που ακολουθεί!

Επιβεβαιώνεται το άσκοπο τυχόν στρατιωτικής επέμβασης με απ' αέρος προσβολές στόχων! 

Επιβεβαιώνεται ότι ο εμφύλιος στη Συρία είναι ένα δύσκολο θέατρο επιχειρήσεων με το χάος και την ασάφεια που επικρατεί μεταξύ των διαφόρων παραστρατιωτικών οργανώσεων και μόνο με ειδικές επιχειρήσεις με δράση εκ των έσω μπορεί ν' αντιμετωπισθεί, τουλάχιστον σε πρώτη φάση!

Ανιχνευτής

Γράφει ο κ. Charles Lister

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι δήλωσε στη Γερουσία στις 4 Σεπτεμβρίου ότι οι «κακοί» και οι «εξτρεμιστές» συνθέτουν το 15 έως 25 τοις εκατό της συριακής εξέγερσης. Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ πιο περίπλοκη, με τεράστια σημασία για την προοπτική της αμερικανικής στρατιωτικής δράσης.

Πρώτα απ' όλα, ας εντοπίσουμε το κρίσιμο σημείο: η εξέγερση δεν μπορεί να διαιρεθεί έτσι απλοϊκά σε δύο "ευκολοχώνευτες" κατηγορίες αντιστασιακών τους «μέτριους» και τους «εξτρεμιστές». Ενώ οι εκτιμήσεις διαφέρουν σημαντικά, πιστεύεται ότι σήμερα υπάρχουν γύρω στις 1.000 διαφορετικές ένοπλες οργανώσεις στη Συρία, που εκπροσωπούν περίπου 100.000 μαχητές. Ένα μεγάλο μέρος αυτών των οργανώσεων είναι μικρές και λειτουργούν σε ένα ιδιαίτερα τοπικό επίπεδο, αλλά υπάρχει και μια σειρά από συμμαχίες μεταξύ τους, που διαμορφώνονται μέσα σε μια κατάσταση ασθενικής διοίκησης και ελέγχου, για να σχηματίσει κάποιος, μια μικρή μόνο ιδέα για την ασάφεια που επικρατεί εκεί. 

Ωστόσο, ενώ η αριθμητική δύναμη και οι δυνατότητες ανάπτυξης των αντικαθεστωτικών τμημάτων είναι σαφώς πολύ σημαντικές παράμετροι, δεν είναι το άπαν και το τέλος. Είτε μας αρέσει είτε όχι, ανταρτικά τμήματα που προέρχονται από το πιο ακραίο σημείο του φάσματος των αντιστασιακών οργανώσεων, ιδίως εκείνων που συνδέονται με την Αλ Κάιντα, έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά έμπειρα στην στρατιωτική εξάπλωση τους σε μεγάλες περιοχές, συμμετέχοντας σε μάχες στο κρίσιμο σημείο, και αξιοποιώντας τις καλύτερες οργανωτικές δομές τους για να εγκαθιδρύσουν πολιτικό έλεγχο και επιρροή επί της περιοχής. Αν και ορισμένες μετριοπαθείς οργανώσεις έχουν επίσης παρουσιάσει συγκροτημένο επίπεδο οργάνωσης, διοίκησης και ελέγχου, οι αντάρτικες οργανώσεις τζιχαντιστών και σαλαφιστών έχουν γίνει πιο αποτελεσματικές σε μεγάλο βαθμό στο θέμα αυτό.

Η ίδια η σύρραξη επίσης, δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως μια μοναδική δυναμική ή ένα μοναδικό θέατρο επιχειρήσεων με δύο αντιπάλους. Αντ' αυτού, ο αριθμός των εμπλεκομένων οργανώσεων έχει πολλαπλασιαστεί και η ένοπλη σύγκρουση πλέον καλά κρατεί στο τρίτο έτος της, με αμέτρητα μοναδικά και μερικές φορές αλληλοεξαρτώμενα θέατρα που έχουν προκύψει, το καθένα με τα δικά του διακριτικά χαρακτηριστικά και της ενδοοργανωσιακές δυναμικές. Ενώ σε όλα τα μικροθέατρα φαίνεται ευδιάκριτα να επιχειρούν τοπικές οργανώσεις ανταρτών, σχεδόν όλες τους, αναμιγνύουν μεγαλύτερες μαχητικές οργανώσεις ή πολυμελείςς συμμαχίες που έχουν συγκροτηθεί για να επιχειρήσουν σε μια πιο εθνική βάση, δημιουργώντας ως εκ τούτου, τις αμέτρητες και μοναδικές δυναμικές σε όλη τη χώρα.

Σαλαφιστές

Η ορολογία είναι επίσης ένα εξαιρετικά δύσκολο και περίπλοκο θέμα. Από τεχνικής άποψης, ένα πολύ μεγάλο τμήμα των ανταρτών στη Συρία θα μπορούσαν να αυτοπροσδιορισθούν ως «ισλαμιστές» που μάχονται μια «τζιχάντ». Αλλά σε αντίθεση με τη δημοφιλή δυτική ερμηνεία, αυτό δεν τους κάνει "εξτρεμιστές" και σίγουρα δεν είναι «Αλ Κάιντα». Όπως συμβαίνει συχνά σε πολύπλοκες και αιματηρές ενδοκρατικές συγκρούσεις, κυρίως μουσουλμανικών χωρών, οι εμπλεκόμενοι - τόσο άμεσα (αντάρτες) όσο και έμμεσα (πολίτες) - στρέφονται συχνά προς τη θρησκεία ως μηχανισμό στήριξης. Η ταχεία εξάπλωση ισλαμικών ονομασιών για πολλές από τις μονάδες του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (Free Syrian Army, FSA) από το 2011, το απεικονίζει ξεκάθαρα.

Ωστόσο, εκτός από τα παραπάνω, η σύρραξη στο σύνολό της - από την άποψη του τι αντιπροσωπεύει για όσους εμπλέκονται σε αυτήν - έχει ιδιαίτερα αναζωπυρωθεί μέσα στο 2013, από δογματικά θρησκευτικά ιδρύματα. Ενώ η μεγάλη πλειοψηφία των αγωνιστών εξακολουθούν να στοχεύουν στην ανατροπή του Προέδρου Bashar al-Assad για την βελτίωση των συνθηκών διακυβέρνησης της Συρίας, η επιχειρηματολογία που στηρίζει τώρα τους αγώνες τους, έχει γίνει εμφανώς δογματικά θρησκευτική. Ακόμη και οι πιο ανώτεροι στρατιωτικοί διοικητές, μέλη του υποστηριζόμενου από τη Δύση αντικαθεστωτικού Στρατιωτικού Συμβουλίου Συρίας (SMC) τώρα χρησιμοποιούν συχνά καυστικούς αντισιΐτικους και αντι-Αλεβιτικούς χαρακτηρισμούς στις δηλώσεις τους. Η ύποπτη χημική επίθεση έξω από τη Δαμασκό στις 21 Αυγούστου 2013, φαίνεται να έχει σαφώς δημιουργήσει πλέον αυτή την δογματική θρησκευτική πραγματικότητα σε όλους τους τομείς.

Όλα τα παραπάνω τονίζουν σε βασικό επίπεδο, τα δογματικά στοιχεία της πολυπλοκότητας αυτού του εμφύλιου πολέμου, που μερικές φορές αγνοούνται ή παρερμηνεύονται κατά την τρέχουσα και αυξανόμενη εκτίμηση κατάστασης στη Συρία. Αλλά το πιο σημαντικό στοιχείο είναι η ιδιαίτερη φύση και η σύνθεση του ίδιου του κινήματος αντίστασης. Όταν ο Κέρι υποστήριξε ότι οι "εξτρεμιστές" αποτελούν το 15 με 25 τοις εκατό της Συριακής εξέγερσης, δήλωσε επίσης ότι η συνολική επαναστατική δύναμη της Συρίας αριθμεί περί τους 70.000 με 100.000 μαχητές. Αυτό σημαίνει ότι οι «κακοί» είναι κάπου μεταξύ 10.500 με 25.000 μαχητές που δεν είναι ένας ευκαταφρόνητος αριθμός. Επίσης, ενώ είναι σαφές ότι δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί ακριβώς ποιές οργανώσεις υποτίθεται ότι αποτελούν το ποσοστό του 15 έως 25 τοις εκατό , η πραγματικότητα είναι ότι η αναλογία των ανταρτικών οργανώσεων των οποίων οι πολιτικο-θρησκευτικοί στόχοι είναι ενάντιοι εκείνων της Δύσης, είναι υψηλότερη.

Το πιο «ακραίο» τμήμα της εξέγερσης, αντιπροσωπεύεται από δύο οργανώσεις, συνδεδεμένες με την Αλ Κάιντα : την Jabhat al-Nusra και το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και στην Ανατολή (Islamic State in Iraq and al-Sham, ISIS). Σε συνδυασμό, αυτές οι δύο οργανώσεις διοικούν περίπου 7.000 έως 10.000 μαχητές, που κατανέμονται σε τουλάχιστον 11 από τις 14 επαρχίες της Συρίας. Και οι δύο έχουν δεσμευθεί με όρκο υποταγής (bay'ah) προς τον ηγέτη της Αλ Κάιντα Αϊμάν αλ-Ζαουάχρι και είναι σαφώς εχθρικές προς τη Δύση. Επιπρόσθετα, υπάρχουν τουλάχιστον 10 μικρότερες παραστρατιωτικές οργανώσεις φίλια προσκείμενες προς την Αλ Κάιντα στα βόρεια και τα ανατολικά της χώρας, των οποίων η συνολική δύναμη εκτιμάται σε 2.000 έως 3.000 μαχητές.

Η πιο αξιοσημείωτη προσθήκη στον πίνακα των "κακών" είναι ο συνασπισμός της οργάνωσης Harakat Ahrar al-Sham al-Islamiya (HASI) και του Ισλαμικού Μέτωπου της Συρίας (SIF). Μια συντηρητική εκτίμηση της συνολικής δύναμης του SIF (η οποία κυριαρχείται σε μεγάλο βαθμό από την Harakat Ahrar al-Sham al-Islamiya) είναι 15.000 έως 20.000 μαχητές, κατανεμημένοι σε 11 επαρχίες. Ενώ οι δυνάμεις της συντονίζονται στις επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα σε καθημερινή βάση με την Jabhat al-Nusra και ISIS, ο πολιτικός χάρτης της, που δημοσιεύθηκε το Φεβρουάριο, καλεί ρητά για ένα ισλαμικό κράτος και απορρίπτει την έννοια της δημοκρατίας λόγω- κατά την άποψή τους- της ανθρώπινης και όχι θεϊκής επινόησής της.

Έτσι, αν προσθέσουμε όλες τις παραπάνω δυνάμεις, έχουμε πιθανώς γύρω στους 24.000 με 33.000 "κακούς", ή 33 με 34 τοις εκατό της εξέγερσης - ήδη πάνω από το ποσοστό 15 έως 25 τοις εκατό που δηλώθηκε από τον Κέρι στις 4 Σεπτεμβρίου.

Τζιχαντιστές αντάρτες στη Συρία Πηγή

Μια άλλη πιθανή προσθήκη στον πίνακα των "κακών" είναι και η οργάνωση Suqor al-Sham, η οποία αποτελείται από περίπου 8.000 έως 9.000 μαχητές, που δραστηριοποιούνται κυρίως στις βόρειες επαρχίες της Ιντλίμπ και στο Χαλέπι. Και πάλι, η Suqor al-Sham αγωνίζεται και συνεργάζεται τακτικά με τις HASI, Jabhat al-Nusra και ISIS. Ρητά απορρίπτει τη δημοκρατία και ζητεί ένα ισλαμικό κράτος. 

Τώρα, για να προσθέσουμε και άλλα στην πολυπλοκότητα, η Suqor al-Sham είναι μέλος του Ισλαμικού Απελευθερωτικού Μετώπου της Συρίας (SILF), μιας χαλαρής συμμαχίας τουλάχιστον 19 ισλαμιστικών και σαλαφιστικών οργανώσεων, των οποίων ο αρχηγός είναι ο διοικητής της Suqor al-Sham, Σείχης Αχμεντ Αμπού Ίσσα (Sheikh Ahmed Abu Issa). Ιεραρχικά - τουλάχιστον στα χαρτιά - υπάγεται στην υποστηριζόμενη από τη Δύση SMC και στον αρχηγό της Σαλίμ Ιντρίς (Salim Ιdris). Ωστόσο, ιδεολογικά και στρατηγικά, η Suqor al-Sham έχει ευθυγραμμιστεί πολύ πιο κοντά προς την HASI το 2013 και ο Ίσσα έχει γίνει εμφανώς πιο σκληροπυρηνικός στις δηλώσεις του και στη ρητορική του. Πρόσφατα χαρακτήρισε την προτεινόμενη από τον επικεφαλής του Συριακού Εθνικού Συμβουλίου (Syrian National Council, SNC), Αχμάντ Αλ Ζάρμπα (Ahmad al-Jarba), δημιουργία ενός Συριακού Εθνικού Στρατού, ως έργο των "munafiqeen" (ένας υποτιμητικός όρος που σημαίνει κυριολεκτικά υποκριτές, ή εκείνοι που παραβιάζουν το Ισλάμ).

Έτσι δυνητικά φτάνουμε στους 32.000 με 42.000 «κακούς», ή στο 42 έως 46 τοις εκατό της εξέγερσης. Αυτός ο αριθμός πιθανώς αντιπροσωπεύει τον πυρήνα των αντικαθεστωτικών ένοπλων τμημάτων που η Δύση θα πρέπει να αντιληφθεί ότι δρουν εντός της Συρίας και ότι αυτή η κατάσταση έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ιδέα της διαδοχής του Άσαντ από φιλοδυτικό συνεργάσιμο καθεστώς. 

Αλλά και πάλι, η κατάσταση είναι ακόμη πιο περίπλοκη. Ενώ πολλή προσοχή έχει δοθεί τις τελευταίες εβδομάδες σε πρόσφατη παράδοση όπλων σε "μέτριες" ένοπλες οργανώσεις υπό την αρχηγία του Idriss - όπως τα κινεζικά αντιαρματικά κατευθυνόμενα βλήματα HJ-8 (ATGMs) - αυτά δεν φαίνεται να έχουν παραδοθεί σε μερικές από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές μονάδες που υποτίθεται ότι τελούν κάτω από την διοίκηση του SMC, αλλά μάλλον σε μικρότερες μονάδες που ίσως να είναι κάτω από τον πιο στενό έλεγχο του SMC. Αυτές οι μεγαλύτερες μονάδες (σχηματισμοί) που φαίνεται να παρακάμφθηκαν από το SMC, είναι όλες μέλη της SILF: η Liwa al-Tawhid, η Liwa al-Islam και η Kataib al-Farouq (εκτός από την Suqor al-Sham). Με εκτιμώμενη συνολική δύναμη μεταξύ 24.000 και 26.000 μαχητές, αυτές οι τρεις επιπλέον μονάδες ολοκληρώνουν την ανάλυση για την πλήρη εικόνα των ανταρτών της Συρίας.

Ενώ και οι τρεις παραπάνω μονάδες είναι σίγουρα λιγότερο σκληροπυρηνικές από την Suqor al Sham, ή την HASI ή τις SIF, ISIS και Jabhat al-Nusra, έχουν όλες σε ξεχωριστές περιπτώσεις απορρίψει τη δημοκρατία με τη δυτική αποδεκτή έννοια, ως ιδέα διακυβέρνησης και έχουν εκφράσει την επιθυμία για τη δημιουργία ενός ισλαμικού κράτους στη Συρία. Ενώ η δημοτικότητα της Kataib al-Farouq και η στρατηγική σημασία της έχει μειωθεί κατά τους τελευταίους 12 μήνες, η Liwa al-Islam είναι ένας κρίσιμος παίκτης στη μάχη για τη Δαμασκό και η Liwa al-Tawhid αποτελεί βασική πηγή της εξουσίας στο Χαλέπι. Είναι αδύνατο να επιβεβαιωθεί αν υπάρχει απόφαση να μην διατίθενται πολύτιμοι πόροι για ενίσχυσή τους αλλά, λαμβάνοντας υπόψη τις πιθανές στρατηγικές επιπτώσεις που θα επιφέρει τέτοια απόφαση στα αντίστοιχα θέατρα επιχειρήσεών τους, είναι ένας παράγοντας που είναι δύσκολο να αγνοηθεί σε στρατιωτικές εκτιμήσεις.

Μετά από όλα τα παραπάνω, αν προστεθούν και αυτοί στον πίνακα με τους "κακούς" το σύνολο φθάνει μεταξύ 56.000 και 68.000 μαχητές, ή 68 έως 80 τοις εκατό της εξέγερσης. Ωστόσο, υπάρχει μια αξιοσημείωτη πιθανότητα τέτοιες οργανώσεις να τεθούν στο μέλλον πιο στενά κάτω από την διοίκηση SMC, αν δοθούν τα ανάλογα "καρότα" για να τις κατευθύνουν στον επιθυμητό δρόμο. 

Η παρούσα ανάλυση μπορεί να εμφανίζεται σαν μια προσπάθεια να παρουσιάσει την εξέγερση της Συρίας ως "χωνευτήρι" των εξτρεμιστών - αλλά σίγουρα δεν είναι αυτή η πρόθεση. Μερικές από τις οργανώσεις που αναφέρονται εδώ έχουν υιοθετήσει ρεαλιστικές προσεγγίσεις στη δήλωση των πολιτικών τους στόχων και η ακριβής φύση των επιθυμιών τους είναι ένα πολυσυζητημένο θέμα. Επιπλέον, έχω μιλήσει με τα μέλη όλων των οργανώσεων που αναφέρονται στο παρόν άρθρο και όσο συγκλονιστικό μπορεί να ακούγεται σε μερικούς, η μεγάλη πλειοψηφία τους φαίνεται - τουλάχιστον έτσι δείχνουν προς τα έξω - να εκφέρουν αυτό που αντιλαμβάνονται ότι είναι καλύτερο για τα συμφέροντα της Συρίας τουλάχιστον για τώρα. Ωστόσο, οι τακτικές και η ρητορική που χρησιμοποιείται από πολλούς είναι σαφώς δυσάρεστη και μη αποδεκτή για τα δυτικά πρότυπα.

Αν και είναι αναμφισβήτητο ότι οι τζιχαντιστές (ή οι «εξτρεμιστές») αντιπροσωπεύουν τη μειοψηφία της συνολικής δύναμης των ανταρτών, οι γνήσια «μετριοπαθείς» - κατά τα δυτικά πρότυπα - που θα υποστηρίξουν τη δημιουργία ενός μη-θρησκευτικού, φιλελεύθερου κράτους που κατά προτίμηση θα βασίζεται σε δημοκρατικές αρχές επίσης, δεν αντιπροσωπεύουν την πλειοψηφία. Το μεγαλύτερο μέρος των μαχητών ανταρτών στη Συρία είναι στην πραγματικότητα εκπροσωπούμενο από τους «ισλαμιστές», κάποιους ίσως λιγότερο κοινωνικά και πολιτικά συντηρητικούς από άλλους.

Είναι όμως πολύ σημαντικό να σημειωθεί ότι αυτό δεν τους αποκλείει να είναι δυνητικά πολύτιμοι ηγέτες μιας μελλοντικής Συρίας ή ακόμη και μελλοντικοί φίλοι της Δύσης, αλλά είναι επίσης πολύ σημαντικό, να λαμβάνεται υπόψη στο μυαλό των υπευθύνων χάραξης πολιτικής σήμερα και το κρίσιμο στοιχείο της αντιπολίτευσης.

Κοιτάζοντας περαιτέρω προς στο μέλλον, οι σύνθετες δυναμικές φαίνεται να δημιουργούν σταδιακά ένα διακριτό διαχωρισμό μεταξύ αυτών που υποστηρίζουν το όραμα του SNC για το μέλλον της Συρίας και εκείνων που αντιτίθενται και θέλουν κυρίως ένα πιο ισλαμικό κράτος. Κανένα από αυτά τα τελικά σημεία δεν θα πρέπει αναγκαστικά να θεωρηθούν ως σωστό ή λάθος και δεν είναι καθόλου αδύνατο να μπορούν να συνδυαστούν. 

Ωστόσο, οι συζητήσεις μαίνονται στην Ουάσιγκτον, το Παρίσι και αλλού, πάνω από το εξαιρετικά σημαντικό ζήτημα του κατά πόσον πρέπει ή όχι να γίνει στρατιωτική επέμβαση στη Συρία. Ακόμη και μια περιορισμένη μορφή τιμωρίας με απ' αέρος προσβολές θα έχει πολύ σημαντικές επιπτώσεις στη Συρία και στο διεθνές σύστημα. Ως εκ τούτου, μια πλήρης και ακριβής εικόνα του τοπίου των ανταρτών είναι ζωτικής σημασίας. 

Αυτό το άρθρο παραθέτει μόνο μια βασική επισκόπηση σε μακροσκοπικό επίπεδο και μπορεί παρ' όλα αυτά, να εξακολουθεί να παρουσιάζει μια σύνθετη εικόνα! Αλλά αν εμβαθύνουμε ακόμη περισσότερο, αυτή η πολυπλοκότητα θα πολλαπλασιαστεί.

Πηγή

Στρατιωτική υποβοήθηση στην Υεμένη.

Αμερικανός εκπαιδευτής, παρακολουθεί την βολή που εκτελούν άνδρες της ειδικής αντιτρομοκρατικής μονάδας της Υεμένης (Πηγή)

Υεμένη, η χώρα των αντιφάσεων. Κάπου στα βουνά της, βόρεια της πρωτεύουσας Σάνα, βρίσκεται το Κέντρο εκπαίδευσης Αντιτρομοκρατικού Αγώνα του Υεμενικού στρατού. Εκεί υπάρχουν περίπου 50 εκπαιδευτές, Αμερικανοί και Βρετανοί, στελέχη των ειδικών δυνάμεων, με αποστολή την εκπαίδευση της επίλεκτης αντιτρομοκρατικής μονάδας της χώρας για την αντιμετώπιση των τρομοκρατών. Ιδιαίτερα της Αλ Κάϊντα, που έχει και αυτή, βάσεις εκπαιδεύσεως εκεί και εκπαιδεύει τους μαχητές της, κάπου σε αραιά κατοικημένες και ακυβέρνητες αγροτικές περιοχές, υπό την προστασία τοπικών φυλών.

Οι εκπαιδευτές πολύ σπάνια έρχονται σε επαφή με τον κόσμο, πολύ σπανιότερα με δημοσιογράφους και προσπαθούν πάντα να έχουν πολύ χαμηλό προφίλ. Οι ΗΠΑ έχουν δώσει μεγάλη σημασία στην Υεμένη, όπως και στο Πακιστάν, με σκοπό την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Υπάρχουν διμερείς συμφωνίες για στρατιωτική συνεργασία και έχουν διατεθεί πολλά εκατομμύρια δολάρια γι΄αυτό το σκοπό.

Υπάρχει  για την Υεμένη μεγάλη ευαισθησία και δεν είναι επιθυμητή η αύξηση της  αμερικανικής στρατιωτικής  παρουσίας, γιατί ενδεχομένως να πυροδοτήσει αντίθετα αποτελέσματα, με τον πληθυσμό να εναντιώνεται στην ξένη παρουσία και τους οπαδούς της Αλ Κάιντα να το εκμεταλλεύονται αυτό στο έπακρο, για αύξηση της επιρροής τους.

Αλλά δεν αρκεί μόνο αυτό. Η τρομοκρατία ανθίζει όπου υπάρχει φτώχεια, διαφθορά και κακή διακυβέρνηση  και αυτά, πρέπει επίσης να καταπολεμηθούν. Επομένως το πρόγραμμα βοήθειας και αρωγής προς την Υεμένη καλύπτει ένα αρκετά ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων. Όλα όμως σε ισορροπία γιατί το οικονομικό βάρος είναι μεγάλο. Έχει σχεδιασθεί ένα "πακέτο", $300 εκατ.  για στρατιωτική και κοινωνική βοήθεια αυτό το χρόνο, επί συνόλου $ 1,5 δισ. για την επόμενη 5ετία. Το μισό διατίθεται για στρατιωτικό εξοπλισμό και εκπαίδευση.

Η κυβέρνηση Ομπάμα δεν θέλει αύξηση της στρατιωτικής παρουσίας, αλλά έχει θέσει προτεραιότητα στην παροχή υποστήριξης για οικονομική ανάπτυξη και βελτίωση της δημόσιας διοίκησης. Δεν είναι επιθυμητή η υπέρμετρη στρατιωτική βοήθεια, διότι εγκυμονεί τον κίνδυνο μετατροπής της κυβέρνησης σε στρατιωτικό καθεστώς, με συνέπεια την ανάφλεξη εμφυλίων συγκρούσεων μεταξύ  του Νότιου Αποσχιστικού Κινήματος, που διάκειται ευμενώς προς την Αλ Κάϊντα  και Σιιτών ανταρτών που ήδη υπάρχουν στα βόρεια της χώρας.

Τον περασμένο χρόνο οι Αμερικανοί χρησιμοποίησαν, εκτός από τα μέσα επιτήρησης, αναγνώρισης και  λοιπά όργανα συλλογής πληροφοριών, σε συνεργασία πάντα με τις αρχές, κατευθυνόμενα βλήματα, για προσβολή επιλεγμένων στόχων, αρχηγών της Αλ Κάιντα. Τον Δεκέμβριο του 2009 προκάλεσαν τον θάνατο 40 αμάχων, που είχε σαν αποτέλεσμα, να ξεσηκωθεί ο κόσμος και να ζητά την αποχώρηση όλων των ξένων.

Εφέτος προτιμούν τους χαμηλούς τόνους, συμμεριζόμενοι τις ανησυχίες της κυβέρνησης της Υεμένης για πιθανή μομφή από τον ισλαμικό ορθόδοξο κόσμο, ότι συνεργάζεται με "απίστους" εναντίον αδελφών! Βλέπετε υπάρχει πολύ λεπτή διαχωριστική γραμμή μεταξύ τρομοκρατίας και "αγώνα της πίστης". Φοβούνται μη χάσουν τις καρδιές και το μυαλό του πληθυσμού, που βλέπει τους ξένους με δυσπιστία.

Η Αλ Κάιντα, από την άλλη πλευρά, έχει ανακτήσει δυνάμεις και ενεργεί ακόμη και με το φως της ημέρας πλέον. Ειδικά στην νότια επαρχία Άμπιαν που είναι κυριολεκτικά στα χέρια των νότιων αποσχιστών. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, οι αντάρτες έκαναν 6 επιθέσεις, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και ένα στρατιωτικό φυλάκιο, στην πόλη Τζάαρ, όπου 11 στρατιώτες και 1 πολίτης σκοτώθηκαν.

Επιρροή της Αλ Κάιντα στην Υεμένη
Πιέστε εδώ για μεγέθυνση της εικόνας

Στην πόλη Λόντερ μία άλλη επίθεση την προηγούμενη εβδομάδα, κόστισε την ζωή 33 ανθρώπων. Μετά την σύγκρουση , μέλη της Αλ Κάιντα μοίρασαν στην πόλη φυλλάδια, παρακινώντας τους κατοίκους, να μην συνεργάζονται με στρατιώτες για να μη σκοτώνονται. Θεωρείται πλέον βέβαιο ότι οι νότιοι έχουν συμμαχήσει με την Αλ Κάιντα, με σκοπό, την αποσταθεροποίηση και απόσχιση της περιοχής από την κεντρική κυβέρνηση. Υπάρχουν όμως και φύλαρχοι που αρνούνται τη συνεργασία και αυτό δίνει κάποια ελπίδα. Αυτά συμβαίνουν, στην φτωχή χώρα της Υεμένης.

Σε αυτές όλες τις περίεργες, λεπτές και δύσκολες πολιτικές κινήσεις, έρχονται οι άνδρες των ειδικών δυνάμεων να παίξουν τον ρόλο τους, να μάθουν πρόσωπα και πράγματα, να εκπαιδεύσουν το προσωπικό των ειδικών δυνάμεων της χώρας, να κερδίσουν την εμπιστοσύνη τους και τη φιλία τους που μπορεί στο μέλλον να χρειασθεί. Ποιος ξέρει;

Έτσι λοιπόν επιλέγουν τους καλύτερους στρατιώτες, τους αρχίζουν με τη βασική εκπαίδευση ειδικών δυνάμεων οι Βρετανοί και στη συνέχεια τους αναλαμβάνουν οι Αμερικανοί εκπαιδευτές . Όλη η εκπαίδευση γίνεται με την αρχή της επιλογής και όποιος αποτυγχάνει σε κάποια φάση της εκπαίδευσης "κόβεται" και επιστρέφει στην αρχική μονάδα του. 

 Ο λόγος για τον οποίο δέχθηκαν στην Υεμένη την στρατιωτική βοήθεια στην εκπαίδευση, ήταν οι μεγάλες απώλειες σε προσωπικό, όταν θέλησαν να τα βάλουν με την Αλ Κάιντα και είδαν ότι είχαν να κάνουν με σκληρούς επαγγελματίες μαχητές, με καλύτερο εξοπλισμό από τον δικό τους. Τώρα τα πράγματα έχουν αρχίσει να  βελτιώνονται.

Δείτε και ένα αντιπροσωπευτικό βίντεο για το θέμα. 

Σας χαιρετώ,

Ανιχνευτής

Πηγή: CNN

          Associated Press

          Dawn com