Το αντάρτικο του Πόντου

 

Πηγή

 Από τον Ελληνισμό της Ανατολής, μόνον οι Έλληνες του Πόντου οργανώθηκαν δυναμικά και ανέπτυξαν αντάρτικη δράση εναντίον των εγκλημάτων της τουρκικής θηριωδίας και των μαζικών εκτοπισμών που επέβαλαν οι αρχές στους ελληνικούς πληθυσμούς. Είναι προφανές ότι πρόφαση των εν λόγω μαζικών εκτοπισμών ήταν η λήψη προληπτικών στρατιωτικών μέτρων, δεδομένου ότι η Τουρκία συμμετείχε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918) ως σύμμαχος της Γερμανίας και της Αυστροουγγαρίας και αντίπαλος της Ελλάδας. Πραγματικός, όμως, στόχος αυτών των μέτρων ήταν η μαζική εξόντωση των Ελλήνων. 

Πηγή

 Αυτό, βέβαια, ισχύει για όλο τον Ελληνισμό της Ανατολής (Αν. Θράκη, Μ. Ασία, Πόντος). Ωστόσο, ο Πόντος έχει μια ιδιαιτερότητα: Από τη μια η μεγάλη απόσταση από το κέντρο και η θέση του στα βάθη της Ανατολής, και, από την άλλη, το γεγονός ότι, στην Κεμαλική περίοδο (1919-1923) ήταν ακάλυπτος από οποιαδήποτε δυτική ή ελληνική προστασία, αλλά και έκθετος στη μανία και στις ανεξέλεγκτες ληστρικές επιδρομές του Κεμάλ και του Τοπάλ Οσμάν, είχε ως αποτέλεσμα να έχει τη «μερίδα του λέοντος» στους εκτοπισμούς, στους διωγμούς και στη γενοκτονία.

Γι' αυτό, ακριβώς, αναπτύσσεται στον Πόντο το Αντάρτικο ως δύναμη αυτοάμυνας και αυτοπροστασίας του Ελληνισμού της περιοχής. Εξάλλου, το γεγονός ότι τα αντάρτικα σώματα πρωτοεμφανίζονται το 1914, με την έναρξη του πολέμου, οφείλεται στο ότι οι ανάγκες για αυτοάμυνα και αυτοπροστασία γίνονται πολύ πιο πιεστικές αυτή την περίοδο.

Έτσι, αν θελήσουμε να εντοπίσουμε τα αίτια του Αντάρτικου στον Πόντο, θα βρούμε ότι οι ρίζες και το ξεκίνημά του δένονται με την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, που επέβαλε, πέρα από τις άλλες ανώμαλες καταστάσεις, τη γενική επιστράτευση στον ανδρικό πληθυσμό ηλικίας 20-60 ετών.

Οι συνέπειες αυτής της επιστράτευσης παρουσιάζουν μια αισθητή κλιμάκωση:

Μέχρι το 1918 η γενική επιστράτευση επιβάλλει: 1) την αναγκαστική απομάκρυνση των στρατευσίμων, 2) τη δημιουργία των εργατικών ταγμάτων (αμελέ ταμπουρού), όπου κατά εκατοντάδες εξοντώνονται οι Έλληνες στρατιώτες κάτω από τις πιο απάνθρωπες συνθήκες, 3) επιτάξεις σπιτιών και καταστημάτων για τις ανάγκες του πολέμου, 4) βιαιοπραγίες εναντίον αμάχων, γερόντων και γυναικοπαίδων, 5) εξαναγκασμούς σε αγγαρείες, 6) καταλήψεις σπιτιών και περιουσιών από Μουσουλμάνους πρόσφυγες (από χώρες της Βαλκανικής), 7) μαζικούς εκτοπισμούς στο εξωτερικό, 8) διακοπή των συγκοινωνιών με τη Ρωσία, η οποία ήταν η ανάσα του Πόντου.

Αλλά και πριν από το 1914 έχουμε τα πρώτα άτυπα αντάρτικα σώματα, ιδιαίτερα στο δυτικό Πόντο. Στο διάστημα 1912-1914 τα ελληνικά χωριά της περιοχής Σαμψούντας γέμισαν από Τούρκους πρόσφυγες, από χώρες της Βαλκανικής, οι οποίοι ζητούσαν να εγκατασταθούν εκεί. Αποτέλεσμα, η αντάρτικη αντίδραση των Ελλήνων της περιοχής, με τις οδηγίες του Καραβαγγέλη, για να ματαιωθεί αυτή η εγκατάσταση.

Μετά το 1918:

Οι επιπτώσεις αυτές γίνονται πολύ πιο δυσμενείς και εξοντωτικές.  Ιδιαίτερα μετά την απόβαση του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη (2 Μαΐου 1919), η μανία των Τούρκων να εκδικηθούν τους Έλληνες συμμάχους της Αντάντ αλλά και η αρχική αδυναμία τους να σταματήσουν τη νικηφόρα προέλασή τους στα ενδότερα της Μ. Ασίας, οδήγησαν την περιοχή του Πόντου στη χειρότερη μοίρα και διαμόρφωσαν τις πιο απάνθρωπες συνθήκες γενοκτονίας. Ο Πόντος είναι πια έρμαιο στις ανεξέλεγκτες ληστρικές συμμορίες του Τοπάλ Οσμάν.

Αυτές, ακριβώς, οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν με την έναρξη και σ' όλο το διάστημα του πολέμου (1914-1918), επέβαλαν και την ανάγκη ανάπτυξης του Αντάρτικου στον Πόντο, ως καταφύγιου λύτρωσης και ως αντιδύναμης σωτηρίας.

Πρέπει να σημειώσουμε εδώ ότι τα Αντάρτικα αποτελούν την κορυφαία αμυντική αντιδύναμη και δράση των Ελλήνων του Πόντου.

Πόντιος αντάρτης

Συγκεκριμένα, η αντίδραση κατά της γενικής επιστράτευσης αρχίζει με τη νόμιμη εξαγορά της στράτευσης από τους έχοντες και τους ευπόρους. Στη συνέχεια, όταν το μέτρο αυτό καταργείται, περνά στην αθέμιτη αποφυγή της στράτευσης (φυγόστρατοι, απόκρυψη σ' όλο το διάστημα του πολέμου), για να προχωρήσει κατόπιν στη λιποταξία.

Από τους λιποτάκτες άλλοι καταφεύγουν στην Ελλάδα, άλλοι στη Ρωσία και άλλοι συγκροτούν ή επανδρώνουν τις αντάρτικες ομάδες, στις οποίες, εννοείται εντάσσονται οι οποιοιδήποτε φυγόστρατοι και καταδιωκόμενοι, ακόμη και μουσουλμάνοι, αντικεμαλικοί, ιδιαίτερα οι Κιρκάσιοι και οι Κούρδοι.

Πάντως, ο συστηματικός αντάρτικος αγώνας αρχίζει το 1914, οπότε η Τραπεζούντα καταλαμβάνεται από τους Ρώσους. Από κει και πέρα τα αντάρτικα σώματα του Πόντου ενισχύονται σημαντικά από τις ρωσικές δυνάμεις του Αν. Πόντου σε όπλα, μεταφορικά μέσα, κτλ.

Στόχοι δημιουργίας του Αντάρτικου

Ανάλογα με τις επιπτώσεις της γενικής επιστράτευσης και της επίσημης γενοκτονικής πολιτικής της Τουρκίας, διαμορφώνονται και οι στόχοι δημιουργίας του Αντάρτικου.

Για την περίοδο 1914-1918

1) Αυτοπροστασία φυγόστρατων, λιποτακτών, καταδιωκόμενων.

2) Προστασία χωριών και άμαχου πληθυσμού.

3) Εκδίκηση - τιμωρία Τούρκων για τα εγκλήματα που διέπρατταν.

Για το διάστημα 1919-1923

Στόχος, κατεξοχήν εθνικός. Μετά τη Συνθήκη της Ανακωχής (Ο­κτ. 1918) και, ιδιαίτερα, μετά την απόβαση στη Σμύρνη (Μάιος 1919), όλοι οι παράγοντες του Πόντου (Πολιτικοί, Εκκλησία, Αντάρτικα), αλλά και ο οργανωμένος Ελληνισμός της Ν. Ρωσίας και του Καυκάσου, δραστηριοποιούνται και κατευθύνουν τις ενέργειές τους προς το όραμα της Δημοκρατίας του Πόντου.

Μετά το Παμποντιακό Συνέδριο της Μασσαλίας (Ιαν. 1918), όλοι κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση. Επομένως και τα Αντάρτικα του Πόντου κινούνται, από δω και πέρα, πάνω σ' αυτή τη γραμμή. Αποτελούν, μάλιστα, την ένοπλη δυναμική και προπαρασκευή για τον υψηλό αυτό εθνικό στόχο, την ένοπλη συστράτευση, παράλληλα με τις οργανωμένες πολιτικές κινητοποιήσεις.

Θυμίζουμε ότι στις 25 Μαρτίου 1919 συγκροτείται το πρώτο Εθνικό Συμβούλιο, η πρώτη άτυπη κυβέρνηση της Δημοκρατίας του Πόντου.

 Ιδιαίτεροι λόγοι που ευνόησαν την ανάπτυξη και επέκταση του Αντάρτικου

Στο δυτικό Πόντο

Ο δυτικός Πόντος έχει υποστεί το σκληρότερο διωγμό. Θυμίζουμε ότι από την Αμισό (Σαμψούντα) έχουν πραγματοποιηθεί εννέα (9) αποστολές μαζικών εκτοπισμών, άλλες τόσες από την Πάφρα, και έξι από το Αλατσάμ. Εξάλλου, η περιοχή της Αμάσειας πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος. Από ένα σύνολο 183.000 κατ., οι νεκροί ανέρχονται σε 134.078 άτομα, ποσοστό 73%. Η κατάσταση αυτή επέβαλε την ένοπλη αντίσταση και την αντάρτικη αντίδραση ως άμεση και επιτακτική ανάγκη. Σπουδαιότερα κέντρα αντίστασης: Αμισός, Πάφρα, Οινόη, Θέρμη (Τέρμε), Αμάσεια, Ορντού, Γάγγρα κ.ά.

Στον ανατολικό Πόντο

Στον ανατολικό Πόντο η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνη στην περιοχή της Σάντας, με τα εφτά χωριά της. Η δημιουργία των αντάρτικων σωμάτων προέκυψε από την ανάγκη προστασίας αυτών των χωριών, που τα απειλούσαν και τα εποφθαλμιούσαν τα γειτονικά τουρκικά χωριά.

 Σπουδαιότερες μάχες στο Δυτ. Πόντο

Πόντιοι αντάρτες-μαχητές (Πηγή)

1) 16/11/1916, όρος Αγιού τεπέ: Ύστερα από σύγκρουση των ανταρτών του Παντέλ Αγά με χιλιάδες Τούρκους στρατιώτες, σκοτώθηκαν 119 στρατιώτες και 8 αξιωματικοί και σώθηκαν χιλιάδες γυναικόπαιδα που συνόδευαν το αντάρτικο σώμα.

2) Το «Αρκάδι του Πόντου»: Τέλη του 1917, στο σπήλαιο της Παναγίας (νότια της Πάφρας), έχομε το ολοκαύτωμα των υπερασπιστών αυτού του σπηλαίου για την αποτροπή της ομαδικής ατίμωσης των γυναικών. Το «Αρκάδι» της Κρήτης (1866) έχει τη συνέχειά του στον Πόντο, πενήντα, περίπου, χρόνια αργότερα.

3) 7/7/1921: Ο αντάρτης Ιστύλ Αγάς σώζει 6.000 γυναικόπαιδα από τα στίφη του Τοπάλ Οσμάν.  

4) 1921-1922: Οι μάχες είναι συνεχείς.

Αρχηγοί αντάρτικων ομάδων του δυτικού Πόντου.

1) Βασίλ Αγάς, 2) Αντών Πασά με τη σύζυγό του Πελαγία, 3) Κοτσά Αναστάς (ο Κολοκοτρώνης του Πόντου), 4) Ιστύλ Αγάς, 5) Ιπποκράτης, 6) Νικολούν Αναστάς, 7) Ταστσόγλου Σάββας, 8) Ασλανίδης Σάββας, 9) Μεγαλομύσταξ Γεώργιος, 10) Τσακίρης Γεώργιος, 11) Μανουσάρτς, 12) Καρά Ηλίας, 13) Αλέκος Τερλόγου, 14) Νικόλας, 15) Αντώνιος, 16) Σωκράτης, 17) Αντόν', 18) Καλλίνικος, 19) Πιτς Βασίλ κ.ά. Με το τέλος του Μικρασιατικού Πολέμου (1922) οι εν λόγω αρχηγοί κατέφυγαν στη Ν. Ρωσία και στον Καύκασο.

Οι πρώτοι αντάρτες προέρχονταν από τα Τάγματα Εργασίας (Αμελέ Ταμπουρού)


Ο μητροπολίτης Γερμανός Καραβαγγέλης, στα Απομνημονεύματά του για τον Πόντο αναφέρει τα εξής για τη δημιουργία του αντάρτικου:

Η βίαιη ένταξη στα «Τάγματα Εργασίας» (Αμελέ Ταμπουρού) έγινε αφορμή να γεννηθούν τ' ανταρτικά σώματα των Ποντίων. Πολλοί άνθρωποι αντιδρώντας και ζητώντας να γλιτώσουν από βέβαιο θάνατο δραπέτευσαν απ' τα εργατικά τάγματα και κατέφευγαν στα βουνά, όπου ζούσαν κατά μικρές ομάδες που συχνά κατέβαιναν ως τα χωριά τους.

 Εφοδιάστηκαν σιγά-σιγά με όπλα και πολεμοφόδια και έτσι μπορούσαν τώρα ν' αποκρούουν τις επιθέσεις των Τούρκων. Τους φυγόστρατους εφοδίαζαν με τρόφιμα κι όπλα οι οικογένειές τους. Μ' αυτή τη δικαιολογία ο τουρκικός στρατός μπαίνοντας στα χωριά «έθυσε και απώλεσε», ενώ τα γύρω τουρκικά χωριά επωφελούμενα άρπαζαν και λεηλατούσαν τις περιουσίες των Ελλήνων και προπάντων τα ζώα.

Φυσικά οι πρώτοι αντάρτες - δραπέτες από τα Αμελέ Ταπουρού ήταν εντελώς ή σχεδόν εντελώς άοπλοι με μόνα πρωτόγονα όπλα μια σκαπάνη που παίρναν μαζί τους φεύγοντας, ένα μαχαίρι, ένα τσεκούρι ή καμιά σπασμένη τούρκικη ξιφολόγχη, που τη στερέωναν όπως όπως σε μια μακριά ξύλινη σούβλα.

Μα, σα φτάναν στα δικά τους χωριά, κλέβοντας ζώα απ' τους Τούρκους τα διναν στις γυναίκες τους, που τα πουλούσαν αμέσως και με τα χρήματα αυτά καθώς και μ' όσα κατόρθωναν να οικονομήσουν ληστεύοντας ταξιδιώτες και πλούσιους Τούρκους εμπόρους, αγόραζαν σύγχρονα όπλα και πολεμοφόδια απ' τους Λαζούς (είναι ίσως Έλληνες εξισλαμισθέντες, που διατηρούν όμως ως σήμερα την ελληνική γλώσσα, πολλά αρχαία ελληνικά και θρησκευτικά έθιμα, καθώς επίσης και τα επώνυμά τους και τα ονόματα των χωριών τους. Συγγενεύουν με τους καυκασιανούς λαούς και ιδίως με τους Γεωργιανούς.

 Η χώρα τους η Λαζική, μπορεί να ταυτιστεί με το νότιο τμήμα της αρχαίας Κολχίδας και όση σήμερα ανήκει στην Τουρκία - γιατί ένα μεγάλο μέρος πήρε η Ρωσία - αποτελεί μια από τις τέσσερις διοικήσεις του βιλαετίου της Τραπεζούντας). Έτσι συγκροτήθηκαν οι πρώτες ανταρτικές ομάδες.

Αυτές τις μικρές κι άτακτες στην αρχή ομάδες άρχισα να οργανώνω σε τακτικά κι αξιόμαχα ανταρτικά σώματα με τη μακρά πείρα που είχα αποκτήσει απ' τον αγώνα μας στη Μακεδονία. Τα σώματα αυτά γρήγορα πολλαπλασιάστηκαν. Κι αφού απέκτησαν άξιους και εμπειροπόλεμους αρχηγούς, που εγώ ο ίδιος τους έδινα το χρίσμα, εξελίχτηκαν σε πραγματικά στρατιωτικά σώματα, που είχε το καθένα υπό την προστασία του και την απόλυτη δικαιοδοσία του ένα τμήμα της επαρχίας.

(Θρεψιάδου-Μπέλλου Αντιγόνη, «Μορφές Μακεδονομάχων και τα ποντιακά του Γερμανού Καραβαγγέλη», Αθήνα 1984.)

Το Αρκάδι του Πόντου

Στην Κρήτη, ο Κώστας Γιαμπουδάκης, τη στιγμή που οι Τούρκοι έμπαιναν στη Μονή του Αρκαδίου, πυροβολεί στην πυριτιδαποθήκη και όλοι μαζί, Έλληνες και Τούρκοι, τινάζονται στον αέρα. Έτσι γράφτηκε μια ακόμα εποποιία του Ελληνισμού. Ήταν μια ηρωική πράξη. Μια απόφαση της στιγμής ενός παλικαριού. Το ολοκαύτωμα έμεινε στην ιστορία, φωτίζοντας τον ορίζοντα της φυλής.

Το ίδιο έγινε και στο Σούλι και αλλού με τους: Σαμουήλ, Καψά­λη, Βρατσάνο, Γεωργάκη Ολύμπιο κ.ά. Αυτό όμως που έγινε στον Πόντο δεν έχει ξαναγίνει πουθενά. Να τι μας παραδίδει η ζωντανή ακόμα μέχρι τις μέρες μας παράδοση:

Οι σφαίρες των υπερασπιστών του σπηλαίου που υπεράσπιζαν οι πολεμιστές με εξακόσια και πλέον γυναικόπαιδα τελείωσαν. Άλλη λύση δεν υπήρχε παρά μόνο η παράδοση.

«Υπάρχει κι άλλη λύση», φωνάζει ο αρχηγός Καραβασίλογλου Γιώργης. «Θα παραδώσουμε τα πτώματά μας στους Τούρκους. Θα σκοτώσει ο ένας τον άλλον για να σώσουμε τα γυναικόπαιδα».

Κοιτάζονται τα παλικάρια ίσια στα μάτια. Η απόφαση είναι σκληρή, είναι απόφαση υπέρτατης θυσίας. Τη δέχονται όλοι, αφού θα σωθούν 650 περίπου γυναικόπαιδα. Δίνει το περίστροφο στον Ταγκάλ Γιώργη.

«Θα μας σκοτώσεις όλους και αφού σηκώσεις άσπρη σημαία θα σκοτωθείς και εσύ».

Αγκαλιάζονται και φιλιούνται οι άγριοι πολεμιστές με δάκρυα στα μάτια. Οι θρήνοι των γυναικών και τα κλάματα των παιδιών έρχονται στ' αυτιά τους σα μοιρολόγια. «Για την πίστη και την πατρίδα μας», λέει με συγκινητική και βροντερή φωνή ο αρχηγός.

Ο Ταγκάλ Γιώργης πυροβολεί. Ο πρώτος υπερασπιστής του σπηλαίου πέφτει. Ύστερα άλλος κι άλλος κι άλλος. Φτάνει στα δύο του παιδιά, σταματάει λίγο, τα κοιτάζει κατάματα, βλέπει τα θαρραλέα μάτια τους και ύστερα ρίχνει. Δεν ξέρει πια τίποτα. Δε βλέπει. Ρίχνει συνέχεια. Ύστερα σταματάει για λίγο. Αρπάζει ένα άσπρο πανί το καρφώνει στο ξίφος του και το σηκώνει ψηλά.

Οι Τούρκοι βλέποντας την άσπρη σημαία τους αλαλάζουν από τη χαρά τους.

«Γιασασίν, γιασασίν, τεσλίμ γκιαουρλάρ», ακούγονται οι ζητωκραυγές τους. Πλησιάζουν οι Τούρκοι. Να, ένας τσετές ανεβαίνει κιόλας προς το σπήλαιο. Ο Ταγκάλ Γιώργης κοιτάζει την κάννη του περιστρόφου του και ύστερα πιέζει τη σκανδάλη. Ο τελευταίος των γενναίων υπερασπιστών πέφτει μαζί με τη λευκή σημαία του. Οι άντρες, οι Έλληνες, είναι όλοι νεκροί. Για την τύχη των γυναικόπαιδων το μόνο που μπορεί να ειπωθεί είναι ότι έγιναν έρμαια της άγριας βουλιμίας των βαρβάρων της Ανατολής. Και το ολοκαύτωμα αυτό έμεινε στην αφάνεια και διασώθηκε μόνο στην παράδοση.

(Αχιλ. Ανθεμίδη, «Τα απελευθερωτικά στρατεύματα του Ποντιακού Ελληνισμού 1912-24».)



Πηγή κειμένου

Η μάχη του Μόντε Κασίνο. Το τέλος!

Στις 18 Μαΐου του 1944 τελείωσε η μάχη του Μόντε Κασίνο, μετά από την τελική και 4η κατά σειράν επίθεση 20 συμμαχικών μεραρχιών επί μετώπου 32 χιλιομέτρων. Η μάχη  είχε ξεκινήσει από τις 17 Ιανουαρίου του ιδίου έτους, κατά της γερμανικής αμυντικής γραμμής "Γκούσταβ", στην οποία συμπεριλαμβανόταν και ο ομώνυμος λόφος του ιστορικού μοναστηριού Monte Kassino, που κτίσθηκε το 529 μ.Χ. και δεσπόζει της γύρω περιοχής, ελέγχοντας την πρόσβαση προς τις κοιλάδες των Λίρι και Ράπιντο ποταμών.

Το μοναστήρι που καταστράφηκε ολοσχερώς, ξανακτίστηκε μετά τον πόλεμο, αλλά πολλά ιστορικά κειμήλια, μεταξύ των οποίων και πολλά βυζαντινά, χάθηκαν για πάντα.

Αναλυτικότερα είχαμε μιλήσει σε προηγούμενο άρθρο. Εδώ μπορείτε να δείτε ένα ακόμη παλιό ιστορικό ντοκιμαντέρ, για αυτήν, την  ίσως άσκοπη  μάχη.

Οργανώνονται και ειδικά τουριστικά ταξίδια για τους εναπομείναντες βετεράνους και όχι μόνο, για να επισκέπτονται τα παλιά πεδία των μαχών


Ανιχνευτής

Διδάγματα Μάχης

Σημειώσεις εκπαίδευσης

"Πως θα εκπαίδευα ένα λόχο τώρα"

Αν θα είχα να εκπαιδεύσω ένα λόχο πεζικού  ξανά, θα έδινα περισσότερη σημασία στα παρακάτω:

1. Βασικά αντικείμενα πειθαρχίας όπως σωστός χαιρετισμός, άμεση εκτέλεση διαταγών, καθαριότητα και ευπρεπής εμφάνιση, συντήρηση υλικού και οπλισμού, γυάλισμα αρβυλών, κούρεμα κλπ. Κάνε τους νέους στρατιώτες να τα εκτελούν τέλεια το συντομότερο δυνατόν, γιατί αυτά αποτελούν την βάση για την πιο προχωρημένη εκπαίδευση αργότερα.

2. Οργάνωση σχολείου βολών μάχης, που θα περιλάμβανε πολλούς στόχους να εμφανίζονται αιφνιδιαστικά. Η πειθαρχία πυρός και η κανονική κατανομή πυρός σε στόχο περιοχής είναι πολύ σημαντική.

Εκτέλεση εκπαιδευτικής βολής με τυφέκιο Μ1 από Αμερικανούς στρατιώτες το 1943. Φαίνεται χαρακτηριστικά η χρήση του αορτήρα από τη θέση του καθήμενου. Στην πράξη δεν χρησιμοποιήθηκε πολύ ο αορτήρας. (Πηγή)

3. Η χρήση αορτήρα, ιδιαίτερα κατά την εκτέλεση βολών μάχης. Πολλοί στρατιώτες αποτυγχάνουν στη χρήση του ακόμη και όταν εκτελούν πυρά από αμυντικές θέσεις ή σε περιπτώσεις που η χρήση αορτήρα είναι ενδεδειγμένη. Έτσι χάνουν σε σταθερότητα και ακρίβεια βολής. Χρειάζεται εξάσκηση μέχρις σημείου που η χρήση αορτήρα να γίνει δεύτερη συνήθεια. Μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις δεν θα χρησιμοποιείται ο αορτήρας κατά την βολή που πρακτικά είναι αδύνατον.

4. Εκπαίδευση σκοπευτού ακριβείας για όσους επιτυγχάνουν άριστες ή πολύ καλές βολές στην εκπαίδευση, το λιγότερο οι καλύτεροι έξι σε κάθε διμοιρία. Θα πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον 2 ομάδες των τριών σκοπευτών ακριβείας σε κάθε διμοιρία. Υπολογίζοντας απώλειες από τραυματισμούς ή ασθένειες θα μπορείς να διατηρείς 2 ζευγάρια σκοπευτών ακριβείας κατά τη μάχη. Ένα τυφέκιο ακριβείας με διόπτρα και ένα ζευγάρι κιάλια για κάθε ομάδα, είναι αναγκαία.

5. Η εκπαίδευση οπλοπολυβόλου σε όλη την ομάδα μάχης είναι απαραίτητη. Το οπλοπολυβόλο είναι το κατ' εξοχήν ομαδικό όπλο και στα χέρια ενός εκπαιδευμένου σκοπευτή είναι ανεκτίμητης αξίας κατά τη μάχη. Όλοι οι στρατιώτες της ομάδας πρέπει να το δουλεύουν εξ ίσου καλά. Ένας οπλοπολυβολητής, σ' έναν από τους λόχους μας, εξουδετέρωσε είκοσι Γερμανούς σε μια ώρα, κατά τη διάρκεια μιας γερμανικής αντεπίθεσης. 

6. Η εκπαίδευση στις περιπόλους αναγνώρισης και μάχης  χρειάζεται μεγάλη έμφαση. Ο λόχος έκανε απόβαση στην Σικελία με 7 μόνιμους υπαξιωματικούς και 25 εφέδρους που ήταν εκπαιδευμένοι και ικανοί για τέτοιες αποστολές. Το αποτέλεσμα ήταν να χρησιμοποιηθούν συνεχώς οι ίδιοι και να υποστούν σημαντικές απώλειες, μέχρι θανάτου. Οι αναπληρώσεις τους,  δεν είχαν ιδέα για το αντικείμενο και η απόδοση των περιπόλων μας έπεσε πολύ κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων. Η εκπαίδευση στις περιπόλους πρέπει να περιλαμβάνει αντικείμενα όπως: διέλευση ναρκοπεδίων, προσανατολισμό και τήρηση κατεύθυνσης, ανάγνωση χάρτη και χρήση πυξίδας, και τεχνικές διείσδυσης ανάμεσα από εχθρικά τμήματα.

7. Εκτίμηση εδάφους. Όλο το προσωπικό πρέπει να γνωρίζει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των χαρακτηριστικών και της μορφολογίας του εδάφους, από πλευράς στρατιωτικής. Εκπαίδευσέ τους να αντιλαμβάνονται πως φαίνεται το έδαφος στο οποίο βρίσκονται, από την εχθρική οπτική γωνία. Δηλαδή τι μπορεί ο εχθρός να δει και τι δεν μπορεί, που μπορείς να πάρεις θέσεις χωρίς να επισημανθείς κλπ.

8. Απόκρυψη και παραλλαγή και ιδιαίτερα τους κανόνες πειθαρχίας παραλλαγής. Η αφάνεια, η απόκρυψη ιχνών και προπαντός η ακινησία όταν ο αντίπαλος έχει την δυνατότητα να παρατηρεί τις θέσεις μας. 

9. Οργάνωση της ομάδας και καθορισμός ιεραρχίας σε σημείο που ακόμη και δύο να μείνουν στην ομάδα, να ξέρουν ποιός αναλαμβάνει την διοίκηση. Τήρησε την ομάδα έτσι, ανεξάρτητα από τις τυχόν απώλειες και τις αναπληρώσεις.

10. Η διμοιρία υποστηρίξεως  πρέπει να δουλεύει στα πλαίσια του λόχου με τη μέγιστη δυνατότητα που έχει. Ο διοικητής του λόχου πρέπει να την χρησιμοποιεί προσεκτικά και ν' αποφεύγει αίτηση πυρών από όλμους του τάγματος ή από πυροβολικό, για εξουδετέρωση στόχων που μπορεί να πετύχει η διμοιρία υποστήριξής του.

11. Η διαβίωση στην ύπαιθρο, κάτω από αντίξοες καιρικές συνθήκες πρέπει να είναι ένα ακόμη βασικό αντικείμενο εκπαίδευσης του μαχητή. Αυτό σημαίνει ότι ο κάθε στρατιώτης πρέπει να γνωρίζει πως θ' αντιμετωπίσει το κρύο, την βροχή, το χιόνι, την λάσπη και τον πάγο, ειδικά αν είναι αναγκασμένος να διαβιώσει έξω για πολλές ημέρες. Όλοι πρέπει να ξέρουν πως θα κατασκευάσουν αυτοσχέδιο καταφύγιο ή ένα σκέπαστρο πάνω από μια θέση μάχης, αφήνοντας μια τρύπα για να παρατηρούν και να πυροβολούν. Πρέπει να ξέρουν να μετακινούν και να παραλλάσσουν το σκέπαστρο, όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν. Θα πρέπει να ξέρουν τους κανόνες ατομικής υγιεινής και ειδικά πως να περιποιούνται τα πόδια τους. Τέτοιου είδους εκπαίδευση θα φανεί σωτήρια όταν έλθει η ώρα της μάχης.

12. Οι αγγελιαφόροι. Όσοι προορίζονται για καθήκοντα αγγελιαφόρου, πρέπει να εκπαιδεύονται στα των περιπόλων πολύ καλά, περνώντας από ειδικό σχολείο εκπαίδευσης. Πρέπει να κάνουν εξάσκηση στην απομνημόνευση εντολών, επαναλαμβάνοντας πολλές φορές την προφορική εντολή  που μεταφέρουν. Ποτέ μην επιτρέπεις την παραμικρή απόκλιση από τις λέξεις του μηνύματος. Επιπλέον οι αγγελιαφόροι πρέπει να κάνουν εκπαίδευση και σε θέματα πληροφοριών, γιατί διερχόμενοι από περιοχές, έχουν την ευκαιρία να δουν πράγματα που ίσως φανούν πολύ χρήσιμα στη διοίκηση.

13. Η επιλογή υπαξιωματικών. Τώρα είμαι πεπεισμένος ότι αν θα έχω να επιλέξω υπαξιωματικούς, αυτό που πρέπει να προσέξω κατά σειρά προτεραιότητας είναι: η σταθερότητα, η επινοητικότητα και τελευταία η διάνοια.

Σ' ένα παλιό αμερικανικό στρατιωτικό περιοδικό ενημέρωσης με τον τίτλο "Combat Lessons" (Διδάγματα Μάχης) , που εκδιδόταν κατά τη διάρκεια του 2ου παγκοσμίου πολέμου, διάβασα το παραπάνω άρθρο, που περιέχει συμπυκνωμένες πολεμικές εμπειρίες. 

Αμερικανική μονάδα αποβιβάζεται σε ακτή της Σικελίας, νότια του Σαλέρνο. (Πηγή)

Αν και έχουν περάσει τόσα χρόνια, πολλά από αυτά που γράφει ο τότε Αμερικανός λοχαγός (ΠΖ) Ρόμπερτ Γκέιτς, εξακολουθούν να είναι επίκαιρα. Η μονάδα του συμμετείχε στην απόβαση στην Σικελία και συνέχισε κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων στην Ιταλική χερσόνησο. Ότι γράφει είναι βγαλμένα από την εμπειρία του μετά την εκστρατεία στην Ιταλία.

Σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ.(Πίνακας Οργανώσεως και Υλικού) τού λόχου πεζικού στον αμερικανικό στρατό του 2ου ΠΠ, προβλέπονταν 3 διμοιρίες τυφεκιοφόρων και μια διμοιρία υποστηρίξεως. Η διμοιρία τυφεκιοφόρων είχε 3 ομάδες τυφεκιοφόρων και 1 ομάδα διοικήσεως. Η ομάδα περιελάμβανε 12 στρατιώτες με ομαδάρχη ένα λοχία και βοηθό του έναν δεκανέα. 

Μέσα στο ίδιο περιοδικό, μπορεί κανείς να διαβάσει και πολλά άλλα ενδιαφέροντα πράγματα, που μεταφέρονται με ένα εύληπτο και ευχάριστο τρόπο στον αναγνώστη. Κάτι που πρέπει να το έχουν υπόψη τους όσοι ασχολούνται με την συγγραφή και έκδοση στρατιωτικών εντύπων.

Ανιχνευτής

Δύο επιδείξεις ειδικών δυνάμεων

Κάθε χώρα που διαθέτει ειδικές δυνάμεις, τις θέλει για κάποιο συγκεκριμένο σκοπό και συνήθως  προσανατολίζει την εκπαίδευσή τους εκεί που έχει "ευαισθησία". 

Αυτό αντανακλάται πολλές φορές και στις επιδείξεις που διοργανώνονται, με την ευκαιρία εορτών, επισκέψεων ή διεθνών εκθέσεων.

Έτσι θα δείτε παρακάτω στιγμιότυπα από την επίδειξη δεξιοτήτων ειδικών δυνάμεων της Μαλαισίας, και της Ιορδανίας.

Η πρώτη χώρα έχει θέμα με ληστοσυμμορίες πειρατών. Η δεύτερη, με την τρομοκρατία ακραίων ισλαμιστικών οργανώσεων. Ανάλογο είναι και το σενάριο των επιδείξεων.

Επίδειξη Μαλαισιανών ειδικών δυνάμεων κατά τη διεθνή αμυντική έκθεση "Defence Services Asia 2014" που έγινε στην Κουάλα Λουμπούρ τον περασμένο Απρίλιο.

Επίδειξη Ιορδανικών ειδικών δυνάμεων κατά την "SOFEX 2014" που έγινε στο Αμμάν πριν από λίγες ημέρες

Εμείς από τι δική μας πλευρά, οσάκις επισκέπτονται  επίσημοι καλεσμένοι του ΥΕΘΑ την χώρα μας, συνήθως τους πηγαίνουμε στο ΚΕΕΔ και τους δείχνουμε  πως θα αντιμετωπίσουμε αυτό που μας απασχολεί!

Δεν θα ήταν όμως άσχημο να παρουσιάζουμε μερικές φορές τις δεξιότητές μας διαφορετικά, τονίζοντας περισσότερο την μεγάλη μας εξοικείωση στις αμφίβιες ενέργειες αφού είμαστε ναυτική χώρα ή και τις ορεινές μας δυνατότητες γιατί έχουμε και βουνά!

Οι επιδείξεις θέλουν και λίγο προσοχή, ώστε να προβάλουν αυτό που ενδιαφέρει τον καλεσμένο και θα τον παρωτρύνουν να ζητήσει την συνεργασία μας σε κάποιους τομείς.Δεν θα κάνουμε, για παράδειγμα, επίδειξη πολεμικών τεχνών στους Κορεάτες ή στους Κινέζους! Είναι σαν να λέμε ..."έλα παππούλη να σου δείξω τ' αμπέλια σου"!

Ανιχνευτής

Συστήματα ταχείας αναρρίχησης-καταρρίχησης

Μια σουηδική εταιρεία, κατασκευάζει  ηλεκτροκίνητα συστήματα ταχείας αναρρίχησης-καραρρίχησης, που κυριολεκτικά λύνουν πολλά προβλήματα, σε αυτούς που λόγω δουλειάς είναι υποχρεωμένοι σε διάφορες περιπτώσεις να ανεβοκατεβαίνουν με σκοινιά, αιωρούμενοι στο κενό.

Σουηδικό σύστημα αναρρίχησης-καταρρίχησης Τ1-16 που προορίζεται για στρατιωτική χρήση (Πηγή)

Ένα από τα συστήματά της το Τ1-16 (Tactical Assault Ascender),  το προορίζει για στρατιωτική ή/και αστυνομική χρήση και όπως φαίνεται, παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον αφού στο πελατολόγειό της περιλαμβάνονται και οι ειδικές δυνάμεις διαφόρων στρατών.

Όπως αναφέρεται στις προδιαγραφές της εταιρείας, το σύστημα είναι πολύ εύκολο στη χρήση και ένας χειριστής μπορεί να το μάθει να το χειρίζεται μέσα σε 2 ώρες το πολύ.

Η ταχύτητα αναρρίχησης φτάνει τα 100 μέτρα/λεπτό ενώ στην κατάβαση η ταχύτητα είναι γύρω στα 145 μέτρα/λεπτό. Το καλό με την συσκευή είναι ότι έχει μια χειρολαβή καθοδήγησης και ελέγχου, που δουλεύει με το ένα χέρι και μπορεί κάποιος να ελέγχει την ταχύτητά του με ακρίβεια, ρυθμίζοντάς την από 1 έως 100 μέτρα ανά λεπτό, ανάλογα με την περίπτωση που αντιμετωπίζει. 

Όσο μικρότερη ταχύτητα έχει, τόσο πιο αθόρυβη γίνεται, μέχρι και μηδενικό θόρυβο παράγει η συσκευή, που ζυγίζει γύρω στα 17 κιλά με τις μπαταρίες της.

Η φόρτιση των μπαταριών της αρκεί για μια συνεχή ανάβαση 500 μέτρων. Μετά, πάντα σύμφωνα με τις προδιαγραφές της εταιρείας, απαιτείται φόρτιση που διαρκεί 45 λεπτά περίπου Όλα αυτά είναι σχετικά διότι στην ουσία εξαρτάται η διάρκεια ζωής της μπαταρίας από τον τρόπο χρήσης του συστήματος.

Πηγή

Ένα άλλο καλό χαρακτηριστικό που έχει είναι ότι είναι αδιάβροχη και λειτουργεί ακόμη και σε βάθος 10 μέτρων, ενώ παραμένει αβύθιστη στα 6 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του νερού, πράγμα πολύ καλό για τους βατραχανθρώπους οι οποίοι αν την χρησιμοποιοήσουν, θα επιβαρυνθούν μόνο με 4 κιλά παραπάνω, γιατί τόσο γίνεται το βάρος της στο νερό.

Η ανυψωτική ικανότητα του συστήματος είναι 150 κιλά, δηλαδή ένας μαχητής με πλήρη φόρτο, αλλά μπορεί να διπλασιασθεί με την προσθήκη τροχαλίας, αν πρόκειται για την ανύψωση διασώστη και τραυματία ταυτόχρονα. Χρησιμοποιούνται νάυλον σχοινιά πάχους 9 έως και 13 χιλιοστών, ανάλογα με την περίπτωση.

Ένα ακόμη πλεονέκτημα που διαθέτει είναι ο τηλεχειρισμός της αλλά εκτός νερού. Με τηλεχειριστήριο, μπορεί κάποιος ακόμη και από απόσταση 100 μέτρων και χωρίς οπτική επαφή

 να χειριστεί το σύστημα, ειδικά όταν πρόκειται για διάσωση.

Κάποιες από τις τακτικές στη χρησιμοποίησή του, φαίνονται στο διαφημιστικό βίντεο της εταιρείας.

Πριν από λίγες ημέρες, στην διεθνή έκθεση SOFEX 2014,  που διοργανώνεται στο Αμμάν, υπό την αιγίδα του βασιλιά της Ιορδανίας, μια άλλη εταιρεία, αμερικανική αυτή τη φορά παρουσίασε το δικό της σύστημα ταχείας αναρρίχησης-καταρρίχησης που έχει την ονομασία ΑΡΑ-5.

ΑΡΑ-5 (Πηγή)

Σύστημα κατάλληλο για ειδικές επιχειρήσεις, όπως  άλλωστε το παρουσίασε η εταιρεία κατασκευής, μπορεί να χρησιμοποιηθεί παντού, στην ξηρά για βραχώδεις και απόκρημνες περιοχές, στον αέρα με εναέρια μέσα για διασώσεις και βέβαια και στη θάλασσα για αναβάσεις σε πλοία.

Ζυγίζει με τις μπαταρίες του  λιγότερο από 10 κιλά (22 lbs), διαθέτει μέγιστη ανυψωτική ικανότητα 272 κιλά (600 lbs) και έχει ταχύτητα ανύψωσης  μέχρι 1,5 μέτρα/δευτερόλεπτο (5 ft/sec)  δηλαδή η ταχύτητά του φτάνει μέχρι και 90 μέτρα/λεπτό. Με τη μονάδα  ελέγχου και καθοδήγησης, πάλι ο χειριστής με το ένα χέρι ρυθμίζει την ταχύτητά του και ελέγχει την ανάβαση ή την κατάβασή του.

ΑΡΑ 5  (Πηγή)

Με πλήρως φορτισμένες μπαταρίες, μπορεί κάποιος να εκτελέσει συνεχή ανάβαση μέχρι και  245 μέτρα, όπως λένε οι προδιαγραφές του.

 

Φαίνονται καλά "εργαλεία" για πολλές περιπτώσεις! Πάντως, ανεξάρτητα από τα υποστηρικτικά συστήματα, καλό είναι να γνωρίζουμε και τις κλασσικές μεθόδους αναρρίχησης και καταρρίχησης, τα σχοινιά και τους κόμπους αν θέλουμε να είμαστε σίγουροι για τον εαυτό μας. Άλλωστε οι αναρριχήσεις  κάνουν καλό και στην υγεία!

Ανιχνευτής

Οι καταδρομείς των Φώκλαντς

Πηγή

Το 1982 η Βρετανία βρέθηκε στην θέση να διεξάγει στρατιωτικές επιχειρήσεις,με τα στρατεύματά της 8.000 μίλια μακριά από τη χώρα, στον Νότιο Ατλαντικό, προασπίζοντας το εθνικό της συμφέρον.

Τα νησιά Φώκλαντ, ήταν αυτά που ήθελε να διατηρήσει με κάθε θυσία μέσα στις κτήσεις της. Η κυριότητα των νησιών αυτών είχε αμφισβητηθεί από τους Αργεντινούς, των οποίων η στρατιωτική κυβέρνηση, η  αργεντινή χούντα, με μονομερή απόφαση και ενέργεια τα κατέλαβε.

Οι Βρετανοί, με την πρωθυπουργό τους Μάργκαρετ Θάτσερ, αντέδρασαν γρήγορα, επιθυμώντας να κρατήσουν  το διεθνές κύρος του Ηνωμένου Βασιλείου  άθικτο. Για τους Βρετανούς ήταν θέμα τιμής να ανακαταλάβουν τα νησιά και να απελευθερώσουν τους Βρετανούς κατοίκους τους.

Η ταχύτητα ανακατάληψης των νησιών Φώκλαντ και η ήττα των Αργεντινών στρατευμάτων κατοχής, υποστηρίχθηκε από μια σειρά τολμηρών ενεργειών των ειδικών δυνάμεων των Βρετανών, που περιλάμβαναν, αναγνωρίσεις και προσβολές προσωπικού και μέσων των εχθρικών δυνάμεων.

Κάποιες από από αυτές τις τολμηρές καταδρομικές ενέργειες των Βρετανών SAS και των  SBS, στα νησιά Φώκλαντ, μπορείτε να δείτε σε βίντεο ΕΔΩ και ΕΔΩ.

Ανιχνευτής

Συμμετοχή της 31ης ΜΕΕΔ στη Διεθνή Εβδομάδα Αλμάτων

Συμμετοχή της 31ης ΜΕΕΔ στη Διεθνή Εβδομάδα Αλμάτων from Hellenic Air Force on Vimeo.

Η 31η Μοίρα Επιχειρήσεων Έρευνας Διάσωσης (31η ΜΕΕΔ) συμμετείχε στη Διεθνή Εβδομάδα Αλμάτων (International Jump Week), από την Κυριακή 4 έως και την Παρασκευή 9 Μαΐου 2014, με δέκα (10) στελέχη.

Η άσκηση διεξήχθη στη ζώνη ρίψης του Alzey της Ο.Δ. Γερμανίας και διοργανώθηκε από την 435th Contingency Response Group (CRG) των Αεροπορικών Δυνάμεων των ΗΠΑ στην Ευρώπη (USAFE).

Συμμετείχαν στελέχη από Μονάδες Ειδικών Επιχειρήσεων των ΗΠΑ, της Γερμανίας, της Μεγάλης Βρετανίας, της Ισπανίας, της Ολλανδίας, της Ρουμανίας, της Τσεχίας και της Εσθονίας και πραγματοποιήθηκαν ρίψεις στατικού ιμάντα και ελεύθερης πτώσης από αεροσκάφη της 435th CRG.

Πηγή

Το αντάρτικο της Νιγηρίας

Πηγή

Ποια είναι η Μπόκο Χαράμ; Μια ισλαμιστική ανταρτική οργάνωση που έχει πληγώσει πολύ την Νιγηρία με την πρόκληση εκατοντάδων θανάτων και την αγριότητα των μελών της. 

Ιδρύθηκε το 2002, με "λημέρια" στην βορειοανατολική  Νιγηρία, το βόρειο Καμερούν, στο Τσαντ και στον Νίγηρα. Αρχικά αντιτάχθηκε στην εκπαίδευση του πληθυσμού σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα. Πήρε το παρατσούκλι Μπόκο Χαράμ, μια φράση που στην τοπική γλώσσα των Χάουσα σημαίνει "Η δυτική εκπαίδευση είναι απαγορευμένη".

Το επίσημο αραβικό της όνομα είναι "Τζαμαάτου Αχλίς Σούνα Λίντααουάτι ουάλ-Τζιχάντ που σημαίνει "Άνθρωποι Πιστοί στην Διάδοση των Διδασκαλιών του Προφήτη και του Ιερού Πολέμου". Ξεκίνησε τις πολεμικές επιχειρήσεις το 2009 με σκοπό την εγκαθίδρυση ισλαμικού κράτους στην Νιγηρία και όχι μόνο. 

Η οργάνωση είναι γνωστή για τις επιθέσεις κατά των χριστιανών αλλά και κατά μουσουλμάνων, που δεν τηρούν (κατά την γνώμη τους) τις ορθόδοξες παραδόσεις. Είναι σουνίτες "Τακφίρι", δηλαδή πολεμούν οτιδήποτε είναι αντίθετο στον ισλαμικό νόμο και αυτό άλλωστε διατυπώνουν με τ' όνομά τους.

Περιοχές και  γειτονικά κράτη εντός των οποίων η Μπόκο Χαράμ, ενεργεί, επηρεάζει και καλύπτεται. Στην εικόνα φαίνονται και οι πιο πρόσφατες επιθέσεις της ισλαμιστικής οργάνωσης. (Πηγή)

Ο ιδρυτής της και πρώτος αρχηγός της, Μοχάμεντ Γιουσούφ σκοτώνεται τον ίδιο χρόνο ενώ βρισκόταν υπό αστυνομική επιτήρηση. Τον διαδέχτηκε ο Αμπουμπακάρ Σεκάου, για τον οποίο ο στρατός είχε λανθασμένα υποστηρίξει ότι είχε σκοτωθεί.

Τελικά, ανακηρύσσεται τρομοκρατική οργάνωση από τις ΗΠΑ το 2013 διότι εκτιμήθηκε ότι διατηρεί στενές σχέσεις με την Αλ Κάιντα στο Ισλαμικό Μάκγρεμπ. Δυστυχώς επαληθεύει αυτή την ανακήρυξη, με σωρεία τρομοκρατικών προσβολών με τελευταία την κλοπή μαθητριών, που μάλλον φαίνεται να είναι και το μοιραίο τους λάθος, αφού έστρεψαν την κοινή γνώμη διεθνώς εναντίον τους.

Από αντάρτες και ζηλωτές του ισλαμισμού, μετατράπηκαν ξαφνικά σε κοινούς ληστές και συμμορίτες, στα μάτια όλων και το τέλος τους δεν θα αργήσει να έλθει, γιατί απλούστατα δεν θα έχουν την λαϊκή στήριξη χάνοντας την "καρδιά και το μυαλό" του μουσουλμανικού πληθυσμού.

Νιγηριανοί στρατιώτες  (Πηγή)

Αν και ο στρατός της Νιγηρίας έχει αρκετές φορές επιχειρήσει εναντίον τους, δεν κατόρθωσε μέχρι σήμερα να τους εξαρθρώσει. Ίσως γιατί δεν είναι κατάλληλα προετοιμασμένος  για την αντιμετώπιση ανταρτών, όπως αναφέρεται από πολλές πηγές. Νιγηριανοί πολίτες προσδοκούν την επέμβαση ειδικών δυνάμεων των Αμερικανών, ή των Βρετανών ή των Γάλλων ή ίσως μιας δύναμης στα πλαίσια του ΟΗΕ να τους βοηθήσει.

Αλλά στην προκειμένη περίπτωση, είναι μια καθαρά εσωτερική δική τους υπόθεση και είναι μάλλον απίθανο να επέμβουν ξένες ειδικές δυνάμεις με καταδρομική ενέργεια, για να σώσουν τα νιγηριανά κορίτσια. Ας μην ξεχνάμε την αποτυχημένη επιχείρηση βρετανικών ειδικών δυνάμεων στην Νιγηρία το 2012, για την απελευθέρωση ενός Βρετανού και ενός Ιταλού ομήρου.

Αυτό που συμβαίνει τώρα, είναι η παροχή στρατιωτικής υποβοήθησης με συμβούλους-εμπειρογνώμονες και μέσα  των ειδικών δυνάμεων και υπηρεσιών πληροφοριών ξένων χωρών, όπως  των Αμερικανών, των Βρετανών, των Ισπανών, των Καναδών, των Κινέζων, των Ισραηλινών και των Γάλλων. Η Μπόκο Χαράμ είναι παλιά υπόθεση και η αντιμετώπισή της απαιτεί κατάλληλη οργάνωση, διοίκηση και έλεγχο, ειδικό υλικό και εξοπλισμό, παράλληλα με την ειδική εκπαίδευση στρατιωτικού προσωπικού με προτεραιότητα στις ειδικές δυνάμεις.

Επιχειρείται πλέον, με την υποστήριξη των ξένων ειδικών "απεσταλμένων", η δημιουργία ενός εθνικού νιγηριανού κέντρου ειδικών επιχειρήσεων, με την κατάλληλη και αναγκαία υποδομή για την συλλογή, επεξεργασία και διανομή πληροφοριών στις κατάλληλες υπηρεσίες και μονάδες για τον εντοπισμό και την απελευθέρωση των κοριτσιών-ομήρων που κρατάνε οι αντάρτες μέσα στη ζούγκλα.

Πρέπει να επιδιωχθεί και να επιτευχθεί η διαλειτουργικότητα, η συνεργασία και η διακλαδικότητα των ενεργειών μεταξύ των νιγηριανών ενόπλων δυνάμεων και άλλων κρατικών υπηρεσιών, γιατί αυτό απαιτείται για την αντιμετώπιση ενός ανταρτοπολέμου.

Η Νιγηρία, αν και θεωρείται μια ταχέως αναπτυσσόμενη χώρα από το παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, πλήττεται από την ανισότητα, τη διαφθορά, την αναποτελεσματικότητα των υπηρεσιών και την ανεργία. Δηλαδή από όλους τους παράγοντες που ευνοούν την τρομοκρατία. Η Μπόκο Χαράμ, διεκδικεί το ρόλο του "τιμωρού" της ασωτίας και της αδικίας, μέσα από το ισλαμιστικό ρεύμα του Μακρέμπ, που επιδιώκει ταυτόχρονα, την κατάληψη της εξουσίας, και την πλήρη επικράτηση του Ισλάμ,   που είναι και ο απώτερος θρησκευτικο-πολιτικός στόχος.

Πηγή

Η Νιγηρία, αντιμετωπίζει αντάρτες, με διεθνείς ενδεχομένως διασυνδέσεις, που είναι πολύ δύσκολο να πολεμηθούν με συμβατικά στρατιωτικά μέσα. Στη Νιγηρία με τον μεγαλύτερο πληθυσμό στην Αφρική, που περιλαμβάνει 3 θρησκείες και 250 διαφορετικές εθνότητες, εκ των οποίων οι μεγαλύτερες έχουν τελείως διαφορετικές αξίες και θεσμούς, διεξάγεται ένας ανηλεής "άτακτος πόλεμος", και θυμίζει λίγο-πολύ το Αφγανιστάν.

Οι αντικειμενικοί σκοποί (ΑΝΣΚ) στις επιχειρήσεις ανταρτοπολέμου είναι τελείως διαφορετικοί από αυτούς που τίθενται σε μια συμβατική επιχείρηση. Δεν υπάρχουν εδάφη τακτικής σημασίας που πρέπει να καταληφθούν και να διατηρηθούν! Προέχει η ανεύρεση των ανταρτών και η εξουδετέρωσή τους.  Ένα κρησφύγετο  που οι πληροφορίες λένε ότι υπάρχει συγκέντρωση ανταρτών, μπορεί να είναι ο καλύτερος ΑΝΣΚ ευκαιρίας για λίγες ώρες, αν γίνει γρήγορα η εκμετάλλευση της πληροφορίας. Αν οι αντάρτες κατορθώσουν και φύγουν από εκεί γρηγορότερα, ο χώρος εκείνος παύει να έχει οποιοδήποτε στρατιωτικό, ή τακτικό ενδιαφέρον. Ο ΑΝΣΚ είναι ο ίδιος ο αντάρτης, όπως έχουμε πει και στο παρελθόν και  "ο αντάρτης πολεμιέται με αντάρτη".

Με λίγα λόγια, οι Νιγηριανοί πρέπει να οργανώσουν καλά τις ειδικές δυνάμεις τους και να μάθουν πως να νικήσουν τους αντάρτες, γιατί οι Μπόκο Χαράμ δεν είναι οι μοναδικοί. Υπάρχουν και οι Ανσάρου, που είναι η ανερχόμενη δύναμη και οι πιο επίφοβοι για την επικράτηση ακόμη και πάνω στους Μπόκο Χαράμ.

Πέραν των στρατιωτικών ενεργειών, θα πρέπει να λάβουν υπ' όψη τους ότι χρειάζονται και πολιτικά μέσα, και κοινωνική δικαιοσύνη, για να καταπολεμηθεί η φτώχεια και να κρατήσει η κυβέρνηση τον κόσμο με το μέρος της. Οι ξένοι, που νοιάζονται, μπορεί να ενδιαφέρονται κάπως από ανθρωπιστικής πλευράς, αλλά επίσης ενδιαφέρονται πολύ για το πετρέλαιο και για τις επενδύσεις τους εκεί! Γιατί "είναι πολλά τα λεφτά..." όπως έλεγε την ατάκα ένας παλιός Έλληνας ηθοποιός.


Ανιχνευτής

Οι Ειδικές Δυνάμεις των Ουκρανών

Ουκρανοί αλεξιπτωτιστές κατά την παρέλαση της ημέρας της Νίκης κατά του ναζισμού το 2008 στο Κίεβο  (Πηγή)

Η Ουκρανία έχει γίνει το επίκεντρο της διεθνούς προσοχής το τελευταίο διάστημα λόγω των ραγδαίων πολιτικοστρατιωτικών εξελίξεων.  Οι Ουκρανοί, βρίσκονται στο μεγάλο πρόβλημα της διάσπασης της χώρας τους και στο μεγάλο δίλημμα της προσχώρησης προς την "Δύση" ή της προσκόλλησης στην "Ανατολή", δυστυχώς πιεζόμενοι από τα συμφέροντα των δύο πλευρών.

Οι Ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν εμπλακεί στην Ανατολική Ουκρανία και μάλλον οι ειδικές τους δυνάμεις έχουν την μεγαλύτερη συμμετοχή. Ακολουθώντας την σοβιετική μεθοδολογία, διαθέτουν μια επίλεκτη ταξιαρχία εσωτερικής ασφαλείας την Bars, στην οποία ανήκει και η ειδική αντιτρομοκρατική ομάδα "Ωμέγα" . Στην Κριμαία είχαν ένα σύνταγμα τους "Τίγρεις" που ή απεχώρησε πριν την κατάληψη της από τους Ρώσους, ή διαλύθηκε. Επιπλέον έχουν δύο ειδικούς λόχους που υπάγονται απ' ευθείας στην Διεύθυνση Εσωτερικής Ασφαλείας.

Berkut

Η κυριότερη επίλεκτη δύναμή τους μέχρι δύο μήνες πριν, ήταν οι γνωστοί κοκκινοσκούφηδες Berkut  οι οποίοι  είχαν γίνει ο φόβος και ο τρόμος των πολιτών στις πρώτες εξεγέρσεις των Ουκρανών, στις αρχές του έτους. Διαλύθηκαν με απόφαση της νέας κυβέρνησης, γιατί τους καταλογίσθηκαν οι θάνατοι 100 και πλέον πολιτών. Προφανώς ανακατανεμήθηκαν σε άλλες μονάδες εσωτερικής ασφαλείας.

Ουκρανοί καταδρομείς, εκτελούν ταχεία καταρρίχηση από ελικόπτερο κατά τη διάρκεια της πολυεθνικής άσκησης ειδικών δυνάμεων Jackal Stone 2010  (Πηγή)

Σαν ειδικές δυνάμεις όμως, έχουν στον στρατό ξηράς τις αερομεταφερόμενες δυνάμεις τους, δηλαδή τους αλεξιπτωτιστές-καταδρομείς τους. Οι αερομεταφερόμενες δυνάμεις τους (Аеромобільні війська України) αποτελούν τις πλέον ταχυκίνητες δυνάμεις του στρατού ξηράς και αποτελούν σημαντικό κομμάτι της Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης που έχουν οργανώσει πρόσφατα.

Είναι οργανωμένες σε τρεις ταξιαρχίες, την 95η, με έδρα στο Ζιτομίρ, (υπάγεται στο 8ο Σώμα Στρατού),  την 79η με έδρα στο Μικολάιβ, (υπάγεται στο 6ο Σώμα Στρατού),  την 25η με έδρα στο Ντνιπροπετρόβσκ (υπάγεται στο 6ο Σώμα Στρατού) και  ένα σύνταγμα, το 80ο με έδρα το Λβιβ (υπάγεται στο 13ο Σώμα Στρατού). 

Η 25η αεραποβατική ταξιαρχία, λέγεται ότι πρόσφατα, με απόφαση του τωρινού προέδρου Αλεξάντερ Τουρτσίνοφ, διαλύθηκε, διότι μια μονάδα της κατά τη διάρκεια συγκρούσεων με φιλορώσους στο Κραματόρσκ, έχασε 6 τεθωρακισμένα οχήματα. Δεν ξέρω αν πράγματι αληθεύει, και αν είναι σωστή απόφαση η διάλυση μονάδων την παρούσα περίοδο. Προφανώς αν έγινε, ήθελαν  να σταματήσει η πιθανή φιλορωσική τάση ανάμεσα στους αλεξιπτωτιστές; Το προσωπικό της τοποθετήθηκε στις άλλες ταξιαρχίες; Πιθανόν!

Το 80ο σύνταγμα  αποτελείται από τρία τάγματα αλεξιπτωτιστών και ένα λόχο όλμων.

Οι ταξιαρχίες υπάγονται απ' ευθείας στα σώματα στρατού στην ζώνη ευθύνης των οποίων εδρεύουν

Επίδειξη μάχης σώμα με σώμα, από Ουκρανούς αλεξιπτωτιστές της 79ης ταξιαρχίας που ανήκαν στην δύναμη του στρατοπέδου Bondsteel  στο Κόσοβο. (Πηγή)

Η βασική σύνθεση αυτών των ταξιαρχιών αλεξιπτωτιστών, είναι με τρία τάγματα αλεξιπτωτιστών, ειδικό λόχο αναγνωρίσεως, μία πυροβολαρχία πυροβολικού, μία αντιαεροπορική πυροβολαρχία, μία πυροβολαρχία πολλαπλών εκτοξευτών,  λόχο μηχανικού, λόχο διαβιβάσεων, λόχο υγειονομικού, λόχο πυροσβεστικής (μη σας κάνει εντύπωση), λόχο εφοδιασμού, λόχο υλικού, λόχο τεχνικού, διμοιρία ΑΡΒΧΠ και λόχο στρατηγείου.

Η εκπαίδευσή τους ακολουθεί ακόμη τα σοβιετικά ή ρωσικά πρότυπα, αν και τελευταία, συνεκπαιδεύονται συχνά με αμερικανικά και άλλα συμμαχικά τμήματα. Ο εξοπλισμός τους περιλαμβάνει:

• πιστόλι PM,  (9x18mm)
• τυφέκιο αλεξιπτωτιστών AKS-74,  (5.45x39mm)
• καραμπίνα AKS-74U,  (5.45x39mm)
• τυφέκιο AKMS,  (7.62x39mm)
• μίνι πολυβόλο RPKS-74,  (5.45x39mm)
• πολυβόλο PKM,  (7.62x54mm)
• τυφέκιο ελευθέρου σκοπευτού Dragunov SVDS  (7.62x54mm)
• βομβιδοβόλα 40 χιλ. GP-25 and GP-30, 
• πολυβόλα βομβίδων AGS-17 “Plamya”  ή  AGS-30 

Επίσης για υποστήριξη διαθέτουν  αυτοκινούμενους όλμους 120 χιλ.   2S9 Anona και εποχούμενα ZSU 32-2. Η 25η αεραποβατική ταξιαρχία διέθετε και αεραποβατικά τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού τύπου ΒMD-1 και BMD-2. 

Η αερομεταφορά τους γίνεται με ελικόπτερα τύπου Μi-8 υποστηριζόμενα από επιθετικά ελικόπτερα Mi-24 που διατίθενται με μέριμνα των δύο συνταγμάτων αεροπορίας στρατού αλλά και με αεροσκάφη μεταφοράς τύπου Il-76MD και An-70 της πολεμικής τους αεροπορίας.

Από τα τρία αεραποβατικά τάγματα των ταξιαρχιών,  ένα ή δύο αποτελούνται από επαγγελματίες και το τρίτο από κληρωτούς. Το 80ο σύνταγμα, μάλλον είναι εξ ολοκλήρου επαγγελματικό.

Στα 15 χρόνια από  οργανώσεώς τους, μονάδες τους έχουν συμμετάσχει σε πολλές διεθνείς επιχειρήσεις διατήρησης της ειρήνης, στο Κόσοβο, στο Ιράκ, στο Κουβέιτ, στον Λίβανο, στην Σιέρα Λεόνε, στην Αιθιοπία στην Γεωργία και στο Κονγκό. Στα πλαίσια της στρατιωτικής διπλωματίας, οι Ουκρανοί επεδίωξαν την συμμετοχή τους στη διεθνή σκηνή, από τον απομονωτισμό και πέραν των ειρηνευτικών αποστολών συμμετέχουν και σε πολλές διμερείς ή πολυεθνικές ασκήσεις.

Ουκρανοί αλεξιπτωτιστές προετοιμάζουν Καναδούς συναδέλφους τους για άλμα, κατά τη διάρκεια της πολυεθνικής άσκησης Rapid Trident, που διοργανώνεται από το 2011 και μετά, κάθε χρόνο με μέριμνα των Αμερικανών, σε ουκρανικό έδαφος. Η άσκηση αυτή έχει σχεδιαστεί να διεξαχθεί και τον Ιούλιο του 2014.

Προσπάθησαν να γίνουν καλοί εταίροι και σύμμαχοι των "δυτικών" προκειμένου να προσχωρήσουν στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, αλλά δυστυχώς τα γεγονότα δεν πήραν την τροπή που θα ήθελαν οι φιλοδυτικοί.

Στα πρόσφατα επεισόδια στην Ανατολική Ουκρανία, μονάδες της 95ης ταξιαρχίας έλαβαν μέρος στην επιχείρηση ανακατάληψης της πόλης Σλοβιάνσκ.

Πέραν αυτών και το ουκρανικό πολεμικό  ναυτικό έχει μια ειδική και μοναδική μονάδα πεζοναυτών, που διαθέτει 3 λόχους, ένα λόχο αναγνωρίσεως και λόχο υποστηρίξεως. Το τάγμα τους συμμετέχει σε ανάλογες συμμαχικές ασκήσεις όπως την άσκηση "Sea Breeze".

Ίσως αυτές οι πολύ στενές επαφές να προβλημάτισαν τους Ρώσους που έχουν επενδύσει πολλά στην Ουκρανία. Δεν θέλουν να χάσουν έτσι στα καλά του καθουμένου αυτά που έχουν με "τα κόλπα των δυτικών"! 

Ανιχνευτής

Ο "Μακεδονομάχος" 2014

Διέλευση υδατίνου κωλύματος κατά την διαγωνιστική άσκηση "Μακεδονομάχος 2014" (Πηγή)

Για μια ακόμη χρονιά οι έφεδροι οργάνωσαν την διαγωνιστική στρατιωτική δραστηριότητα με την ονομασία "Μακεδονομάχος".

Πρόκειται για ένα συναγωνισμό στρατιωτικών δεξιοτήτων μεταξύ ομάδων, που ενσωματώνει παράλληλα και αθλητικές επιδόσεις.

Θυμούνται τα παλιά και διατηρούν τις στρατιωτικές τους συνήθειες και τις παραδόσεις.

Βέβαια θα έλεγα ότι θα ήταν πολύ προτιμότερο αν διοργανώνονταν τέτοιοι στρατιωτικοί αγώνες υπό  την αιγίδα των Ενόπλων Δυνάμεων, προσκαλώντας και εφέδρους να συμμετάσχουν, όπως άλλωστε γίνεται σε πολλούς στρατούς του κόσμου. 

Δείτε τι γίνεται στη Γερμανία, τι κάνουν στην Βρετανία, πως το οργανώνουν οι Αμερικανοί, με τι ασχολούνται οι Φιλανδοί, ή οι Ιταλοί και τι αναλαμβάνουν οι Ολλανδοί, θεωρώντας ότι η εφεδρεία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των Ενόπλων τους Δυνάμεων και θα πρέπει  να συμμετέχει σε τέτοιες εκδηλώσεις. 

Βρετανοί έφεδροι στους διεθνείς αγώνες εφέδρων του 2013 (Πηγή)

Μάλιστα οι Βρετανοί, το προχωρούν ακόμη περισσότερο και το φτάνουν ακόμη και σε επίπεδο μονάδας καλώντας εφέδρους εκεί για διαγωνιστικές δραστηριότητες περιπόλων, όπως ακριβώς το κάνουν με τους στρατιωτικούς αγώνες του Cabrian Patrol.

Έχει ιδρυθεί και Διασυμμαχική Συνομοσπονδία Εφέδρων Αξιωματικών που οργανώνει διεθνείς στρατιωτικού πεντάθλου σε διάφορες χώρες, στις οποίες δυστυχώς δεν εμφανίζεται η χώρα μας. Συμμετέχουν όμως γείτονες, με πιο τακτική εμφάνιση οι Βούλγαροι. Οι δε Σκοπιανοί, βρίσκουν την ευκαιρία να κοτσάρουν φαρδιά-πλατιά το "Μακεδονία".

Και μην πει κάποιος ότι όλοι αυτοί είναι  συλλήβδην ακραία στοιχεία γιατί τότε πρέπει όλοι μαζί να πέσουμε για ..κάμψεις!

Αξιολόγηση στην περίθαλψη τραυματία  κατά την διάρκεια του "Μακεδονομάχου" (Πηγή)

Αν λοιπόν αγώνες τύπου "Μακεδονομάχου" οργανώνονταν από τις Ένοπλες Δυνάμεις,  θα αποφευγόταν και η παρερμηνεία ή η κακοπροαίρετη κριτική των δραστηριοτήτων των εφέδρων περί  "παραστρατιωτικών" οργανώσεων και "ακροδεξιών" εκδηλώσεων, που βρίσκονται πάντα στην ευαίσθητη αντίληψη των ΜΜΕ.

Σίγουρα αυτό είναι πολύ δύσκολο να υλοποιηθεί την παρούσα περίοδο λόγω της οικονομικής δυσπραγίας που πλήττει την πατρίδα μας, αλλά δεν είναι ανέφικτο. Ας το επανακτιμήσουν οι αρμόδιοι, γιατί είμαι βέβαιος ότι τους έχει απασχολήσει και στο παρελθόν, "περί της σκοπιμότητας και της αναγκαιότητας τέτοιων εκδηλώσεων". 

Για παράδειγμα, στα κατά καιρούς "τρόπαια" που οργανώνονται από τις Ένοπλες Δυνάμεις,  στα πλαίσια μνήμης ιστορικών γεγονότων, θα μπορούσαν να κληθούν και έφεδροι να συμμετάσχουν, μετά από επιλογή και συντονισμό με τις επίσημα αναγνωρισμένες λέσχες ή ενώσεις εφέδρων των Ενόπλων Δυνάμεων.

Τώρα το τι έγινε στον "Μακεδονομάχο 2014" μπορείτε να το διαβάσετε στην ιστοσελίδα της ΛΕΦΕΔ.

Ανιχνευτής

Τιμώντας τους πεσόντες

Ήταν μια ευχάριστη  και συνάμα συγκινητική έκπληξη, η πρωτοβουλία του Δήμου Μαρκοπούλου να τιμήσει μετά από σχεδόν ...40 χρόνια ένα παληκάρι της Α' Μοίρας Καταδρομών που έχασε τη ζωή του τον Ιούλιο του 1974 ενώ βρισκόταν στο μοιραίο αεροσκάφος Νοράτλας το οποίο κατά τη διάρκεια της προσέγγισης  στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας δέχτηκε φίλια αντιαεροπορικά πυρά και καταστράφηκε κατά την προσγείωση.

Αναφέρομαι στην επιχείρηση "ΝΙΚΗ". Ο τιμώμενος νεκρός ήταν ο στρατιώτης Καταδρομών Κωνσταντίνος Ηλίας, από το Μαρκόπουλο Αττικής. Σε μια σεμνή τελετή την Κυριακή που μας πέρασε, έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του, σε μια μικρή αλλά πολυσύχναστη πλατεία του χωριού επάνω στον δρόμο που πηγαίνει προς το Πόρτο Ράφτη. Ήταν από τις λιγοστές προτομές που είχαν μείνει σε εκκρεμότητα μέχρι σήμερα.

Εκεί προσκλήθηκαν από το Δήμο συγγενείς των νεκρών που επέβαιναν στο μοιραίο αεροσκάφος, συμπολεμιστές του αξιωματικοί και οπλίτες της Α' Μοίρας ΚΔ που έχουν δημιουργήσει το σύλλογο "Κομάντος 74", άλλοι παλαιοί καταδρομείς, ο ΑΚΑΜ της Κυπριακής Δημοκρατίας  και εκ μέρους του ΓΕΣ, ο Διευθυντής της ΔΕΔ με αντιπροσωπεία αξιωματικών και οπλιτών των Ειδικών Δυνάμεων

Αρκετοί κάτοικοι του χωριού που γνώριζαν την οικογένεια το παληκαριού, αλλά και περαστικοί μαζεύτηκαν για να δουν το γεγονός.

Ο νεκρός δικαιώθηκε και τιμήθηκε έστω και τόσο αργά, για την θυσία του. Δυστυχώς ο τότε διοικητής τους ο  απόστρατος  στρατηγός Παπαμελετίου δεν μπόρεσε να είναι παρών λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας.

Η υπέρτατη θυσία των νεκρών κομάντος και η ηρωική προσπάθεια της Μοίρας έσωσε το αεροδρόμιο της Λευκωσίας από τα νύχια των Τούρκων εκείνη την τραγική περίοδο.

Αλλά ποιός τα θυμάται τώρα αυτά; "Περασμένα, ξεχασμένα.." λένε αυτοί που ασχολούνται σήμερα με τα "καλά και συμφέροντα". Αυτοί που θυμούνται είναι ..γραφικοί! Ξέρετε όμως τι πιστεύω; Αν συμβεί κάτι παρόμοιο και ζόρικο που θα χρειαστεί να παίξει κάποιος τη ζωή του ¨κορώνα-γράμματα", οι "γραφικοί" θα είναι αυτοί που θα τα δώσουν όλα και θα πάνε μπροστά. Γιατί αυτοί  είναι που δεν θα κοιτάξουν το ..συμφέρον τους, αν με εννοείτε τι εννοώ!

Μπράβο στο Δήμο Μαρκοπούλου που έστω και αργά έκανε τέτοια κίνηση, που δεν φαντάζομαι να είχε ..προεκλογικές επιδιώξεις, παρά την χρονική συγκυρία με τις επικείμενες δημοτικές εκλογές. Θέλω να πιστεύω ότι απλά ήταν μια τυχαία σύμπτωση!



Ανιχνευτής

Ένα ιπτάμενο αυτοκίνητο για τις γαλλικές ειδικές δυνάμεις

Pegasus. Το υποψήφιο ιπτάμενο αυτοκίνητο για τις γαλλικές ειδικές δυνάμεις. (Πηγή)

Από τον περασμένο χρόνο έχει γίνει γνωστή  η κατασκευή από γαλλική εταιρεία, ενός ελαφριού τετράτροχου αυτοκινήτου ανώμαλου εδάφους, που μπορεί να πετάξει με τη βοήθεια ενός μεγάλου έλικα στο πίσω του μέρος και την ανάπτυξη ενός αλεξιπτώτου τύπου paragliding.

Αρχικά η ιδέα ήταν για την ..απόλαυση και την ευχαρίστηση ανθρώπων που τους αρέσει να ανεβάζουν την αδρεναλίνη τους στα ύψη κάθε τόσο, χωρίς ή με  χρήση προωθητικού κινητήρα.

Οι γαλλικές ειδικές δυνάμεις, έχοντας πρόσφατα την κακή εμπειρία στη Σομαλία, με την απώλεια του αιφνιδιασμού, που ένα μέρος της "αποδίδεται" στον θόρυβο των ελικοπτέρων (όπως λένε), αναζητούν και άλλες μεθόδους αθόρυβης διείσδυσης από αέρα, με οχήματα και βαρύτερο εξοπλισμό.

Βρήκαν λοιπόν την ιδέα του ιπτάμενου οχήματος ενδιαφέρουσα και την δοκιμάζουν! Ήδη ο γαλλικός στρατός από το 2012, διέθεσε γύρω στις 200.000 Ευρώ για την κατασκευή του πρωτοτύπου που ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2013.

Η κατασκευάστρια εταιρεία ανέλαβε την υποχρέωση παράδοσης του οχήματος, αφήνοντας την επιλογή του λοιπού εξοπλισμού και οπλικών συστημάτων στους πελάτες της, τις γαλλικές ειδικές δυνάμεις.

Αυτό που χαρακτηρίζει το ιπτάμενο αυτοκίνητο, είναι η εύκολη μεταφορά του λόγω βάρους με οποιοδήποτε μέσον, η εύκολη απογείωσή του από ένα υπαίθριο άνοιγμα 50 έως 100 μέτρων και η αθόρυβη πτήση του μέχρι το ύψος των 3.000 μέτρων.  Πολύ κατάλληλο για την κατακόρυφη υπερκέραση εδαφικών και τεχνητών εμποδίων, χωρίς να γίνεται εύκολα αντιληπτό, με αυτονομία κίνησης-πτήσης γύρω στις 3 ώρες.

Διαθέτει χώρο για τον οδηγό και το συνοδηγό και πίσω αφήνεται ελεύθερος χώρος για τη μεταφορά φορτίου. Συνολικά μπορεί να μεταφέρει φορτίο μέχρι 300 κιλά.

Προς το παρόν καίει βενζίνη, αλλά η εταιρεία σχεδιάζει και την κατασκευή του με πετρελαιοκινητήρα. Θα το δούμε πολύ σύντομα και στην διεθνή έκθεση ειδικών επιχειρήσεων στην Ιορδανία, όπου προγραμματίστηκε  η παρουσίασή του.

Στην αγορά η τιμή του θα φτάσει τις 100.000 Ευρώ.



Ανιχνευτής