Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2020

Επιχείρηση "Market Garden"



Στις 17 Σεπτεμβρίου  1944, ξεκίνησε η επιχείρηση «Market Garden» των Συμμάχων. Στόχος ήταν, με τη ρίψη χιλιάδων Αμερικάνων, Πολωνών και Άγγλων αλεξιπτωτιστών πίσω από τις γραμμές των Γερμανών στην Ολλανδία, να καταληφθούν γέφυρες-κλειδιά που θα οδηγούσαν στη Γερμανία και τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Βομβαρδιστικά της Βρετανικής Βασιλικής Αεροπορίας και των ΗΠΑ είχαν προετοιμάσει το έδαφος πλήττοντας αεροδρόμια και στρατώνες. 


Γερμανοί στρατιώτες, κατά την κατάληψη θέσεων μάχης


Το μεσημέρι της 17ης Σεπτεμβρίου χιλιάδες αλεξιπτωτιστές πλήρως εξοπλισμένοι έπεσαν από περισσότερα από 1.00 αεροσκάφη στο δέλτα του Ρήνου. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες αεροπορικές επιχειρήσεις που πραγματοποιήθηκαν ποτέ, αλλά και η πρώτη σημαντική επιχείρηση της συμμαχικής αεροπορίας. 


Βρετανοί αλεξιπτωτιστές του 1ου Τάγματος, καλύπτονται σε κρατήρα που δημιουργήθηκε από προηγούμενο βομβαρδισμό


To γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων ανακοίνωσε την εισβολή αναφέροντας ότι οι γερμανικές δυνάμεις ήδη αντεπιτίθενται. «Ισχυρές συμμαχικές αεροπορικές δυνάμεις προστατευόμενες από μία τεράστια ‘ομπρέλα’ προσγειώθηκαν σήμερα το μεσημέρι δυτικά από τα γερμανο-ολλανδικά σύνορα, στη βόρεια όχθη του Ρήνου. Οι αλεξιπτωτιστές ακολουθήθηκαν από χιλιάδες ανεμόπτερα. Οι γερμανικές δυνάμεις έχουν ήδη αφανίσει μεγάλο μέρος της συμμαχικής στρατιωτικής δύναμης», μετέδωσε το πρακτορείο. Αρχικά η επιχείρηση ήταν επιτυχής και πολλές γέφυρες καταλήφθηκαν. 


Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές της 101 Α/Β Μεραρχίας, εξετάζουν ένα κατεστραμένο μετά από πτώση, ανεμοπλάνο.


Ωστόσο, o σχεδιασμός δεν ήταν καλός. Η κατεδάφιση μιας γέφυρας καθυστέρησε την επιχείρηση και οι σύμμαχοι έχασαν το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού. Επίσης, οι γερμανικές δυνάμεις στην περιοχή ήταν περισσότερες από ότι αναμενόταν και σταδιακά μέχρι τις 25 Σεπτεμβρίου οι συμμαχικές δυνάμεις αναγκάστηκαν αν υποχωρήσουν. 

 Οι Σύμμαχοι δεν κατάφεραν να διασχίσουν τον Ρήνο με αρκετές δυνάμεις και ο Ρήνος παρέμεινε εμπόδιο μέχρι τον Μάρτιο του 1945. Η αποτυχία της επιχείρησης «Market Garden» έθεσε τέλος και στις προσδοκίες για λήξη του πολέμου το 1944.

Δείτε παρακάτω ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ γι' αυτή την μεγάλης κλίμακας αεραποβατική/αεροκίνητη, αλλά ανεπιτυχή επιχείρηση. Και αν θέλετε , μπορείτε να ξαναδείτε και την αντίστοιχη ταινία με τον Σον Κόνερυ και άλλους γνωστούς ηθοποιούς, ΕΔΩ

Ανιχνευτής








Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2020

Νυχτερινό Άλμα - Ένας Απών!

 



Γράφει ο Ανχης ε.α. Δημητρόπουλος Νικόλαος

- Φάση 1η: Προετοιμασία στη Μονάδα 

Λίγες φωνές, λίγα αστεία, εργώδης προετοιμασία. Να συμμαζέψεις τα υλικά σου, να φορέσεις τα σωστά άρβυλα, να είσαι έγκαιρα μαζί με τους άλλους στο χώρο αναχώρησης. Να πάρετε αναφορά, να είναι όλοι παρόντες, να φύγουν έγκαιρα. Ο καιρός είναι ΟΚ. Το άλμα θα γίνει. 

- Φάση 2η: Προετοιμασία στο αεροδρόμιο 

Λιγότερες φωνές, λιγότερα αστεία (συνήθως μόνο με τον κολλητό σου). Να Φορέσεις το αλεξίπτωτο, να προσαρμόσεις τον φόρτο, να δοκιμάσεις την ευκινησία σου, μιμούμενος στο έδαφος τις στάσεις που πιθανόν να πάρεις στον αέρα. Να τσεκάρεις το ζευγάρι σου, να σε τσεκάρει το ζευγάρι σου, να σε επιθεωρήσει ο αρχηγός ρίψεων, να γίνει μια τελευταία ενημέρωση του άλματος και της αποστολής από τον επικεφαλής. Όμως πρώτα το άλμα. Τότε θα απογειωθείς, τότε θα φτάσεις πάνω από τη ζώνη , με αυτή τη σειρά θα κάνεις έξοδο, όταν με το καλό προσγειωθείς, εκεί θα πας να βρεις και τους άλλους. Μη χαθείς, μην αργήσεις. Αν έχεις εμπλοκή στον αέρα, αυτά θα πρέπει να κάνεις, τα ξέρεις, τα έχεις εκπαιδευτεί , τα έχεις χιλιοκάνει και χιλιοακούσει. Προσοχή είναι βράδυ. Μη χαθείς. Να έχεις το νου σου στον αέρα και στο έδαφος, για σένα και για τους άλλους. Προσοχή, είναι βράδυ μη χαθείς κι αργήσεις. Προσοχή είναι βράδυ, μην μπερδευτείς απο τα φώτα στο έδαφος. Προσοχή είναι βράδυ, πάρε σωστή στάση στον αέρα, πάρε σωστή στάση για να ανοίξεις, η προσγείωση θα γίνει εκεί, μην μπερδευτείς, μην αργήσεις, μην χαθείς, είναι βράδυ. Το αεροσκάφος μουγκρίζει, επιβίβαση, χαμόγελα, το έχουμε χιλιοκάνει, θα το ξανακάνουμε. Είναι ωραία τρέλα αυτή που κάνουμε. Είναι ευτυχία που το κάνουμε παρέα, εμείς τα αδέρφια. Μόνο εμείς ξέρουμε γιατί το κάνουμε. Και ΑΞΙΖΕΙ. Τα καυσαέρια των κινητήρων, σου δίνουν μια κατραπακιά στο πρόσωπο, όπως πορεύεσαι για να επιβιβαστείς. Βαθιά ανάσα καμένης κηροζίνης. Η αδρεναλίνη σου σαλεύει. Πάμε. Ο καιρός είναι οκ. Το άλμα θα γίνει. 

Φάση 3η: Η πτήση 

Δεν είναι αναπαυτικά μέσα στο αεροπλάνο. Ποτέ δεν είναι. Έχει ζέστη και ζυγίζεις παραπάνω από μιάμιση φορά το βάρος σου. Αναπαυτικά γίνονται όμως όλα, επειδή το έχεις ξανακάνεις χίλιες φορές, με τα ίδια πρόσωπα που χαμογελάνε και σιωπούν και ξανά χαμογελάνε γύρω σου. Περίληψη του σεναρίου στο μυαλό σου. Έτσι θα βγω, αυτή τη στάση θα πάρω, αυτό κι εκείνο θα προσέξω, τότε θα τραβήξω, μη ξεχάσω το σλάιντερ, να μην μπερδευτώ με τα φώτα, να δω γύρω μου τα σιαλούμ, να πάρω διαδρομή, να πάρω γραμμή, τα φρένα, η προσγείωση κλπ. Να μην χαθώ, να μην αργήσω. Είναι βράδυ. Ο καιρός είναι οκ. Το άλμα θα γίνει. Η ράμπα ανοίγει! Χαμόγελα άγρια και φωνές από τον αρχηγό ρίψεως. "Σηκωθείτε". Δροσιά επιτέλους κι απίστευτος θόρυβος. Στέκεσαι λίγο πριν την ράμπα. Η αδρεναλίνη μυρίζει στον αέρα περισσότερο από την κηροζίνη. Δεν είσαι ήρεμος, είσαι ψυχρός. Το μυαλό κλείδωσε. "Φύγετε".  





Φάση 4η: Το Άλμα. 

Βουτάς στο κενό. Βουίζει ο αέρας στα αυτιά σου. Παίρνεις στάση, η αντίσταση του αέρα σε κάνει να νομίζεις ότι είσαι σταθερός στο ίδιο σημείο. Το κοντέρ όμως γράφει, ταχύτητα καθόδου πάνω 200 χιλιόμετρα την ώρα. Ελέγχεις γύρω και κάτω. Πολλά φώτα. Το μέρος το σωστό είναι το πιο σκοτεινό στο έδαφος. Εκεί είναι η ζώνη. Ελέγχεις στάση, ελέγχεις υψόμετρο. 8000 πόδια. Ελέγχεις στάση, ελέγχεις υψόμετρο 6000 πόδια. Βλέπεις σιαλουμ μπροστά σου μακριά. Είναι οι πριν από εσένα στον αέρα. Ελέγχεις υψόμετρο 5000...4500 πόδια...στάση κι άνοιγμα...σε φρενάρει το πιλοτάκι και σε τραβάει το αλεξίπτωτο...ξεφυσάς την ένταση, ελέγχεις...δεν ξεχνάς το σλάιντερ, πιάνεις τα φρένα..παίρνεις πορεία, βλέπεις μπροστά τα σιαλούμ των άλλων, τσεκάρεις γύρω σου και πάλι, πορεία, σιαλούμ, έλεγχος...., κατεβαίνεις! 300 πόδια! Παίρνεις γραμμή για προσγείωση..., μαυρίλα κάτω..., σέρνεις και το φόρτο σου κάτω από τα πόδια σου, 100 πόδια..., πρόσεχε...., 50 πόδια πρόσεχε...., 20 πόδια πρόσεχε, βαθιά ανάσα, μαλακά τα φρένα...., αιώρηση...., προσγείωση...., εκπνοή....! 

Φάση 5η: Ένας ΑΠΩΝ 

Μάζεψε τα όλα γρήγορα. Να κοιτάς και να ακούς γύρω σου. Ό,τι δεις κι ό,τι ακούσεις από τους άλλους. Μη τυχόν...., Συνέχισε! Σβέλτα! Ζαλώσου τα πάντα! Σβέλτα κι αθόρυβα! Κινήσου στο χώρο ανασυγκρότησης! Σβέλτα κι αθόρυβα! Βλέπε κι άκου γύρω σου. Τους άλλους....μη τυχόν...
Έφτασες... Ιδρώτας, ανακούφιση. Αποθέτεις το αλεξίπτωτο. Αναφέρεις, παίρνεις θέση και περιμένεις. 'Ολοι όσοι έχουν φτάσει, περιμένουν και τους υπόλοιπους.

 Ήρθε κι άλλος...
...κι άλλος...
...κι άλλος...

Αναμονή... Αναμονή... Αναμονή... Αναμονή.... Ανησυχία...!
 Ένας έχει αργήσει! Γίνονται αυτά το βράδυ! 
Αναμονή....Ο Κώστας έχει αργήσει...
Αναμονή...ο Κώστας ξέρει...
το έχουμε χιλιοκάνει...
Αναμονή... Σιωπή...!
O Κώστας είναι ΑΠΩΝ....! O Κόσμος είναι ΑΠΩΝ...!

Συνεχίζουμε...
Αύριο πάλι άλμα.


Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2020

Η Αμφίβια "Ζ" Μοίρα του Ειρηνικού

Καγιάκ των αυστραλιανών αμφίβιων καταδρομών κατά τον 2ο ΠΠ. (Πηγή)
Τέλη Σεπτεμβρίου του 1943, μία τολμηρή αμφίβια καταδρομή, έλαβε χώρα στο νότιο ημισφαίριο, από Αυστραλούς κομάντος. Προορισμός τους, το λιμάνι της Σιγκαπούρης, στόχος τους ο ελλιμενισμένος γιαπωνέζικος  αυτοκρατορικός στόλος, αποστολή τους η καταστροφή του! Κωδική ονομασία "Jaywick"! (Μπουρλότο σε ελεύθερη μετάφραση).

Ήταν 14 Καταδρομείς και ναύτες αυτοί που συμμετείχαν στην καταδρομή, και ανήκαν στην Ειδική Μονάδα Ζ'. Η υπηρεσία Ειδικών Επιχειρήσεων της Αυστραλίας ήταν μία μικτή θα έλεγα  συμμαχική διοίκηση, στην οποία υπηρετούσαν, εκτός από Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς και αρκετοί Βρετανοί, προερχόμενοι από τις τότε βρετανικές αποικίες της άπω Ανατολής, μετά την κατάληψή τους από τους Ιάπωνες.

Το αρχικό έμβλημα 
της Μονάδας.
(Πηγή)

Η έδρα της διοίκησης ήταν στη Μελβούρνη. Το 1943, το σχέδιο της καταδρομικής επιχείρισης, εκπονήθηκε από ένα Βρετανό Λοχαγό, τον Ίβαν Λάιον και ένα Αυστραλό πολίτη, τον Μπιλ Ρέινολντς. Μη σας κάνει εντύπωση που ήταν πολίτης! Ανήκε στην Υπηρεσία Πληροφοριών! Οι κομάντος θα ταξίδευαν με ένα γιαπωνέζικο ψαράδικο καΐκι μέχρι τ' ανοικτά του λιμανιού. Στη συνέχεια θα χρησιμοποιούσαν καγιάκ των 2 ατόμων και κωπηλατώντας αθόρυβα τη νύκτα, θα "έμπαιναν" αθέατοι στο λιμάνι, για να τοποθετήσουν τυποποιημένες εκρηκτικές νάρκες με χρονοκαθυστέρηση, στα ύφαλα των εχθρικών πλοίων. Στη συνέχεια αποχώρηση και επάνοδος.

 Η χρήση των καγιάκ άρχισε από τότε να είναι προσφιλής μέθοδος αμφίβιας διείσδυσης και συνεχίζεται μέχρι σήμερα! Είχε βέβαια προηγηθεί η χρήση τους σε παρόμοια επιχείρηση από Βρετανούς SBS, κατά την καταδρομή στο γαλλικό λιμάνι του Μπορντό το  χειμώνα του 1942, στην επιχείρηση "Frankton".  Εξ αιτίας του τύπου των καγιάκ που χρησιμοποίησαν αυτοί οι αμφίβιοι καταδρομείς, πήραν και το όνομα "Cockleshell heroes" δηλαδή, οι "ήρωες με τις βαρκούλες" σε ελεύθερη μετάφραση.

Όλα μελετήθηκαν πολύ προσεκτικά και σε λεπτομέρεια από τους Αυστραλούς! Δρομολόγια πλεύσης, κύρια και εναλλακτικά, σταθμοί ανεφοδιασμού, όρμοι απόκρυψης, σημεία ανασυγκρότησης, υλικά τρόφιμα, νερό, πυρομαχικά, εκρηκτικά, οπλισμός, επικοινωνίες, χάρτες, οπτικά μέσα και ό,τι άλλο κρίθηκε απαραίτητο. Κύριο μέλημα η συλλογή πληροφοριών με ακρίβεια για το λιμάνι, τα μέτρα ασφάλειας, πιθανά σημεία προσέγγισης, τις εχθρικές παράκτιες περιπόλους και φυλάκια, τη δύναμη, σύνθεση και όπλα του εχθρού.


Το καίκι που χρησιμoποίησαν οι αμφίβιοι καταδρομείς κατά την επιχείρηση στο λιμάνι της Σιγκαπούρης (Πηγή)

Το  μήκους 21,5 μέτρων καΐκι,  με το όνομα "Krait" παρμένο από το αντίστοιχο όνομα ενός μικρού αλλά πολύ δηλητηριώδους φιδιού της Ασίας, απέπλευσε στις 2 Σεπτεμβρίου του 1943 από τον κόλπο του Έξμαουθ  της δυτικής Αυστραλίας, για την Σιγκαπούρη. Χωρίς κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα έφτασε στ' ανοιχτά της Σιγκαπούρης, στις 24 Σεπτεμβρίου. Όταν λέμε ανοιχτά, εννοούμε πολύ ανοιχτά, σ' ένα  πυκνοδασωμένο  ερημικό νησάκι που χρησιμοποιήθηκε γι' απόκρυψη.  Τη νύκτα 6 άνδρες με 3 κανό, άφησαν το πλοίο-μάνα και κωπηλάτησαν 31 ναυτικά μίλια, δηλαδή 50 χιλιόμετρα, για να εγκαταστήσουν μια προχωρημένη βάση, σε σπηλιά ενός άλλου μικρονησιού,  πιο κοντά στο λιμάνι κάπου11 χιλιόμετρα απόσταση.

Το βράδυ της 26 Σεπτεμβρίου του '43 οι κομάντος με τις νάρκες τύπου Limpet, δηλαδή μαγνητικές νάρκες της εποχής, διείσδυσαν στο λιμάνι και άρχισαν την τοποθέτηση σε αρκετά πλοία, χωρίς να γίνουν αντιληπτοί! Αφού τελείωσαν, έφυγαν ανενόχλητοι και επέστρεψαν στον χώρο απόκρυψης στη σπηλιά. 

Στον προκαθορισμένο χρόνο, οι νάρκες "έσκασαν" και σκόρπισαν φωτιά, θάνατο και πανικό στο γιαπωνέζικο ναυτικό! Προκάλεσαν σοβαρή ζημιά σε 7 πολεμικά πλοία συνολικά 39.000 τόνων και ακινητοποίησαν προσωρινά αρκετά άλλα. Οι κομάντος, περίμεναν μέχρι να "κοπάσει" λίγο η αναστάτωση, η έρευνα και ο θυμός των Ιαπώνων, για να απομακρυνθούν από την περιοχή και να επανέλθουν στο καΐκι τους στις 2 Οκτωβρίου. Τελικά επέστρεψαν πίσω στη βάση τους στην Αυστραλία στις 19 Οκτωβρίου του 1943, χωρίς απώλειες. Θεωρήθηκε μεγάλο κατόρθωμα!

Ο ιαπωνικός στόλος της περιοχής αδρανοποιήθηκε για κάποιο διάστημα, προς όφελος τω συμμαχικών δυνάμεων.Οι ιαπωνικές αρχές αιφνιδιάστηκαν παντελώς! Δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι έγινε καταδρομή με προέλευση Αυστραλίας και ξέσπασαν στον ντόπιο πληθυσμό, θεωρώντας ότι ήταν ενέργεια της τοπικής αντίστασης και των Κινέζων ανταρτών! Επακολούθησαν διώξεις, ανακρίσεις, φυλακίσεις, βασανισμοί και εκτελέσεις! Υπέφερε ο πληθυσμός! Γι' αυτό το λόγο, αν και η επιχείρηση είχε επιτυχία, υπήρχαν πολλές επικρίσεις και κατηγορίες εναντίον των Αυστραλών! Έπρεπε να είχαν δηλώσει με κάποιο τρόπο την ταυτότητά τους, ώστε να καλύψουν τον τοπικό πληθυσμό, από την οργή των Ιαπώνων.

Μετά από ένα περίπου χρόνο, πάλι κομάντος της Ζ' Μοίρας, με υποβρύχιο αυτή τη φορά, έκαναν με τον Λοχαγό Λάιον παρόμοια καταδρομή στο ίδιο λιμάνι και πάλι πέτυχαν  την βύθιση 4 πολεμικών πλοίων! Αλλά δεν μπόρεσαν να διαφύγουν με επιτυχία. Ήταν 23 καταδρομείς στην επιχείρηση "Rimau"! Οι 13 σκοτώθηκαν κατά την διάρκεια της αποχώρησης μεταξύ των οποίων και ο Λοχαγός, ενώ οι άλλοι 10 συνελήφθησαν και αφού πέρασαν "στρατοδικείο" θεωρήθηκαν ένοχοι κατασκοπίας και δολιοφθοράς και εκτελέσθηκαν τον Ιούνιο του 1945. Στάθηκαν πολύ άτυχοι! Κάποιος από το προσωπικό, σε προσέγγιση ιαπωνικού περιπολικού, έχασε την ψυχραιμία του και πυροβόλησε άκαιρα! Αποκαλύφθηκε η ενέργειά τους πρόωρα και όλα πήγαν στραβά! Να γιατί πρέπει να επιμένουμε πάντα στην πειθαρχία πυρός κατά την εκπαίδευση!

Δείτε παρακάτω, ένα πρωτότυπο ντοκιμαντέρ, για την εκπαίδευση του προσωπικού της Ζ' Μοίρας εκείνης της εποχής. 



Για την Ζ' Μοίρα γυρίσθηκε και ταινία, με τον νεαρό τότε Μελ Γκίμπσον, που μπορείτε να την δείτε ΕΔΩ

Ανιχνευτής














Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2020

Ο ανταρτοπόλεμος της Μαλαισίας


Βρετανός οπλοπολυβολητής με το Μπρεν του, ελέγχει το πεδίο βολής του κατά τη διάρκεια περιπολίας στη ζούγκλα της Μαλαισίας (Πηγή)










Σχετικά με τον ανταρτοπόλεμο, έχουμε μιλήσει σε πολλά άρθρα στο παρελθόν. Μια ακόμη ενδιαφέρουσα περίπτωση για ένα μελετητή, είναι ο ανταρτοπόλεμος της Μαλαισίας, ή όπως ονόμασαν τότε την εμφύλια διαμάχη οι αποικιοκράτες, "Έκτακτη Ανάγκη της Μαλαισίας" (The Malayan Emergency) (Στα μαλαισιανά: Darurat; Jawi: ضرورت) που άρχισε το 1948 και τελείωσε το 1960.

Ήταν κάτι ανάλογο με τον ανταρτοπόλεμο στην Ελλάδα, που μετακύλησε σε εμφύλια "αλληλοεξόντωση". Η διαφορά ήταν στο ότι η Μαλαισία ανήκε τότε, το 1948, στην βρετανική (αυτοκρατορική) κοινοπολιτεία. Επομένως ο αγώνας ήταν με αντίπαλους τα κοινοπολιτειακά στρατεύματα (Βρετανοί, Αυστραλοί, Μαλαίσιοι) από τη μια πλευρά, και τον εθνικό απελευθερωτικό στρατό της Μαλαισίας (Malayan National Liberation Army, MNLA) που αποτελούσε το στρατιωτικό σκέλος του Κ.Κ.Μαλαισίας (Malayan Communist Party, MCP) από την άλλη.

Ο όρος "έκτακτη ανάγκη" προέκυψε, όταν άρχισε να επηρεάζεται η παραγωγή των φυτειών καουτσούκ από τον ανταρτοπόλεμο και οι μεγαλοαγροκτήμονες μάλλον Άγγλοι, που είχαν ασφαλίσει την παραγωγή στους γνωστούς Lloyd's δεν θα έπαιρναν αποζημίωση ούτε τσακιστή δεκάρα, αν έμπαινε στη μέση η λέξη "πόλεμος" απλά ή σύνθετα! Η "λαμογιά" εκατέρωθεν,(ασφαλιζόμενοι-ασφαλιστές) με όλο το ..αυτοκρατορικό μεγαλείο!!

Από στρατιωτικής πλευράς παρουσιάζει ενδιαφέρον, ο τρόπος αντιμετώπισης των ανταρτών από τα βρετανικά στρατεύματα. Να σημειωθεί εδώ ότι τους αντάρτες, κάθε πολιτικής και θρησκευτικής απόχρωσης, τους είχαν εκπαιδεύσει Βρετανοί για ν' αντιμετωπίσουν τους Ιάπωνες κατακτητές την περίοδο του πολέμου, λίγα χρόνια πριν.

Επίθεση ανταρτών κατά τη διάρκεια ενέδρας. (Πηγή)
Έγινε γρήγορα αντιληπτό, ότι οι αδέξιες μαζικές εκκαθαριστικές έρευνες περιοχών από μεγάλους στρατιωτικούς σχηματισμούς ήταν αναποτελεσματικές. Αντ' αυτού, απέδωσαν οι περιπολιακές δραστηριότητες μικρών τμημάτων επιπέδου ομάδος και διμοιρίας, που εκτελούσαν νυκτερινές επιδρομές και έστηναν ενέδρες σε ανταρτικά τμήματα, βασιζόμενα σε πληροφορίες που λάμβαναν είτε από αυτομόλους αντάρτες είτε από εναέριες αναγνωρίσεις, είτε και από περιπόλους αναγνώρισης. Στην ουσία δούλευαν όπως οι αντάρτες και εφάρμοζαν τις ίδιες τακτικές.

Τότε δοκιμάστηκαν όλα τα είδη των βρετανικών μονάδων στη διεξαγωγή  αγώνα εναντίον ανταρτών. Εκτός από τα Όπλα και Σώματα, του στρατού ξηράς,πήραν μέρος οι πεζοναύτες αλλά και οι SAS. Βγήκαν πολλά και καλά συμπεράσματα!

Επιθεώρηση προσωπικού του 22 SAS πριν από την επιβίβαση στο αεροπλάνο για ρίψη και ανάληψη αποστολής στη Μαλαισία. (Πηγή)
Παρόλα αυτά, μετά από 7 μήνες περιπολιακής δραστηριότητας (Ιανουάριο-Ιούλιο του 1955), 60.000 βολές πυροβολικού, 30.000 βολές όλμων και 2.000 βόμβες της πολεμικής αεροπορίας, μόνο ..35 αντάρτες εξοντώθηκαν. Δύσκολος ο ανταρτοπόλεμος στη ζούγκλα! Ένα μέτρο που απέδωσε πολύ, ήταν η αποκοπή του ρεύματος ανεφοδιασμού των ανταρτών που άρχισαν να λιμοκτονούν, απομονωμένοι.

Είναι πολύ γνωστό σήμερα πλέον, ότι στον ανταρτοπόλεμο, ο ΑΝΣΚ δεν είναι η κατάληψη και κατοχή εδάφους, αλλά η ανεύρεση και η εξουδετέρωση των ανταρτικών τμημάτων. Δίδαγμα που βγήκε και από την μαλαισιανή "επείγουσα ανάγκη".

Στρατόπεδο ανταρτών μέσα στη ζούγκλα (Πηγή)
Τελικά οι αντάρτες νικήθηκαν τον Ιούνιο του 1960, αλλά ο κομμουνιστής ηγέτης Chin Peng, έκανε νέα εξέγερση, που κράτησε μέχρι και το 1989, γνωστή σαν "πόλεμος της κομμουνιστικής εξέγερσης" (Communist Insurgency War). Σ' αυτόν τον πόλεμο ο αγώνας ήταν πλέον μεταξύ μαλαισιανών κυβερνητικών στρατευμάτων και ανταρτών. Δεν υπήρχαν κοινοπολιτειακοί. Ο εμφύλιος ήταν καθαρόαιμος αυτή τη φορά και κέρδισαν οι κυβερνητικοί. Εδώ διακρίθηκαν και οι ειδικές δυνάμεις της Μαλαισίας.

Δείτε ένα ιστορικό ντοκιμαντέρ για τα πρώτα χρόνια της "επείγουσας ανάγκης", πιέζοντας ΕΔΩ!. Έχει ενδιαφέρον.



Ανιχνευτής











Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2020

Ενας άτυχος ήρωας σε καιρό ειρήνης

Αναδημοσίευση άρθρου της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Γράφει ο Βασίλης Νέδος 

Ο Κώστας Μελιγκώνης (κέντρο) επί αιγυπτιακού ελικοπτεροφόρου στο πλαίσιο της κοινής άσκησης Ελλάδας - Αιγύπτου «Μέδουσα», το 2019






Εκδήλωνε την αφοσίωσή του στο καθήκον και την αγάπη του στην πατρίδα με τη βοήθεια της αφοβίας του και μιας γενναίας καρδιάς. Υπό τις πλέον αντίξοες συνθήκες, σε αμέτρητες ασκήσεις πραγματοποιούσε από ελικόπτερα και αεροπλάνα άλματα ελεύθερης πτώσης ο Κώστας Μελιγκώνης, δηλώνοντας πανέτοιμος «εάν κι εφόσον απαιτηθεί». Λοχίας, ετών 34, ένας άτυχος ήρωας σε καιρό ειρήνης.

Συνέχεια στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ


Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2020

Οι Καταδρομείς της Ερήμου


The Long Range Dessert Group (LRDG) δηλαδή το Συγκρότημα Ερήμου Μακράς Ακτίνας Δράσης, ήταν ίσως η πρώτη μονάδα ειδικής αναγνώρισης και καταδρομών που οργανώθηκε τον Ιούνιο του 1940 στην Αίγυπτο. Στην αρχή η μονάδα περιελάμβανε αποκλειστικά Νεοζηλανδούς, αλλά αργότερα κατετάγησαν εθελοντές Βρετανοί και άποικοι της Ροδεσίας. Η δύναμή της ποτέ δεν ξεπερνούσε τους 350 άνδρες.

Όχημα τύπου Chevrolet του Συγκροτήματος Ερήμου (Πηγή)


Οι αποστολές που λάμβαναν αρχικά, ήταν βαθιές διεισδύσεις στα μετόπισθεν των γερμανοϊταλικών στρατευμάτων στη Βόρειο Αφρική και καταστροφή στόχων ευκαιρίας. Κινούνταν με ειδικά για την εποχή τους οχήματα, κατάλληλα διασκευασμένα να αντέχουν σε περιβάλλον ερήμου. Στην αρχή που η μονάδα ξεκίνησε με λίγο προσωπικό, ήταν οργανωμένη σε περιπόλους  των 16 έως 18 ανδρών με 4 έως 5  ειδικά οχήματα. Μετεξελίχθηκε αργότερα με την αύξηση της δύναμης,  σε δύο Μοίρες, ενώ οι περίπολοι  έγιναν των 10 ανδρών με 2 οχήματα.

Οι περίπολοι ερήμου ενεργούν συνεχώς πίσω από τις γραμμές του άξονα, από το τον Δεκέμβριο του 1940 μέχρι τον Απρίλιο του 1943, επιφέροντας μεγάλα πλήγματα στον αντίπαλο. Οι άνδρες του Συγκροτήματος γίνονται ειδικοί στην πλοήγηση της ερήμου και χρησιμοποιούνται σαν οδηγοί και μεταφορείς των SAS και μυστικών πρακτόρων των συμμάχων. Λαμβάνουν μέρος σε πολλές καταδρομικές αποστολές. Μαζί τους στην έρημο συνεργάσθηκε και ο ελληνικός Ιερός Λόχος.

Η περιοχή ενεργείας τους ήταν κυρίως η λιβυκή έρημος, μια αχανής έκταση σε βάθος 1500 χιλιομέτρων νότια από τις ακτές της Μεσογείου μέχρι τα βουνά Τιμπέστι και τα βουνά  Γκαμπάλ Αλ Ουγαϊνάτ και 1900 χιλιόμετρα πλάτος από τον Νείλο μέχρι τα βουνά της Τυνησίας και της Αλγερίας. Δεν υπήρχαν δρόμοι τότε, παρά μόνο μονοπάτια και όχι παντού. 

Η θερμοκρασία ημέρας έφτανε τους 60 βαθμούς Κελσίου και έπεφτε  το βράδυ κάτω από το σημείο τήξεως. Νερό υπήρχε μόνο σε μικρές οάσεις και χάρτες της περιοχής δεν είχαν γίνει ακόμη. Έτσι οι περίπολοι έπρεπε να βασίζονται σε πολύ γενικούς χάρτες, να προσέχουν τον προσανατολισμό τους με τις πυξίδες τους και να χαρτογραφούν την περιοχή που περνούσαν με λεπτομέρειες για μελλοντικές αποστολές

Μετά την παράδοση των δυνάμεων του άξονα τον Μάιο του 1943, το Συγκρότημα αλλάζει αποστολή και αναλαμβάνει αμφίβια πλέον δράση στην ανατολική μεσόγειο και ιδιαίτερα στο χώρο του Αιγαίου, αλλά και στην Ιταλία και τα Βαλκάνια. Πάλι υπάρχει στενή συνεργασία με τον Ιερό Λόχο. Το Συγκρότημα διαλύεται τον Αύγουστο του 1945, μετά τη λήξη του πολέμου.

Δείτε όμως μια σειρά από βίντεο, που πολύ παραστατικά, παρουσιάζουν την ιστορία αυτού του ειδικού συγκροτήματος, προγόνου των σύγχρονων ειδικών δυνάμεων.

Ανιχνευτής












Τρίτη, 18 Αυγούστου 2020

Η ενέδρα στην κοιλάδα Uzbin

Η κοιλάδα Ουζμπίν (Πηγή)
Στις 18 Αυγούστου του 2008, μια αρκετά ζεστή ημέρα, η  γαλλική μηχανοκίνητη περίπολος των  20 οχημάτων, που μετέφερε μια δύναμη 100 ανδρών, μπήκε στην κοιλάδα του Ουζμπίν που βρίσκεται 45 περίπου χιλιόμετρα ανατολικά της Καμπούλ, στην περιφέρεια του Σουρόμπι, της επαρχίας Καμπούλ.

Η γαλλική δύναμη είχε συγκροτηθεί σε δύο τμήματα. Το πρώτο τμήμα, με κωδική ονομασία "Carmin 2" είχε κομάντος, του 8ου τάγματος πεζοναυτών-αλεξιπτωτιστών εποχούμενους επάνω σε 4 ΤΟΜΠ (τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού) τύπου VAB. Το δεύτερο τμήμα είχε την κωδική ονομασία "Rouge 4", συγκροτημένο από προσωπικό του μηχανοκίνητου "τάγματος του Τσαντ" των δυνάμεων πεζοναυτών και αυτό επιβιβασμένο σε ΤΟΜΠ. 

Μαζί τους είχε διατεθεί  μια διμοιρία αφγανικού στρατού επιβιβασμένη σε 2 φορτηγά, μια διμοιρία αφγανικής στρατοχωροφυλακής επίσης με δύο φορτηγά και μια ομάδα επαφής (ΟΕ) Αμερικανών Green Berets επιβιβασμένη σε δικά τους MRAP, που αποτελούσαν τους συνδέσμους κυρίως με αεροπορικά μέσα υποστήριξης.

Η αποστολή της περιπόλου ήταν να εκτελέσουν αναγνωρίσεις σ' όλη την κοιλάδα, για να εξακριβώσουν τυχόν ύπαρξη ανταρτών Ταλιμπάν, να έλθουν σ' επαφή με τον ντόπιο πληθυσμό (των περίπου 30 χιλιάδων κατοίκων), διάσπαρτων σε οικισμούς και χωριά, και να προσφέρουν κάθε δυνατή βοήθεια, στα πλαίσια της πολιτικοστρατιωτικής συνεργασίας.

Οι Γάλλοι με το τάγμα τους, (BATFRA) που είχε ενταχθεί στην κεντρική στρατιωτική διοίκηση της ISAF, με έδρα την Καμπούλ, ανέλαβαν τον τομέα τους αντικαθιστώντας τους Ιταλούς, από τις 6 Αυγούστου του 2008. Προκειμένου το προσωπικό τους να γνωρίσει την περιοχή, σχεδίασαν μια σειρά περιπολιών μηχανοκινήτων περιπόλων  και η συγκεκριμένη, ήταν από τις πρώτες. 

Στον χάρτη φαίνεται με κόκκινο χρώμα η κοιλάδα Ουζμπίν  σε σχέση με την βάση Tora  και το χωριό Σπερ-Κουνταγί (Πηγή)
Οι πληροφορίες που είχαν λάβει προ της αποστολής, έλεγαν για την ύπαρξη ανταρτών κρυμμένων στην κοιλάδα, οι οποίοι, κατά την εκτίμηση της διεύθυνσης πληροφοριών της ISAF, δεν είχαν την δυνατότητα για σοβαρή αντίδραση και εκτέλεση μεγάλης κλίμακας επιχειρήσεων, εναντίον των συμμαχικών δυνάμεων. Μάλλον έδιναν την εντύπωση ληστοσυμμοριών και κακοποιών στοιχείων που λήστευαν τους ντόπιους.

Η περίπολος, διέθετε πέραν του φορητού οπλισμού των ανδρών, πολυβόλα των 12,7 χιλ. επί των οχημάτων, αντιαρματικά MILAN και 2 όλμους 81 χιλ. Ο Γάλλος διοικητής της περιπόλου, (ορίσθηκε ένας υπολοχαγός διμοιρίτης του τάγματος Τσαντ)  πέραν των ασυρμάτων επικοινωνιών, είχε στη διάθεσή του και ένα ντόπιο διερμηνέα.

Εκείνη την συγκεκριμένη ημέρα, αναμενόταν η επίσκεψη του Αμερικανού διοικητή της ISAF και με εντολή του διοικητή της γαλλικής εκστρατευτικής δύναμης στο Αφγανιστάν, ο κανονικός διοικητής του λόχου αντί να πάει με το λόχο του έμεινε στο στρατόπεδο για να παρουσιάσει την ενημέρωση! (Βλέπετε πώς η γραφειοκρατία δημιουργεί το πρόβλημα)

Το πρωί εκείνης της ημέρας, η περίπολος άφησε την προκεχωρημένη βάση TORA. Γύρω στις 1 το μεσημέρι,  η μηχανοκίνητη περίπολος  ακολουθώντας τον μοναδικό αξιόλογο χωματόδρομο στην κοιλάδα, έφτασε σε υψόμετρο 1750 μέτρα μπροστά σε ορεινό πέρασμα βόρεια του χωριού Σπερ-Κουνταγί, που οδηγούσε από την άλλη πλευρά της κορυφογραμμής, προς το χωριό Σαχ Γκολάν. Ο δρόμος είχε γίνει σχεδόν μονοπάτι.

Για λόγους ασφαλείας, η προπομπός της μηχανοκίνητης περιπόλου, που ήταν η διμοιρία των πεζοναυτών-αλεξιπτωτιστών, αποβιβάζεται και με τον ανθυπασπιστή διμοιρίτη της, αρχίζει να κινείται προς τον κακοτράχαλο ορεινό αυχένα της διάβασης, μέσα σε αφόρητη ζέστη. Μαζί τους ακολουθεί και Αφγανός διερμηνέας, για να διευκολύνει την επικοινωνία με ντόπιους. Οι άνδρες εκτός από το βαρύ φόρτο τους, φέρουν αλεξίσφαιρα γιλέκα, που κάνουν την ανάβαση ακόμη πιο οδυνηρή. Κάποιοι προσβάλλονται από θερμοπληξία, και καλείται ο νοσοκόμος να τους περιθάλψει.

Τα ΤΟΜΠ παραμένουν στο οδικό τέρμα και παίρνουν διάταξη μάχης, με ετοιμότητα υποστήριξης με πυρά προς όφελος του πεζοπόρου τμήματος. Η άλλη μηχανοκίνητη διμοιρία "Rouge 4", παραμένει σαν οπισθοφυλακή, ασφαλίζοντας τα νώτα της περιπόλου.  Η διμοιρία του αφγανικού στρατού λόγω μηχανικής βλάβης είχε μείνει ακόμη πιο πίσω και έφτασε λίγο αργότερα. Οι στρατοχωροφύλακες ασφάλισαν τον δρόμο προς το χωριό Σπερ Κουνταγί.

Ήταν γύρω στις 15.30 το απόγευμα όταν οι πεζοί αλεξιπτωτιστές που είχαν ακόμα 50 μέτρα να διανύσουν μέχρι τον αυχένα, άρχισαν να δέχονται καταιγιστικά πυρά από 2 κατευθύνσεις.
Σχεδιάγραμμα που δείχνει τη προσβολή του πεζοπόρου γαλλικού τμήματος από αντάρτες Ταλιμπάν, 50 μέτρα πριν την κορυφή του ορεινού αυχένα από όπου περνούσε ορεινό μονοπάτι για το χωριό Σαχ Γκολάν. (Πηγή)


Μέσα σε λίγα λεπτά, ο βοηθός διμοιρίτη, ο Αφγανός διερμηνέας, ο διαβιβαστής και ο νοσοκόμος πέφτουν νεκροί από πυρά. Οι άνδρες του "Carmin 2", ελαφρώς αποδιοργανωμένοι, προσπαθούν να οχυρωθούν πίσω από βράχια και ν' ανταποδώσουν τα πυρά. Ένα είναι βέβαιο. Έχουν καθηλωθεί.  Η βάση πυρός με τα ΤΟΜΠ 600 μέτρα χαμηλότερα, αρχίζει πυρά υποστήριξης με τα πολυβόλα 12,7 χιλ.

Οι αντάρτες έχουν οργανώσει μια αριστοτεχνική ενέδρα σε σχήμα ημικυκλίου. Σκοπευτές ακριβείας, προσβάλλουν ομαδικά όπλα και χειριστές ασυρμάτων. Αντιαρματικοί εκτοξευτές RPG 7 χτυπάνε οχήματα ενώ πολυβόλα  με το βαρύ τους ήχο τσακίζουν πέτρες, κόκκαλα και ανθρώπινες σάρκες που βρίσκουν στο δρόμο τους. Παράλληλα εχθρικά πυρά όλμων δημιουργούν σκηνικό κόλασης και ένα ανταρτικό τμήμα προσεγγίζει από νότο τις θέσεις τους. (Βλέπε την πάνω εικόνα)

Προσβολή με πυρά της διμοιρίας "Rouge 4", ενώ σπεύδει προς υποστήριξη της καθηλωμένης "Carmin 2". (Πηγή)
Ο διοικητής της περιπόλου, προωθεί την διμοιρία "Rouge 4" για παροχή βοηθείας των προσβαλλόμενων αλεξιπτωτιστών. Τα ΤΟΜΠ της διμοιρίας πλησιάζουν σε 8 λεπτά το σημείο για την αποβίβαση του προσωπικού, το οποίο ξεκινά την ανάβαση στο αριστερό πλευρό της καθηλωμένης "Carmin 2" δεχόμενη όμως πυρά, όπως βλέπετε στο σχεδιάγραμμα παραπάνω. Και αυτή η διμοιρία εμπλέκεται σε μάχη εκ συναντήσεως με δύναμη ανταρτών (γύρω στα 40 άτομα), που κατέβαινε για να κτυπήσει τα ΤΟΜΠ "Carmin 2" από τα πλευρά. 
Σχεδιάγραμμα που δείχνει την εκ συναντήσεως μάχη της αποβιβασμένης διμοιρίας Rouge 4 με αντάρτες, οι οποίοι προσπαθούσαν να περικυκλώσουν τα ΤΟΜΠ της διμοιρίας Garmin 2. (Πηγή)

Η "Rouge 4" αδυνατεί να συνδεθεί με την "Carmin 2" και το μόνο που κάνει είναι να εκτοξεύσει κατευθυνόμενα βλήματα MILAN σε θέσεις ανταρτών, χωρίς όμως να καταφέρει καίρια πλήγματα και το σημαντικότερο, ούτε να μπορεί ν' αναπτύξει την ομάδα όλμων 81 χιλ. προς υποστήριξη των μαχομένων διμοιριών, λόγω εύστοχων πυρών των ανταρτών. Ένα ανταρτικό αντιαρματικό βλήμα κτυπάει ένα από τα ΤΟΜΠ και προκαλεί υλικές ζημιές χωρίς όμως θύματα.

Ο διοικητής της περιπόλου αιτείται μέσω του διοικητικού του δικτύου, ενίσχυση από τη βάση του στις 15.52, ενώ μέσω της αμερικανικής ΟΕ, αεροπορική υποστήριξη στις 16.10. Έχουν σημασία οι χρόνοι γιατί δείχνουν πόσο ραγδαία ήταν η μεταβολή της κατάστασης. Μέσα σε είκοσι μόλις λεπτά, η περίπολος έχει εμπλακεί σε σφοδρή μάχη με έναν αδίστακτο, άγριο και αποφασισμένο αντίπαλο.

Λίγα λεπτά αργότερα, ένα ζεύγος μαχητικών αεροσκαφών F-15 αμέσου ετοιμότητας από το αεροδρόμιο του Μπάγκραμ, προσεγγίζουν το πεδίο της μάχης, καθοδηγούμενα από τους Αμερικανούς. Οι αντάρτες αντιλαμβανόμενοι τον κίνδυνο που διατρέχουν, πλησιάζουν όσο περισσότερο μπορούν τους αμυνόμενους Γάλλους, εμποδίζοντας έτσι την προσβολή τους, αφού τα αεροπορικά πυρά θα ήταν και "αδελφοκτόνα" για τους συμμάχους. Εκεί βασίζονταν πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις. Ήξεραν την "ευαισθησία" των δυτικών!

Λίγο αργότερα καταφθάνει και ένα ζεύγος αεροσκαφών τύπου Α-10 Thunderbolt, αλλά και αυτά δεν μπορούν να κτυπήσουν τους αντάρτες λόγω της εγγύτητας των θέσεων τους με τους Γάλλους. Μάταια οι Γάλλοι προσπαθούν με σηματοδοσία μάχης να καταδείξουν τις θέσεις των ανταρτών. 

Η συνεχής ανταλλαγή πυρών, (ενίοτε χωρίς συγκεκριμένο στόχο) οδηγεί στην πρόωρη κατανάλωση πυρομαχικών, τόσο μεταξύ των Γάλλων αλεξιπτωτιστών, όσο και των πολυβόλων των ΤΟΜΠ. Η μάχη πλέον γίνεται σώμα με σώμα, με χειροβομβίδες και ξιφολόγχες. 

Οι Γάλλοι μάχονται για την ζωή τους, ενώ οι Ταλιμπάν, πασχίζουν να τους αποτελειώσουν, όσο μπορούν πιο γρήγορα. Δεν αποχωρούν, πιστεύοντας ότι η νίκη τους θα είναι ολοκληρωτική. Προσπάθεια αντεπίθεσης από τις διμοιρίες του κυβερνητικού αφγανικού στρατού και της στρατοχωροφυλακής αποτυγχάνουν.

Η ώρα ήταν 17.05, όταν καταφθάνει η δύναμη ταχείας αντίδρασης (Quick Reaction Force, QRF) από τη βάση "Tora".  Συνολικά απαιτήθηκε χρόνος 80 λεπτών μέχρι να φτάσουν οι ενισχύσεις στο χώρο της συμπλοκής.  Η δύναμη αποτελείται από μια μηχανοκίνητη διμοιρία πεζοναυτών-αλεξιπτωτιστών (Carmin 3), μια μηχανοκίνητη διμοιρία του τάγματος Τσαντ (Rouge 3) και μια διμοιρία υποστήριξης με όλμους, αντιαρματικά MILAN και πολυβόλα 12,7 χιλ επί των ΤΟΜΠ. Μαζί τους βρίσκεται και ο διοικητής του λόχου που αναλαμβάνει την διοίκηση όλης της γαλλικής δύναμης.

Οι αντάρτες, οι οποίοι ενισχύονται με άλλους δικούς τους μαχητές, προσβάλλουν με πυρά και αυτή τη δύναμη, αλλά δεν καταφέρνουν να την καθηλώσουν. Η QRF εκπέμπει πυρά υποστήριξης για τις εμπρός καθηλωμένες διμοιρίες και ανεφοδιάζει τα ΤΟΜΠ τους με πυρομαχικά. 

Η ώρα είναι 17.50 και οι αντάρτες έχουν εκτελέσει κυκλωτική ενέργεια πιέζοντας τους Γάλλους. Η κρισιμότητα της κατάστασης, οδηγεί στην λήψη απόφασης προσβολής των ανταρτικών θέσεων με αεροπορικά πυρά, παρά την στενή επαφή με τα συμμαχικά τμήματα.  Οι αεροπορικές προσβολές διαρκούν μια ώρα, μέχρι τις 19.00 και κατορθώνουν την μερική αδρανοποίηση των ανταρτικών δυνάμεων. 

Δύο ελικόπτερα  US UH-60 Black Hawk επιχειρούν να προσεγγίσουν τον χώρο για την εκκένωση τραυματιών, αλλά δέχονται ανταρτικά πυρά και αποχωρούν. Τα επίγεια τμήματα δεν είχαν εξασφαλίσει τον πλήρη έλεγχο των σημείων προσγείωσης. 

Στις 19.15 δύο  γαλλικά ελικόπτερα τύπου Caracal, προσεγγίζουν αυτή τη φορά με επιτυχία τα σημεία προσγείωσης και αποβιβάζουν ιατρικό προσωπικό. Σε δεύτερη διαδρομή μεταφέρουν 4 τόνους εφοδίων και πυρομαχικών για τον ανεφοδιασμό των μαχομένων τμημάτων.

Στις 19.25, μετά την αποχώρηση των αεροσκαφών και των ελικοπτέρων, αρχίζουν οι Γάλλοι να προσβάλλουν τους αντάρτες με πυρά όλμων 81 χιλ. (Προφανώς, στα πλαίσια του συντονισμού των πυρών υποστήριξης έκαναν χρονικό διαχωρισμό εκπομπής πυρών). 

Παρά την όλη επιχείρηση ενίσχυσης, οι άνδρες της "Carmin 2", επάνω στον αυχένα, εξακολουθούν να είναι εγκλωβισμένοι και με μεγάλη δυσκολία προσπαθούν να απαγκιστρωθούν από τους αντάρτες. Ακόμη και για αποστάσεις 20 μέτρων  χρειάζεται πολύωρη προσπάθεια

Η ώρα είναι 20.30, ο ήλιος έχει δύσει και τα πυρομαχικά των πολυβόλων 12,7 χιλ. καταναλώνονται.  Οι πρώτοι τραυματίες, μέσα στους οποίους βρίσκεται και ο διμοιρίτης της "Carmin 2", κατορθώνουν να φτάσουν στο χωριό και οργανώνεται η αεροδιακομιδή τους.

Στο μεταξύ, ο διοικητής της γαλλικής δύναμης στο Αφγανιστάν (BATFRA) αποφασίζει την επιπλέον ενίσχυση των μαχομένων τμημάτων του και έτσι στις 21.00, καταφθάνει στην περιοχή ένας λόχος του τάγματος Τσαντ με διμοιρία όλμων 120 χιλ.  Η νύκτα έχει πέσει για τα καλά. Με την κατάδειξη στόχων από μη επανδρωμένα αεροσκάφη τύπου Predator αρχίζει η εκπομπή πυρών όλμων εναντίον των ανταρτικών θέσεων.

Στις 22.00 η διμοιρία "Carmin 3" αρχίζει να κινείται προς τον αυχένα όπου βρίσκονται ακόμη εγκλωβισμένοι αλεξιπτωτιστές, με σκοπό να περισυλλέξει νεκρούς και τραυματίες.

Παράλληλα αρχίζει η έρευνα περιοχής γύρω από το χωριό  Σπερ Κουνταγί. Οι Αμερικανοί διέθεσαν ένα αεροσκάφος AC-130, το οποίο προσβάλλει με πυρά τις γύρω χαράδρες που αποτελούν δρομολόγια διαφυγής των ανταρτών.

Οι αντάρτες γνωρίζοντας καλά την περιοχή κατορθώνουν να διαφύγουν μέσα στην νύκτα, μετακινούμενοι προς ανατολάς στην ορεινή περιοχή της επαρχίας Λάγκμαν.

Όλο το βράδυ αφιερώνεται στην περισυλλογή των νεκρών, που ανέρχονται στους 10 και στους 23 τραυματίες. Παράλληλα κυβερνητικά στρατεύματα του Αφγανιστάν, αναλαμβάνουν την έρευνα περιοχής μαζί με γαλλικά τμήματα.

Σελίδα του περιοδικού Paris Match της 4 Σεπτ. 2008, που δείχνει Ταλιμπάν με γαλλικά όπλα και στολές. (Πηγή)
Πολλά από τα νεκρά σώματα βρίσκονται λεηλατημένα και μερικά ακρωτηριασμένα. Οι αντάρτες πήραν αρκετά τρόπαια, που μετά από λίγο καιρό, εμφανίζονται σε φωτογραφίες διαφόρων ΜΜΕ.

Οι απώλειες των ανταρτών δεν έχουν επιβεβαιωθεί, αφού μόνο ένας νεκρός τους βρέθηκε στο πεδίο της μάχης. Οι ίδιοι αργότερα δήλωσαν ότι είχαν 10 νεκρούς, ενώ οι Γάλλοι τους υπολογίζουν μεταξύ 30 και 80 στον αριθμό.

Η ενέδρα των ανταρτών, έφερε στην επιφάνεια στοιχεία που δεν είχαν γίνει αντιληπτά μέχρι τότε.

Κατ' αρχήν, η εκτίμηση πληροφοριών για την περιοχή ήταν τελείως εσφαλμένη, πράγμα που οδήγησε τους Γάλλους στον πλήρη αιφνιδιασμό. "Ανεξακρίβωτες" πληροφορίες ανέφεραν ότι κατά την περίοδο παραμονής των ιταλικών τμημάτων στην περιοχή, οι Ιταλοί δωροδοκούσαν τους ληστοσυμμορίτες για να παραμένουν ήσυχοι, παρουσιάζοντας μια πλασματική εικόνα ηρεμίας. Έτσι παρέδωσαν στους Γάλλους, χωρίς να πουν λέξη για τη δωροδοκία. Οι επίσημες ιταλικές αρχές φυσικά το διέψευσαν. Γεγονός παραμένει ότι οι Γάλλοι δεν περίμεναν τέτοιο ισχυρό κτύπημα.

Οι αντάρτες γνώριζαν τις κινήσεις των Γάλλων δύο ώρες πριν αυτοί εισέλθουν στην κοιλάδα, που σημαίνει οργανωμένο δίκτυο πληροφοριών και βέβαια εξοικονόμηση χρόνου για προετοιμασία και οργάνωση της ενέδρας. Η αρχική τους δύναμη υπολογίστηκε γύρω στους 140 μαχητές, κυρίως ξένης εθνικότητας και όχι Αφγανοί, αν και αυτό το διέψευσαν οι αντάρτες παραδεχόμενοι μόνο ότι ο οπλισμός τους είχε έλθει από το εξωτερικό.

Την επιχείρηση την χρεώθηκε η οργάνωση   Hezb-e-Islami Gulbuddin αν και οι Ταλιμπάν ισχυρίζονται ότι τρεις δικές τους μονάδες συμμετείχαν στην επιχείρηση.

Από τακτικής πλευράς, σχολιάστηκε το γεγονός της ελλιπούς προετοιμασίας της περιπόλου για τέτοιου είδους επιχείρηση, παρουσιάζοντας έλλειψη πυρομαχικών μέσα σε 90 λεπτά αγώνα, ενώ λογικά θα έπρεπε να φέρει φόρτο τουλάχιστον 3 ημερών αγώνα και περισσότερα ομαδικά όπλα καμπύλης τροχιάς. 

Επίσης διαπιστώθηκε έλλειψη προωθημένων στοιχείων αναγνώρισης και ασφάλειας, αλλά και άλλων μεθόδων συλλογής πληροφοριών,με τη χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Η διμοιρία που πρώτη ενεπλάκη στην ενέδρα διέθετε μόνο ένα σταθμό ασυρμάτου, με αποτέλεσμα μετά το θάνατο του χειριστού του, να είναι η επικοινωνία με την υπόλοιπη δύναμη δυσχερής.

Ένα άλλο σημείο που δέχτηκε αυστηρή κριτική ήταν το γεγονός της ενίσχυσης οδικά, αντί της ταχείας μεταφορά με χρήση ελικοπτέρων. Οι ενισχύσεις δεν αφίχθηκαν έγκαιρα και έτσι έδωσαν χρόνο στους αντάρτες να προσβάλουν με άνεση τους συμμάχους, μέσα στην καλοστημένη ενέδρα. Παράλληλα, από τους νεκρούς στρατιώτες, πιθανόν κάποιοι να επιβίωναν, αν μεταφέρονταν έγκαιρα σε νοσοκομείο, απ' αέρος.

Επίσης αποδείχτηκε για μια ακόμη φορά ότι ο βαρύς φόρτος μαζί με αλεξίσφαιρο γιλέκο, δεν προσφέρει σημαντική προστασία από εχθρικά πυρά σε τέτοιες καταστάσεις. Είναι προτιμότερο οι μαχητές να είναι ελαφρείς και ταχυκίνητοι έτσι ώστε να μπορούν να κινούνται γρήγορα στο πεδίο της μάχης και να καλύπτονται καλύτερα. 

Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι:

1.Το ταχύ και αξιόλογο σύστημα επικοινωνιών είναι πολύ σημαντικό και η άμεση μεταβίβαση πληροφοριών επιτρέπει την κατάλληλη και αποφασιστική ενέργεια εναντίον των ανταρτικών δυνάμεων

2. Η αντιμετώπιση εχθρικής ενέδρας είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων, κυριότεροι από τους οποίους είναι:

  (α) Η μορφολογία του εδάφους της περιοχής της εχθρικής ενέδρας.
  (β) Το είδος, η συγκρότηση και το μέγεθος της προσβαλλόμενης δύναμης.
  (γ) Η εκπαίδευση του προσωπικού στην αντιμετώπιση ενεδρών.
  (δ) Η επιτυχία ή μη του αιφνιδιασμού εκ μέρους της εχθρικής ενεδρευτικής δύναμης.

3. Σε οποιαδήποτε περίπτωση επιδιώκεται η άμεση έξοδος του εγκλωβισμένου ή προσβαλλόμενου προσωπικού από τη φονική ζώνη, η κάλυψη του και η ταχεία ανασυγκρότηση του. Το προσπάθησαν αλλά δεν το κατάφεραν οι Γάλλοι, λόγω υπεροχής πυρών των ανταρτών.

4. Στη συνέχεια επιχειρείται, είτε άμεση αντέφοδος, είτε μετωπική διάσπαση της εχθρικής ενέδρας, είτε διακοπή της επαφής με τον εχθρό και συνέχιση της κινήσεως σε πλευρικό δρομολόγιο, αν υπάρχει.

5. Πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη συγκρότησης εμπροσθοφυλακής, πλαγιοφυλακών και οπισθοφυλακής όπως και ειδικού τμήματος προστασίας μέσα σε μηχανοκίνητη περίπολο μεγάλου μεγέθους με συγκεκριμένες αποστολές και ενέργειες άμεσης αντίδρασης. Μ' αυτό τον τρόπο, σε περίπτωση εχθρικής ενέδρας, αντιμετωπίζεται κατά τον καλύτερο τρόπο το όλο πρόβλημα.

6. Γέφυρες οδικές διασταυρώσεις στενωποί και στροφές, που δεν επιτρέπουν ευρεία παρατήρηση, είναι επικίνδυνες για την εποχούμενη περίπολο. Οι άντρες αποβιβάζονται από το ή τα οχήματα και εκμεταλλεύονται όλη την κάλυψη και απόκρυψη που παρέχει η επικίνδυνη τοποθεσία, προκειμένου να την εξερευνήσουν. Τα όπλα του οχήματος καλύπτουν την προχώρηση του προσωπικού που εκτελεί την εξερεύνηση. Αυτό το έπραξαν σωστά οι Γάλλοι. Ίσως όμως η μεγάλη ζέστη και ο βαρύς φόρτος τους εξάντλησαν πολύ  και έχασαν την γρήγορη αντίδραση.

7. Σημαντικός παράγοντας για την αποφυγή άσκοπης κατανάλωσης πυρομαχικών είναι η διοίκηση και η πειθαρχία πυρός και βέβαια η εκπαίδευση προσωπικού επ' αυτών.

8. Τέλος η κατάδειξη στόχων, σε αεροπορικά μέσα και όχι μόνο, είναι πολύ σημαντικό αντικείμενο για να το παραβλέπει κάποιος.



Ανιχνευτής

.




























Κυριακή, 9 Αυγούστου 2020

Οι εκρηκτικοί ..ποντικοί!

Είναι μια ιστορία από τα παλιά! Η μέθοδος όμως ίσως ελαφρώς παραλλαγμένη εξακολουθεί και παραμένει επίκαιρη. Κατά την διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, οι Βρετανοί οργάνωσαν μια ειδική υπηρεσία, γνωστή σαν (Special Operations Executive, SOE).

Ήταν στην ουσία μια ειδική μονάδα που στρατολογούσε τολμηρούς νέους και νέες, τους εκπαίδευε σε εξειδικευμένα στρατιωτικά αντικείμενα και τους έστελνε στα μετόπισθεν του εχθρού, στις   κατεχόμενες από τον άξονα χώρες, για να οργανώσουν κινήματα αντίστασης, να κάνουν σαμποτάζ και να προκαλούν σύγχυση και αβεβαιότητα στα στρατεύματα του άξονα. Ήταν αυτοί που "θα έκαναν την Ευρώπη να γεμίσει κρότους και λάμψεις", όπως έλεγε ο Τσόρτσιλ, όταν οργανώθηκε η υπηρεσία. Η δουλειά τους ήταν τριπλή. Έμπαιναν κρυφά στα μετόπισθεν του εχθρού, για να κάνουν προπαγάνδα, να συγκεντρώνουν πληροφορίες και να εκτελούν σαμποτάζ.

Μέσα στο "οπλοστάσιό" τους περιλάμβαναν του κόσμου τις περίεργες συσκευές και παγιδεύσεις με σκοπό να μπορούν να αιφνιδιάζουν τον αντίπαλο εκεί που δεν το περίμενε. Μια από τις μεθόδους που χρησιμοποιούσαν, όπως αποκαλύφθηκε πρόσφατα μέσα στα αποδεσμευμένα αρχεία του Φόρεϊν Όφις (Foreign Office) ήταν οι παγιδευμένοι ...ποντικοί.

Τι έκαναν δηλαδή: Εκμεταλλευόμενοι την φυσική απέχθεια του ανθρώπου γι αυτά τα μικρά τρωκτικά, τα έπιαναν και αφού τα σκότωναν, τα έγδερναν και αφαιρούσαν το σώμα αφήνοντας μόνο το κεφάλι και τα πόδια.  Τοποθετούσαν στο μέρος της  κοιλιάς τους εμπυρευματισμένη πλαστική εκρηκτική ύλη και έραβαν το δέρμα, προσδίδοντας  το σχήμα ενός ψόφιου ποντικού. Δείτε στην παρακάτω εικόνα, απόκομμα του σχετικού εγχειριδίου οδηγιών!


Στη συνέχεια, οι πράκτορες της SOE μέσα από τις αντιστασιακές οργανώσεις και όχι μόνο, προσπαθούσαν να "αδειάζουν" εκρηκτικούς ποντικούς σε καρβουναποθήκες που χρησιμοποιούσαν οι Γερμανοί και οι Ιταλοί στην Ευρώπη, για την κίνηση ατμομηχανών σε τραίνα και εργοστάσια, με σκοπό την πρόκληση εκρήξεων, τον τραυματισμό προσωπικού και την πρόκληση ζημιών, έτσι ώστε να επιβραδύνονται όλες οι λειτουργίες του αντίπαλου.

Θεωρούσαν φυσική αντίδραση το πέταμα των ποντικών στη φωτιά, όταν θα τους έβλεπαν οι εργαζόμενοι. Το κόλπο, έπιασε στην αρχή, αλλά αποκαλύφθηκε πολύ γρήγορα. Αποτέλεσε αντικείμενο μελέτης και εκπαίδευσης των Γερμανών στρατιωτών! Τόσο εντύπωση τους έκανε. Βέβαια οι SOE δεν σταμάτησαν εκεί! Συνέχισαν αμέσως μετά με εκρηκτικά κάρβουνα 140 διαφορετικών σχημάτων, τα μπουκάλια κρασί για τους Ιταλούς και με εξωτικά μπιμπελό για τους Ιάπωνες.

Φαγουρόσκονη, εκρηκτικές τρόμπες ποδηλάτων, απωθητικές ουσίες για σκύλους και χάπια αυτοκτονίας, ήταν κάποια από τα ειδικά υλικά τους. Το πιο χρήσιμο όμως που μέχρι πρόσφατα ήταν σε αποθήκες πολλών στρατών, ήταν τα χημικά μολύβια χρόνου, όπως έλαβαν την ονομασία τους οι πυροκροτητές επιβράδυνσης με χημική ουσία. .

Τα μολύβια χρόνου περιείχαν ένα μικρό φιαλίδιο με καυστικό υγρό. Όταν κάποιος πίεζε το φιαλίδιο, το υγρό χυνόταν και άρχιζε να φθείρει ένα ψηλό συρματάκι, το οποίο όταν έσπαγε ενεργοποιούσε μηχανικά με επικρουστήρα τον πυροκροτητή, που με τη σειρά του, ενεργοποιούσε την εκρηκτική ύλη. Τα χρώματα αντιστοιχούσαν σε ανάλογο χρόνο

Οι πρακτορικές εφευρέσεις στα βιβλία του Ίαν Φλέμιγκ για τον Τζέιμς Μποντ, από εδώ έχουν την ρίζα τους. Η ιδέα και μόνο χρήσης τέτοιων μεθόδων και  συσκευών, δημιουργούσε έντονη ανησυχία και  καχυποψία  δολιοφθοράς. Στην πράξη επέφεραν μεγάλο ψυχολογικό αποτέλεσμα στον αντίπαλο και δημιούργησαν τον φόβο και το δέος για τους υπερκατασκόπους της SOE.

Ακόμη και στο θέμα της αντοχής του προσωπικού στους πόνους των βασανιστηρίων που τους έκαναν σε περίπτωση σύλληψης έκαναν ειδική έρευνα οι ψυχολόγοι για να αναπτύξουν την τάση τους στο "σαδομαζοχισμό"! Απίστευτο αλλά αληθινό!

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η SOE επιστράτευσε 10.000 άνδρες και 3.000 γυναίκες. Από αυτούς  αναπτύχθηκαν 6.000 πράκτορες σε όλα τα θέατρα επιχειρήσεων. Σκοτώθηκαν 800, σε 36 χώρες.

Ανιχνευτής

Πηγή








Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2020

Επιχείρηση "Καμάκι"

Η επιχείρηση "Καμάκι", ήταν αυτή που ίσως ενέπνευσε τον σκηνοθέτη της ταινίας "Και οι 12 ήταν καθάρματα".

Τον Μάρτιο του 1943, η συμμαχική υπηρεσία πληροφοριών, είχε "βάλει στο μάτι" τον στρατάρχη Ρόμελ. Πράκτορες και κατάσκοποι, παρακολουθούσαν συνεχώς τις κινήσεις του και τις συνήθειές του. Γίνονταν εκτιμήσεις για την δυνατότητα προσέγγισής του με σκοπό τη σύλληψή του ή ακόμη και την εκτέλεσή του.

Μετά την απόβαση στη Νορμανδία, οι σύμμαχοι συναντούσαν στο εσωτερικό της Γαλλίας ισχυρή αντίσταση των γερμανικών δυνάμεων, που βρίσκονταν υπό τις διαταγές του Ρόμελ ο οποίος κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια να υλοποιήσει την εντολή του Χίτλερ περί σθεναρής αντίστασης.

Οι συμμαχικές απώλειες συσσωρεύονταν χωρίς αποτέλεσμα και γι' αυτό, ο αντίπαλος στρατάρχης Μοντγκόμερι, συμφώνησε στην πρόταση σχεδίασης απαγωγής ή εξουδετέρωσης του Ρόμελ, ώστε ν' απαλλαγεί από τον πολύ σοβαρό και δύσκολο αντίπαλό του, θέτοντάς τον εκτός μάχης.

Έτσι σχεδιάστηκε η επιχείρηση "Gaff" ή στα ελληνικά "Καμάκι", η οποία ανατέθηκε σε ομάδα των SAS. Επικεφαλής της εξαμελούς ομάδας, τέθηκε ένας Γάλλος λοχαγός που ανήκε στους SAS. Ο χώρος που προσδιορίστηκε σαν το στρατηγείο του Ρόμελ, (γιατί εκείνη την ανώμαλη πολεμική περίοδο, γινόταν αγώνας για διατήρηση της αφάνειας και μικρού ίχνους στρατηγείων) ήταν ένα αρχοντικό σπίτι  στο χωριό La Roche-Guyon.

Μετά από τη σχετική προετοιμασία, η ομάδα έπεσε με αλεξίπτωτο το βράδυ της 18 Ιουλίου 1943 στην περιοχή της Ορλεάνης, για να διαπιστώσει, ότι ο Ρόμελ την προηγούμενη ημέρα είχε τραυματισθεί άσχημα, όταν το αυτοκίνητό του κτυπήθηκε από μαχητικό της βρετανικής  βασιλικής πολεμικής αεροπορίας, της γνωστής RAF και είχε αντικατασταθεί από άλλον Γερμανό στρατηγό.


Το αυτοκίνητο του Γερμανού στρατάρχη Ρόμελ, χτυπημένο από την βρετανική πολεμική αεροπορία στις 17 Ιουλίου 1943 (Πηγή)
Οι αεροπόροι χωρίς να το γνωρίζουν είχαν θέσει προσωρινά εκτός μάχης τον Γερμανό στρατάρχη. Η ομάδα των κομάντος δεν είχε πλέον αποστολή. Παρά την απρόοπτη κατάσταση, ξεκίνησαν πεζοί την επάνοδό τους στις φίλιες γραμμές, ενώ καθ' οδόν κτυπούσαν στόχους ευκαιρίας, με ενέδρες σε γερμανικά τμήματα και προκαλώντας δολιοφθορές. Έκαναν τον δικό τους πόλεμο επιστρέφοντας σώοι στις 12 Αυγούστου του 1943.

Δεν ήταν όμως η πρώτη φορά που σχεδιάστηκε η εξουδετέρωση του Ρόμελ. Η πρώτη απόπειρα έγινε δύο χρόνια πιο μπροστά στη Βόρειο Αφρική,  τον Νοέμβριο του 1941, από αμφίβιους καταδρομείς. Η επιχείρηση τότε είχε πλήρη αποτυχία, όπως θα πούμε άλλη φορά.

Και αυτή η ιστορία επίσης παρουσιάζεται σε ταινία για τη ζωή του Ρόμελ που μπορείτε να δείτε εδώ!


Ανιχνευτής






Σάββατο, 25 Ιουλίου 2020

Τα παιχνίδια της δίψας

Πριν από μερικά χρόνια, δημοσιεύτηκε μια μελέτη σχετικά με την αφυδάτωση, από ειδική επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου του Κονέκτικατ των ΗΠΑ, για την οποία ενδιαφέρθηκε πολύ ο αμερικανικός στρατός, αλλά και οι Βρετανοί επίσης. 

Το θέμα της μελέτης αφορούσε στην αφυδάτωση και ειδικότερα στα αρχικά της στάδια, οπότε αναφέρεται σαν "ήπια αφυδάτωση". Πρόβλημα για όσους κυρίως ασχολούνται με ιδιαίτερα έντονες φυσικές δραστηριότητες, όπως οι αθλητές δρόμων αντοχής, ορειβάτες, κλπ, άτομα δηλαδή που εκτίθενται για μεγάλα χρονικά διαστήματα στην ύπαιθρο χωρίς εύκολη ίσως πρόσβαση σε νερό! Μέσα σ' αυτή την κατηγορία, συγκαταλέγεται όπως γίνεται αντιληπτό και στρατιωτικό προσωπικό, που ενεργεί σε συνθήκες μάχης, ή ανήκει στο χώρο των ειδικών δυνάμεων.

Αυτό λοιπόν που παρατηρήθηκε σε μια σειρά πειραμάτων ήταν το εξής:

1. Όταν το σώμα καταβάλλει μεγάλη φυσική προσπάθεια, αρχίζει να χάνει υγρά, μέσα από τη διαδικασία του ιδρώματος. Σ' αυτό ακριβώς το σημείο, τα άτομα που έχουν υποστεί αυτή την μικρή αφυδάτωση (ήπιας μορφής), ανεξάρτητα από το πόσο καλά γυμνασμένα και αν είναι, αρχίζουν να μη σκέφτονται σωστά και να παίρνουν ασυνάρτητες, πολλές φορές αποφάσεις!

2. Ειδικά κάτω από την πίεση μιας έκτακτης κατάστασης, αρχίζει το μυαλό να δουλεύει σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση, απ' αυτή που θα περίμενε κανείς! Για παράδειγμα, μπορεί κάποιος ν' αρχίσει να σκέφτεται ότι δεν μπορεί να διαθέσει λίγο χρόνο για να πιει νερό, γιατί δεν προλαβαίνει! Έτσι ξεκινά ένας "φαύλος κύκλος" κακών συλλογισμών που οδηγεί στην μη τήρηση κανόνων ασφαλείας και αυτοπροστασίας για επιβίωση. Ίσως κάπως έτσι την "πάτησαν" και πέθαναν από αφυδάτωση οι άτυχοι υποψήφιοι SAS κατά τη διάρκεια της επιλογής τους πριν από δύο χρόνια.

3. Ήπια αφυδάτωση της τάξης του 2% απώλειας υγρών του σώματος, επηρεάζει τον άνθρωπο που την έχει υποστεί, στην σωστή νοητική λειτουργία. Η συγκέντρωση της προσοχής και η μνήμη αρχίζουν να σταματούν. 

4. Το αίσθημα της δίψας εμφανίζεται, ακριβώς στη φάση της ήπιας αφυδάτωσης (έδειξε η επιστημονική έρευνα) που σημαίνει ότι ήδη το μυαλό έχει αρχίσει τη σύγχυση και δίνει λάθος εντολές στο σώμα. Απ' αυτό το σημείο και μετά, όσο αυξάνει η αφυδάτωση, τόσο περισσότερο επηρεάζεται και η πνευματική διαύγεια του ανθρώπου. 

Επίσης Γερμανοί επιστήμονες του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ στηριζόμενοι στην παραπάνω μελέτη έκαναν παρόμοια πειράματα και διαπίστωσαν ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος αρχίζει να παρουσιάζει συμπτώματα τύπου Αλτσχάιμερ.

Αξιοσημείωτο είναι ότι την ήπια αφυδάτωση μπορεί κανείς να την πάθει και μέσα στην καθημερινή ζωή της πόλης, αν δεν φροντίζει να πίνει τακτικά νερό, ιδίως σε πολύ θερμές μέρες.  Κυκλοφόρησαν μάλιστα και κάποια άρθρα σχετικά με τους οδηγούς που κάνουν λάθη και χάνουν την ψυχραιμία τους μέσα στους μπουκωμένους από αυτοκίνητα και πολυσύχναστους δρόμους, αποδίδοντας την συμπεριφορά τους ακριβώς σ' αυτή την περίπτωση! 

Το συμπέρασμα απ' όλη αυτή την ιστορία είναι ότι δεν θα πρέπει κανείς να διψάσει πολύ για να πιει νερό, αλλά να φροντίζει τακτικά ν' αναπληρώνει τα υγρά που χάνει.  Η δίψα είναι το κυριότερο σημείο που μας οδηγεί στο να πίνουμε για να διορθώσουμε την απώλεια νερού που έχουμε. Και δεν πρέπει να την αγνοούμε, ούτε να την αψηφούμε! 

Αμερικανός αλεξιπτωτιστής νοσοκόμος, δίνει τις πρώτες βοήθειες σε συνάδελφό του που έχει υποστεί αφυδάτωση από την ζέστη και την μεγάλη καταβολή σωματικής προσπάθειας κατά τη διάρκεια επιχείρησης ανεύρεσης Ταλιμπάν, στο Αφγανιστάν. (Παλιά φωτογραφία)
Στη στρατιωτική εκπαίδευση σε κατάσταση επιβίωσης, η ανεύρεση νερού είναι από τα σημαντικότερα μαθήματα που διδάσκονται και που όλοι πρέπει να γνωρίζουν

Εάν η ήπια αφυδάτωση δεν διορθωθεί, τότε το στόμα ξηραίνεται, κοκκινίζει το δέρμα, εμφανίζεται μια έντονη κούραση και μειώνονται οι λειτουργικές ικανότητες του οργανισμού.

Για το πόσο νερό πρέπει να πίνουμε και τι πρέπει να προσέχουμε έχουμε μιλήσει σε προηγούμενο άρθρο. Αλλά δεν πρέπει να πέσουμε στην αντίθετη πλευρά, γιατί ούτε και η υπερκατανάλωση νερού βοηθάει! Είναι εξ ίσου βλαβερή, αν δεν υπάρχει μέτρο! Βασικά είναι δυνατόν να προκαλέσει υπονατριαιμία, πάθηση που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στο θάνατο.

Όσοι έχουν βρεθεί σε ακραίες καταστάσεις μπορούν ν' αντιληφθούν το οδυνηρό συναίσθημα της δίψας που δεν μπορεί ικανοποιηθεί! Εκείνη την ώρα σου έρχεται τρέλα, και περιμένεις πως και πως να βρεις τον τρόπο ή τον τόπο ανεύρεσης νερού!

Μου έχει μείνει στη μνήμη ένα παρόμοιο περιστατικό  κάποτε,  περπατώντας μεγάλα δρομολόγια στη βορειοανατολική Λέσβο, στην περιοχή των Νέων Κυδωνιών με τους πεζοναύτες! Έκανε πολύ ζέστη και έπρεπε να διανύσουμε μια απόσταση γύρω στα 20 χιλιόμετρα περίπου, για να φτάσουμε στον τελικό μας προορισμό προς τη θάλασσα, ξεκινώντας από τη Νάπη. Το νερό λιγοστό στην περιοχή και υπήρχαν βρύσες μόνο σε συγκεκριμένα σημεία!  

Η πολύ ζέστη, ανάγκασε πολλούς (νέους) να πιουν γρήγορα το νερό τους, περιμένοντας την επόμενη στάση ανεφοδιασμού. Έλα όμως που το κακοτράχαλο γυμνό έδαφος και ο αδυσώπητος ήλιος δεν συμφώνησαν με αυτή την ...κακή ιδέα! Έτσι ξεκίνησε για πολλούς το "παιχνίδι της δίψας" μέχρι να φτάσουν στην πολυπόθητη βρύση. 

Με τη γλώσσα "τσαρούχι" μετά από μερικές ώρες, το τμήμα έφτασε κοντά στο νερό και όλοι αναθάρρησαν! Όλοι όμως ήξεραν ότι δεν θα έπρεπε να πιουν το νερό γρήγορα και απότομα και έτσι κάθισαν χάμω περιμένοντας "στωικά" το παράγγελμα του επιλοχία όταν θα ερχόταν η σειρά τους για ανεφοδιασμό. Γέμιζαν τα παγούρια και έπιναν αργά, γουλιά-γουλιά το δροσερό νερό. Πριν ξεκινήσουμε για το τελευταίο κομμάτι της πορείας, ήταν γνωστό ότι τα παγούρια θα έπρεπε να τα έχουν γεμάτα.

Ήλθε και η σειρά ενός πεζοναύτη, που ήταν γνωστός "μαγκάκος" και είχε πάντα κάτι να σχολιάσει στους άλλους! Βούτηξε την ..κεφάλα του στη γούρνα και άρχισε να πίνει ασυναίσθητα με βουλιμία, ξεχνώντας τις οδηγίες για το αντίθετο! Μόλις τελείωσε, σήκωσε το κεφάλι του κοιτώντας τους άλλους με ύφος απαξιωτικό, γιατί έκαναν "σαν παρθένες" όπως έλεγε! Όμως, "πίσω είχε η αχλάδα την ουρά"!

Τα δύσκολα για τον τύπο, ξεκίνησαν μετά από μόλις 500 μέτρα περπατήματος, το πολύ νερό δεν βοήθησε καθόλου στην άνεσή του! Ξεκίνησε με τάση για εμετό, τον οποίο δεν απέφυγε τελικά, στη συνέχεια ακολούθησαν ζαλάδες και τελικά κατέληξε να τον κουβαλάνε τα ..."κορόιδα"! Επειδή δεν μπορούσαμε να τον αφήσουμε, μας καθυστέρησε για μια ώρα ακόμη! Γιατί οι πεζοναύτες δεν αφήνουν ποτέ δικό τους πίσω!

Μετά απ' αυτό ο ..εξυπνάκιας έγινε "τύπος και υπογραμμός". Όλοι από αρκετό νερό στην πλάτη για τις επόμενες μέρες! Κανείς δεν ρίσκαρε να πάθει τα ίδια ξανά! 

Από αυτές τις ασκήσεις που κάναμε παλιά, έβγαιναν πολλά καλά! Μαθαίναμε ο ένας τον άλλον, τα παθήματα γίνονταν μαθήματα και βέβαια η εμπειρία έδινε άλλον αέρα, τον αέρα του μαχητή!


Ανιχνευτής




Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2020

Η επίθεση στον Ειρηνικό

Απόβαση στη Σαϊπάν 15 Ιουν 1945
Υπάρχουν πάνω από 10000 νησιά στο Ειρηνικό Ωκεανό, που βρίσκονται μεταξύ της Ασίας και της Αμερικής, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων έχει μικρή γεωπολιτική σημασία σε περιόδους ειρήνης. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου όμως, πολλά από αυτά αποτέλεσαν  προκεχωρημένες βάσεις επιχειρήσεων της ένοπλης σύγκρουσης μεταξύ δύο εθνών  που βρίσκονταν σε μεγάλη απόσταση μεταξύ τους: της Ιαπωνίας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. 

Το πολεμικό και δραματικό ντοκιμαντέρ που παραθέτω παρακάτω, είναι τραβηγμένο από την Υπηρεσία  Ενημερώσεως Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ και ολοκληρώθηκε ένα χρόνο πριν από το τέλος του πολέμου.

Μετά από μια πολύτιμη εισαγωγή που περιγράφει την επικρατούσα κατάσταση στα διάφορα νησιά του Ειρηνικού κάνει μια αποτελεσματική χρήση σχηματικών παραστάσεων και γραφικών για να περιγράψει την εξάπλωση της ιαπωνικής στρατιωτικής δύναμης από τη βάση της, μέχρι  νότια  στην Αυστραλία,  και την προσβολή αμερικανικών βάσεων, συμπεριλαμβανομένης της επίθεσης στο Περλ Χάρμπορ. 

Παρέχει εξαιρετική επεξήγηση της προετοιμασίας των συμμαχικών δυνάμεων   και ιδιαίτερα των ΗΠΑ,  για την εκτέλεση  αντεπιθέσεων εναντίον της Ιαπωνίας, με  προώθηση από νησί σε νησί, κατόπιν αιματηρών αγώνων. 

Σημειώνεται ότι όλες οι σκηνές γυρίστηκαν από πολεμικούς ανταποκριτές που ακολουθούσαν από κοντά τις μαχόμενες δυνάμεις. Πολύ καλό ιστορικό βίντεο που εντυπωσιάζει.


Ανιχνευτής