Η βομβίδα-κάμερα

(Αναδημοσίευση άρθρου 2014)

Πηγή

Έως τώρα μιλούσαμε για βομβίδες 40 χιλ. εκρηκτικές, διατρητικές, εγκαιροφλεγείς, κατά προσωπικού, κρότου και λάμψης, δακρυγόνες, ασφυξιογόνες και φωτιστικές!  Τώρα στη λίστα έχουν προστεθεί και οι ..τηλεοπτικές οπλοβομβίδες! Σ' αυτό κυριολεκτώ.

Μια κατασκευαστική  εταιρεία αμυντικού υλικού,   η ST Engineering μεταξύ των άλλων κατασκευάζει και βομβίδες  40 χιλ. όλων των τύπων.  Μέσα σ'αυτές συγκαταλέγει και τις βομβίδες SPARCS (Soldier Parachute Air Reconnaissance Camera System), ή αλλιώς βομβίδες S407  δηλαδή βομβίδες-κάμερες αναγνώρισης απ' αέρος.

Μπορούν να εκτοξευθούν από ένα συμβατικό βομβιδοβόλο 40 χιλ. (CIS40GL, HK69A1 M203, M79, AG36) με ταχύτητα 76 μέτρων ανά δευτερόλεπτο,  μέχρι ύψους 150 μέτρων, από όπου αρχίζουν την κατάβαση με τη βοήθεια μικρού αλεξιπτώτου. Κατά τη διάρκεια της κατάβασης αρχίζει η κάμερα να τραβάει εικόνες του εδάφους, που αποστέλλονται σε κεντρική μονάδα δέκτη επεξεργασίας, ή/και σε ανάλογη ατομική φορητή συσκευή τύπου smarphone, ή ακόμη και σε μικρό δέκτη που προσαρμόζεται επάνω στο κράνος ενός μαχητή. Το λογισμικό του δέκτη, συνθέτει τις μεμονωμένες εικόνες και παρουσιάζει στον χρήστη την πλήρη εικόνα του πεδίου σε πραγματικό χρόνο. Το βάρος κάθε βομβίδας είναι 220 γραμμάρια και το μήκος τους 13 εκατοστά.

Το λογισμικό της βομβίδας SPARCS συνθέτει όλες τις λαμβανόμενες λήψεις από τον αέρα για να δώσει την πλήρη και ευκρινή εικόνα στον χρήστη. (Πηγή)

Θεωρούνται κατάλληλες σε αγώνες μικρών κλιμακίων εντός κατοικημένων τόπων αλλά και όπου αλλού υπάρχει πρόβλημα συλλογής πληροφοριών για την "άλλη πλευρά του λόφου", μέρα ή νύχτα.

Σαφώς και είναι οικονομικότερες, της χρήσης Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων (ΜΕΑ), UAVs μικρών ή μεγάλων, και το κυριότερο, δεν απαιτούν συντήρηση.

Εννοείται, ότι μόνο κατά τη διάρκεια εμπλοκής με ένα αντίπαλο μπορούν να χρησιμοποιηθούν, όταν δεν ενδιαφέρει το αν η παρουσία μας έγινε αντιληπτή ή όχι.

Αλλά ας μην πάρουμε μόνο τη στρατιωτική πλευρά του θέματος. Οι πληροφορίες που μπορούν να συλλέξουν είναι πολύτιμες και σε έκτακτες ανάγκες, κατά τη διάρκεια φυσικών ή άλλων καταστροφών. Φαντασθείτε σεισμό, ή πυρκαγιά, ή πλημμύρες, ή έρευνα διάσωσης σε βουνά. Οι διασώστες μπορούν με τη χρήση τέτοιων βομβίδων να κάνουν έγκαιρη αναγνώριση σε περιοχές που πρέπει να ερευνήσουν, χωρίς να περιμένουν τη βοήθεια ιπταμένων μέσων.

Και κάτι ακόμη! Η ίδια εταιρεία παράγει και βομβίδες αντί-ΜΕΑ! Δηλαδή βομβίδες που εξουδετερώνουν drones, κατηγορίας 1! Η λειτουργία τους περιγράφεται στο διαφημιστικό φυλλάδιο του κατασκευαστή.

Αξίζει να το ψάξει περισσότερο, όποιος ενδιαφέρεται.

Ανιχνευτής

Πυρομαχικά περιορισμένου βεληνεκούς.

Βολή ανδρών ειδικών δυνάμεων (φωτογραφία Αρχείου)

Και ενώ,  άλλοι πασχίζουν για "έξυπνες" σφαίρες που αλλάζουν τροχιά, μια τριμελής ομάδα ερευνητών του στρατού των ΗΠΑ, κατασκεύασε και σφαίρες, που "πέφτουν" μόνες τους στο έδαφος, όταν δεν βρουν στόχο στην επιθυμητή απόσταση, αποφεύγοντας έτσι τον κίνδυνο "παράπλευρων απωλειών", όπως λέγεται επιστημονικά, το να σκοτώσεις από λάθος άσχετους ανθρώπους, που η κακή τους μοίρα, τους έφερε να είναι σε λάθος τόπο, στον λάθος χρόνο!

Η ιδέα της κατασκευής πυρομαχικών περιορισμένου βεληνεκούς, ξεκίνησε από τα πυρομαχικά πολυβόλου ,50 που διανύουν μεγάλη απόσταση πριν βρουν το χώμα. Αυτό που έκαναν, ήταν απλό αλλά και κατά κάποιο τρόπο πρωτότυπο: 

Σχεδιάγραμμα της βολίδας με ενσωματωμένο  το γέμισμα αντίδρασης, όπως περιγράφεται στο έγγραφο της ευρεσιτεχνίας (Πηγή)

Όπως είναι κατασκευασμένο το κλασσικό φυσίγγιο με τον κάλυκα γεμάτο από προωθητική πυρίτιδα και  με προσαρμοσμένη τη βολίδα μπροστά, τοποθέτησαν μέσα στην βολίδα ένα "γέμισμα αντίδρασης" (reactive material) όπως το ονόμασαν, το οποίο ενεργοποιείται με την εκπυρσοκρότηση και την καύση της προωθητικής πυρίτιδας, της οποίας τα εκλυόμενα αέρια εκτοξεύουν τη βολίδα μέσω της κάννης του όπλου προς τον στόχο, για να μην μπούμε σε πολλές τεχνικές λεπτομέρειες!

Το γέμισμα αντίδρασης, το οποίο ρυθμίζεται σε ποσότητα ώστε να φτάσει την πλήρη δραστηριοποίησή του στην επιθυμητή απόσταση, αρχίζει να "τσαλακώνει" τη βολίδα, που συνεχίζοντας την πτήση της δεν έχει βρει στόχο,  έτσι ώστε να χάσει το σχήμα της και την ευστάθειά της και να πέσει σαν πέτρα χωρίς ορμή.

Παρόμοια αρχή εφαρμόζεται σε πυραύλους εδάφους-αέρος, που όμως αυτοί εκρήγνυνται σε κάποια καθορισμένη απόσταση, όταν δεν έχουν βρει στόχο. Οι εφευρέτες, που για την πατέντα τους (την οποία κατοχύρωσαν) πληρώθηκαν από τον αμερικανικό στρατό από ...250 δολάρια έκαστος, σύμφωνα με τον στρατιωτικό κανονισμό!!

 Η εφεύρεσή τους,  όπως οι ίδιοι υποστηρίζουν, μπορεί να βρει εφαρμογή (θεωρητικά) σε φυσίγγια 5,56 χιλ. μέχρι και σε βλήματα πυροβολικού των 155 χιλ.

Για τις ειδικές επιχειρήσεις, τέτοια πυρομαχικά θα ήταν εξαιρετικά σε αγώνα αστικού περιβάλλοντος και γενικά σε στενές εμπλοκές, όταν δεν είναι επιθυμητό το μεγάλο βεληνεκές, που μπορεί να προκαλέσει απώλειες σε αμάχους!

Το αποτέλεσμα της εφεύρεσης θα φανεί από τη ζήτηση στην αγορά!

Ανιχνευτής

Τι προτιμάς να σε κτυπήσει; Σφαίρα από Μ4 ή από ΑΚ-47;

Περίεργο ερώτημα, όπως ένα παρόμοιο που ρωτούσε τους κομάντος κάποτε ένας λοχαγός Μοίρας Καταδρομών, όταν ανεβαίναμε ξεθεωμένοι τις ανηφοριές του Καϊμακτσαλάν, 35 χρόνια πίσω! 

"Τι προτιμάς; Φίδι να σε φιλήσει ή γάιδαρος να σε ...κλωτσήσει;" Η φράση ήταν λίγο πιο βαριά βέβαια, αλλά την αφήνω σε κόσμια επίπεδα. Και τα δύο ερωτήματα,υποδηλώνουν το δίλημμα της επιλογής ανάμεσα σε δύο κακά, αυτού που κάνει τη μικρότερη  ζημιά ή είναι πιο ανώδυνο. Δηλαδή το "μη χείρον βέλτιστον", όπως έλεγαν οι Αρχαίοι.

Ένας Αυστραλός γιατρός των ειδικών δυνάμεων, έγραψε τον Νοέμβριο του 2015 ένα άρθρο με παρεμφερή τίτλο, για τραύματα από σφαίρα Μ4 και ΑΚ-47,  σε αυστραλιανό ιστολόγιο, σχετικό με θέματα πρώτων βοηθειών. Στην ουσία κατέγραψε τις εμπειρίες του από πολεμικά τραύματα, έχοντας συμμετάσχει πολλές φορές σε αποστολές στο Αφγανιστάν.

Μπόρεσε και παρατήρησε ομοειδή τραύματα που προκλήθηκαν από βολίδες 5,56 χιλ.  τυφεκίου Μ16 Μ4 και από αντίστοιχες 7,62 χιλ Χ 39 χιλ. από την απόσταση των 200 μέτρων. Συγκεκριμένα σύγκρινε τ' αποτελέσματα των παραπάνω βολίδων σε τραυματισμούς γοφού, δύο διαφορετικών ατόμων.

Στην πρώτη περίπτωση, η σφαίρα τρύπησε τον δεξί γοφό και βγήκε από δεξιά του ίδιου μηρού, προκαλώντας μεγάλο τραύμα. Στη δεύτερη περίπτωση, η σφαίρα προκάλεσε διαμπερές τραύμα χωρίς όμως να προκαλέσει μεγάλη ζημιά.

Ίσως ήταν και θέμα τύχης, αλλά ο γιατρός, έδωσε την επιστημονική του εξήγηση. Ξεκίνησε με την εξίσωση κινητικής ενέργειας: 

E_K=1/2 m·(υ1 ^_  υ2)²  

Δηλαδή η κινητική ενέργεια (ΕΚ) επηρεάζεται από τη μάζα του βλήματος (m) που εισδύει στο ανθρώπινο σώμα, καθώς και από την ταχύτητα του βλήματος (υ). Το βαρύτερο και ταχύτερο βλήμα προκαλεί μεγαλύτερη ζημιά, από ένα ελαφρύτερο και βραδύτερο βλήμα.  Πρέπει να γίνει κατανοητή η σχετική επίδραση που ασκούν στην κινητική ενέργεια, η μάζα και η ταχύτητα ενός βλήματος. Στην εξίσωση η μάζα διαιρείται δια του 2, ενώ η ταχύτητα υπολογίζεται στο τετράγωνο! Αυτό σημαίνει ότι η ταχύτητα του βλήματος επηρεάζει πολύ περισσότερο την ενέργεια που διαχέεται  στο σώμα κατά την διείσδυσή του σ' αυτό, απ' ό,τι η μάζα του! 

Ο συνδυασμός (υ1 - υ2) προβλέπει την περίπτωση που το βλήμα διαπερνά το σώμα όπου  υ1 είναι η ταχύτητα εισόδου, ενώ υ2 είναι η ταχύτητα εξόδου, έτσι ώστε να υπολογιστεί η ενέργεια που αφήνει το βλήμα μέσα στο σώμα. Αυτονόητο είναι ότι όταν το βλήμα παραμένει στο σώμα το υ2 είναι μηδέν και έτσι μόνο η ταχύτητα υ1 χρησιμοποιείται, για τον υπολογισμό της κινητικής ενέργειας.

Το συμπέρασμα από το σύντομο μάθημα φυσικής είναι ότι αυτό που κάνει την μεγαλύτερη ζημιά στο ανθρώπινο σώμα, είναι ένα βλήμα που έχει μια "αξιοπρεπή" μάζα, είναι πολύ ταχύ και είναι κατασκευασμένο έτσι ώστε να παραμείνει στο σώμα, αφήνοντας όσο το δυνατόν περισσότερη ενέργεια μέσα σ' αυτό.

Ένα άλλο σημείο που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι η διαφορά της μόνιμης σπηλαίωσης έναντι της πρόσκαιρης. Δηλαδή, η τρύπα που δημιουργεί το βλήμα ενώ διέρχεται το ανθρώπινο σώμα. Η μόνιμη σπηλαίωση που αφήνει το βλήμα, είναι ανάλογη της επιφάνειας του βλήματος που προσκρούει στο σώμα και το διαπερνά! Για παράδειγμα, όταν μια βολίδα διαμέτρου 7,62 χιλ. τυφεκίου ΑΚ-47 διαπεράσει το ανθρώπινο σώμα, θα αφήσει μια τρύπα διαμέτρου 7,62 χιλ. Αν η τρύπα δημιουργηθεί σε ζωτικό όργανο, το τραύμα θα είναι θανατηφόρο! Αν όμως η βολίδα περάσει μέσα από ιστούς μόνο, τότε το τραύμα θα είναι πιο ήπιο και διαχειρίσιμο.

Η πραγματικότητα βέβαια είναι λίγο διαφορετική, όπως έχουμε πει σε προηγούμενο άρθρο, γιατί οι βολίδες των πολεμικών τυφεκίων έχουν την τάση να εκτρέπονται, όταν εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα και να στριφογυρίζουν με το πίσω μέρος τους να κινείται προς τα εμπρός, προκαλώντας έτσι, πολύ μεγαλύτερη ζημιά. Πολύ περισσότερο ζημιογόνος, είναι η πρόσκαιρη σπηλαίωση που δημιουργείται κατά την διείσδυση του βλήματος μέσα στο σώμα. Είναι σαν μια μικρή έκρηξη, της οποίας το εκρηκτικό κύμα εκτοπίζει ιστούς, θρυμματίζει οστά και διαλύει αγγεία, δημιουργώντας μια μπάλα γεμάτη κατεστραμμένους ιστούς και αίμα.

Γι' αυτό τον λόγο, ένα βλήμα υψηλής ταχύτητας, δεν προκαλεί ζημιά μόνο αν διέλθει από ζωτικό όργανο, αλλά περισσότερο με την  προσωρινή κοιλότητα που δημιουργεί. Και όσο πιο μεγάλη κινητική ενέργεια έχει, τόσο περισσότερο εκτείνεται η  πρόσκαιρη σπηλαίωση από την μόνιμη. 

Δείτε τις παρακάτω φωτογραφίες που παρουσίασε ο γιατρός στο άρθρο του από τραύμα βολίδας 5,56 χιλ.

Στην πρώτη φωτογραφία φαίνεται η είσοδος της βολίδας, με μια μικρή τρύπα στον γοφό. Στην δεύτερη φωτογραφία φαίνεται η ζημιά που προκάλεσε η ίδια η βολίδα, με την εκτροπή που είχε μέσα στο σώμα και την προσωρινή σπηλαίωση που δημιούργησε στο εξωτερικό μέρος του μηρού.

Τέλος φαίνονται στην ακτινογραφία ο θρυμματισμός του μηριαίου οστού από την βολίδα και τα θραύσματα της βολίδας μέσα στους ιστούς (με το έντονο λευκό χρώμα). Οι μαύροι κόκκοι που διακρίνονται στο εξωτερικό μέρος είναι από τον επίδεσμο τύπου Quikclot  που εφαρμόστηκε για να σταματήσει την αιμορραγία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της "αποτελεσματικής" ζημιάς που προκαλεί βολίδα 5,56 χιλ. από τυφέκιο Μ4, όπως έχουμε αναλύσει σε προηγούμενο άρθρο. Η εκτροπή της και ο τεμαχισμός της αφήνει όλη την κινητική ενέργεια μέσα στο σώμα!

Δείτε εδώ ένα βίντεο που δείχνει τ' αποτελέσματα βολίδας 5,56 χιλ. που προσπίπτει σε πειραματική γέλη. 

Στην παρακάτω φωτογραφία φαίνεται ένα παρόμοιο τραύμα από τυφέκιο ΑΚ-47. Η σφαίρα μεγαλύτερη και με μικρότερη ταχύτητα, προερχόμενη από την ίδια απόσταση των 200 μέτρων, πέρασε τον γοφό του τυχερού άτυχου στρατιώτη και βγήκε χωρίς πολλές παρενέργειες.

Η μελανιά που φαίνεται στην εικόνα οφείλεται στην μόνιμη σπηλαίωση που δημιούργησε στο δρόμο της η βολίδα. Μετά από την περιποίηση του τραύματος, την επόμενη ημέρα ο τραυματίας συνέχισε την εργασία του.

Η βολίδα 7,62 χιλ. διερχόμενη από τους ανθρώπινους ιστούς, δεν παρουσιάζει την μεγάλη εκτροπή της αντίστοιχης 5,56 χιλ. και έτσι δεν προκαλεί εκτεταμένες βλάβες.

Σε άλλη περίπτωση, όπως περιγράφει ο γιατρός, η βολίδα 7,62 χιλ. τρύπησε την κοιλιά, έκοψε ένα κομμάτι του λεπτού εντέρου και σταμάτησε στο κοιλιακό τοίχωμα, χωρίς να έχει αποτέλεσμα εκτροπής ή θραύσης. Ο τραυματίας την γλύτωσε εύκολα με μια λαπαροτομή.

Γι' αυτό λοιπόν, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, αν είναι να χτυπηθεί από τυφέκιο, προτιμά το ΑΚ-47, από το Μ4! Το τραύμα του πρώτου, πιθανόν να είναι πιο διαχειρίσιμο του δεύτερου!

Περί ορέξεως...    Καλύτερα είναι να μην έχεις την εμπειρία!

Ανιχνευτής

Πηγή

Μερικά λόγια για το τυφέκιο Μ4

Εκπαίδευση στη βολή μάχης  με Μ4, από Έλληνα καταδρομέα. Διακρίνεται ενσωματωμένη στο τυφέκιο διόπτρα τύπου Trijicon  και χειρολαβή (Πηγή ΓΕΣ/ΔΕΔ)

 Ένα διαφημιστικό βιντεάκι των Αμερικανών σχετικά με το Μ4, μου θύμισε λίγο τα παλιά. Στα μέσα της 10ετίας του '90, το τυφέκιο Μ16Α2Ε Μ4 και γενικά η σειρά τυφεκίων Μ16, "μπήκε" στις ελληνικές ειδικές δυνάμεις και έκτοτε παραμένει σταθερά μέσα στο χώρο. Μη νομίζετε ότι έγινε καθυστερημένα! Αν λάβουμε υπόψη μας ότι στον αμερικανικό στρατό οι ειδικές δυνάμεις το πήραν από το 1993, ίσως είμαστε από τους πρώτους μετά απ' αυτούς. Ίσως και να μην είναι υπερβολή ότι εμείς το χρησιμοποιήσαμε κανονικά και πριν απ΄αυτούς.

Και δεν πήραμε έτσι απλά την σειρά Μ16 γιατί μας άρεσε η .. εμφάνιση των όπλων. Έγιναν πολλές, πολυήμερες και απαιτητικές δοκιμές, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα αξιολόγησης φορητού οπλισμού, σε δείγματα από 12 ή 15, φημιστών διεθνώς τυφεκίων μεγάλων εταιρειών, μεταξύ των οποίων και τα τυφέκια σειράς Μ16, για να βγουν τα τελευταία με την αξία τους νικητές, υπερισχύοντας έναντι όλων των άλλων. 

Το Μ4, όπως είναι ελαφρύ, (2,8 κιλά βάρος) βολικό, με 76 εκατοστά μήκος με  κοντάκιο μαζεμένο και με ένα ωφέλιμο βεληνεκές 600 μέτρα, χρησιμοποιώντας γεμιστήρα 30 φυσιγγίων, καλύπτει όλες τις ανάγκες ενός μαχητή των ειδικών δυνάμεων και όχι μόνο.

Κατάλληλο όπλο για ομαδάρχες, στοιχειάρχες διμοιρίτες και γενικά για ειδικότητες που απαιτείται μικρότερο βάρος και όγκος υλικών λόγω καθηκόντων. (πχ χειριστές ομαδικών όπλων, μεταφορικών μέσων κλπ). Άριστο για αγώνα εκ του συστάδην, όπως ονομάζεται ελληνικά το CQB.

Μετά όμως από οδυνηρές εμπειρίες συμμαχικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν, που έπεφταν σε καλοστημένες ενέδρες ανταρτών Ταλιμπάν, ξεκίνησαν οι αντιδράσεις για την ποιότητα του οπλισμού διαμετρήματος 5,56 χιλ. γιατί δεν μπορούσαν να τα καταφέρουν σε στατική ανταλλαγή πυρών με τους αντάρτες που χρησιμοποιούσαν ρωσικά τυφέκια, οπλοπολυβόλα και πολυβόλα, από αποστάσεις 700 έως 1000 μέτρων, καλυπτόμενοι επάνω στους δύσβατους ορεινούς όγκους!

Περισσότερο βέβαια, άρχισαν σχόλια για το Μ4, γιατί εκεί παρουσιάζονταν περισσότερες δυσλειτουργίες. Άρχισαν οι  "φωνές" που έλεγαν ότι το τυφέκιο δεν είναι καλό, σε σύγκριση με αντίστοιχα τυφέκια 7,62 χιλ., ότι η τρωτότητα που επιτυγχάνει κατά την προσβολή στόχων δεν είναι αποτελεσματική και τελικά ότι θα πρέπει να επιστρέψουμε σε όπλα με πιο μεγάλο και φονικότερο διαμέτρημα. Δηλαδή αυτό που "ενόχλησε" ήταν η φονικότητα και όχι η λανθασμένη τακτική χρησιμοποίηση.

Αμερικανοί στρατιώτες στο Αφγανιστάν οπλισμένοι με τυφέκια Μ4. (Φωτογραφία αρχείου. Πηγή: εφημερίδα "The Guardian")

Σε παλαιότερο άρθρο είχαμε μιλήσει για το θέμα του διαμετρήματος και πώς θα πρέπει να επιλέγεται. Έτσι λοιπόν δεν θα πρέπει να πέσουμε στο ψευτοδίλημμα ποιό είναι το καλύτερο διαμέτρημα, αλλά θα πρέπει να το προσαρμόζουμε στις δικές μας επιχειρησιακές απαιτήσεις, ανάλογα με την κατάσταση.

Αρκεί να πούμε ότι ιστορικά η εμφάνιση του διαμετρήματος 5,56 χιλ. ξεκίνησε στον πόλεμο του Βιετνάμ, όπου αυτό που επιδιωκόταν μέσα στις ζούγκλες ήταν η αύξηση όγκου πυρός σε μάχες που διεξάγονταν σε αποστάσεις όχι μεγαλύτερες των 150 μέτρων, λόγω της βλάστησης. Έτσι μια αμερικανική ομάδα τυφεκιοφόρων πεζικού 8 ανδρών για παράδειγμα, μετέφερε με το ίδιο βάρος διπλάσια  πυρομαχικά 5,56 χιλ Μ193, απ' ό,τι πυρομαχικά 7,62 χιλ. για τυφέκια Μ14. Έτσι είχε πολύ μεγαλύτερη διάρκεια πυρός έναντι  αντίστοιχης ομάδας Βιετκόνγκ με τυφέκια Καλάσνικοφ 7,62 χιλ.

 Στην εξέλιξη της χρήσης του Μ4 θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά το γεγονός ότι έχει γίνει πλέον αναπόσπαστο κομμάτι φορητού οπλισμού σχεδόν στο σύνολο του αμερικανικού στρατού και ιδιαίτερα στο χώρο των δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων.

Εκτέλεση βολής με τυφέκιο Μ4 από Αμερικανό στρατιώτη. Επί του όπλου διακρίνεται διόπτρα ταχείας σκόπευσης τύπου Red Dot M68 CCO και βομβιδοβόλο Μ 203 (Πηγή)

Ο αμερικανικός στρατός μετά από κάποια χρόνια διαπραγμάτευσης με την "μητρική" εταιρεία κατασκευής του τυφεκίου  Μ16 Μ4, την COLT, πήρε στην κυριότητά του την μελέτη κατασκευής και φυσικά, αφού εκπόνησε τις τεχνικές προδιαγραφές του όπλου στα μέτρα του, ονομάζοντάς το Μ4Α1, άρχισε  να κάνει δημόσιους διαγωνισμούς για την κατασκευή του μοντέλου που ήθελε. Έτσι η εταιρεία που έλαβε την μερίδα του λέοντος, κατόπιν διαγωνισμού το 2013, ήταν η FN Herstal  με συμβόλαιο 77 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ για την κατασκευή 120.000 τυφεκίων Μ4Α1. Η εταιρεία COLT, δυστυχώς ..επτώχευσε! Δεν μπόρεσε να αντεπεξέλθει στη μάχη με την κύρια ανταγωνίστρια εταιρεία FN.

Ας μιλήσουμε όμως περισσότερο για τις επιδόσεις του τυφεκίου Μ4. Σαφώς και στο διάστημα της 10ετίας του 2000, συγκεντρώθηκαν πολλές παρατηρήσεις σε ό,τι αφορά την απόδοση και την λειτουργικότητα του τυφεκίου στα θέατρα επιχειρήσεων του Ιράκ και του Αφγανιστάν, οι οποίες οδήγησαν τόσο στη βελτίωση κατασκευής του, όσο και στη βελτίωση των πυρομαχικών που χρησιμοποιεί. Έτσι γίνεται πάντοτε!

Αντοχή στη  σκόνη

Το 2007 έγινε ένα διαγωνιστικό τεστ, αντοχής στη σκόνη, μεταξύ των τυφεκίων  XM8,  SOF Combat Assault Rifle (SCAR) , Heckler and Koch HK416 και του Μ4.  Το Μ4 βαθμολογήθηκε χαμηλότερα απ' όλα τ' άλλα τυφέκια, έχοντας παρουσιάσει (για 10 τυφέκια ανά τύπο) τις περισσότερες εμπλοκές, επί συνόλου βολής 60.000 φυσιγγίων. Το συγκεκριμένο όμως τεστ, αμφισβητήθηκε από τον αμερικανικό στρατό λόγω διαπίστωσης τεχνοκρατικών αποκλίσεων στη βαθμολογία. Την ίδια χρονιά μετά από μερικούς μήνες, επαναλήφθηκε η αξιολόγηση, με πολύ διαφορετικά και καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με τους  ανταγωνιστές του. Παρ' όλα αυτά, ήταν αφορμή για βελτιώσεις τόσο στο είδος του γεμιστήρα όσο και στο πάχος της κάννης του για να αντέχει στις υπερθερμάνσεις.

Αυτά συνέβησαν στα πεδία δοκιμών! Στα πεδία των μαχών όμως,  οι αναφορές για την συμπεριφορά του όπλου  ήταν πολύ θετικές και διαπιστώθηκε ότι το προσωπικό έχει αποκτήσει εμπιστοσύνη στην απόδοση  του συγκεκριμένου όπλου, ακόμη και στις πιο δύσκολες συνθήκες. Μέσα από λάσπη που είχε πέσει όπλο, σε κάποιο περιστατικό στο Αφγανιστάν, ο στρατιώτης που το είχε, το έβγαλε, το τίναξε, και εκτέλεσε άμεσα βολή!

Βέβαια δεν είναι κάτι που εκπλήσσει, γιατί τότε που και μεις εδώ κάναμε το τεστ λάσπης και το τεστ σκόνης, ήταν ένα από τα όπλα που τα πέρασε με επιτυχία.

Αποτελεσματικότητα βολής

Μόνο το 20% από το σύνολο των εξετασθέντων στρατιωτών που χρησιμοποίησαν το συγκεκριμένο όπλο στη μάχη (συνολικά 917 άτομα) ζήτησε να υπάρχει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα (δηλαδή φονικότητα) κατά τη βολή με τα φυσίγγια που χρησιμοποιούσαν, τα Μ855.  Αντίθετα, πάνω από το 90% ήταν ικανοποιημένοι για τα βεληνεκή, την ακρίβεια, το ρυθμό βολής και γενικά με το όπλο. Επίσης το 10% ζήτησε γεμιστήρες καλύτερης ποιότητας.

Το 2010 ο αμερικανικός στρατός χορήγησε τα φυσίγγια Μ855Α1 τα οποία φαίνεται να κάλυψαν επαρκώς το θέμα της αποτελεσματικότητας. Μέχρι να προχωρήσουν σ' αυτά χρησιμοποιήθηκαν κατά διαστήματα πυρομαχικά τύπου Μk 262 τα οποία διαπιστώθηκε ότι είχαν καλύτερη επίδοση στην ακρίβεια βολής μέχρι τα 700 μέτρα και δημιουργούσαν μεγαλύτερο τραύμα στους μαλακούς ιστούς, λόγω της σταθερής εκτροπής που παρουσίαζαν.

 Ήταν αυτά που προτιμούσαν οι ειδικές δυνάμεις και κυρίως οι σκοπευτές ακριβείας, για το τυφέκιό τους Mk 12 SPR, όταν δεν δούλευαν με διαμέτρημα 7,62 χιλ.

Στέλεχος των αμερικανικών Special Forces χρησιμοποιεί ένα Mk 12 SPR κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής βολής (Πηγή)

Οι Αμερικανοί πεζοναύτες προτίμησαν τα πυρομαχικά Mk 318 τα οποία διατηρούν μέχρι σήμερα, αν και αυτοί μελετούν (ή πιέζονται για λόγους οικονομίας) για την υιοθέτηση του φυσιγγίου Μ855Α1. Και τα Mk 318, προσδίδουν σε σχέση με τα Μ855  καλύτερη ευστάθεια, ακρίβεια κατά τη βολή και αποτελεσματικότητα επί του στόχου.

Ποιό είναι το πρόβλημα;

Οι πειραματικές μελέτες σε εργαστήρια με τη χρήση ειδικής ζελατινώδους ύλης που προσομοιάζει με τους ανθρώπινους μαλακούς ιστούς, έδειξε την αποτελεσματικότητα των διαφορετικών τύπων βολίδων 5,56 χιλ και το τραύμα που προκαλούν κατά την είσοδό τους στο σώμα ζωντανού οργανισμού, όπως φαίνεται στις παρακάτω εικόνες.

Εικόνα που δείχνει το ίχνος τραύματος που προκαλείται σε μαλακό ιστό, κατά το θρυμματισμό, από τρία είδη βολίδων 5,56 χιλ. Διακρίνεται ο άμεσος θρυμματισμός της βολίδας φυσιγγίου Μk318  (Πηγή). 

Ίχνος τραύματος βολίδας Mk262. Μετά από πέντε εκατοστά διείσδυσης, ακολουθεί ο θρυμματισμός. (Πηγή)

Συγκριτικός πίνακας ιχνών τραυμάτων από διάφορους τύπους στρατιωτικών φυσιγγίων. Φαίνεται χαρακτηριστικά ο μεγαλύτερος θρυμματισμός των φυσιγγίων διαμετρήματος 5,56, όπως και το ίχνος εκτροπής της βολίδας τους. Ειδικά για το φυσίγγιο Μ855, όταν το βλήμα έχει καλή πτητική ευστάθεια, παρουσιάζει μεγάλη ευθεία διάτρηση (long  neck length, NL), πριν θρυμματιστεί. Αν όμως έχει εκτροπή, δηλαδή στριφογυρίζει στον αέρα, τότε η ευθεία διείσδυση είναι μικρή (short NL) για να θρυμματιστεί αμέσως μετά, προκαλώντας μεγάλο τραύμα. (Πηγή)

Διαπιστώθηκε λοιπόν, ότι τα φυσίγγια Μ855 ή SS109 (κατά ΝΑΤΟ) τα οποία έχουν καλή διατρητικότητα, (3 χιλιοστά χάλυβα στα 600 μέτρα) δεν παρουσίαζαν σταθερή εκτροπή κατά την πρόσκρουσή τους με το σώμα. Δηλαδή πιο απλά, η βολίδα, ανάλογα με τη γωνία πρόσκρουσης, ή θρυμματιζόταν και στριφογύριζε προκαλώντας μεγάλο τραύμα, (τη μπάλα με σάρκες, οστά και αίμα) ή περνούσε σε ευθεία γραμμή χωρίς θρυμματισμό και έβγαινε, δημιουργώντας διαμπερές τραύμα μεν, αλλά όχι θανατηφόρο δε!

Πιο συγκεκριμένα εισχωρούσε στους ιστούς περίπου 8 με 10 ή ακόμη και 15 εκατοστά, πριν αρχίσει η εκτροπή της, με αποτέλεσμα να διαπερνά τους πολύ αδύνατους αντίπαλους, χωρίς να τους εξουδετερώνει ακαριαία!

Σχηματική παράσταση της διάτρησης του σώματος από πυρομαχικά Μ855, όταν δεν επιτυγχάνεται ο θρυμματισμός. (Πηγή)

Επίσης, επειδή ο θρυμματισμός της βολίδας  είναι ανάλογος της ταχύτητάς της, διαπιστώθηκε ότι από τυφέκια με κοντύτερη κάννη, όπως είναι το Μ4, το συγκεκριμένο φυσίγγιο δεν ανέπτυσσε μεγάλη αρχική ταχύτητα βολίδας (γιατί δεν προλάβαινε να καεί το προωθητικό γέμισμα του φυσιγγίου πριν εξέλθει της κάννης η βολίδα) και επομένως δεν μπορούσε να δημιουργηθεί ο θρυμματισμός κατά την πρόσκρουση επί του στόχου, αφού τελικά η βολίδα δεν έπιανε την επιθυμητή ελάχιστη ταχύτητα των 750 m/sec.

Επιπλέον κατά την έξοδό της βολίδας Μ855 από την κοντύτερη κάννη του Μ4, λόγω του παραπάνω προβλήματος, προκαλείται μεγαλύτερος θόρυβος εκπυρσοκρότησης και μεγαλύτερη λάμψη.

Ακόμη ένα πρόβλημα που διαπιστώθηκε, ήταν με τη χρήση των σιγαστήρων. Η μη ολοκληρωμένη καύση του προωθητικού γεμίσματος του φυσιγγίου μέσα στην κοντή κάννη του Μ4 και η πίεση των αερίων που γινόταν μεγαλύτερη μέσα στον σιγαστήρα, δημιουργούσε εμπλοκές στην τροφοδοσία του όπλου και πρόωρες φθορές.

Αντίθετα στα ολόσωμα τυφέκια Μ16Α2, όλα δουλεύουν πολύ καλά! Το συγκεκριμένο φυσίγγιο έχει κατασκευαστεί κυρίως για τυφέκια με μεγάλη κάννη!

Οι άλλοι δύο τύποι, ο Mk262 και ο  Mk318 που είχαν μικρή τρύπα στη μύτη της βολίδας (Open Tip Match, ΟΤΜ), με το που έμπαιναν στο σώμα, αμέσως θρυμματίζονταν και προκαλούσαν μεγάλα τραύματα. Μόνο που κοστίζουν διπλάσια τιμή.

Τα φυσίγγια Μ855Α1, βελτιωμένα ως προς το προωθητικό τους γέμισμα, (ταχύτερη καύση)  την ευστάθεια της βολίδας στον αέρα, την διατρητικότητα και την σταθερή εκτροπή με την πρόσκρουση, ελαχιστοποίησαν το πρόβλημα, πέραν του ότι είναι πολύ πιο οικονομικά από τους άλλους δύο τύπους και πιο ..οικολογικά, για τι δεν περιέχουν μόλυβδο. Γι' αυτό τα ονόμασαν και "πράσινα πυρομαχικά". Έτσι ο αμερικανικός στρατός προσανατολίστηκε προς αυτά, αφού βελτιώθηκαν με δοκιμές και τα καθιέρωσε σαν επίσημα πυρομαχικά του, χωρίς όμως ν' απορρίπτει και τ' άλλα, που χρησιμοποιούνται σε ειδικές περιπτώσεις. 

Τέλος για να κλείσουμε την παρένθεση των πυρομαχικών, για τα οποία ακούγονται πολλά και διάφορα, ημιεπίσημα, το 2009 στα πλαίσια της ομάδας εργασίας (ΟΕ) ΝΑΤΟ περί Οπλισμού και Αισθητήρων (NATO Weapons & Sensors Working Group), ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα έρευνας, περί της αποτελεσματικότητας βολής με πυρομαχικά του διαμετρήματος 5,56 χιλ. Αναφέρθηκε με σαφήνεια, ότι δεν υπάρχει πρόβλημα επίδοσης πυρομαχικών! Μπορείτε να δείτε την παρουσίαση ΕΔΩ! 

Αυτό που απαιτείται είναι εκπαίδευση του προσωπικού στην εκτέλεση βολών σε μεγαλύτερες αποστάσεις! Γιατί όπως διαπιστώθηκε, οι περισσότερες χώρες του ΝΑΤΟ εκπαιδεύουν το προσωπικό τους σε βολές μάχης μέχρι την απόσταση των 300 μέτρων! 

Μεταξύ αυτών και ο αμερικανικός στρατός, ο οποίος  στο εκπαιδευτικό του εγχειρίδιο FM 3-22.9 (τροποποιημένο το 2011)  για την εκτέλεση βολών με τυφέκιο  Μ16/Μ4, προσδιορίζει την εκπαίδευση του μαχητή σε βολές μέχρι την απόσταση των 300 μέτρων, ενώ για τους σκοπευτές ακριβείας (ένας έως δύο ανά ομάδα μάχης) προβλέπει την εκπαίδευσή τους σε αποστάσεις από 300 έως 600 μέτρα. Πέραν αυτής της απόστασης, παραπέμπει στην εκπαίδευση ελεύθερου σκοπευτή.

Στο δικό μας αντίστοιχο εγχειρίδιο,  αν και ακολουθούμε την ίδια φιλοσοφία, εν τούτοις αναφέρεται σαφώς η ανάπτυξη της ικανότητας της ομάδας μάχης να προσβάλει με τυφέκια στόχους μέχρι τα 600 μέτρα, ενώ με το οπλοπολυβόλο μέχρι και τα 1000 μέτρα. Έγκειται επομένως στον τρόπο εκπαίδευσης σε συνδυασμό με τον οπλισμό, η ανάπτυξη ικανότητας προσβολής στόχων σε μεγαλύτερες αποστάσεις.

Και βέβαια υπάρχει η λογική εξήγηση πίσω από αυτή την αντίληψη! Η έως τώρα συσσωρευθείσα εμπειρία από μάχες περασμένων πολέμων, οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η ομάδα μάχης χρησιμοποιεί το πυρ και την κίνηση για να προσεγγίσει και να εξουδετερώσει τον εχθρό. Η απόσταση των 300 μέτρων ικανοποιούσε μέχρι τώρα την εφαρμοσμένη τακτική του πεζικού, για την επιτυχή χρήση του φορητού οπλισμού. Για προσβολή στόχων σε μεγαλύτερες αποστάσεις πρέπει να χρησιμοποιούνται βαρύτερα όπλα υποστήριξης.

Η ειδική μορφή του ανταρτοπολέμου στο Αφγανιστάν και αλλού, δημιούργησε την επιχειρησιακή απαίτηση εφαρμογής ειδικής τακτικής στην προσβολή του αντίπαλου που ενέδρευε από μεγάλες αποστάσεις, χρησιμοποιώντας βαρύ οπλισμό.

Η χρήση του Μ4 από τις δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων

Το Μ4, προερχόμενο από την αμερικανική εταιρεία COLT, κατέκτησε τη διεθνή αγορά, στον τομέα εξοπλισμού ειδικών δυνάμεων . Όχι τυχαία, αλλά για τις άριστες επιδόσεις του. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ πρότυπο του ΝΑΤΟ, όπως εσφαλμένα αναφέρεται κατά διαστήματα σε σχετικά άρθρα! Επιχειρείται βέβαια κάποια τυποποίηση οπλισμού. 

Σχεδόν όλες οι χώρες εξοπλίζουν τα ειδικά τους τμήματα με αυτό το είδος τυφεκίου, αν και όπως έχουμε πει στο παρελθόν, στις ειδικές επιχειρήσεις είναι βασικός κανόνας η προσαρμογή των μέσων στο στόχο. Δηλαδή πρέπει να υπάρχει η γνώση και η ευχέρεια χρησιμοποίησης κάθε είδους οπλισμού.

Το αμερικανικό τυφέκιο ειδικών επιχειρήσεων  SORMOD (Special Operations Peculiar Modification) Block 1, με όλα του τα εξαρτήματα. Πιέστε ΕΔΩ για μεγαλύτερη εικόνα. (Πηγή)

Στις ΗΠΑ, που αποτελεί την πατρίδα του Μ4, οι ειδικές δυνάμεις προχώρησαν στην κατασκευή  και την προμήθεια συστήματος τυφεκίου  Μ4  SOPMOD (Special Operations Peculiar Modification) με τροποποιημένα εν μέρει χαρακτηριστικά ώστε να αυξηθεί η απόδοση του όπλου. Διαγραμματικά μπορείτε να δείτε στην παραπάνω εικόνα. Το κάθε απάρτιο ή σκοπευτικό όργανο χρησιμοποιείται ανάλογα με την αποστολή. 

Το σύστημα Block 2 χρησιμοποιεί οπτικά όργανα πιο εξελιγμένης τεχνολογίας, όπως είναι το σκοπευτικό   Elcan, το  Trijicon ACOG TA-31 ECOS και το  Eotech 553. Επιπλέον διαθέτει νέο σύστημα προσαρμογής οργάνων το  Rail Interface System, RIS II. Προχωρεί δε η αναβάθμιση και σε  Block 3, με ενσωματωμένα επί του τυφεκίου όργανα (π.χ. Laser) χρήση ασύρματων θερμικών διοπτρών και οργάνων ημερήσιας και νυκτερινής σκόπευσης.

Η τροποποίηση του Μ4 σε Μ4Α1 που ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη στον αμερικανικό στρατό, θεωρήθηκε αναγκαία για να μπορούν οι χειριστές να εκτελούν βολές κατά ριπές, έναντι του απλού Μ4 που είχε σκάλα βολής κατά βολή και μόνο κατά ριπές 3  φυσιγγίων. Επίσης η κάννη του Μ4 Α1 είναι ενισχυμένη, ώστε το όπλο ν' αντέχει τις υψηλές πιέσεις που προκαλεί το φυσίγγιο Μ855Α1. Υπάρχει  δε η σκέψη υιοθέτησης του τύπου εμβόλου αερίων που χρησιμοποιείται στο τυφέκιο HK416 (γερμανική έκδοση του Μ4) ώστε να ελαχιστοποιείται η συσσώρευση καταλοίπων μέσα στη θαλάμη αερίων( όπως συμβαίνει με το αρχικό μοντέλο) και ν΄αποφεύγονται οι πρόωρες φθορές.

Το Μ4 αποτελεί ένα από τα προτιμώμενα τυφέκια των "βατράχων", αλλά όπως φαίνεται, πολύ σύντομα και των Αμερικανών πεζοναυτών. 

Θα πρέπει όμως να τονίσουμε άλλη μια φορά την αναλλοίωτη αρχή: Τα όπλα και τα υλικά, όσο καλά και αν είναι, δεν αναπληρώνουν το έλλειμμα εκπαίδευσης. Η συνεχής, επίπονη, ρεαλιστική εκπαίδευση προσφέρει στο μαχητή το πλεονέκτημα της ακρίβειας στη βολή με οποιεσδήποτε συνθήκες, για την εξουδετέρωση των αντιπάλων του, προσβάλλοντάς τους σε καίρια σημεία. 

Ανιχνευτής

Χειροβομβίδες ειδικών δυνάμεων

Ξέρουμε όλοι (τουλάχιστον όσοι έχουν κάνει παλιά στις ειδικές δυνάμεις) για τις επιθετικές χειροβομβίδες. Έκρηξη δυνατή, ελάχιστη θραυσματοποίηση, ψυχολογικό κυρίως αποτέλεσμα! Ονομάζονται επιθετικές, γιατί χρησιμοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται ακόμη κατά την διάρκεια επιθετικών ενεργειών όπου δεν θέλουμε να προκαλέσουμε τραυματισμούς από θραύσματα σε δικό μας προσωπικό που βρίσκεται γύρω μας και ειδικά βράδυ.

 Σε κλειστό χώρο, καλύτερα να μη βρίσκεσαι μέσα! Σου σπάει τα τύμπανα και η βίαιη έκλυση των αερίων,  προκαλεί φθορές παντού.

Συναρμολογούμενη επιθετική χειροβομβίδα της εταιρείας ΝΑΜΜΟ.  (Πηγή)

Αλλά και έξω σε ανοικτό χώρο, αν είσαι "τυχερός" και σου πέσει κοντά πριν προλάβεις να φυλαχτείς, τότε μοιάζεις σαν ...τις φιγούρες των κινούμενων σχεδίων όταν πέφτουν σ' έκρηξη! Μαλλιά ορθωμένα, μάτια γουρλωμένα απ' το σοκ, αυτιά βουλωμένα και το χειρότερο τύμπανα σπασμένα, με αίμα να κυλάει απ' αυτά και από τη μύτη και πολύ πιθανόν και καμιά επιφανειακή πληγή από τα ψιλοθραύσματα! 

Δεν τα φαντάζομαι αυτά που λέω! Τα έχω δει!

Τι γίνεται με τέτοια έκρηξη επί δύο ή επί τρία; Γκρεμίζεις σπίτι έτσι και γίνει  μέσα! Τέτοιες λοιπόν επιθετικές χειροβομβίδες, που μπορούν να βιδώνουν και να συνδέονται μέχρι τρεις στη σειρά, κυκλοφορούν εδώ και μερικά χρόνια στο χώρο των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων. 

Πηγή

Μοιάζουν σαν μικρές τορπίλες Bangalore, στα χέρια του προσωπικού και χρησιμοποιήθηκαν πολύ στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν, από τις ειδικές δυνάμεις, για την διάνοιξη εμποδίων κυρίως σε κατοικημένες περιοχές (πόρτες, παράθυρα, συρματοπλέγματα κλπ) αλλά και για την καταστροφή χώρων μέσα σε οικήματα, με πρόκληση ισχυρής έκρηξης και εκτόνωσης αερίων, χωρίς να περιέχονται  θραύσματα, όπως συμβαίνει με την περίπτωση αμυντικών χειροβομβίδων.

Περιέχουν περίπου 113 γραμμάρια εκρηκτικής ύλης σύνθεσης "Β", έναντι των 180 γραμμαρίων που έχουν συνήθως οι χρησιμοποιούμενες μέχρι σήμερα αμυντικές χειροβομβίδες, όπως είναι οι Μ 67 αλλά τρεις μαζί με τον ίδιο βέβαια πυροδοτικό μηχανισμό, κάνουν ζημιά!

Τώρα αν θέλετε να μάθετε πώς γίνεται η σωστή στρατιωτική εκπαίδευση σε χειροβομβίδες, πιέστε ΕΔΩ.

Ανιχνευτής

Ο λευκός φωσφόρος

Λευκός φωσφόρος μέσα σε νερό (Πηγή)

Λευκός φωσφόρος! Ένα πολύ επικίνδυνο υλικό που προκαλεί οδυνηρά τραύματα επάνω στο ανθρώπινο σώμα, αλλά και σε κάθε άλλο ζώντα οργανισμό! Σε στρατιωτικές επιχειρήσεις χρησιμοποιείται σε καπνογόνα βλήματα, για την κατασκευή τροχειοδεικτικών βλημάτων λόγω της έντονης λάμψης του και για την πρόκληση εμπρησμών, κυρίως σε εύφλεκτα υλικά, γιατί μόλις έλθει σε επαφή με τον αέρα, καίγεται ασταμάτητα!

Χρησιμοποιείται περισσότερο από 100 χρόνια για στρατιωτική χρήση! Ακόμη και σήμερα! Η πιο πρόσφατη χρήση του έγινε από τους Ισραηλινούς στη Γάζα, πριν από λίγους μήνες, όπως είχε συμβεί και το 2009.

Λευκός φωσφόρος πάνω από τη Γάζα το 2009 (Πηγή)

Οι συστηματικά διδάξαντες βέβαια την τακτική (στρατιωτικά) χρήση του σε βλήματα πυροβολικού και όλμων είναι οι Αμερικανοί. Στις επιχειρήσεις που έλαβαν χώρα στο Ιράκ και ειδικότερα κατά την μάχη της Φαλούτζα, τα βλήματα (συνδυασμός καπνογόνων λευκού φωσφόρου και εκρηκτικών) έπεφταν στις οχυρωμένες θέσεις των αντιπάλων σε κτίρια, για να προκαλέσουν αρχικά καπνό και φωτιά και στη συνέχεια, πλήρη εξουδετέρωση. Η μέθοδος αυτή ονομάστηκε "Shake and Bake"(τραντάζεις και ψήνεις) για τα έντονα αρνητικά ψυχολογικά αποτελέσματα που προκαλούν στον αντίπαλο, μαζί με την τρομακτική δράση τους επάνω στο ανθρώπινο σώμα.

Ο παραπάνω συνδυασμός πυρών, είναι ένας που προτιμούν οι Αμερικανοί πεζοναύτες σε όλες τις φάσεις του αγώνα, αλλά ιδιαίτερα για την προληπτική κάλυψη πλευρών κατά την επίθεση, ανάλογα με τον άνεμο, φυσικά. Σχεδιάζεται σε προγραμματισμένες βολές ομάδων ή σειρών στόχων. Στο πεζικό σχεδόν όλων των στρατών του κόσμου, τα καπνογόνα βλήματα όλμων λευκού φωσφόρου φτάνουν κοντά στο 20% του συνολικού φόρτου πυρομαχικών μετά του όπλου.

 Μια άλλη μέθοδο που χρησιμοποιούσαν οι Αμερικανοί πεζοναύτες  μεταξύ των άλλων στη μάχη της Φαλούτζα (σε αγώνα αστικού περιβάλλοντος) στο Ιράκ, ήταν να τυλίγουν με ακαριαίο πυραγωγό σχοινί τρεις φορές καπνογόνο βλήμα λευκού φωσφόρου όλμου 60 ή 81 χιλ. και στη συνέχεια να κολλάνε επάνω, 1/4 ή μισό γέμισμα ταινίας M112 εκρηκτικής ύλης C4 .  Μετά, αφού έκαναν εμπυρευμάτιση, το έριχναν μέσα στο χώρο που ήθελαν να εκκαθαρίσουν υπό μορφή αυτοσχέδιας βόμβας, γινόταν η έκρηξη και πετύχαιναν συνδυασμό τοξικού καπνού και ωστικού κύματος. Τίποτα δεν έμενε σώο μέσα σ' εκείνο τον χώρο. Η συγκεκριμένη περίπτωση έγινε και θέμα στα ΜΜΕ εκείνη την εποχή, με την κατηγορία κατά των Αμερικανών, ότι χρησιμοποιούν απαγορευμένα όπλα.

Για το τελευταίο υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις, που προέρχονται από ασάφειες διατυπωμένες συγκεκριμένα για τον λευκό φωσφόρο στο ΙΙΙο Πρωτόκολλο  της Συνθήκης για την Χρήση Συμβατικών Όπλων του 1980. (Αν δεν ξέρετε την συνθήκη, διαβάστε την στα ελληνικά) Εκεί αναφέρεται επαγωγικά, ότι αν ο λευκός φωσφόρος χρησιμοποιείται καθαρά για εμπρησμό ή για πρόκληση τοξικών αερίων εναντίον αντιπάλου, όταν γύρω του υπάρχει και άμαχος πληθυσμός, η πράξη αυτή είναι εγκληματική και καταδικαστέα. (Απαγόρευση εμπρηστικών και χημικών όπλων).

Αν όμως ο λευκός φωσφόρος χρησιμοποιείται για φωτισμό του πεδίου της μάχης τη νύκτα και για δημιουργία προπετάσματος καπνού, προς αποφυγή της εχθρικής παρατήρησης, η χρήση του είναι θεμιτή! Διευκρινίζεται δε ότι ακόμη και αν πέφτουν τέτοια βλήματα σε αντίπαλο που βρίσκεται μακριά από άμαχο πληθυσμό, δεν υπάρχει απαγόρευση!

"Τι δεν καταλαβαίνετε;" Ο πόλεμος είναι ..πόλεμος, όπως και να το πούμε και είναι γεμάτος σκληρότητα και ..θάνατο, δυστυχώς, με ή χωρίς κανόνες

Αλλά ας δούμε τι ακριβώς είναι ο λευκός φωσφόρος!

Ο λευκός φωσφόρος, είναι ένα υλικό λευκό, κατασκευασμένο από ένα κοινό αλλότροπο των χημικών στοιχείων του φωσφόρου,  που μοιάζει με κερί. Αν εκτεθεί στον ήλιο παίρνει κίτρινο χρώμα. Είναι σώμα μαλακό, που μπορεί να κοπεί εύκολα με μαχαίρι και έχει μια πικάντικη μυρωδιά που μοιάζει με αυτήν του σκόρδου. Έχει σημείο τήξης τους 44  και σημείο βρασμού τους 287 βαθμούς Κελσίου. Σε θερμοκρασίες κάτω από 5 βαθμούς γίνεται γυαλιστερός και κρυσταλλικός. Διαλύεται ελάχιστα στο νερό (1:300.000 μέρη νερού) πολύ όμως εύκολα σε οργανικούς διαλύτες και ειδικά σε διθειάνθρακα, σε αναλογία 9:1, σε λίπος, μέχρι ακόμη και σε ελαιόλαδο. Δείτε ΕΔΩ τι γίνεται με τον διθειάνθρακα και πως  ο φωσφόρος αναφλέγεται   σε μεταγενέστερο χρόνο.

Η μορφή του λευκού φωσφόρου με την οποία χρησιμοποιείται στο στρατό, είναι πολύ ενεργητική και αναφλέγεται αμέσως μόλις έλθει σε επαφή με το οξυγόνο του ατμοσφαιρικού αέρα, μετατρεπόμενος σε πεντοξείδιο του φωσφόρου, εκλύοντας ταυτόχρονα μεγάλη θερμότητα και καπνό. Η χημική του δράση συνεχίζεται μέχρι να καταναλωθεί το υλικό, ή μέχρι να σταματήσει να οξυγονώνεται.

Φαντασθείτε, ότι κομμάτια λευκού φωσφόρου που σφηνώνονται μέσα σ' ένα απανθρακωμένο ..υλικό και δεν ανάβουν γιατί δεν έχουν οξυγόνο, επαναναφλέγονται, μόλις έλθουν πάλι σ' επαφή με τον αέρα.

Η επαφή του λευκού φωσφόρου  με το ανθρώπινο σώμα, προκαλεί επώδυνα χημικά εγκαύματα. Το έγκαυμα εμφανίζεται σαν μια νεκρωμένη περιοχή με κιτρινωπό χρώμα και έχει την χαρακτηριστική οσμή του σκόρδου. Επειδή είναι εξαιρετικά διαλυτός στο λίπος, έχει ταχεία διείσδυση μέσα στο δέρμα και προχωρεί σε βάθος στους ιστούς, φτάνοντας ακόμη να καίει και τα οστά. Εξ αιτίας της διαλυτότητας αυτής, τα εγκαύματα που προκαλεί είναι δευτέρου και τρίτου βαθμού και επουλώνονται δύσκολα. Αν κομμάτια λευκού φωσφόρου πέσουν σε μάτια, τα καταστρέφουν.

Τι πρέπει να κάνει κάποιος αν βρεθεί σε κατάσταση προσβολής από λευκό φωσφόρο; Τι πρώτα μέτρα πρέπει να λάβει; Πως πρέπει ν' αντιδράσει; Βασικά ερωτήματα που λύνονται μόνο με εκπαίδευση! Η άμεση αντίδραση για την αντιμετώπιση τέτοιου περιστατικού είναι η εξής:

1. Κατ' αρχήν δεν τρέχουμε γιατί όσο τρέχουμε δίνουμε "τροφή" για καύση στον φωσφόρο.

2. Αν μικρά καιόμενα κομμάτια λευκού φωσφόρου έλθουν σε επαφή και κολλήσουν στα ρούχα, βγάζουμε αμέσως τα ρούχα που έχουν προσβληθεί πριν προλάβει ο φωσφόρος να έλθει σ' επαφή με το δέρμα.

3. Αν ο φωσφόρος έλθει σ' επαφή με το δέρμα, σκεπάζουμε τη φλόγα με νερό, βρεγμένο ύφασμα, χρησιμοποιώντας ακόμα και ..ούρα, αν δεν υπάρχει άλλη λύση.

4. Διατηρούμε τα μικρά κομμάτια του φωσφόρου σκεπασμένα με βρεγμένα υλικά, (ύφασμα ή λάσπη) μέχρι να μπορέσουμε να τ' απομακρύνουμε.

5. Χρησιμοποιώντας φυσιολογικό ορό ή διάλυμα κρύου νερού και διττανθρακικού νατρίου (μαγειρικής σόδας) βρέχουμε το σημείο του σώματος που έχει προσβληθεί, (αν είναι δυνατόν μέσα σε νερό) και αφαιρούμε τα κομμάτια του φωσφόρου με τετράγωνο (όχι αιχμηρό) αντικείμενο το μη κοφτερό μέρος του μαχαιριού ή της ξιφολόγχης ή με ένα ραβδί ή ό,τι άλλο διαθέτουμε. Ιδανικά με τσιμπίδα. Ποτέ δε πιάνουμε τον φωσφόρο με γυμνά χέρια και δάκτυλα!

6. Καλύπτουμε τα εγκαύματα που προκλήθηκαν από τον φωσφόρο πάντα με βρεγμένα επιθέματα κι γάζες, για ν' αποφύγουμε τυχόν επανανάφλεξη σε  περίπτωση που έλθει σ' επαφή με τον αέρα.

7. Μετά την απομάκρυνση των ψηγμάτων του λευκού φωσφόρου τα εγκαύματα που έχουν προκληθεί αντιμετωπίζονται όπως τα κοινά εγκαύματα.

Επικρατεί μέχρι σήμερα η αντίληψη στον ιατρικό χώρο, ότι για την εξουδετέρωση μικρότερων κομματιών φωσφόρου, μπορούν να τοποθετούνται στις εγκαυματικές επιφάνειες  γάζες εμποτισμένες με διάλυμα (0,5-2%) θειικού χαλκού, (γαλαζόπετρας) μέχρι την μεταφορά του τραυματία σε νοσοκομείο, αν και υπάρχει  η άποψη ότι ο θειικός χαλκός είναι επίσης τοξική ουσία που μπορεί να προκαλέσει τοξική βλάβη  στα νεφρά και στον εγκέφαλο ή ακόμη και ενδαγγειακή αιμόλυση.

Τα καπνογόνα βλήματα λευκού φωσφόρου είναι αυτά που χρησιμοποιούνται πιο πολύ απ' ότι τα εμπρηστικά. Το προπέτασμα καπνού είναι αυτό που διευκολύνει την προχώρηση τμημάτων, ειδικά σε αγώνα αστικού περιβάλλοντος και εμποδίζει την ημερήσια ή νυκτερινή όραση ακόμη και απ' αυτούς που χρησιμοποιούν διόπτρες νυκτερινής όρασης. Τα καπνογόνα φωσφόρου περιέχουν είτε λευκό είτε ερυθρό φωσφόρο.

Ο ερυθρός φωσφόρος σε καθαρή μορφή δεν είναι τόσο τοξικός και δεν προκαλεί εγκαύματα, ενώ ο καπνός που παράγεται δεν προκαλεί θερμικά τραύματα. Ο καπνός όμως του λευκού φωσφόρου είναι πολύ δραστικός και τοξικός, λόγω του εκλυόμενου πεντοξειδίου του φωσφόρου, που μετατρέπεται από την υγρασία του αέρα, σε φωσφορικό οξύ. Το φωσφορικό οξύ ερεθίζει το λαιμό τους πνεύμονες  και τα μάτια και προκαλεί επίμονο και δυνατό βήχα.

Στην περίπτωση αναρρόφησης καπνού εκλυόμενου από βλήματα, βομβίδες ή χειροβομβίδες που περιέχουν λευκό  φωσφόρο, θα πρέπει άμεσα ο προσβαλλόμενος ν' απομακρυνθεί από το σημείο προσβολής. Η καλύτερη προφύλαξη βέβαια είναι η χρήση ασφυξιογόνου μάσκας, όπως ακριβώς γίνεται με την αντιμετώπιση χημικών αερίων.

Μια και ανέφερα για καπνογόνες χειροβομβίδες λευκού φωσφόρου θυμήθηκα ένα θανατηφόρο δυστυχώς περιστατικό, που συνέβη με χειροβομβίδα Μ15 λευκού φωσφόρου σε μια άσκηση πριν από ..πολλά χρόνια. Ο άτυχος στρατιώτης, έριξε την χειροβομβίδα πολύ κοντά, με αποτέλεσμα να τον "πάρουν" τα αέρια και κομμάτια του λευκού φωσφόρου. Τα πνευμόνια του κατακάηκαν, λόγω της απότομης εισρόφησης καπνού  σωματιδίων από τον πανικό του και ταλαιπωρήθηκε για αρκετές ώρες πριν αφήσει την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο.

Η πολλή και η καλή εκπαίδευση σώζει ζωές. Και ας μην ξεχνάμε ότι οι κομάντος πρέπει να είναι πάντα προετοιμασμένοι για το απρόοπτο που μπορεί να συμβεί. Έτσι έλεγε κάποτε ένας SAS εκπαιδευτής: "Be prepared for the unexpected" Και δεν είχε άδικο!



Ανιχνευτής

Το νέο φορητό ρωσικό αντιαεροπορικό «Verba»

Το φορητό αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα (MANPADS) «Verba», που είναι ικανό να διακρίνει το στόχο μέσα από οποιεσδήποτε παρεμβολές, άρχισε να παραδίνεται στις ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΕΔ). Το νέο φορητό Α/Α σύστημα θα αντικαταστήσει το υπάρχον, αξιόπιστο, αλλά παρωχημένης τεχνολογίας, «Igla-S» (Ιγκλά σημαίνει βελόνα). Τα νέα ρωσικά MANPADS υπερέχουν σε τακτικά και τεχνικά χαρακτηριστικά από παρόμοια ξένα συστήματα.

Το φορητό Α/Α πυραυλικό σύστημα «Verba», το οποίο αναπτύχθηκε στο σχεδιαστικό γραφείο όπλων υψηλής ακρίβειας «KBP» (Σχεδιαστικό Γραφείο Οργάνων στην πόλη Τούλα, που κατασκευάζει αμυντικό εξοπλισμό υψηλής τεχνολογίας), το παρέλαβε ήδη μια από τις μεραρχίες των ειδικών δυνάμεων (Δυνάμεις Καταδρομών – Αλεξιπτωτιστών), καθώς και μια μηχανοκίνητη ταξιαρχία πεζικού της Ανατολικής Στρατιωτικής Περιφέρειας.

Συνέχεια στην Πηγή

ΕΧΑCTO

Εικόνα της τηλεκατευθυνόμενης σφαίρας 0,50 (Πηγή)

Πρόσφατα έγινε η πρώτη δοκιμή .. μιας ακόμη τηλεκατευθυνόμενης σφαίρας,  με μέριμνα της γνωστής DARPA. Αυτή τη φορά η σφαίρα είναι των κλασσικών διαστάσεων, διαμετρήματος 0,50 και επί πλέον κατευθύνεται όχι με τη μέθοδο "φωτισμού" του στόχου με δέσμη LASER, (laser guidance) αλλά με  τη βοήθεια των οπτικών οργάνων σκόπευσης (τηλεχειρισμός), από τα οποία μεταβιβάζονται εντολές στον μικροσκοπικό υπολογιστή που ενσωματώνεται στη σφαίρα και στη συνέχεια αυτός τροποποιεί  ανάλογα τις θέσεις των ..μικροπτερυγίων της, ώστε να αλλάζει η τροχιά και να κατευθύνεται στο στόχο!

Το όνομα που έχει πάρει η νέα τεχνολογία πυρομαχικών, "EXACTO" είναι όπως καταλαβαίνετε, σύντμηση των  αγγλικών λέξεων "Extreme Accuracy Tasked Ordnance" που σημαίνουν "Κατευθυνόμενα Πυρομαχικά Υψηλής Ακριβείας".

Προφανώς, το κέλυφος αυτών των πυρομαχικών, είναι αυτό των φυσιγγίων  0,50 ή των 12,7 χιλ. σύμφωνα με την Συμφωνία Τυποποίησης (ΣΤΥΠ) 4883 του ΝΑΤΟ, αλλά εσωτερικά μοιάζει σαν ένα βελάκι όπως αυτά που πετάμε για παιχνίδι σε ξύλινους στόχους. 

Δεν έχει διευκρινιστεί ακόμη, αν ο οπλισμός με τον οποίο θα χρησιμοποιούνται αυτά τα πυρομαχικά θα είναι λειόκανος ή με ραβδώσεις, όπως δεν έχει ανακοινωθεί κάτι για το σύστημα σκόπευσης

Μόλις το βλήμα αφήσει την κάννη του όπλου με την δύναμη των αερίων κατά την εκπυρσοκρότηση, το κέλυφος απορρίπτεται  και το βελάκι έχοντας λάβει την ταχύτητά του αρχίζει να κινείται προς τον στόχο του. Στο ενδιάμεσο διάστημα, αν διαπιστωθεί ότι παρεκκλίνει της αρχικής του σκόπευσης, από εξωγενείς παράγοντες, (όπως για παράδειγμα ο άνεμος, ή κινούμενος στόχος) αρχίζουν να δίνονται οδηγίες,(από τα οπτικά όργανα) τροποποίησης της τροχιάς του η οποία αναπροσαρμόζεται προς την σωστή κατεύθυνση.

Με αυτόν τον τρόπο, δεν είναι ανιχνεύσιμη σκόπευση του στόχου, όπως γίνεται με τις ακτίνες LASER που χρησιμοποιούνται για καταύγαση του στόχου και εκεί έγκειται η διαφορά όπως αναφέραμε προηγουμένως, από την άλλη μέθοδο που εμφανίσθηκε δυο χρόνια πριν.

Μεγάλο ενδιαφέρον εφαρμογής, παρουσιάζει ο χώρος των ελεύθερων σκοπευτών, όπου αναμένεται να υιοθετήσει αυτό το είδος φυσιγγίου, αφού θα είναι δυνατή η προσβολή ενός κινούμενου στόχου με μια μόνο βολή, από απόσταση έως και 2 χιλιομέτρων, θα μπορεί να ενεργεί ένας ελεύθερος σκοπευτής και μόνος του, δεν θα επηρεάζεται η βολή από άσχημες καιρικές συνθήκες και θα παρέχεται μεγαλύτερη ασφάλεια στον ελεύθερο σκοπευτή, αφού δεν θα είναι δυνατή η εύκολη ανίχνευσή του. 

Ανιχνευτής

Πηγή

Ελαφρύτερο πολυβόλο

Αυτό είναι το ζητούμενο γενικά, που προβάλλει σαν επιχειρησιακή απαίτηση των μονάδων πεζικού αλλά και των μονάδων ειδικών επιχειρήσεων. Οι Αμερικανοί εδώ και λίγα χρόνια ασχολούνται επάνω σ' αυτό το πρόγραμμα και έχουν κάνει αρκετές δοκιμές. 

Ελαφρύ Πολυβόλο 5,56 χιλ. με τηλεσκοπικά πυρομαχικά, LSAT (Lightweight Small Arms Technologies) Πηγή 

Πρόσφατα δε, υπεγράφη και συμβόλαιο με την ανάδοχη εταιρεία που στην πραγματικότητα είναι επικεφαλής ομάδος εταιρειών. Το ελαφρύ πολυβόλο που προκρίθηκε σε έκδοση 5,56 χιλ. έχει βάρος 4,5 κιλών, μήκος 92 εκατοστών, ρυθμό βολής 600 βλήματα το λεπτό, και ωφέλιμο βεληνεκές 1000 μέτρα. Αυτό που ανέλαβε η ανάδοχη εταιρεία με βάση το συμβόλαιο, είναι να κατασκευάσει το ίδιο πολυβόλο με διαμέτρημα όμως 7,62 χιλ.

Αν και τ' ονόμασαν ελαφρύ πολυβόλο και είναι γύρω στα 2 κιλά ελαφρύτερο από το πολυβόλο ΜΙΝΙΜΙ του αντίστοιχου διαμετρήματος, εξακολουθεί να είναι βαρύτερο από άλλες εκδόσεις και τύπους ελαφρών πολυβόλων που κυκλοφορούν διεθνώς.

Αυτό όμως που το κάνει να διαφέρει είναι ο νέος τύπος πυρομαχικών που χρησιμοποιεί, και που ονομάζονται τηλεσκοπικά πυρομαχικά. Καταργείται ο ορειχάλκινος κάλυκας και αντικαθίσταται με πλαστική θήκη μέσα στην οποία τοποθετείται το βλήμα, σφηνωμένο κατά κάποιο τρόπο στην γέμιση της πυρίτιδας που θα το εκτοξεύσει. 

Πηγή

Μοιάζουν σαν φυσίγγια κυνηγίου για να κάνω μια χοντρή παρομοίωση. Το βάρος που κερδίζεται σε κάθε φυσίγγιο, ξεπερνά το 40%  του βάρους ενός συμβατικού! Πολύ καλό, που σημαίνει ότι με το ίδιο βάρος μεταφέρει ένας μαχητής περισσότερα πυρομαχικά! Γιατί ας μη γελιόμαστε! Ελαφρύτερο όπλο, ελαφρύτερα πυρομαχικά, σημαίνει παίρνεις μαζί σου περισσότερα και .."σκάσε και κολύμπα"!

Γιατί όμως έφτιαξαν νέο πολυβόλο για τα νέα πυρομαχικά; Καλή ερώτηση γιατί κάπως έτσι ξεκίνησε η σχεδίαση! Πρώτα άρχισαν τα πυρομαχικά και ακολούθησε το όπλο! Απλούστατα, διότι αυτού του είδους τα τηλεσκοπικά πυρομαχικά δημιουργούσαν πολλές εμπλοκές, λόγω υπερθέρμανσης της κάννης, σε ήδη υπάρχοντα πολυβόλα.

Όταν ο ρυθμός βολής είναι αυξημένος και παρατεταμένος, δημιουργείται υπερθέρμανση στην κάννη του όπλου και προκαλούνται εμπλοκές, με άσχημες παρενέργειες, ειδικά όταν βρίσκεται σε εξέλιξη κάποια "παλιοκατάσταση". Όταν ο ρυθμός βολής είναι ο κανονικός, η θερμοκρασία διατηρείται σε λογικά επίπεδα και το όπλο ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του χειριστή του. Σ' αυτό, συμβάλλουν και τα συμβατικά φυσίγγια που εισάγονται στη θαλάμη, γιατί απορροφούν ένα μέρος της θερμοκρασίας.

Στην περίπτωση των τηλεσκοπικών, με πλαστικό περίβλημα πυρομαχικών, αυτό δεν συμβαίνει οπότε η υπερθέρμανση είναι πιο συχνή. Θα πρέπει κάποιος να σταματά τη βολή σε τακτά χρονικά διαστήματα και ν' αλλάζει κάννη.

Πηγή

Το παραπάνω μειονέκτημα ήλθε να το καλύψει το νέο ελαφρύ πολυβόλο, με διπλό τοίχωμα κάννης που απορροφά την υπερβολική θερμοκρασία και δεν την αφήνει να επηρεάσει την ξεχωριστή θαλάμη, όπου μπορεί να προκαλέσει πρόωρη ανάφλεξη ή διπλή πυροδότηση. Παράλληλα κατά τη γέμιση φυσιγγίων και την απόρριψη των θηκών τους η θαλάμη "ανοίγει" και αεροψύχεται.

Συμπέρασμα, τα τηλεσκοπικά πυρομαχικά, που είναι πολύ καλά για χρήση υπό μορφή δεσμίδων,  δεν κάνουν σε άλλα όπλα, παρά μόνο για λίγες βολές. Θέλουν το δικό τους πολυβόλο.

Αυτό το πολυβόλο, που πρώτες θα παραλάβουν οι ειδικές δυνάμεις, όταν έλθει ο καιρός της διάθεσης και της κατανομής.

Ανιχνευτής

Παγιδεύσεις

Εγκατάσταση παγίδευσης σε μονοπάτι στο δάσος. (Πηγή φωτογραφίας)

Οι παγίδες ή παγιδεύσεις που στ' αγγλικά αναφέρονται σαν "booby traps" είναι συσκευές ή εγκαταστάσεις, που σκοπό έχουν να προκαλέσουν τραυματισμό ή και να σκοτώσουν ακόμη τα ανυποψίαστα θύματα. Από τη λέξη και μόνο καταλαβαίνει κάποιος ότι ενέχουν δόλο.

Ετυμολογικά, η αγγλική λέξη "booby" προέρχεται από την ισπανική "bobo" που σημαίνει, "ηλίθιος", "ανόητος", "αφελής", "μπούφος". Επομένως η όλη φράση σημαίνει "παγίδα ηλιθίων" υπονοώντας ότι πέφτουν σ' αυτήν οι απρόσεκτοι! Στρατιωτικά όμως, πήρε άλλη τροπή, αφού έγινε ένα φοβερό όπλο στα χέρια των αντίπαλων σε διάφορους πολέμους, όπως μέχρι σήμερα στο Αφγανιστάν και όπου αλλού υπάρχει ανοικτό μέτωπο!   

Οι στρατιωτικές παγιδεύσεις, κάνουν συνήθως χρήση εκρηκτικών υλών χρησιμοποιώντας τυποποιημένους ή αυτοσχέδιους πυροδοτικούς μηχανισμούς. και επιφέροντας μεγάλες φθορές στον αντίπαλο. Προσφιλής μέθοδος τρομοκρατών, ανταρτικών τμημάτων, εγκληματικών οργανώσεων αλλά και ειδικών δυνάμεων.

Το ντοκιμαντέρ που ακολουθεί δίνει μια καλή ιδέα για τη δραστικότητά τους.

Ανιχνευτής

Χειροβομβίδες κρότου-λάμψεως

Η εταιρία American Rheinmetall Munitions (ARM), έκλεισε συμβόλαιο, ύψους 28,8 εκατ.$ με το πολεμικό ναυτικό των ΗΠΑ για την κατασκευή και προμήθεια μίας βελτιωμένης έκδοσης χειροβομβίδας κρότου-λάμψης, που συγκαταλέγεται στην κατηγορία των μη θανατηφόρων όπλων.

Η ARM προμηθεύει τις ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ , αλλά και άλλους πελάτες της με την χειροβομβίδα ΜΚ13 Μod 0 BTV-EL. Πρόκειται για μία χειροβομβίδα που εκλύει μία εκτυφλωτική λάμψη μαζί με εκκωφαντικό θόρυβο προκαλώντας έτσι, προσωρινά συμπτώματα αποπροσανατολισμού, τύφλωσης και κώφωσης του αντιπάλου με αποτέλεσμα την αναίμακτη εξουδετέρωσή του και σύλληψή του.

Η χειροβομβίδα εκρήγνυται σε 1,5 δευτερόλεπτα από ενεργοποιήσεως του μοχλού ασφαλείας της. Είναι κατάλληλη σε συμπλοκές στενής επαφής, όταν δεν είναι επιθυμητή η πρόκληση θανάτων, ιδιαίτερα σε παρουσία αμάχων.

Πηγή