Τα νέα κράνη των ειδικών δυνάμεων

"Εξ' απ'ανέκαθεν" το πρόβλημα του κράνους απασχολούσε και συνεχίζει ν' απασχολεί τους στρατούς όλου του κόσμου, (άλλους λίγο και άλλους πολύ), σαν βασικό εξάρτημα της στολής μάχης.

Η ιστορία ξεκίνησε  από πολύ παλιά! Το ζητούμενο ήταν και συνεχίζει να είναι, η προστασία του μαχητή από θανατηφόρα τραύματα στο κεφάλι. Η χρήση πυροβόλων όπλων, περιόρισε το κράνος στην αποστολή προστασίας από θραύσματα χαμηλότερης αποτελεσματικότητας μάλλον, παρά από σφαίρες που λόγω ταχύτητας και διατρητικότητας δεν αναχαιτίζονταν από τα απλά μεταλλικά κράνη. Εννοείται ότι και τα θραύσματα βλημάτων όλμων και πυροβόλων τρυπούν το μεταλλικό κράνος εντός της δραστικής τους ακτίνας. 

Αμερικανοί αλεξιπτωτιστές στη Νορμανδία (δεξιά), έρχονται σε επαφή με τμήματα πεζικού (αριστερά) φορώντας τα μεταλλικά κράνη Μ1. (Πηγή) 

Σήμερα με τις σύγχρονες συνθήκες πεδίου μάχης, το κράνος κατά πολύ αναβαθμισμένο, εξακολουθεί ν' αποτελεί απαραίτητο εξάρτημα στολής για προστασία του στρατιώτη, ο οποίος θωρακίζεται πλέον και με τ' αλεξίσφαιρα γιλέκα.

Φύγαμε από την εποχή του μεταλλικού κράνους, όπως είναι το Μ1 που εξακολουθεί όμως να χρησιμοποιείται - αποσυρόμενο με αργό ρυθμό - σε μερικούς στρατούς, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και ο δικός μας και σχεδόν όλοι έχουν αρχίσει να καλύπτουν τις επιχειρησιακές ανάγκες τους με κράνη κατασκευασμένα από το υλικό Kevlar, προσπαθώντας να βελτιώσουν το επίπεδο προστασίας του προσωπικού τους.

Όσοι έχουν φορέσει το μεταλλικό κράνος και το έχουν χρησιμοποιήσει αρκετά, θα θυμούνται πιστεύω το πρόβλημα της προσαρμογής του με τους άβολους ιμάντες κεφαλής στο εσωτερικό πλαστικό κράνος, που (συνήθως) δεν μπορούσαν να προσαρμοστούν, γιατί (συνήθως) τα μεγέθη δεν ταίριαζαν! 

Εκεί που κάπως τα πράγματα γίνονταν καλύτερα, πάντα μιλώντας για το κράνος Μ1, ήταν στις μονάδες αλεξιπτωτιστών, ξεκινώντας από την εκπαίδευση της ΣΧΑΛ. Το εσωτερικό υποσιάγωνο που έπιανε καλά το πηγούνι, ξεκινώντας από πίσω από τον αυχένα, σε συνδυασμό με την καλή προσαρμογή του εξωτερικού, "έδενε"  στο κεφάλι και δεν γινόταν σαν κουδούνι! Έπρεπε να παραμένει σταθερό για την αποφυγή τραυματισμών.

Θυμάμαι πόσο προσπαθούσαμε να κάνουμε το εσωτερικό του κράνους πιο βολικό, γεμίζοντάς το όπου χρειαζόταν με αφρολέξ, κομμένο από παλιά στρώματα κρεβατιών για να μη χτυπάμε όταν περνούσαμε τις επίγειες εγκαταστάσεις της ΣΧΑΛ και στη συνέχεια στα άλματα! Μετά κυκλοφόρησαν στο εμπόριο τυποποιημένα προστατευτικά μαξιλαράκια που τα προσαρμόζαμε στον πίσω εσωτερικό ιμάντα για να μην κουνιέται καθόλου στο κεφάλι!

Και πάλι, όταν κάναμε βολές, υπήρχε δυσκολία στην σωστή σκόπευση, ειδικά από τη θέση του πρηνηδόν, γιατί το κράνος είτε έπεφτε μπροστά, είτε κόλλαγε πίσω στο λαιμό και εμπόδιζε την σωστή λήψη της θέσης βολής.

Στις ειδικές δυνάμεις, λόγω της φύσης της αποστολής, που κατά κανόνα απαιτεί αθόρυβη κίνηση το βράδυ, το κράνος έμενε πίσω ή μέσα στο μπέργκιν γιατί φορώντας το ακουγόταν ο μεταλλικός ήχος, αν τυχόν ξυνόταν σε κάποιο κλαδί, αλλά το κυριότερο, δεν μπορούσες και εσύ να ακούσεις καλά τι γίνεται γύρω σου! Έτσι δεν είχαμε και ιδιαίτερη ανησυχία, ξέροντας ότι φορώντας το αντί για καλό θα προκαλούσε κακό.

Υπήρχαν όμως και οι επιχειρήσεις που θα έπρεπε να φοριούνται υποχρεωτικά, ειδικά σε τακτικό αγώνα. Τότε έπρεπε το μέταλλο να καλύπτεται για να μην γυαλίζει από μακριά. Χρησιμοποιούσαμε τα δίχτυα παραλλαγής  σε συνδυασμό με κάλυμμα, που νομίζω ότι είναι η καλύτερη λύση αν θέλεις να κάνεις σωστή παραλλαγή.  Η ανάγκη για χρήση του κράνους, εξακολουθεί να υπάρχει και σήμερα. Έτσι σταδιακά μεταπέσαμε στα κράνη τύπου Kevlar, που παρέχουν μεγαλύτερη προστασία  και προσαρμόζονται καλύτερα στο κεφάλι, αρκεί να είναι στο σωστό μέγεθος.

Αλλά ακόμη και στα κράνη Kevlar, υπάρχει κινητικότητα και εξέλιξη στον αμερικανικό στρατό και στους πεζοναύτες τους. Ειδικά οι εσωτερικοί ιμάντες προσαρμογής πάλι παρουσίαζαν πρόβλημα μέχρι τη στιγμή που ενισχύθηκαν ή αντικαταστάθηκαν με πλαστικά αφρώδη μαξιλαράκια. Παρά τις βελτιώσεις, οι ιμάντες προσαρμογής και το βάρος είναι δύο πράγματα που εξακολουθούν ν' απασχολούν τον κόσμο, πέρα από την παρεχόμενη προστασία. Το βάρος έφτασε στο 1 κιλό, από το 1,6 κιλά, που ήταν στα πρώτα κράνη Kevlar.

Οι Βρετανοί προχώρησαν στη χορήγηση του δικού τους  κράνους ΜΚ-7. που κι' αυτό ζυγίζει 1 κιλό. Σε ένα μοντέλο τους, προοριζόμενο για τις ειδικές επιχειρήσεις, έφτασαν και τα 800 γραμμάρια! Η προστασία παραμένει βέβαια ακέραιη!

Ας μιλήσουμε όμως και λίγο για την προστασία και πώς προσδιορίζεται. Η αντοχή των νέων κρανών, μετράται με πολλές μεθόδους, παρόμοιες με αυτές που εφαρμόζονται και για την μέτρηση της προστασίας των αλεξίσφαιρων γιλέκων. Οι πιο επικρατέστερες και αποδεκτές διεθνώς, είναι:

  1. Σε ό,τι αφορά βλήματα πυροβόλων όπλων η μέθοδος NIJ (US National Institute of Justice) του Εθνικού Ινστιτούτου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ η οποία ανάλογα με το διαμέτρημα του όπλου και την αντοχή του προς εξέταση υλικού στο κτύπημα της βολίδας, κατηγοριοποιεί τα επίπεδα προστασίας.

      Το επίπεδο προστασίας των κρανών τύπου Kevlar, κυμαίνεται στο ΙΙΙ Α, που σημαίνει ότι αντέχουν σε σφαίρες διαμετρήματος 9 χιλιοστών με πλήρη μεταλλική επικάλυψη της βολίδας ονομαστικής μάζας 8,1 g και με ταχύτητα πρόσπτωσης 426 m/sec. Πιο απλά αντέχουν σε σφαίρες από πιστόλι ή υποπολυβόλο 9 χιλιοστών. Επίσης αντέχουν και σε σφαίρες διαμετρήματος 0,44 Magnum ημικαλυμμένες "Hollow point" (SJHP) ονομαστικής μάζας 10,2 g με την ίδια ταχύτητα πρόσπτωσης. Εννοείται ότι αντέχουν σε οποιοδήποτε άλλο μικρότερο διαμέτρημα. Οι σφαίρες όμως διαμετρήματος 5,56  και 7,62 χιλ.  τρυπάνε αυτά τα κράνη, "ωσάν τυρό φέτα"!

Δείτε πώς τη γλύτωσε φτηνά ένας πεζοναύτης στο Αφγανιστάν, όταν έφαγε σφαίρα στο κράνος, που το διαπέρασε, χωρίς να του αγγίξει το κεφάλι, ευτυχώς γι' αυτόν!!

Δείτε και ένα τεστ αντοχής σε βολές διαφόρων διαμετρημάτων στο οποίο υπέβαλαν το kevlar δύο τύποι, και τι αποτελέσματα είχαν.

  2. Επειδή στατιστικά, από παρατηρήσεις σε θέατρα επιχειρήσεων, έχει διαπιστωθεί ότι οι περισσότερες απώλειες μάχης δεν προέρχονται τόσο από πυροβόλα όπλα όσο από θραύσματα βλημάτων πυροβολικού και όλμων, ή άλλων εκρηκτικών μηχανισμών, έχει επικρατήσει διεθνώς και η εφαρμογή της διαδικασίας ελέγχου V50, που αναγράφεται στην Συμφωνία Τυποποίησης του ΝΑΤΟ  (STANAG) 2920 για έλεγχο επιπέδου προστασίας από θραύσματα.
         
        Τα κράνη Kevlar βρίσκονται γενικά στο επίπεδο F5 και F6 (Fragmentation level), που σημαίνει ότι προστατεύουν από θραύσματα ονομαστικής μάζας 1,1 g που εκσφενδονίζονται με ταχύτητα 600 έως 650 m/sec. 

Πέρυσι, στην έκθεση αμυντικών βιομηχανιών   AUSA 2014 παρουσιάστηκε ένα πιο μοντέρνο κράνος που ζυγίζει γύρω στα 600 με 700 γραμμάρια  και προορίζεται για τις ειδικές δυνάμεις. Η κατασκευάστρια εταιρεία, χρησιμοποιεί πολυαιθυλένιο πολύ υψηλού μοριακού βάρους και το κράνος κάνει για κάθε περιβάλλον παρέχοντας ταυτόχρονα την προστασία ΙΙΙΑ και V50 F6 για τακτική χρήση.

Ultra Light Weight- Ballistic Bump Helmet (Πηγή)

To ULW- BBH (Ultra Light Weight- Ballistic Bump Helmet) όπως ονομάζεται, έχει ενσωματωμένες ράγες προσαρμογής διοπτρών νυκτερινής όρασης και αφήνει αρκετό χώρο στ' αυτιά, για την τοποθέτηση ακουστικών για επικοινωνία. Ο τρόπος συγκόλλησης των απαρτίων, γίνεται με ειδική μέθοδο, που δεν αφήνει πιθανότητα αποσυναρμολόγησης του κράνους σε δυνατό κτύπημα.

Παρά τις όποιες βελτιώσεις, πρέπει να πούμε την αλήθεια! Δεν είναι αρεστά στον χώρο των ειδικών δυνάμεων και μόνο εξ ανάγκης χρησιμοποιούνται σε ειδικές επιχειρήσεις περισσότερο τη νύχτα, για να μπορούν να προσαρμόζουν τις διόπτρες επάνω τους.

Να πώς περιγράφει στο βιβλίο του "Ο Αμερικανός ελεύθερος σκοπευτής" τη χρήση του κράνους του το 2005 στο Ιράκ, o βατραχάνθρωπος SEAL, Κρις Κάιλ.

"Ομολογουμένως, δεν φορούσα το κράνος μου τόσο συχνά. Ήταν ένα τυπικό κράνος που χορηγεί η υπηρεσία, ως επί το πλείστον άβολο και αναξιόπιστο, εκτός από την περίπτωση εξασθενημένων βολών και θραυσμάτων. 

Είχα προσαρμόσει εσωτερικά μαξιλαράκια Pro-Tec για να μένει σταθερό στο κεφάλι μου. Παρόλα αυτά, πρόσθετε πολύ βάρος όταν ήμουν σε θέση βολής και ήταν πολύ δύσκολο φορώντας το, να συγκεντρώνεσαι στην παρατήρηση.

Είχα διαπιστώσει ότι και οι σφαίρες πιστολίου, μπορούσαν εύκολα να το διαπεράσουν και έτσι δεν έβλεπα τον λόγο να υπομείνω τη δυσφορία που προκαλούσε. Προτιμούσα το τζόκεϊ. Η μόνη εξαίρεση γι’ αυτό, ήταν τη νύχτα. Φορούσα το κράνος για μπορώ να προσαρμόζω επάνω του τη διόπτρα νυχτερινής όρασης."

Όπως βλέπετε, εξακολουθεί να επικρατεί η ίδια αντίληψη, όπως και πριν 30 ή 40 χρόνια, μέσα στις ειδικές δυνάμεις. Αλλά, μας αρέσει - δεν μας αρέσει, είναι ένα χρήσιμο εξάρτημα και σε σώζει σε πολλές περιπτώσεις. Πρέπει όμως να υπάρχει εξοικείωση και συνεχή χρήση όπου απαιτείται. 

Για παράδειγμα, εξοικειώνεται καλύτερα κάποιος αν μπει στο πρόγραμμα σωματικής προπόνησης να φέρονται τα κράνη από το προσωπικό κατά τη διάρκεια του τρεξίματος. Τότε όλοι καταλαβαίνουν "τι εστί βερίκοκο" και αρχίζουν να ψάχνονται για τη σωστή προσαρμογή του, ώστε να μην γίνονται κουδούνια! 

Δεν το συζητάω βέβαια ότι πρέπει όλοι να συνηθίζουν να τρέχουν με πλήρη εξάρτυση, αφού έτσι υποτίθεται ότι θα πολεμήσουν αν χρειαστεί! Αλλά γι' αυτό θα μιλήσουμε άλλη φορά.

Ανιχνευτής

Μαθήματα ηγεσίας από τις ειδικές δυνάμεις

Πηγή φωτογραφίας

Ένας παλιός SEAL, Αμερικανός βατραχάνθρωπος δηλαδή, που υπηρέτησε για 13 χρόνια σε  Ομάδα τους, έχει πιάσει δουλειά σε ιδιωτική εταιρεία συμβούλων επιχειρηματικότητας, ή όπως έχουμε συνηθίσει να το ακούμε αγγλοελληνικά, μάνατζμεντ.(management). Εκεί, δίνει μαθήματα ηγεσίας, όπως τα βίωσε κατά τη διάρκεια της θητείας τους στις ειδικές δυνάμεις.

Θα αναρωτηθείτε τώρα, "τι δουλειά έχει η αλεπού στο παζάρι;" Και όμως αυτής της μορφής οι σύμβουλοι, είναι περιζήτητοι στην αγορά, διοχετεύοντας ή πουλώντας αν θέλετε,  συσσωρευμένες γνώσεις  μεθόδων και τεχνικών  διοίκησης και ελέγχου. 

Στο στρατιωτικό περιβάλλον, η διοίκηση και η ηγεσία έχουν ειδικό βάρος που επηρεάζει σοβαρά τη διεξαγωγή των επιχειρήσεων, γιατί έχουν να κάνουν με ένα πολύ σημαντικό παράγοντα: το προσωπικό. Αυτός που ασκεί χρηστή διοίκηση στους υφισταμένους του, έχει τις περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει τον αντίπαλό του. Στο χώρο των ειδικών δυνάμεων, όπου δεν ασκείται "μαζική" διοίκηση αλλά ο διοικητής οποιουδήποτε κλιμακίου έρχεται σε άμεση επαφή με το προσωπικό του και συμμετέχει σε όλες τις δραστηριότητες, (πρέπει να συμμετέχει), που κατά τεκμήριο εμπεριέχεται το στοιχείο του άμεσου κινδύνου, η χρηστή διοίκηση είναι το άπαν. 

Η διοίκηση και η ηγεσία είναι δυο διαφορετικά πράγματα, που όμως πηγαίνουν μαζί. Η διοίκηση είναι όλες οι εξουσίες που δίνονται σ' ένα άτομο βάσει νόμου ή κανονισμών, για να διοικήσει ένα σύνολο ανθρώπων που τίθενται στις διαταγές του. Είναι η "καρέκλα" για να το πω πιο απλά.

Η ηγεσία από την άλλη πλευρά, αποτελεί ένα σωματικό αλλά και ψυχικό περισσότερο, χάρισμα ή προσόν. Είναι αυτό το κάτι που εμπνέει τους υφιστάμενους, τους κάνει να εμπιστεύονται τον ανώτερό τους, για τις σωματικές του ικανότητες,  την εξυπνάδα του, τις γνώσεις του, την εμπειρία του, την αμεροληψία του, τον ενθουσιασμό του, το ηθικό του, την πίστη του σ'αυτό που κάνει, την μέριμνά του  στα προβλήματα του προσωπικού του, την επιμονή του και την υπομονή του στο να τους εκπαιδεύει και να τους διατηρεί πάντα σε επίπεδο τέτοιο που να μπορούν ν' αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις, για τη φροντίδα του στα υλικά του και άλλα πολλά. 

Ηγεσία σημαίνει να κατευθύνουμε την προοπτική και τα οράματα των ανθρώπων σε υψηλότερες σφαίρες, να βελτιώνουμε τις αποδόσεις και την αποτελεσματικότητα των συνεργατών μας ανεβάζοντάς την σε υψηλά επίπεδα και να χτίζουμε προσωπικότητες απαλλαγμένες από συνηθισμένες ανεπάρκειες και πέρα από μέτριες επιδόσεις.

Δεν σημαίνει ότι όταν κάποιος αναλαμβάνει διοίκηση, όλα γίνονται αυτόματα. Αν ο ίδιος δεν τρέχει δεν ελέγχει δεν βρίσκεται κοντά στο πρόβλημα, δεν είναι πρώτος παντού, η διοίκησή του είναι γραμμένη στα χαρτιά και ίσως στα παλαιότερα των υποδημάτων του προσωπικού του που τον βλέπουν μάλλον με ειρωνική διάθεση παρά με σεβασμό. Αλίμονο αν ένας τέτοιος διοικητής  βρεθεί σε επιχειρήσεις! (.-) Τελεία και παύλα!

Ίσως δεν είμαστε όλοι πλασμένοι σαν χαρισματικοί ηγέτες, αλλά υπάρχουν αρχές και κανόνες που αν κάποιος τους ακολουθήσει και τους εξασκήσει, θα είναι σε θέση να επιτύχει στα καθήκοντά του και γενικά στην εργασία του. Αυτοί οι κανόνες διδάσκονται σε όλους τους στρατούς του κόσμου στις διάφορες σχολές αξιωματικών και υπαξιωματικών. Παράλληλα διδάσκεται και ο τρόπος αντιμετώπισης προβλημάτων, η μεθοδολογία της εκτίμησης καταστάσεων, η ανάλυση πληροφοριών, η διαμόρφωση τρόπων ενεργείας, η έκδοση διαταγών και συνεπώς και ο συντονισμός και ο έλεγχος των ενεργειών.

Να λοιπόν ένα ολοκληρωμένο πακέτο ηγεσίας και μάνατζμεντ, που "δανείστηκε" ο επιχειρηματικός κόσμος, για να διευθύνει τις επιχειρήσεις του καλύτερα, αποδοτικότερα και άρα κερδοφόρα!

Πηγή

Πρέπει όμως να διευκρινισθεί η διαφορά που υπάρχει μεταξύ ηγεσίας και μάνατζμεντ: Μάνατζμεντ σημαίνει να διαχειρίζεσαι τα πράγματα σωστά. Ηγεσία σημαίνει να κάνεις τις σωστές εκτιμήσεις και κινήσεις, να έχεις ένα όραμα.

Θυμάστε τον στρατηγό Μακ Κρύσταλ, που αποστρατεύθηκε πριν 4 χρόνια από τον Ομπάμα; Σήμερα έχει ιδρύσει μια τέτοια εταιρεία συμβούλων, και φαίνεται να πηγαίνει πολύ καλά. Ο παλιός βάτραχος που ανέφερα στην αρχή, είναι στέλεχος αυτής της εταιρείας και παράλληλα διοικητικό μέλος σε ένα Σύνδεσμο αποστράτων που ασχολείται με την επαγγελματική αποκατάσταση των αποστρατευόμενων  βατραχανθρώπων. Καλά οργανωμένα τα παιδιά!


Δείτε λοιπόν συνοπτικά, τα 12 μαθήματα ηγεσίας που προβάλλει  σαν πρόταση για τη σωστή διαχείριση επιχειρήσεων, μεταφέροντάς τα με βάση την εμπειρία του από τις ειδικές δυνάμεις.

1. Δημιουργία ομαδικού πνεύματος.

Επιλογή κατάλληλων συνεργατών και χρησιμοποίησή τους ανάλογα με τις ικανότητές τους. Δέσε τους και ανάπτυξε τις σχέσεις και την συνεργασία μεταξύ τους! Μάθε τους να δουλεύουν μαζί. Είναι αυτό που λέμε στο στρατό, "δημιουργία πνεύματος μονάδας".

2. Τήρησε τους κανόνες ηγεσίας

Δεν αναφέρεται βέβαια στις στρατιωτικές αρχές ηγεσίας, αν και βασίζεται σ' αυτές. Εννοεί τους κανόνες ηγεσίας μιας επιχείρησης. Όταν τους διαβάζει κάποιος σε βιβλίο, φαίνονται πολλοί απλοί και εύκολοι. Γίνονται πολύ δύσκολοι όμως,  όταν πας να τους εφαρμόσεις στην πράξη. Η καθημερινή εφαρμογή τους, βελτιώνει την σταδιακά τη θέση σου.

3. Να ηγείσαι  από μπροστά

Σαν ηγήτορας, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να είσαι μπροστάρης και ν' αναλαμβάνεις το ρίσκο. Πρέπει όλοι να σε βλέπουν εσένα μπροστά για να μπορούν να σε παραδέχονται και να σε ακολουθούν. Όπως λέγεται στο στρατό διοικείς με το παράδειγμα.

4. Αντιμετώπιζε τη δυσκολία

Ηγήτορας σημαίνει να αντιμετωπίζεις την δυσκολία και να την προβλέπεις!  "Ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται" λέει η σοφή λαϊκή παροιμία που έχει βγει από την πράξη.  Μπροστά, με σωστές κινήσεις και αποφάσεις προσπαθείς να λύσεις τα προβλήματα αντιμετωπίζοντάς τα και όχι αποφεύγοντάς τα.

5. Μη φοβάσαι την αποτυχία

"Ο καβαλάρης πέφτει από τ' άλογο". Όποιος προσπαθεί να πετύχει το καλύτερο, είναι πολύ πιθανό να αποτύχει κάποιες φορές. Αυτό που κάνει την διαφορά είναι ότι όποιος αναζητά την επιτυχία, θεωρεί την αποτυχία του σαν ένα σκαλοπάτι που σκόνταψε και ανασηκώνεται για να συνεχίσει προσεκτικά. Όποιος όμως είναι ηττοπαθής, θα προσπαθήσει να μην ανέβει άλλα σκαλοπάτια για να μην ξαναπέσει. Ο αποτυχημένος θα φέρει χίλιες δυο δικαιολογίες για μην κάνει άλλη προσπάθεια!

6. Κουνήσου!

Όταν οι σφαίρες σφυρίζουν ολόγυρά σου, η πιο σωστή απόφαση είναι να κινηθείς οπουδήποτε αλλού για να φυλαχτείς! Δεν περιμένεις εκεί σκεπτόμενος ποιά είναι η καλύτερη θέση να διαλέξεις! Κινείσαι, έστω και λανθασμένα αρχικά, μέχρι να έχεις καλύτερη ευκαιρία! Δεν παραλύεις στον κίνδυνο ή στη δυσκολία. Δεν περιμένεις. Κάνεις κάτι! Αυτό το κάτι είναι καλύτερο από το τίποτα!

7. Μην επιτρέπεις ποτέ σε κάποιον να δείξει έλλειψη σεβασμού στο πρόσωπό σου

Είτε ανώτερος είτε κατώτερος στην ιεραρχία, δεν έχει το δικαίωμα να σε υποτιμά λεκτικά ή με πράξεις. Μόλις αντιληφθείς κάτι τέτοιο, πρέπει αμέσως να αντιδράσεις παίρνοντας την ανάλογη θέση με τον σωστό τρόπο, χωρίς βέβαια ακρότητες. Αν δεν αντιδράσεις σε τέτοιες προκλήσεις, με το επιχείρημα να μην κλιμακώσεις την ένταση, θα δώσεις το δικαίωμα να σε υποτιμούν συνεχώς.

8. Να διοικείς με σεμνότητα

Ο σωστός ηγήτορας δεν αυτοπροβάλλεται ούτε κομπάζει για τα επιτεύγματά του. Αφήνει τους άλλους να κρίνουν τα έργα του. Τουναντίον ενθαρρύνει τους υφισταμένους του και τους επιβραβεύει για τις καλές τους προσπάθειες. Αν αντιληφθεί να τον τριγυρίζουν κόλακες οι οποίοι προσπαθούν να του κεντρίσουν την αυταρέσκεια, εκθειάζοντας τις ικανότητές του, οφείλει να τους βάζει έγκαιρα στη θέση τους, αποτρέποντάς τους να συνεχίσουν. Έτσι θα χαίρει εκτιμήσεως ανάμεσα στο προσωπικό του.

9. Ποτέ μην εφησυχάζεις

Ο εφησυχασμός οδηγεί μοιραία σε αποτυχία, αφού δημιουργεί απραξία με το πρόσχημα της ήρεμης λειτουργίας. Σε κρίσιμες και έντονες καταστάσεις φαίνεται η ποιότητα και οι ικανότητα των ατόμων που τις αντιμετωπίζουν. Χρειάζεται συνεχής αξιολόγηση των ενεργειών, τοποθέτηση νέων στόχων και προσπάθεια βελτίωσης της κατάστασης.

10. Γνώριζε το προσωπικό σου

Κατά κανόνα οι άνθρωποι, έχουν την τάση να προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο που μπορούν στη δουλειά τους. Ο σωστός ηγήτορας εκμεταλλεύεται τα καλά προσόντα του προσωπικού του προσπαθώντας να τους βελτιώσει και δεν τονίζει τις αδυναμίες τους με συνεχείς παρατηρήσεις φέρνοντάς τους έτσι σε δύσκολη θέση και κατά συνέπεια σε αρνητική στάση. Αυτό προϋποθέτει επικοινωνία και γνώση του προσωπικού του οποίου ηγείται.

11. Άκου και μάθαινε

Η βελτίωση σε θέματα διοίκησης και ηγεσίας απαιτεί πολλές και καλές γνώσεις. Γνώσεις που προέρχονται από όλα τα επίπεδα κατώτερα και ανώτερα. Είναι φυσιολογικό για έναν άνθρωπο να μην κατέχει τα πάντα. Ο καλός ηγήτορας πρέπει ν' ακούει προσεκτικά, να ενθαρρύνει την κατάθεση απόψεων του προσωπικού του για την αντιμετώπιση των καταστάσεων που αντιμετωπίζει, να μαθαίνει όσα δεν ξέρει, να αναλύει τα δεδομένα και τελικά ν' αποφασίζει περί του πρακτέου. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνά ότι οι καλύτερες λύσεις βρίσκονται με αντιπαράθεση απόψεων. Από τη στιγμή όμως που αποφασίζει, θα πρέπει να απαιτεί την εφαρμογή της απόφασής του απ' όλους.

12. Εφάρμοζε καθημερινά τους κανόνες ηγεσίας

Η πρακτική εξάσκηση με την εφαρμογή των κανόνων ηγεσίας, βελτιώνει τον ηγήτορα και τον κάνει άξιο της εμπιστοσύνης των συναδέλφων του, υφισταμένων και προϊσταμένων.

Όλα τα παραπάνω ωραία λόγια που μεταδίδει ο παλιός "βάτραχος" στους πελάτες του, είναι γνωστά και μάλιστα θα μπορούσαμε να πούμε ότι περιέχουν σε συμπυκνωμένη μορφή την εμπειρία πολλών ηγετικών μορφών της ανθρώπινης ιστορίας, των οποίων τα αποφθέγματα παραμένουν επίκαιρα μέχρι σήμερα.

Το σημαντικότερο απ' όλα είναι  η εφαρμογή! Εκεί είναι το κρίσιμο σημείο. Για να εφαρμόσεις όμως πρέπει να εκπαιδευτείς κατάλληλα. Πρέπει να μάθεις να υπακούς, για να μπορείς να δίνεις τις εντολές σου. Πρέπει να ξέρεις! Να ξέρεις τον εαυτό σου, να ξέρεις τη δουλειά σου, να ξέρεις το προσωπικό σου.

Διακρίνουμε όμως και κάτι άλλο! Τη μεθοδολογία της εκπαίδευσης του προσωπικού των ειδικών δυνάμεων και στη συγκεκριμένη περίπτωση,  των SEALs που δεν είναι μόνο στεγνή εξάσκηση σε όπλα και τακτικές αλλά περιλαμβάνει και αντικείμενα διοικητικής τέχνης.

Ένας άλλος υψηλόβαθμος "βάτραχος", ο ναύαρχος, Μακ Ρέιβεν, πρώην διοικητής της αμερικανικής διακλαδικής διοίκησης ειδικών επιχειρήσεων της USSOCOM,  μιλώντας προς τους τελειόφοιτους Αμερικανούς ευέλπιδες της στρατιωτικής σχολής του Ουέστ Πόιντ, περιέγραψε με γλαφυρότητα τα προσόντα του ηγήτορα.

Έδωσε έμφαση στη συνοχή της μονάδας, λέγοντας χαρακτηριστικά, ότι μια μονάδα είναι τόσο καλή όσο καλοί είναι οι αξιωματικοί και οι στρατιώτες της. Αλλά, όσο καλοί και αν είναι οι αξιωματικοί της, έστω και ένας να βρεθεί να "υποσκάπτει" τη διοίκηση και να αμφισβητεί τις εντολές του διοικητή του, τότε αυτή η μονάδα δεν θα αποδώσει σε τίποτα γιατί αυτόματα το ηθικό του προσωπικού πέφτει ραγδαία, χαμηλά!

Όμως είπε και κάτι άλλο εξ ίσου σωστό. Το μεγαλύτερο ρίσκο που παίρνει ένα στέλεχος στην στρατιωτική του ζωή, δεν είναι ο κίνδυνος στο πεδίο της μάχης, αλλά το να σταθεί όρθιος και να υπεραμυνθεί γι' αυτό που είναι σωστό και ηθικό, αντιμετωπίζοντας όποιον δεν εφαρμόζει τους κανονισμούς και τους νόμους, ανεξάρτητα με το βαθμό και τη θέση που έχει.

Οι σωστοί ηγήτορες, είναι αυτοί που αντιμετωπίζουν κατάλληλα τον δειλό, τον αναποφάσιστο, τον άσχετο, τον αδιάφορο,   ή τον νταή.

Η εμπιστοσύνη στις ικανότητες του άλλου, είτε είναι ανώτερος είτε είναι κατώτερος, οδηγεί στην αλληλοεκτίμηση και στον αλληλοσεβασμό. Έτσι δημιουργείται το αίσθημα της φιλίας και της συναδελφικής αλληλεγγύης, που οδηγεί σαφώς στην ενσυνείδητη πειθαρχία. Αυτό είναι και το πνεύμα των ειδικών δυνάμεων!


Ανιχνευτής

Κατάλυμα ανάγκης

Αυτοσχέδιο προσωρινό κατάλυμα  (Πηγή)

Το κατάλυμα ανάγκης, αποτελεί ένα από τα 10 απαραίτητα υλικά, τα οποία ένας πεζοπόρος, ορειβάτης ή αναρριχητής, οφείλει να έχει πάντα μαζί του για την αντιμετώπιση έκτακτης ανάγκης. Και δεν λέω τον αριθμό "10" τυχαία! 

Ανεξάρτητα από την όποια εμπειρία μπορεί να έχει ο καθένας μας στην διαβίωση και επιβίωση στο βουνό, έμπειροι και διεθνείς ορειβάτες, θέσπισαν αυτή την λίστα των απαραίτητων υλικών για να καλύψουν ολόπλευρα τις ανάγκες όσων εξορμούν στα βουνά για πορείες και αναβάσεις, καταγράφοντάς τα, στο ορειβατικό εγχειρίδιο:  Mountaineering: The Freedom of the Hills, (Ορειβασία: Η ελευθερία των βουνών)

Το ερωτηματικό γιατί να έχω όλα αυτά τα πράγματα μαζί μου, έχει την πολύ απλή απάντηση: Για να έχεις την δυνατότητα να αντιμετωπίσεις ένα ατύχημα ή μια έκτακτη ανάγκη που πιθανόν προκύψει και για να μπορείς να διανυκτερεύσεις έξω, αν απαιτηθεί, χωρίς να κινδυνεύει η ζωή σου.

Τα τοποθετείς στο σακίδιό σου και όποτε τα χρειαστείς είναι εκεί, έτοιμα για χρήση. Ποτέ δεν ξέρεις και ..ποτέ μη λες ..ποτέ!

Ποιά είναι αυτά τα απαραίτητα υλικά; Δεν είναι ακριβώς υλικά, αλλά συστήματα υλικών θα έλεγα καλύτερα, επιτρέποντας στον καθένα να διαλέξει αυτά που του κάνουν ανάλογα με την εποχή, ή που μπορεί να βρει.

Έτσι έχουμε:

1. Υλικά προσανατολισμού και τήρησης κατεύθυνσης: Οπωσδήποτε χάρτης περιοχής και πυξίδα σε αδιάβροχη θήκη   και μετά GPS. (και ό,τι άλλο μπιχλιμπίδι θέλετε).

2. Υλικά προστασίας από ήλιο: Γυαλιά, αντηλιακές κρέμες, κρέμα τύπου κραγιόν για τα χείλη, καπέλο, μακρυμάνικα ρούχα.

3. Θερμομονωτικά ρούχα: Σκούφος, γάντια, τζάκετ, ρούχα για την αντιμετώπιση ακραίων συνθηκών κρύου, ανάλογα με την εποχή.

4. Υλικά φωτισμού: Φακός και μπαταρίες, (κατά προτίμηση LED) χημικά κεριά. 

5. Υλικά πρώτων βοηθειών και εντομοαπωθητικά.

6. Υλικά ανάμματος φωτιάς: Αναπτήρας αερίου, αδιαβροχοποιημένα σπίρτα, προσανάμματα.

7. Συλλογή εργαλείων και σηματοδοσίας : Μπατόν περπατήματος, πιολέ, μαχαίρι, πολυεργαλείο-σουγιάς, ψαλίδι, κλαδευτήρι χειρός, πένσα, κατσαβίδι, ατομικό πτυοσκάπανο, κολλητική ταινία, μονωτική ταινία. (ανάλογα με την κατάσταση), σφυρίχτρα, καθρεφτάκι, φωτοβολίδες, δορυφορικό τηλέφωνο, φορητός ασύρματος χειρός  κλπ.

8. Τροφή ανάγκης μιας ημέρας. Κατά προτίμηση ξηρά ή αφυδατωμένη τροφή

9. Νερό ανάγκης μιας ημέρας ή δύο λίτρων, επιπλέον αυτού που έχουμε για το προγραμματισμένο χρονικό διάστημα, παραμονής στο ύπαιθρο. Μαζί με αυτό, υπολογίζουμε και τις ταμπλέτες απολύμανσης νερού.

10. Κατάλυμα ανάγκης: Αδιάβροχο τύπου πόντσος, σκηνή bivy bag, κουβέρτα επιβίωσης, μεγάλες σακούλες σκουπιδιών, μονωτικό υπόθεμα ύπνου.

Για τους γκατζετάκιδες, τους λάτρεις των apps,  υπάρχει κάτι ανάλογο, αν θέλουν να το έχουν στο κινητό τους με οδηγίες.

Ας δούμε λίγο το κατάλυμα ανάγκης.

Το γιατί πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι γι' αυτό το θεωρώ αυτονόητο. Από μια ξαφνική αλλαγή του καιρού, που εύκολα συμβαίνει σε μεγάλα υψόμετρα, μέχρι την μη υπολογισμένη καθυστέρηση που αναγκάζει έναν ορειβάτη στο να διανυκτερεύσει έξω. (Στο στρατό, στο χώρο των ειδικών δυνάμεων, υπάρχουν και άλλοι ίσως πιο επιτακτικοί λόγοι!)

Το συνηθέστερο πρόβλημα είναι ο καιρός! Μια ξαφνική κακοκαιρία μακριά από πρόσφορο καταφύγιο μπορεί να δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης αν δεν είμαστε καλά προετοιμασμένοι. Τα καλά ρούχα, που αποτελεί το 3ο απαραίτητο υλικό στη λίστα, θα μας προστατεύσουν από το νερό και την παγωνιά. Αν μας πιάσει όμως η νύκτα πρέπει να βρούμε προστασία σε κάποιο καταφύγιο και αυτό βρίσκεται στο κατάλυμα ανάγκης.

Για τέτοιες δύσκολες ώρες και για την αποφυγή του κρύου, μια άμεση και εύκολη λύση είναι η κουβέρτα επιβίωσης με επίστρωση αλουμινίου που αντανακλά τη θερμότητα και δεν την αφήνει να διαρρεύσει από το ανθρώπινο σώμα, αν κάποιος τυλιχθεί με αυτήν. Εύκολη στη χρήση, συσκευασμένη πιάνει ελάχιστο χώρο  και μεταφέρεται εύκολα παντού. Αποτελεί απαραίτητο εξάρτημα σε συλλογές επιβίωσης και σε αντίστοιχες νοσοκόμων. Στο στρατό χρησιμοποιείται μια μικρή παραλλαγή της με φαιοπράσινο χρώμα.

Όποιος την έχει χρησιμοποιήσει, θα έχει διαπιστώσει όμως, ότι αν και αδιάβροχη, δεν είναι εύκολο μόνο μ' αυτήν να στεγανοποιηθείς απόλυτα και ειδικά αν φυσάει πολύ, δύσκολα τυλίγεσαι καλά. Έχει κάποια αντοχή, αλλά τα δυνατά τραβήγματα μπορούν να την τρυπήσουν. Περισσότερο προσφέρει, όταν τελικά βρεθείς σε προφυλαγμένο μέρος και την χρησιμοποιήσεις για να ζεσταθείς. Ο συνδυασμός της με πόντσος, ή η χρήση της μέσα σε bivy bag, δίνει καλύτερα αποτελέσματα.

Για κάτι, πιο τακτικό, είναι ιδανική. Επειδή αντανακλά τη θερμότητα, αν κάποιος είναι καλά τυλιγμένος με αυτήν, δύσκολα ανιχνεύεται από θερμικές διόπτρες. Προσφιλής μέθοδος των Ταλιμπάν κάποτε στο Αφγανιστάν, ώστε να μην μπορούσαν ν' ανιχνευθούν από τα συμμαχικά στρατεύματα.(Δεν ξέρω αν το συνεχίζουν μέχρι σήμερα). Ας το συγκρατήσουν όσοι ασχολούνται με θέματα αναγνώρισης και ελεύθερων σκοπευτών και ας το δοκιμάσουν για να το επιβεβαιώσουν.

Πηγή

Το θρυλικό πόντσο είναι και αυτό μια λύση για την κατασκευή καταλύματος ανάγκης, εκτός από το να το φορέσεις για να προφυλαχθείς άμεσα από νερά και χιόνια και γενικά από το κρύο, σε κάποιο απάγγειο μέρος. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να το κάνεις. Θυμάμαι κάποτε, πόσο χρήσιμο μου φάνηκε μέσα σε μια χιονότρυπα όπου αναγκάστηκα να χωθώ με το ζευγάρι μου ένα βράδυ σε χειμερινή διαβίωση με τους Αμερικανούς πεζοναύτες.

Ultralight  tarp tent  Πηγή

Η καλύτερη λύση είναι να έχεις μαζί σου ένα  bivy bag ή μια ελαφριά  τυποποιημένη τέντα ή όπως λέγεται διεθνώς ultralight  tarp tent. Πολύ καλό υλικό για την προσωπική μας συλλογή. και για άμεση λύση στο πρόβλημα καταλύματος.

Τώρα πέρα από τα τυποποιημένα υλικά, σαν λύση ανάγκης έχουμε και τ' αυτοσχέδια, με πιο πρόχειρο τις μεγάλες πλαστικές σακούλες σκουπιδιών, αυτές που χρησιμοποιούμε για το μάζεμα φύλλων. Με δύο τέτοιες, καλύπτουμε άμεσα το πρόβλημα της υγρασίας, αλλά όχι και του κρύου. Σε συνδυασμό με την κουβέρτα επιβίωσης και ενός μονωτικού υποθέματος, κάτι μπορεί να γίνει.

Τέλος, καταλήγουμε στ' αυτοσχέδια καταλύματα, με υλικά που βρίσκουμε στο χώρο που είμαστε. Χρειάζεται βέβαια να έχουμε τη γνώση και την εξάσκηση! Δεν μαθαίνονται αυτά την τελευταία στιγμή, διαβάζοντας κάποιο εγχειρίδιο επιβίωσης.

Καλού-κακού αν θέλετε, μπορείτε να έχετε στο κινητό σας έναν οδηγό επιβίωσης που είναι νομίζω δωρεάν.

Σε πολύ χιόνι, ένα ατομικό πτυοσκάπανο θα βοηθήσει στην κατασκευή καταλύματος!


Ανιχνευτής

Η απόδραση από τη Σιέρα Λεόνε

Ένας πρώην Βρετανός Πεζοναύτης, ο απόστρατος ταγματάρχης Φιλ Άσμπι, (Ex Royal Marine Commando Major Phil Ashby) είχε αναλάβει μια δύσκολη αποστολή στη Σιέρα Λεόνε, στα πλαίσια του ΟΗΕ.

Η αποστολή του ήταν ο αφοπλισμός των ανταρτών, του Ενωμένου Επαναστατικού Μετώπου, (Revolutionary United Front) μιας οργάνωσης που τελούσε υπό τις διαταγές κάποιου Αυγουστίνου Γκμπάο ( Augustine Gbao).

Η κατάσταση όμως ξέφυγε από τον έλεγχο και έγινε πολύ εχθρική για τον Άσμπι και τους 3 συνεργάτες του αξιωματικούς. Οι αντάρτες επιτέθηκαν στο σπίτι που έμεναν και μόλις που πρόλαβαν να ξεφύγουν και να βρουν καταφύγιο σε ένα στρατιωτικό φυλάκιο της Κένυα. Εκεί για αρκετές ημέρες βοήθησαν στην άμυνα του φυλακίου από τις συνεχείς επιθέσεις των ανταρτών.

Τελικά, αποφάσισαν να διαφύγουν μέσα από τη ζούγκλα. Αντιμετωπίζοντας την αφυδάτωση και την πείνα, οι διαφεύγοντες επέζησαν από τις συνεχείς επαφές με τους αντάρτες, βοηθούμενοι και από τις τοπικές φυλές, μέχρι να διασωθούν από τον βρετανικό στρατό.

Μετά απ' αυτή την εξαιρετικά δύσκολη διαφυγή ο Άσμπι επέστρεψε στην πατρίδα του όπου του απονεμήθηκε τιμής ένεκεν, το Βασιλικό Μετάλλιο Ανδρείας.

Παρακολουθείστε ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ για αυτή την πραγματική ιστορία επιβίωσης-διαφυγής.

Ανιχνευτής

Καλή Πρωτοχρονιά!

Η αρτάνη της φωτιάς

Πηγή φωτογραφίας

Κυκλοφορεί  στην αγορά, εδώ και λίγους μήνες, μια αρτάνη επιβίωσης πολλαπλής χρήσης. Πέρα από τις δυνατότητες που δίνει η αρτάνη αλεξιπτώτου, αντοχή στην πρόσδεση υλικών, χρήση στην κατασκευή εργαλείων κλπ σε κατάσταση επιβίωσης, η συγκεκριμένη αρτάνη, που την κατασκευάζει αμερικανική εταιρεία υλικών επιβίωσης, διαθέτει και την ιδιότητα του προσανάμματος για φωτιά. 

Το εσωτερικό της αρτάνης στο μήκος που κάποιος επιθυμεί, μπορεί να τραβηχτεί και να γίνει ένα πολύ καλό προσάναμμα, ενώ το εξωτερικό περίβλημα παραμένει σε καλή κατάσταση και μπορεί να χρησιμοποιηθεί, όπως και πριν, σαν υλικό πρόσδεσης.

Η αρτάνη είναι αδιάβροχη, το εσωτερικό της περιεχόμενο ανάβει εύκολα κι παράγει δυνατή φλόγα. 

Το πουλάνε σε τεμάχια των 25 ποδιών, δηλαδή γύρω στα 7,5 μέτρα, με ποικιλία χρωμάτων και η τιμή του πλησιάζει τα 13 δολάρια.

Έξυπνη επινόηση, με την οποία η εταιρεία έκανε χρυσές δουλειές στην Αμερική.

Δείτε το διαφημιστικό βίντεο 

Ανιχνευτής 

Ο Λόρενς του Αφγανιστάν

Πιστεύω ότι αν όχι όλοι, οι περισσότεροι θα έχετε ακούσει και δει την κλασσική  ταινία "Λόρενς της Αραβίας" με πρωταγωνιστή τον, μακαρίτη πλέον ηθοποιό, Πήτερ Ο Τουλ.

Η ταινία βασίστηκε σε μια πραγματική ιστορία, που συνέβη κατά τη διάρκεια του 1ου παγκοσμίου πολέμου. Ένας Βρετανός αξιωματικός, ο Τόμας Έντουαρντ Λόρενς (Thomas Edward Lawrence), ανέλαβε την αποστολή να συνεργασθεί με τις χασεμιτικές δυνάμεις των Αράβων ανταρτών εναντίον των Οθωμανών κατακτητών. Στην ουσία ήταν αποστολή δημιουργίας ενιαίου κινήματος αντίστασης κατά της οθωμανικής αυτοκρατορίας, προς όφελος  των Άγγλων, σε τελική ανάλυση.

Η επιτυχία του Λόρενς στην όλη δύσκολη αποστολή, οφειλόταν σε δύο κυρίως λόγους. Ο πρώτος ήταν η βαθιά γνώση του της ιστορίας, του πολιτισμού, των ηθών και των εθίμων και της γλώσσας του τοπικού πληθυσμού. Ο δεύτερος και κυριότερος λόγος ήταν ότι κατόρθωσε να κερδίσει τις καρδιές τους, δηλαδή να γίνει αποδεκτός, διότι με τις πράξεις του έπεισε τους Άραβες νομάδες ότι πραγματικά ενεργούσε υπερασπίζοντας τα δικαιώματά τους και σεβόταν τα ήθη και τα έθιμά τους. Μπόρεσε και ένωσε τις διαφορετικές φυλές για την επιδίωξη ενός κοινού σκοπού: Την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού.

Βέβαια, στις διασκέψεις που ακολούθησαν μετά τον πόλεμο, άλλες ήταν οι προτιμήσεις και οι επιθυμίες των Mεγάλων, σχετικά με την τύχη του αραβικού κόσμου.

Μετά από σχεδόν 90 χρόνια, κάτι ανάλογο σκέφτηκε να εφαρμόσει στο Αφγανιστάν, ένας Αμερικανός ταγματάρχης των ειδικών δυνάμεων, ο Τζιμ Γκαντ. Η κεντρική ιδέα ήταν ίδια με την αντίστοιχη του Βρετανού Λόρενς. Συνένωση των φυλών των Παστούν, για την εκδίωξη των Ταλιμπάν.

Η διαφορά ολοφάνερη. Στην πρώτη περίπτωση έχουμε δημιουργία κινήματος αντίστασης κατά ενός σκληρού κατακτητή, των Οθωμανών Τούρκων. Στο Αφγανιστάν έπρεπε να δημιουργηθεί "αντι-κίνημα" για την απώθηση του κινήματος αντίστασης των Ταλιμπάν. Έπρεπε δηλαδή, να πειστεί ο απλός λαός, να μην υποστηρίζει τους αντάρτες. Το εγχείρημα πιο δύσκολο. Έπρεπε να προσεγγίζεται κάθε φυλή ξεχωριστά.

"Μια φυλή κάθε φορά", ήταν ο τίτλος της μελέτης που εκπόνησε το 2009 με βάση τις εμπειρίες που αποκόμισε μετά από 8 χρόνια πολέμων στους οποίους συμμετείχε με το επιχειρησιακό απόσπασμά του (ODA 316) και με πολλά παράσημα και διακρίσεις.

Ο ταγματάρχης Τζιμ Γκαντ με μέλος του αποσπάσματός του στο Αφγανιστάν. Προφανώς είναι φωτογραφία τραβηγμένη τον πρώτο καιρό παραμονής του στην περιοχή, αφού φοράει ακόμη τη στολή του. Προσέξτε το ελληνικό γράμμα λάμδα στο μανίκι τους. Ήταν το σήμα των "Σπαρτιατών" Έτσι αυτοαποκαλούνταν στο Αφγανιστάν και έγιναν γνωστοί στον πληθυσμό. (Πηγή φωτογραφίας)

Μικρές ομάδες ειδικών δυνάμεων διείσδυσαν μέσα στον πληθυσμό των Παστούν, κατά μήκος των συνόρων του Αφγανιστάν με το Πακιστάν, προσπαθώντας να προσεταιριστούν τους κατοίκους, να γίνουν φίλοι, συνεργάτες και συμμαχητές κατά των Ταλιμπάν. Δεν πέτυχαν όλοι. Ο Γκαντ όμως, τα κατάφερε καλά.

Δεν ακολούθησε την στερεότυπη διαδικασία των ειδικών οδηγιών και των κανονισμών. Σκέφτηκε ότι για να μπορείς να δεθείς με τους ντόπιους, πρέπει να γίνεις σαν κι αυτούς. Σταμάτησε να φοράει την καθιερωμένη στολή και εξάρτυση και ξεκίνησε να ντύνεται σαν τους ντόπιους, με τους οποίους άρχισε ν' αποκτά στενούς δεσμούς φιλίας. Το ίδιο διέταξε να κάνουν και οι άντρες του.

Ο Γκαντ σε μεταγενέστερη φωτογραφία με τοπική ενδυμασία και οπλισμό. (Πηγή φωτογραφίας)

Άλλωστε όπως υποστήριξε, με τα τοπικά ρούχα μπορείς να κινείσαι πιο γρήγορα και πιο εύκολα, αποκτώντας ίδια ταχυκινησία με τους αντάρτες. Φορώντας στολή κράνος αλεξίσφαιρο, γίνεσαι δυσκίνητος και πιο εύκολος στόχος.

Εκμεταλλεύτηκε μια παράδοση που έχουν οι τοπικές φυλές. Αν βρεθείς στο χωριό τους με την ιδιότητα του φιλοξενούμενου, κάνουν τ΄αδύνατα δυνατά, να σε προστατέψουν, ακόμη και αν κινδυνεύει η ζωή τους. Είναι θέμα τιμής και αξιοπρέπειας. Όντας με την ομάδα του φιλοξενούμενοι στο χωριό που εγκατέστησαν τη βάση τους, ήταν περισσότερο προστατευμένοι απ' ό,τι αν διέμεναν μόνοι τους. Είχε επιτυχία.

Σε συνεργασία με τον αρχηγό του χωριού που βρίσκονταν, οργάνωσαν και εξόπλισαν τμήμα πολιτοφυλακής, ειδικό τμήμα θα έλεγα, με αποστολή την απώθηση των Ταλιμπάν εκτός περιοχής τους. Στον τομέα του δεν μπορούσαν να ενεργήσουν οι αντάρτες. Αν έκαναν επίθεση οι Ταλιμπάν, σε οποιοδήποτε σημείο και για οποιοδήποτε λόγο,τότε η ανταπόδοση ήταν σκληρή και βίαιη. Έπρεπε να είναι βιαιότερη απ' αυτή των Ταλιμπάν, κατά τον νόμο των φυλών! Κυνηγούσαν τους Ταλιμπάν μέχρις εξοντώσεως. Αν δεν το έκαναν, θα έδειχναν αδύναμοι και δειλοί και οι επιθέσεις θα επαναλαμβάνονταν. Πράγματι οι Ταλιμπάν άρχισαν να το σκέφτονται πολύ αν θα έπρεπε να μπαίνουν στο χώρο του. Προτιμούσαν να τον αποφεύγουν. Ο τοπικός πληθυσμός ανέκτησε ασφάλεια και εμπιστευόταν τους Αμερικάνους, οι οποίοι βοηθούσαν σε όλες τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής.

Προσωπικό της ομάδας του Γκαντ με τοπική ενδυμασία, μαζί ντόπιους οδηγούς του, μέσα στο χώρο της βάσης του. Ο Γκαντ βρίσκεται όρθιος στη μέση.  (Πηγή)

Η   επιτυχία του, παρά τις ανορθόδοξες μεθόδους που χρησιμοποιούσε έγινε γνωστή στην ιεραρχία, που επικρότησε (αν και επιφυλακτικά) τις ενέργειές του, ή τουλάχιστον αυτές που φαίνονταν. Ακόμη και γερουσιαστές τον επισκέφθηκαν για να τον συναντήσουν, παρουσιάζοντας τον σαν έναν Αμερικανό ήρωα. Και ήταν! Για τις πράξεις ανδρείας του έλαβε τόσο αυτός όσο και άλλα μέλη της ομάδας του παράσημα και τον Aργυρό Aστέρα.

Υιοθέτησαν ένα κωδικό όνομα για το απόσπασμά τους. Ονομάσθηκαν "Σπαρτιάτες" και με αυτό έγιναν γνωστοί στον περισσότερο πληθυσμό. (Έλληνες δεν υπήρχαν, αλλά τ' όνομα κυκλοφόρησε).

Το 2012, σκοτώθηκαν 4 Αμερικανοί σε διαδηλώσεις για το κάψιμο αντιγράφων του Κορανίου. Τότε, για λόγους ασφαλείας, αποφασίστηκε η αποχώρηση των μεμονωμένων αμερικανικών τμημάτων και η συγκέντρωσή τους σε μεγαλύτερες βάσεις του Αφγανιστάν. Ο Γκαντ αντέδρασε, και παράκουσε τις διαταγές, θεωρώντας μεγάλο λάθος αλλά και ατιμία να εγκαταλείψει τους κατοίκους που τον είχαν εμπιστευτεί.

Άρχισε το ξέφτισμα. Ένας νεαρός ανθυπολοχαγός της στρατιωτικής σχολής Γουέστ Πόιντ, που είχε στο μεταξύ τοποθετηθεί στην ομάδα του, τυπικός αξιωματικός, δεν είδε με καλό μάτι όσα συνέβαιναν γύρω του και περισσότερο, όταν ο ταγματάρχης του έδινε εντολή να μην αναφέρει στην ημερήσια αναφορά κατάστασης την ύπαρξη γυναίκας στο χώρο διαμονής τους. Υπέβαλε προσωπική αναφορά στα προϊστάμενα κλιμάκια, ότι ο Γκαντ, προβαίνει σε πράξεις που παραβιάζουν παράφορα τον στρατιωτικό κανονισμό. Συγκεκριμένα, πίνει αλκοόλ, παίρνει ναρκωτικές ουσίες και συζεί με μια γυναίκα που την έχει φιλενάδα και μένει μαζί της μέσα στη βάση.

Ο Γκαντ με την δημοσιογράφο  Ann Scot Tyson με την οποία έκανε δεσμό στο Αφγανιστάν και τώρα είναι παντρεμένοι.. (Πηγή)

Αυτά αρκούσαν για να τον ανακαλέσουν και να τον τιμωρήσουν πειθαρχικά και καταστατικά με υποβιβασμό στο βαθμό του λοχαγού και αποστρατεία. Είχε ξεπεράσει τα εσκαμμένα! Σε καμιά από αυτές τις κατηγορίες δεν αρνήθηκε την ενοχή του. Έπινε αλκοόλ με τους ντόπιους και έπαιρνε ισχυρά χάπια για τους πόνους των πολλών τραυμάτων του. Υπέφερε και από διαταραχή  μετατραυματικού στρες, από παλιότερες μάχες. Σε ό,τι αφορά την γυναίκα, πράγματι ήταν μια στρατιωτική ρεπόρτερ, με την οποία τώρα είναι παντρεμένος (αφού χώρισε την πρώτη του γυναίκα).

Μετά τη γνωριμία τους, συνδέθηκαν και κυκλοφορούσαν σχεδόν παντού μαζί. Οι Αφγανοί την αποκαλούσαν "γυναίκα του Γκαντ". Αλλά η ιεραρχία, δεν ήξερε ποτέ τίποτε.;; (Μάλλον δεν είχαν πάει ποτέ να τον επισκεφθούν, όπως φαίνεται.)

Έτσι σήμερα, ο  Λόρενς του Αφγανιστάν, ο 46άχρονος, απόστρατος Γκαντ, άνεργος και φτωχός κυκλοφορεί με το μούσι του και τα μαλλιά του στους δρόμους του Σιάτλ όπου διαμένει.

Ο πολλά υποσχόμενος και παρασημοφορεμένος αξιωματικός των ειδικών δυνάμεων, έχει χαρακτηρισθεί σαν ένας αξιωματικός που "ατίμωσε" τις ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ. Πιο πολύ όμως τον πόνεσε το γεγονός ότι πείραξαν τους άνδρες του, οι οποίοι προτίμησαν να υπακούσουν στις ανορθόδοξες μεθόδους του. Αν και ανέλαβε πλήρως την ευθύνη των πράξεών του, δεν μπόρεσε να τους σώσει, Κάποιοι πλήρωσαν το τίμημα.

Ο Γκαντ ποτέ δεν εγκατέλειψε μάχη, και δεν έχασε μάχη και το κυριότερο πάντα επέστρεφε πίσω με όλους τους άνδρες του σώους. Ακόμη και σήμερα σχεδόν όλοι πίνουν νερό στ' όνομά του.

Η ιστορία του Γκαντ, γράφτηκε και βιβλίο, με την πρωτοβουλία της γυναίκας του, της έμπειρης δημοσιογράφου Άννας Σκοτ Τάισον. Η ιστορία του, αναδεικνύει το τεράστιο πρόβλημα που υπάρχει στο Αφγανιστάν, τη διαφθορά της τότε ηγετικής τάξης εκεί, (δεν ξέρω για σήμερα), την τεράστια άγνοια της τότε αμερικανικής στρατιωτικής ιεραρχίας για τη δομή της κοινωνίας του Αφγανιστάν και τις επιρροές που δέχονταν από τους Ταλιμπάν.

Ο ιδιόμορφος αυτός ανταρτοπόλεμος, που δεν έχει τέλος, δεν οφείλεται μόνο στους Ταλιμπάν. Είναι πόλεμος επικράτησης μεταξύ φυλών, φατριών, συμμοριών και πολεμάρχων. Είναι πρόβλημα σωστής διακυβέρνησης.

Η εμπειρία του Γκαντ, αποτελεί, πραγματική πηγή γνώσεων για τους μελετητές του ανταρτοπολέμου και αξίζει να προσεχθεί, όπως την πρόσεξε ο διάσημος συγγραφέας Στίβεν Πρέσφιλντ, ο οποίος έχει αναρτήσει αρκετά σχετικά άρθρα στο ιστολόγιό του. Ένα από τα βασικά του συμπεράσματα είναι το γεγονός ότι μόνο με βία δεν καταφέρνεις πολλά πράγματα. Ο φόβος μετεξελίσσεται σε μίσος και αυτό σε αγανάκτηση και οργή που ξεσπά σε βία και ο ..φαύλος κύκλος επαναλαμβάνεται. Απαιτείται να κερδίσεις την εμπιστοσύνη των ανθρώπων, να κερδίσεις το μυαλό και την καρδιά τους.

Κάπως έτσι κατέληξαν σε ένα πρόσφατο συνέδριο-σεμινάριο του στρατού των ΗΠΑ, σχετικά με τις ασύμμετρες απειλές και τον ανταρτοπόλεμο που βρίσκεται σ' εξέλιξη, σε διάφορα σημεία του πλανήτη. Δεν αρκούν μόνο οι σκοτωμοί...

Πάλι ανακαλύπτουμε την πυρίτιδα! Ίσως η εμπειρία του Γκαντ δεν θα πρέπει να πάει χαμένη, ανεξάρτητα με τα λάθη που έκανε στην ζωή του.

Δείτε μια συνέντευξη που έδωσε πριν από μερικούς μήνες, πιέζοντας ΕΔΩ.




Ανιχνευτής

Σημασία στη λεπτομέρεια..

Έγινε γνωστή η απόπειρα απελευθέρωσης ομήρων στην Υεμένη η οποία όμως δεν είχε αίσιο τέλος, αφού οι τρομοκράτες πρόλαβαν και εκτέλεσαν τους άτυχους αιχμάλωτους.

Η καταδρομική επιχείρηση, που συγκαταλέγεται στην κατηγορία των DAs (Direct Actions) σχεδιάσθηκε και εκτελέσθηκε από την πολύ γνωστή πλέον Ομάδα 6 (SEAL Team 6) των Αμερικανών Βατραχανθρώπων ή οποία αλλιώς αναφέρεται και σαν DEVGRU (Development Group). Εξαιρετική μονάδα με τεράστια και συσσωρευμένη εμπειρία και πείρα από επιχειρήσεις διαχρονικά και σε πολλά σημεία του πλανήτη.

Πηγή φωτογραφίας

Τι δεν πήγε όμως καλά; Ακούστηκε ότι οι ελλιπείς πληροφορίες οδήγησαν στην μη εκπλήρωση της αποστολής που ήταν η απελευθέρωση των αιχμαλώτων (σώων). Η επιχείρηση, όπως και κάθε άλλη ειδική επιχείρηση, σχεδιάστηκε προφανώς με μεγάλη λεπτομέρεια, βασιζόμενη στις πληροφορίες που δόθηκαν στο καταδρομικό τμήμα στο οποίο ανατέθηκε η αποστολή. 

Το φάσμα των τεχνικών διεξαγωγής ειδικών επιχειρήσεων είναι ευρύ. Η τεχνική της διείσδυσης περιλαμβάνει μεθόδους από ξηρά, θάλασσα και αέρα. Όλοι το γνωρίζουν θεωρητικά, λίγοι μπορούν να το εκτελέσουν με απόλυτη επιτυχία στην πράξη, με την προϋπόθεση ότι διαθέτουν τα κατάλληλα μέσα στα οποία έχουν εκπαιδευτεί άριστα.

Ποτέ όμως μια καταδρομική επιχείρηση δεν μοιάζει με κάποια άλλη προγενέστερη και ΠΟΤΕ δεν υπάρχει έτοιμη συνταγή για να εφαρμοσθεί. Πάντα παίζει ρόλο η φαντασία, ο δόλος και η πρωτοτυπία, σε συνδυασμό με την χρήση νέων τεχνικών νέων υλικών, νέου οπλισμού. Άλλωστε εδώ δικαιολογείται η έννοια του "ειδικού" και των "ειδικών δυνάμεων".

Έτσι λοιπόν, άναψε το πράσινο φως και ξεκίνησε η επιχείρηση. Δύο Osprey προερχόμενα από ένα αεροπλανοφόρο προσγειώθηκαν αρκετά χιλιόμετρα μακριά από τον στόχο το βράδυ, ώστε να μην προδοθεί η ενέργεια από το θόρυβο και το καταδρομικό τμήμα άρχισε να κινείται πεζή, για να προσεγγίσει τον στόχο. Εδώ, κάτι  δεν "έκατσε" καλά. Στην προσέγγιση!

Μόλις το τμήμα εφόδου πλησίασε στα 100 περίπου μέτρα, έγινε αντιληπτό από έναν τρομοκράτη, ο οποίος έδωσε το σήμα του συναγερμού και οι δεσμοφύλακες εκτέλεσαν εν ψυχρώ τον Αμερικανό δημοσιογράφο και ένα ακόμη Νοτιοαφρικανό που κρατούσαν μαζί του. Βέβαια πλήρωσαν το τίμημα γιατί οι Βατραχάνθρωποι τους καθάρισαν μια και καλή! Η αποστολή όμως είχε αποτύχει.

Γιατί έγιναν αντιληπτοί οι SEALs; Έκαναν προσεκτική αναγνώριση και έλεγχο του εξωτερικού χώρου πριν πλησιάσουν; Πώς είχαν σκεφτεί να εξουδετερώσουν τυχόν σκοπούς; Είχαν εντοπίσει με θερμικές κάμερες ανθρώπινη παρουσία ή να το πω καλύτερα παρουσία ζωντανού οργανισμού που εκπέμπει θερμότητα, εκτός του οικήματος ή του καταυλισμού; Είχαν επαφή και ζωντανή εικόνα από κάποιο μη επανδρωμένο αεροσκάφος που πετούσε πολύ ψηλά πάνω από το στόχο;

Μάλλον κάτι τους ξέφυγε! Ειπώθηκε σαν δικαιολογία, ότι είχαν "κακή τύχη".  Ένας από τους τρομοκράτες, βρισκόταν έξω από τον καταυλισμό και ..κατούραγε.. Σ' εκείνα τα μέρη, Αραβία, αλλά και Ιράκ, Αφγανιστάν και Πακιστάν, ακόμη και το κατούρημα στη ύπαιθρο, γίνεται σε "κάθισμα βαθύ". Δεν στέκονται όρθιοι όπως ο ..πολιτισμένος κόσμος. Αν μπορούσατε να δείτε υπεραστικό λεωφορείο να σταματάει για διάλειμμα, θα ξαφνιαζόσασταν πώς απλώνονται όλοι χάμω!

Ο τύπος λοιπόν είχε κάτσει πίσω από ένα θάμνο και αμολούσε ό,τι πίεζε την κύστη του. Άκουσε τους Βατράχους και φώναξε μέσα στον πανικό του! Τόσο απλά! (Λένε) Ξεσήκωσε τους πάντες και ακολούθησε το μακελειό! Η επιχείρηση τελείωσε με βίαιη και αιφνιδιαστική κρούση, αλλά χωρίς το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Πώς τους ξέφυγε; Ίσως εδώ μπορούμε να πούμε ότι συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες.

Άρα εμείς οι υπόλοιποι που δεν έχουμε την τόσο μεγάλη εμπειρία, πρέπει να μάθουμε να δίνουμε σημασία στην παραμικρή λεπτομέρεια, αν ποτέ χρειαστεί. (Αργά ή γρήγορα)

Ας πω και κάτι άλλο! Παιδιά, σταματήστε να δείχνετε στον κόσμο τι κάνετε, πώς το κάνετε, τι μέσα έχετε, να αφήνετε τους δικούς σας να γράφουν βιβλία επί βιβλίων για την εκπαίδευση και τις τακτικές σας, που στο τέλος γίνονται ταινίες προς πλουτισμό των κερδοσκόπων, γιατί όλα τα μαθαίνουν και οι "bad guys", οι κακοί και αυτό δεν είναι καθόλου καλό! Καθόλου καλό για όλους μας.

Σεμνά και συμμαζεμένα! Αυτά, εντελώς φιλικά και συναδελφικά.

Καλά Χριστούγεννα!

Ανιχνευτής

Μια ριψοκίνδυνη κατάβαση

Μια καταπληκτική φωτογραφία κατάβασης τραβηγμένη από επαγγελματίες φωτογράφους της Red Bull (Πηγή)

Ένας επαγγελματίας σκιέρ, ο Cody Townsend αποδεικνύει τις ικανότητές του κάνοντας μια ριψοκίνδυνη κατάβαση στα βουνά Tordrillo της Αλάσκας. 

Ακόμη μια φαντασμαγορική φωτογραφία κατάβασης (Πηγή)

Δείτε πιέζοντας  ΕΔΩ, ένα τμήμα από το πολύ καλοτραβηγμένο ντοκιμαντέρ που έχει εμφανισθεί στο διαδίκτυο με τον τίτλο "Days of my Youth"  με χορηγό την εταιρία Red Bull. Αναφέρεται στα συναισθήματα των σκιέρ κατά τη διάρκεια τέτοιων ριψοκίνδυνων καταβάσεων

Ανιχνευτής

Ο Λήθαργος που σώζει ζωές

Η Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων των ΗΠΑ σχεδιάζει να χρησιμοποιήσει ένα νέο φάρμακο που θα επιτρέπει στους τραυματισμένους στρατιώτες να τοποθετούνται σ' ένα χρονικό "παράθυρο επιβίωσης" με χαμηλή πίεση για να ελαττώνεται η απώλεια αίματος αλλά τόση που που θα αποτρέπει  προβλήματα του εγκεφάλου. (Πηγή)

Σε απομακρυσμένες περιοχές, όπου η σωστή περίθαλψη τραυματία ή ασθενούς δεν είναι εύκολη και η πρόσβαση σε υγειονομική μονάδα πολύ δύσκολη, δημιουργείται πρόβλημα διάσωσης. 

Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για θέατρο ειδικών επιχειρήσεων όπου ένα καταδρομικό τμήμα βρίσκεται σε απομονωμένη εχθρική περιοχή.

Αυστραλοί επιστήμονες έχουν να προτείνουν μια λύση! Ένας ερευνητής του πανεπιστημίου James Cook  ο δρ. Ντόμσον, παρασκεύασε πειραματικά ένα φάρμακο, που μπορεί να σώσει τη ζωή ασθενών που βρίσκονται σε απομακρυσμένες περιοχές στην ύπαιθρο.

Το φάρμακο αυτό τράβηξε αμέσως το ενδιαφέρον των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων που χρηματοδότησαν την έρευνα με ..μισό εκατομμύριο δολάρια για να έχει τελικά αποτελέσματα μέχρι το τέλος του 2015. Προς το παρόν έχει δοκιμαστεί σε πειραματόζωα.

Το νέο φάρμακο, θα επιτρέπει στους τραυματισμένους στρατιώτες να τοποθετούνται σ' ένα χρονικό "παράθυρο επιβίωσης" με χαμηλή πίεση για να ελαττώνεται η απώλεια αίματος αλλά όχι τόση που που θα δημιουργεί προβλήματα του εγκεφάλου.

Οι ειδικοί λένε, ότι αυτό το φάρμακο ίσως αποτελεί την πρώτη μεγάλη εξέλιξη στον χειρισμό απωλειών μάχης, από τον πόλεμο του Βιετνάμ και μετά. Η αγωγή στοχεύει στην εκμετάλλευση των "πλατινένιων 10 λεπτών" όπως αναφέρεται στους κύκλους των στρατιωτικών γιατρών, μετά τον τραυματισμό ενός στρατιώτη.

Η γνωστή "χρυσή ώρα" δεν έχει κανένα νόημα σε απομονωμένες περιοχές όπου διεξάγονται στρατιωτικές επιχειρήσεις. Κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν πάνω από το 87% των θανάτων στρατιωτών συνέβησαν στα πρώτα 30 λεπτά, πριν προλάβουν να φτάσουν σε νοσοκομείο,   είτε λόγω μεγάλης απώλειας αίματος, είτε λόγω εγκεφαλικού τραύματος.

Όμως, όπως λέει ο δρ. Ντόμσον, από τις χιλιάδες  των νεκρών πλέον στρατιωτών, τουλάχιστον το 1/4 αυτών θα μπορούσε να είχε διασωθεί, αν η κατάστασή τους είχε σταθεροποιηθεί μέσα στα πρώτα 10 λεπτά.

Ένα τραύμα που προκαλεί σημαντική απώλεια αίματος οδηγεί την καρδιά σε αιμορραγικό σοκ, μια απειλητική κατάσταση για τη ζωή του ασθενούς, όπου οι ιστοί στερούνται του οξυγονωμένου αίματος με επακόλουθο την σημαντική βλάβη οργάνων και ιδιαίτερα του εγκεφάλου και την πρόκληση του θανάτου.

Η αντιμετώπιση ενός τέτοιου περιστατικού είναι σαν δίκοπο μαχαίρι. Αν επιχειρήσεις ν' ανεβάσεις την πίεση του αίματος, θα οδηγηθείς στην ακατάσχετη αιμορραγία, αν χαμηλώσεις την πίεση, μπορεί να προκαλέσεις ανεπανόρθωτες ζημιές στον εγκέφαλο. Πρέπει να πετύχεις την κατάλληλη πίεση.

Η αγωγή που προτείνει ο δρ. Ντόμσον, είναι ενέσιμη και περιλαμβάνει δύο ενέσεις. Η πρώτη, πρέπει να γίνεται μέσα στα 10 λεπτά, για να μειώσει σημαντικά την αιμορραγία και ν' αποτρέψει την βλάβη του εγκεφάλου. Η δεύτερη ένεση γίνεται στη συνέχεια για την σταθεροποίηση του ασθενούς ο οποίος τίθεται σε μια κατάσταση λήθαργου για μεγαλύτερη χρονική περίοδο, μέχρις ότου εκκενωθεί και φτάσει σε νοσοκομείο.

Το ενέσιμο υγρό, μπορεί να διοχετευθεί γρήγορα μέσα στο αίμα ή στον μυελό των οστών και μειώνει την πρόκληση φλεγμονών, την διαταραχή της πηκτικότητας και την κατανάλωση ενέργειας από τον οργανισμό του πάσχοντος.

Μια βασική καινοτομία στην αγωγή, είναι ο μικρός όγκος υγρού που διοχετεύεται στον ασθενή και έτσι αποφεύγεται όπως αναφέρθηκε προηγουμένως ή αύξηση της πίεσης και η έντονη αιμορραγία.

Η αγωγή στοχεύει στην εκμετάλλευση των πρώτων  "πλατινένιων 10 λεπτών" όπως αναφέρεται στους κύκλους των στρατιωτικών γιατρών, μετά τον τραυματισμό ενός στρατιώτη. (Πηγή)

Μια πτυχή της προτεινόμενης αγωγής που έχει κατοχυρωθεί σαν νέα εφεύρεση, είναι η υψηλή συγκέντρωση άλατος, το οποίο σταματά το πρήξιμο του εγκεφάλου του ασθενούς. Είναι ένας συνδυασμός φαρμάκων τα οποία έχουν την έγκριση χρήσης τους  από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ όπως είναι η Αδενοσίνη, η Λιδοκαΐνη και το Θειικό Μαγνήσιο.

Η σχετική μελέτη έχει δημοσιευθεί σε έγκυρα επιστημονικά δημοσιεύματα. Βέβαια χρειάζεται να δοκιμαστεί και σε ανθρώπους για να τεκμηριωθεί η χρησιμότητά της. Πολλές φορές στο παρελθόν, πολύ καλές ιδέες  ξεκινούν με επιτυχία σε δοκιμές επάνω σε ποντίκια, αλλά όταν εφαρμόζονται σε ανθρώπους, αποτυγχάνουν. Ας ελπίσουμε ότι αυτό δεν θα συμβεί σ' αυτήν την περίπτωση.

Πρακτικά τώρα, ένας νοσοκόμος μάχης δεν θα είναι αναγκασμένος να φορτώνεται πολλούς ορούς που θ' αντικαθίστανται από πιο μικρές, ελαφριές και βολικές ενέσεις. Αυτά για στρατιωτική χρήση. 

Για φαντασθείτε όμως την χρησιμότητά και σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού της γης που ζει σε απόμακρες περιοχές του πλανήτη και στερείται των στοιχειωδών αγαθών; Πράγματι θα είναι μεγάλη εξέλιξη αν πετύχει.

Ανιχνευτής

"Ο Αμερικανός Ελεύθερος Σκοπευτής"

Το θεατρικό πόστερ που διαφημίζει την ταινία που πρόκειται να προβληθεί στους κινηματογράφους από 15 Δεκεμβρίου 2014, με σκηνοθέτη τον Κλιντ Ίστγουντ και πρωταγωνιστή τον Μπράντλεϊ Κούπερ. (Πηγή)

Η αυτοβιογραφία του μακαρίτη πλέον απόστρατου βατραχανθρώπου Κρις Κάιλ, με τον τίτλο "American Sniper" πρόκειται να ανέβει σαν ταινία, στους αμερικανικούς κινηματογράφους στις 15 Δεκεμβρίου.

Ο Κάιλ θεωρείται σήμερα, σαν ο φονικότερος ελεύθερος σκοπευτής στην ιστορία των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, με 160 επιβεβαιωμένες θανατηφόρες βολές από τις συνολικά 255  προσβολές στόχων. Τα στοιχεία αυτά, βασίζονται στις αναφορές των σκοπευτών μετά την λήξη των αποστολών καθώς και στις αντίστοιχες των μονάδων τους, προς τα προϊστάμενα κλιμάκια.

Ο Κάιλ υπηρέτησε 4 φορές στο Ιράκ και του απονεμήθηκαν διαμνημονεύσεις και μετάλλια για πράξεις ανδρείας και  αξιέπαινης υπηρεσίας. Παρασημοφορήθηκε με 2 αργυρούς αστέρες, 5 χάλκινους αστέρες, το μετάλλιο ευφήμου μνείας του πολεμικού ναυτικού και των Αμερικανών πεζοναυτών και 2 μετάλλια εξαιρέτων πράξεων.

Κατατάχθηκε στο αμερικανικό πολεμικό ναυτικό το 1999, αποφοίτησε επιτυχώς από το βασικό σχολείο βατραχανθρώπων και μετά από την επιτυχή προκεχωρημένη εκπαίδευση τοποθετήθηκε στην Ομάδα 3 των Αμερικανών βατραχανθρώπων SEALs (Sea, Air, Land), στο 3ο στοιχείο ελευθέρων σκοπευτών, στα πλαίσια της Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων του αμερικανικού ΠΝ. (σ.σ. Ομάδα στο αμερικανικό ΠΝ υποδηλώνει επίπεδο τάγματος και στοιχείο, επίπεδο διμοιρίας). Ανέλαβε αποστολές υποστήριξης και προστασίας αμερικανικών τμημάτων από προσβολές ατάκτων.

Ο Κρις Κάιλ σε παλαιότερη φωτογραφία στο Ιράκ. (Πηγή)

Η πρώτη θανατηφόρα βολή του από μεγάλη απόσταση, ήταν εναντίον μιας ιρακινής που φορούσε την μαύρη αμπάγια της και πλησίαζε Αμερικανούς πεζοναύτες  με χειροβομβίδες στο χέρι. Ο Κάιλ έλαβε την εντολή να την κτυπήσει πριν προλάβει αυτή να επιτεθεί.

Η θανατηφόρα δράση του στην πόλη Ραμάντι κατά των ανταρτών ήταν τέτοια που οι αντίπαλοί του τον ονόμασαν "Σατανά του Ραμάντι " και τον επικήρυξαν με το ποσό των 80.000 δολαρίων, ενώ οι δικοί του συνάδελφοι τον ονόμασαν "Θρύλο".

Το 2008 έκανε την μεγαλύτερη σε απόσταση βολή του, έξω από το Σαντρ, προάστιο της Βαγδάτης, χρησιμοποιώντας τυφέκιο Mc Millan TAC-338 . Κτύπησε με την πρώτη βολή από απόσταση 1900 μέτρων ένα αντάρτη, που έφερε αντιαρματικό όπλο και ετοιμαζόταν να προσβάλει αμερικανική φάλαγγα στρατιωτικών οχημάτων.

Κατά την διάρκεια της υπηρεσίας του στο Ιράκ ο Κάιλ τραυματίσθηκε 2 φορές από πυρά και έπεσε 6 φορές σε εκρηκτική ενέδρα καταφέρνοντας να γλυτώσει. Αποστρατεύθηκε με το βαθμό του Αρχικελευστή το 2009 και επέστρεψε  στην ιδιαίτερη πατρίδα του στην πολιτεία του Τέξας για να ζήσει με τη γυναίκα του και τα 2 παιδιά του ενώ ταυτόχρονα ξεκίνησε δουλειά, σχετική με την εκπαίδευση προσωπικού ασφαλείας. Παράλληλα βοηθούσε πολύ τους βετεράνους τραυματίες του πολέμου.

Το 2012 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με πολλά στοιχεία από τις επιχειρήσεις που ανέλαβε στο Ιράκ. Το βιβλίο του έγινε ανάρπαστο, παραμένοντας για 20 εβδομάδες σαν μπεστ σέλερ σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις της εφημερίδας "New York Times".

O Κάιλ γλύτωσε τον θάνατο μέσα στη φωτιά του πολέμου για να δολοφονηθεί άδοξα από χέρι απόστρατου συναδέλφου και φίλου, με τον οποίο είχαν πάει σε πεδίο βολής για σκοποβολή. Ήταν τρεις συνολικά φίλοι που πήγαν για σκοποβολή. Ο δολοφόνος λέγεται ότι έπασχε από διαταραχές μετατραυματικού στρες και για αδιευκρίνιστο ακόμη λόγο, δολοφόνησε τους άλλους δύο αιφνιδιαστικά.

Ίσως προβληθεί η ταινία του μέχρι τα Χριστούγεννα και στις ελληνικές αίθουσες κινηματογράφου. Δείτε το επίσημο τρέιλερ της ταινίας.


Ανιχνευτής

Γύρω από στολές μάχης και άρβυλα!

Πολυχρωματική στολή παραλλαγής νέου τύπου "Scorpion W2" (Operational Camouflage Pattern OCP) (Πηγή)

Το θέμα της στολής παραλλαγής στον αμερικανικό στρατό, δεν φαίνεται να .. σταθεροποιείται, ακόμη. Πάνε τώρα για την στολή παραλλαγής τύπου "Scorpion W2", που θα αρχίσει να χρησιμοποιείται από το καλοκαίρι του 2015. Περισσότερο γραφειοκρατικό, (και ίσως οικονομικό) παρά ουσιαστικό και επιχειρησιακό φαίνεται να είναι το πρόβλημα με την πολυχρωματική (multicam) στολή η οποία αποδίδει πολύ καλά μέχρι τώρα στο Αφγανιστάν και όχι μόνο. Ελάχιστες διαφορές τις ξεχωρίζουν!

Σημασία έχει, ότι το θέμα της ψηφιακής στολής έχει μπει στο ..αρχείο και όποιος ακόμη ασχολείται με αυτό, είναι ..καθυστερημένος και βαθιά νυχτωμένος! Αφού ξοδεύτηκαν πάνω από 5 δισ. δολάρια, και κάποιοι πήραν τα λεφτά, τώρα έχει γίνει ολική επαναφορά στην multicam που έχει δοκιμαστεί πολύ καλά στο πεδίο τα τελευταία 8 χρόνια και έχουν ξοδευτεί και γι' αυτήν άλλα ..3 δισ. δολάρια! Με την νέα αναπροσαρμογή ο λογαριασμός θα "γράψει" άλλα ..4 δισ. δολάρια!  Τα ιλιγγιώδη ποσά που ξοδεύονται, μου θυμίζουν μια παλιά ατάκα του ελληνικού κινηματογράφου "Είναι πολλά τα λεφτά ..Άρη". Όποιος έχει χρήμα "χαλάει και ..πλερώνει". Έτσι είναι η ζωή.

Αν κάνουμε μια σύντομη μακροσκοπική εξέταση του χρωματισμού που τοποθετείται "άτακτα" με πινελιές  ζωγραφικής αφηρημένης τέχνης επάνω στο ύφασμα της multicam, θα μπορούσαμε να πούμε ότι δεν διαφέρει και πολύ από την "φουκαριάρα" ελληνική στολή. Ίσως μια λεπτομερέστερη προσέγγιση με την προσθαφαίρεση κάποιων χρωμάτων να έλυνε το πρόβλημα της προσαρμογής με το δικό μας επιχειρησιακό περιβάλλον, χρησιμοποιώντας  την σύγχρονη τεχνολογία κατασκευής του υφάσματος. Ίσως δεν θα ήταν κακή ιδέα να στύψουμε λίγο το μυαλό μας που ξέρει και γεννάει ωραία πράγματα για τη δημιουργία ή/και την εξέλιξη της δικής μας στολής "Χαμαιλέων" αν θέλετε, (έβγαλα και τ' όνομα) από το να "πιθηκίζουμε" τις  κατασκευές κερδοσκόπων γιατί βρίσκουμε εύκολες τις προδιαγραφές τους. Ίσως είναι καιρός να σταματήσουμε να μοιάζουμε σε συγκεντρώσεις προσωπικού  των 3 κλάδων σαν "ημιπαραστρατιωτικοί" με δανεικές ξένες στολές που έχουν καταργηθεί από τους κατόχους τους.

Άρβυλα εύκρατου κλίματος (Πηγή)

Μαζί με τη στολή βέβαια πάει "πακέτο" και το θέμα των αρβύλων. Σήμερα στον αμερικανικό στρατό, χρησιμοποιούνται 2 τύποι αρβύλων, ένας για εύκρατα  κλίματα και ένας για θερμά κλίματα. Δεν αναφέρομαι στις ακραίες συνθήκες όπου απαιτείται ειδικός εξοπλισμός.

Το άρβυλο εύκρατου κλίματος, (ενδιαφέρει και εμάς) είναι κατασκευασμένο σε χρώμα μπεζ, με μεγάλη αντοχή στην υγρασία με δέρμα τραχείας επιφάνειας στην φτέρνα και μπροστά, ραμμένο και μονταρισμένο με ειδικό νάιλον ύφασμα περιμετρικά στα σφυρά. Εσωτερικά εμπεριέχει μια διαπνέουσα αδιάβροχη θερμομονωτική μεμβράνη από ειδικό πυρίμαχο υλικό, που προσφέρει μερική προστασία από φωτιά και προστατεύει από τη διείσδυση υγρών καυσίμων.

Η ελαστική σόλα του είναι κατασκευασμένη έτσι ώστε ν' απορροφά τους κραδασμούς, με αντιολισθητικές ιδιότητες, αν και υπάρχουν σχόλια ότι είναι πολύ μαλακή και χτυπάνε τα πόδια σε πετρώδη ή χαλικώδη εδάφη. Σε ό,τι αφορά τα κορδόνια, είναι τοποθετημένα αρχικά σε τρύπες για να δένονται στο πάνω μέρος με τη χρήση ορειβατικών αγκίστρων για γρήγορο βάλσιμο και βγάλσιμο. Μέχρι στιγμής όλοι είναι ευχαριστημένοι. Αποφεύγουν τα γυαλίσματα έχουν καταργήσει τα βερνίκια, τα πλένουν εύκολα και είναι πολύ ανθεκτικά. Τα μαύρα άρβυλα είναι πλέον για τμήματα απόδοσης τιμών.

Τα νέου τύπου άρβυλα του αμερικανικού στρατού  σε χρώμα Coyote-Brown που αναμένεται να αρχίσει η χορήγησή τους από το καλοκαίρι του 2015. (Πηγή)

Αλλά με την νέα στολή "Scorpion W2"  ο αμερικανικός στρατός αποφάσισε ότι πρέπει το χρώμα των αρβύλων να είναι πιο σκούρο και έτσι από το καλοκαίρι του 2015 θ' αρχίσουν να κυκλοφορούν τ' άρβυλα με το καφέ-κανελί χρώμα που αναφέρεται σαν "Coyote-Brown" από το χρώμα που έχει το  αντίστοιχο ζώο της Β. Αμερικής.  Γίνεται η αλλαγή της ..αλλαγής!

Ας πάμε και λίγο στα δικά μας. Η εμπειρία μου έχει δείξει ότι τα άρβυλα του ΕΣ, συγκεκριμένα αυτά που κατασκευάζονται στο στρατιωτικό εργοστάσιο (700 ΣΕ) ανέκαθεν ήταν ανθεκτικά, ή τουλάχιστον ανθεκτικότερα από τ' αντίστοιχα που δίνονταν σε εξωτερικούς κατασκευαστές, ανεξάρτητα από τα όποια προβλήματα. Αν και είναι παλαιάς ..κοπής και τεχνολογίας, εξακολουθούν να υποστηρίζουν τον Έλληνα στρατιώτη. Όποιος έχει περπατήσει πολύ μ' αυτά, πιστεύω να αντιλαμβάνεται τι λέω. Άλλωστε και οι Αμερικανοί τα διατήρησαν στο στρατό τους μέχρι το 2004.

Γενικά τα δερμάτινα άρβυλα επιτρέπουν την καλή "αναπνοή" του ποδιού και σε περίπτωση που βραχούν, στεγνώνουν ευκολότερα από άλλα που έχουν επένδυση τύπου Gore-tex, στα οποία έτσι και μπει νερό και βραχούν εσωτερικά, πολύ δύσκολα επανέρχονται.

Άρβυλα ελληνικού στρατού βελτιωμένου τύπου (Πηγή)

Βέβαια, όπως είπαμε είναι εύκρατου κλίματος και δεν κάνουν για ακραίες κλιματολογικές συνθήκες όπου απαιτείται ειδικός ιματισμός. Έχουν γίνει αρκετές βελτιώσεις μέχρι σήμερα και πιστεύω ότι θ' ακολουθήσουν και άλλες.

Αυτό που πρέπει να προσεχθεί είναι η απορρόφηση των κραδασμών με αντικατάσταση του πάτου και κατάλληλη ενίσχυση της σόλας, αλλά και η αντιολισθητική ικανότητα με αντίστοιχη βελτίωση του αποτυπώματος της σόλας. (Κάτι ανάλογο με τη σόλα των ορειβατικών αρβύλων του εμπορίου). Επίσης θα πρέπει να βελτιωθεί το σύστημα πρόσδεσης με τα κορδόνια και αντί για τρύπες να χρησιμοποιούνται εξωτερικές θηλυκώσεις για τη γρήγορη τοποθέτηση και αφαίρεσή τους κυρίως σε συνθήκες χαμηλής ορατότητας.

Σ' αυτό το σημείο εξ εμπειρίας  θα ήθελα να προσθέσω, ότι αν χρειαστεί γρήγορα μέσα στο σκοτάδι να φορέσει κάποιος τ' άρβυλά του μπορεί, αν δεν προσέξει, να τα φορέσει ..ανάποδα! Μη το γελάτε καθόλου! Έχουν συμβεί κωμικοτραγικά πράγματα και μάλιστα σε επικίνδυνες καταστάσεις! Ένας εμπειρικός τρόπος για να ξεχωρίσει κανείς πολύ γρήγορα  σε συνθήκες πίεσης, πιο είναι το δεξί και πιο το αριστερό, είναι να "κόψει" ένα μικρό κομμάτι της πτέρνας του δεξιού ή αριστερού αρβύλου, ή να κάνει μια μικρή τρύπα, έτσι ώστε με την αφή να ξέρει μέσα στο σκοτάδι πιο βαστάει στα χέρια του για να το φορέσει! Αυτό θα μπορούσε πολύ εύκολα να τυποποιηθεί εκ κατασκευής.

Προσθαφαιρούμενη επένδυση αρβύλων. (Πηγή)

Σε ό,τι αφορά τη θερμομόνωση, μια πολύ καλή τεχνική είναι η προσθαφαιρούμενη επένδυση από ύφασμα τύπου Gore-tex. Είναι αυτή που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή των αρβύλων του αμερικανικού στρατού τη 10ετία του 2000 με απόλυτη επιτυχία. Έτσι με τα ίδια άρβυλα μπορεί κανείς να δουλεύει όλο το χρόνο! Αν δε σε κρύες συνθήκες βραχεί, αντι για δεύτερο ζευγάρι άρβυλα μπορεί να έχει επάνω του 2 ή 3 πρόσθετες επενδύσεις για να αλλάζει και να διατηρεί τα πόδια του στεγνά, χρησιμοποιώντας τα ίδια άρβυλα. Για να στεγνώσει μια τέτοια επένδυση αρβύλου απαιτούνται τουλάχιστον 6 ώρες!

Εφόσον το χρώμα αποτελεί επιχειρησιακό μειονέκτημα σε σχέση με το περιβάλλον δράσεως, είναι πολύ εύκολο πιστεύω ν' αλλάξει,  σε ό,τι θέλουμε: καφέ σκούρο ή ανοικτό ή γκρίζο. Βασικό μειονέκτημα που παρουσιάζουν τα μαύρα άρβυλα, στην εποχή των θερμικών διοπτρών είναι ότι εντοπίζονται μέσα απ' αυτές πολύ πιο εύκολα, μοιάζοντας σαν φωτεινές κηλίδες!  Είναι καθαρά θέμα επιλογής και επεξεργασίας δερμάτων σε συνδυασμό με χρήση άλλων πλαστικών υλικών. Το ίδιο μπορεί ν' αλλάξει και το χρώμα της σόλας. Πρέπει όμως ν' αποφεύγουμε τους "πιθηκισμούς" και να σκεφτόμαστε τι είναι καλό και κάνει για μας.

Όλα είναι θέμα ορθολογικής τεχνικής  μελέτης, με βασικό παράγοντα την επιχειρησιακή ανάγκη. Μια ματιά στο ελεύθερο εμπόριο θα μας πείσει για τις δυνατότητες  που πρέπει να διαθέτουν τα άρβυλα του μαχητού: Να είναι ανθεκτικά, άνετα και ελαφριά για πολύωρη και γρήγορη κίνηση με ασφάλεια, χωρίς τραυματισμούς και διαστρέμματα. Πρέπει να προστατεύουν από υγρασία, κρύο, λάσπες, και σκληρό έδαφος. Πρέπει επίσης να προστατεύουν από υψηλές θερμοκρασίες, μυκητιάσεις και να επιτρέπουν την διαπνοή. Ομοίως πρέπει να προστατεύουν από βλαβερές ουσίες και υγρά καύσιμα χωρίς να λιώνουν οι σόλες τους  για παράδειγμα, στην επαφή τους με χλωρίνη!

Και κάτι πολύ σημαντικό. Πρέπει να προστατεύουν τον στρατιώτη από παγίδες εκρηκτικές ή μηχανικές! Το ερώτημα που τίθεται είναι αν θέλουμε φτηνότερα άρβυλα ή λιγότερα κατεστραμμένα πόδια από παγιδεύσεις που πολύ πιθανόν να αντιμετωπίσει ένας μαχητής στο πεδίο της μάχης. Δεν νομίζω ότι είναι δύσκολη η επιλογή η οποία δεν αφορά το σύνολο του στρατεύματος, αλλά περισσότερο τις ειδικές δυνάμεις οι οποίες είναι οι πιο εκτεθειμένες σε τέτοιου είδους κινδύνους.



Ανιχνευτής