Αερόβια Άσκηση

Πηγή

Εάν ανεβαίνετε τα σκαλοπάτια του σπιτιού και λαχανιάζετε, τότε το επίπεδο της φυσικής σας κατάστασης είναι χαμηλό και χρειάζεστε απαραίτητα προπόνηση για βελτίωση της αερόβιας ικανότητας σας. Η λέξη αερόβια, αν και χρησιμοποιείται συχνά, λίγοι γνωρίζουν τη σημασία της! Το Care σας παρουσιάζει αναλυτικά τι είναι η αερόβια ικανότητα, ποιοι παράγοντες την επηρεάζουν και πότε η προπόνηση έχει αποτέλεσμα. Επίσης θα δούμε αναλυτικά τρεις δημοφιλείς τρόπους για αύξηση αντοχής (δηλαδή της αερόβιας ικανότητας): το τρέξιμο, την κολύμβηση και τα προγράμματα aerobic.

Η αερόβια ικανότητα είναι η μέγιστη ποσότητα οξυγόνου που μπορούν να καταναλώσουν οι μύες στη μονάδα του χρόνου, αλλά και η ικανότητα του οργανισμού να τους παρέχει το οξυγόνο αυτό. Εξαρτάται από την ηλικία και το φύλο του ασκούμενου, από τις γενετικές προδιαγραφές του, καθώς επίσης και από τα χαρακτηριστικά της προπόνησης (ένταση, διάρκεια, συχνότητα άσκησης), στην οποία συμμετέχει.

Η αερόβια ικανότητα ενός ατόμου μπορεί να φτάσει στη μέγιστη τιμή του λίγα χρόνια πριν την ενηλικίωση του, ενώ στη συνέχεια ελαττώνεται, λόγω διαφόρων μεταβολών στη λειτουργία του οργανισμού (μειωμένη μεταφορά οξυγόνου, μειωμένη ελαστικότητα των αγγείων κτλ). Διαφορά όμως υπάρχει ανάμεσα και στα δύο φύλα. Οι γυναίκες έχουν χαμηλότερη αερόβια ικανότητα, λόγω της περιορισμένης ικανότητας δέσμευσης και μεταφοράς οξυγόνου. Επιπλέον τα γονίδια του κάθε ατόμου προσδιορίζουν σε μεγάλο βαθμό την αερόβια ικανότητα του και οι αλλαγές που μπορούν να προκύψουν από την προπόνηση είναι ελάχιστες.

Για το λόγο αυτό υπάρχουν άτομα που χρειάζονται έντονη προπόνηση για να αποκτήσουν μια μέτρια φυσική κατάσταση, ενώ κάποιοι άλλοι μπορούν να διατηρήσουν την αερόβια ικανότητα τους σε υψηλά επίπεδα με περιορισμένη άσκηση. Για να υπάρξει όμως έστω και ελάχιστη βελτίωση στην αερόβια ικανότητα, πρέπει ο ασκούμενος να γυμνάζεται τουλάχιστον για ένα εικοσάλεπτο στο 50%-85% της μέγιστης καρδιακής του συχνότητας, η οποία εύκολα μπορεί να εντοπιστεί μετά από ένα τεστ φυσικής κατάστασης.

Τα πιο δημοφιλή αθλήματα που μπορούν να βελτιώσουν τη φυσική κατάσταση ενός ατόμου είναι το τρέξιμο, η κολύμβηση και τα προγράμματα aerobic. Ας δούμε όμως το καθένα από αυτά ξεχωριστά:

Τρέξιμο

Αποτελεί την καλύτερη μορφή αερόβιας άσκησης, η οποία όμως καταπονεί τις αρθρώσεις των κάτω άκρων. Για να υπάρξουν καρδιοαναπνευστικές βελτιώσεις, πρέπει ο ασκούμενους να εκτελέσει 20-60 λεπτά συνεχούς αερόβιας άσκησης, στο 50-85% της μέγιστης καρδιακής του συχνότητας. Η άσκηση που διαρκεί λιγότερο από δέκα λεπτά, δεν είναι αρκετή για να επηρεάσει την αερόβια ικανότητα του. Το τρέξιμο επιλέγεται κυρίως από άτομα που θέλουν να χάσουν βάρος, γιατί συμβάλλει έντονα στην μείωση του λίπους στο σώμα τους.

Κολύμβηση

Το κολύμπι αυξάνει την αερόβια ικανότητα του ασκούμενου, ενώ ταυτόχρονα συμβάλλει στην ενδυνάμωση των άνω και κάτω άκρων του. Στην κολύμβηση επιστρατεύονται μεγάλες μυϊκές ομάδες, επιβαρύνοντας το σύστημα μεταφοράς και κατανάλωσης οξυγόνου, με αποτέλεσμα να παράγεται περισσότερο έργο συγκριτικά με άλλα αερόβια αθλήματα, όπως το γρήγορο περπάτημα, η ποδηλασία κτλ.

Ομαδικά αερόβια προγράμματα μέτριας/υψηλής έντασης

Τα προγράμματα aerobic μπορούν να βελτιώσουν τη φυσική κατάσταση ενός ασκούμενου, αρκεί όμως ο ασκούμενος να μπορεί να επιλέξει το κατάλληλο πρόγραμμα. Η πλειοψηφία των ατόμων στα γυμναστήρια επιλέγουν δύσκολα προγράμματα και σύνθετες χορογραφίες, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται να τα παρακολουθήσουν. Στην προσπάθεια τους να μάθουν τα βήματα σταματούν συνέχεια και έτσι διατηρούν την καρδιακή τους συχνότητα σε χαμηλά επίπεδα. Η άσκηση όμως χαμηλής έντασης, κάτω από το 50% της VO2max (μέγιστης καρδιακής συχνότητας) δεν επιφέρει σημαντικές αλλαγές στην καρδιοαναπνευστική ικανότητα.

Τέλος, θυμηθείτε πως όσο δύσκολα βελτιώνεται η φυσική σας κατάσταση, τόσο εύκολα μειώνεται κατά την περίοδο που απέχετε από αυτήν. Ο ρυθμός της μείωσης είναι περίπου τριπλάσιος από το ρυθμό βελτίωσης.

Άρθρο της  κ. Μυλένιας Χιώτη Καθηγήτριας Φυσικής Αγωγής

Πηγή

Ο Δρόμος των Ηρώων..

Η ομάδα των ανταρτών με τον αιχμάλωτο Γερμανό στρατηγό Κράιπε, (αυτός που φοράει καπέλο) ανεβαίνει τον χιονισμένο Ψηλορείτη. (Φωτογραφία αρχείου)

Μια εξαιρετική πρωτοβουλία που αναδεικνύει το νησί και συγχρόνως τιμά την μνήμη των κομάντος και των ανταρτών της αντίστασης της κατοχής, αναλαμβάνεται στην Κρήτη, με την οργάνωση υπερμαραθώνιου ορεινού αγώνα δρόμου, στις 21 Μαΐου 2016!

Ο αγώνας "Heroes Ultra", ακολουθεί τη διαδρομή διαφυγής που έκαναν οι κομάντος, με αρχηγό τον "Μιχαλιό", όπως αποκαλούσαν στα χρόνια της αντίστασης τον Βρετανό Πάτρικ  Λη Φέρμορ, που απήγαγαν τον Στρατηγό Κράιπε, τον  Γερμανό διοικητή του νησιού, στις 26 Απριλίου του 1944.

Μια πρωτότυπη και τολμηρή καταδρομική επιχείρηση εξελίχθηκε τότε, κάτω από τη μύτη των Γερμανών. Το κυριότερο ήταν, πώς μπόρεσαν να τον μεταφέρουν περπατώντας βράδια μέσα από κακοτράχαλα βουνά και πάνω από χιονισμένες κορυφές, στις ακτές της νότιας Κρήτης για να τον εκκενώσουν μαζί τους με πλοίο, προς στη Βόρεια Αφρική.

Αυτή τη συγκεκριμένη διαδρομή των 154 χιλιομέτρων, που εκκινεί από τη Μονή Βωσάκου στον Μυλοπόταμο στις 8 πμ το Σάββατο 21 Μαΐου 2016 και τερματίζει στην Παραλία Περιστερέ, το σημείο εκκένωσης της ομάδας των απαγωγέων του Στρατηγού Κράιπε, καλούνται να τρέξουν μέσα σε 30 ώρες, οι 32 αθλητές από 12 χώρες, που προκρίθηκαν! Καθόλου ευκαταφρόνητος χρόνος! 

Μάλιστα έναν από τους τελευταίους σταθμούς, οργανώνει και η 1η ΜΑΛ, από την οποία ένας κομάντος δήλωσε και συμμετέχει στον αγώνα!

Ο αγώνας αυτός, αναγνωρίζεται διεθνώς,  σαν επίσημος προκριματικός αγώνας για το Ultra Trail du Mont Blanc για το 2017 και το 2018, με το μέγιστο των 6 βαθμών. 

Πολύ καλή δουλειά από τους διοργανωτές και εύχομαι από καρδιάς επιτυχία στην προσπάθειά τους!

Ανιχνευτής

Πυρομαχικά περιορισμένου βεληνεκούς.

Βολή ανδρών ειδικών δυνάμεων (φωτογραφία Αρχείου)

Και ενώ,  άλλοι πασχίζουν για "έξυπνες" σφαίρες που αλλάζουν τροχιά, μια τριμελής ομάδα ερευνητών του στρατού των ΗΠΑ, κατασκεύασε και σφαίρες, που "πέφτουν" μόνες τους στο έδαφος, όταν δεν βρουν στόχο στην επιθυμητή απόσταση, αποφεύγοντας έτσι τον κίνδυνο "παράπλευρων απωλειών", όπως λέγεται επιστημονικά, το να σκοτώσεις από λάθος άσχετους ανθρώπους, που η κακή τους μοίρα, τους έφερε να είναι σε λάθος τόπο, στον λάθος χρόνο!

Η ιδέα της κατασκευής πυρομαχικών περιορισμένου βεληνεκούς, ξεκίνησε από τα πυρομαχικά πολυβόλου ,50 που διανύουν μεγάλη απόσταση πριν βρουν το χώμα. Αυτό που έκαναν, ήταν απλό αλλά και κατά κάποιο τρόπο πρωτότυπο: 

Σχεδιάγραμμα της βολίδας με ενσωματωμένο  το γέμισμα αντίδρασης, όπως περιγράφεται στο έγγραφο της ευρεσιτεχνίας (Πηγή)

Όπως είναι κατασκευασμένο το κλασσικό φυσίγγιο με τον κάλυκα γεμάτο από προωθητική πυρίτιδα και  με προσαρμοσμένη τη βολίδα μπροστά, τοποθέτησαν μέσα στην βολίδα ένα "γέμισμα αντίδρασης" (reactive material) όπως το ονόμασαν, το οποίο ενεργοποιείται με την εκπυρσοκρότηση και την καύση της προωθητικής πυρίτιδας, της οποίας τα εκλυόμενα αέρια εκτοξεύουν τη βολίδα μέσω της κάννης του όπλου προς τον στόχο, για να μην μπούμε σε πολλές τεχνικές λεπτομέρειες!

Το γέμισμα αντίδρασης, το οποίο ρυθμίζεται σε ποσότητα ώστε να φτάσει την πλήρη δραστηριοποίησή του στην επιθυμητή απόσταση, αρχίζει να "τσαλακώνει" τη βολίδα, που συνεχίζοντας την πτήση της δεν έχει βρει στόχο,  έτσι ώστε να χάσει το σχήμα της και την ευστάθειά της και να πέσει σαν πέτρα χωρίς ορμή.

Παρόμοια αρχή εφαρμόζεται σε πυραύλους εδάφους-αέρος, που όμως αυτοί εκρήγνυνται σε κάποια καθορισμένη απόσταση, όταν δεν έχουν βρει στόχο. Οι εφευρέτες, που για την πατέντα τους (την οποία κατοχύρωσαν) πληρώθηκαν από τον αμερικανικό στρατό από ...250 δολάρια έκαστος, σύμφωνα με τον στρατιωτικό κανονισμό!!

 Η εφεύρεσή τους,  όπως οι ίδιοι υποστηρίζουν, μπορεί να βρει εφαρμογή (θεωρητικά) σε φυσίγγια 5,56 χιλ. μέχρι και σε βλήματα πυροβολικού των 155 χιλ.

Για τις ειδικές επιχειρήσεις, τέτοια πυρομαχικά θα ήταν εξαιρετικά σε αγώνα αστικού περιβάλλοντος και γενικά σε στενές εμπλοκές, όταν δεν είναι επιθυμητό το μεγάλο βεληνεκές, που μπορεί να προκαλέσει απώλειες σε αμάχους!

Το αποτέλεσμα της εφεύρεσης θα φανεί από τη ζήτηση στην αγορά!

Ανιχνευτής

Οι "αντίζηλοι"

Μάχες εκτυλίσσονται μεταξύ του στρατού του ΙΚ και αντικαθεστωτικών ανταρτών. (Πηγή)

Πολλά διαδραματίζονται στη Συρία. Οι μάχες δίνουν και παίρνουν και ο κυβερνητικός συριακός στρατός ανακαταλαμβάνει χαμένα εδάφη και απελευθερώνει(;) τις κατεστραμμένες πλέον πόλεις.

Αυτό που βγήκε στο φως της δημοσιότητας, πέραν όσων κεντρίζουν το ενδιαφέρον των αναγνωστών και τηλεθεατών των ΜΜΕ, ήταν ο τρόπος που λειτουργούν οι ειδικές δυνάμεις των χωρών που υποστηρίζουν τις αντιμαχόμενες πλευρές, (αντικυβερνητικοί-κυβερνητικοί) αλλά παράλληλα ενεργούν εναντίον του στρατού Ισλαμικού Κράτους, που αποτελεί τον κοινό αντίπαλο.

Συνεργάζονται αρμονικά και επαγγελματικά, οι Ρώσοι με τους Αμερικανούς! Έβαλαν στην πάντα τις διαφορές τους και ασχολούνται με τις ειδικές επιχειρήσεις, ο καθένας στον τομέα του. Γιατί πράγματι έχουν χωρίσει την Συρία σε δύο "Περιοχές Ειδικών Επιχειρήσεων"(Special Operations Area). Τη ρωσική που φαίνεται να είναι η νοτιοδυτική Συρία και την αμερικανική που πιάνει την βορειοανατολική πλευρά της χώρας, όπου ενεργούν και οι Κούρδοι YPG, τους οποίους οι Τούρκοι θεωρούν εχθρούς τους!

Και είναι αυτονόητο να γίνει κάτι τέτοιο, για να μην υπάρχει αθέλητη εμπλοκή! Και όσοι  γνωρίζουν,  καταλαβαίνουν ότι ήταν κάτι απαραίτητο, για συντονισμό ενεργειών, αποφυγή διπλής προσπάθειας και απωλειών, στην τόσο περίπλοκη κατάσταση της Συρίας.

Η συμφωνία εκτιμάται ότι έγινε από τον Οκτώβριο του 2015, όταν οι Ρώσοι ξεκίνησαν να βομβαρδίζουν τους αντίπαλους του Άσαντ. Οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις, που είχαν ήδη αρχίσει τις επιχειρήσεις τους, δεν θα ήθελαν να βρεθούν κάτω από ρωσικά πυρά! Κάτι ανάλογο σκέφτηκαν και οι Ρώσοι!

Ρώσοι καταδρομείς στη Συρία (Φωτογραφία Αρχείου)

Μόνο που οι Ρώσοι πρόλαβαν και κατέλαβαν αεροδρόμια και  εξασφάλισαν με πεζοναύτες το λιμάνι της Ταρσού . Οι Αμερικανοί, μπόρεσαν και έθεσαν υπό έλεγχο, με την συνεργασία των Κούρδων, το αεροδρόμιο του Ρμεϊλάν κοντά στα Τούρκο-Ιρακινά σύνορα, αλλά και κοντά στις ..πετρελαιοπηγές! Το χρησιμοποιούν κυρίως σαν βάση ανεφοδιασμού για τα ελικόπτερά του και τα αεροσκάφη τους και όπως αναφέρεται, ετοιμάζουν και άλλη μια αεροπορική βάση ανεφοδιασμού νοτιοανατολικά του Κομπάνι.

Εκεί όμως που τα πράγματα μπερδεύονται, (αν αληθεύει) είναι το ενδιαφέρον των Ρώσων να οργανώσουν και αυτοί μια προωθημένη αεροπορική βάση στα βόρεια, στο εγκαταλελειμμένο αεροδρόμιο του Αλ Καμισλί. Αυτό θα σήμαινε ότι οι συμφωνημένες περιοχές επιχειρήσεων κάπου θα μπλέκονταν! 

Άνδρες των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων στο Αφγανιστάν. Η ίδια μονάδα πιθανόν επιχειρεί στη Συρία (Φωτογραφία Αρχείου)

Αυτό που παρατηρήθηκε κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων, είναι ο διαφορετικός τρόπος δράσης των αμερικανικών και ρωσικών ειδικών δυνάμεων, σε σχέση με αυτούς που υποστηρίζουν. Οι Αμερικανοί, προτιμούν (προφανώς για πολιτικούς λόγους) να παραμένουν σύμβουλοι και εκπαιδευτές, όχι πάντα στο πεδίο της μάχης, αλλά σε υψηλότερα κλιμάκια της ιεραρχίας των αντικυβερνητικών δυνάμεων. Δηλαδή ασχολούνται με το επιχειρησιακό επίπεδο, με εξαίρεση  όταν αναλαμβάνουν καθαρά δική τους αποστολή. Αντίθετα οι Ρώσοι, έχουν ενεργό ρόλο και συμμετέχουν από κοντά με τα κυβερνητικά στρατεύματα, σε τακτικό επίπεδο!

Μια ειδική ρωσική μονάδα η Zaslon   παρόμοια της αμερικανικής  SAD/SOG, λέγεται ότι ενεργεί εδώ και καιρό στη Συρία, χωρίς όμως να έχει επιβεβαιωθεί. Αυτό που επιβεβαιώνεται κατά δήλωση των Ρώσων επιτελών, είναι ότι οι ειδικές τους δυνάμεις ενεργούν, υπό τον έλεγχο της ρωσικής Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (KSO), που έχει ήδη οργανωθεί. 

Άλλωστε αυτό έγινε ευρέως αντιληπτό με την ηρωική πράξη του Ρώσου αξιωματικού των ειδικών δυνάμεων, ο οποίος για να μην συλληφθεί ζωντανός από του μαχητές του ΙΚ, προτίμησε να καλέσει αεροπορικά πυρά επάνω του και να σκοτωθεί ταυτόχρονα με τους αντιπάλους του, ανεβάζοντας στους επτά, τους Ρώσους στρατιωτικούς που έχουν επίσημα ανακοινωθεί ως νεκροί.

Η ιστορία συνεχίζεται! Αλλά που βρίσκονται οι σύμμαχοι Βρετανοί και Γάλλοι; Είναι απασχολημένοι και αυτοί με το ΙΚ, αλλού! Στη Λιβύη! Εκεί που και Ιταλοί σκέπτονται να πάνε, αν δεν το έχουν ήδη κάνει! Άλλωστε υπάρχουν συμφέροντα εκεί!

Ανιχνευτής

25 Μαρτίου 1821. Η Επανάσταση του Γένους των Ελλήνων

Γιορτάστε με το κρασί του 21...
Χρόνια Πολλά!

H τεχνολογία των στερεών λιπαντικών στην συντήρηση φορητού οπλισμού

Βρετανοί στρατιώτες συντηρούν τον οπλισμό τους στα χαρακώματα κατά τη διάρκεια του Α' ΠΠ (Φωτογραφία Αρχείου)

Το βασικότερο μέλημα ενός στρατιώτη είναι η καλή συντήρηση του φορητού οπλισμού του. Και αν σε ειρηνική περίοδο, αποτελεί ρουτίνα επιθεώρησης, κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων αποκτά ιδιαίτερη σημασία, γιατί από την καλή λειτουργία του όπλου εξαρτάται η ζωή του μαχητή.

Να θυμίσω σε όσους έχουν υπηρετήσει στρατιώτες και έχουν κάνει βολές, (γιατί υπάρχουν και αυτοί που δεν..) πόσο χρόνο τρώγαμε για να καθαρίσουμε το όπλο και να βγάλουμε την κάπνα και τα κατάλοιπα πυρίτιδας από το κλείστρο, τη θήκη του και από την κάννη. Πρώτα λάδι κάθαρσης, να και ο οβελός ή ο σχοινοκαθαριστήρας με την "ψήκτρα" στην κάννη, απανωτά πανάκια (μερικές φορές δυσεύρετα) και πάλι τρίψιμο και καθάρισμα  και τελικά λάδωμα με λάδι συντήρησης. Βλέπαμε την κάννη με το νύχι του αντίχειρα για να διαπιστώσουμε το καθρέφτισμα, οπλίζαμε και πυροδοτούσαμε πολλές φορές για να δούμε ότι το κλείστρο κινείται εύκολα και βέβαια προσέχαμε να μην αφήσουμε σκουριά πουθενά γιατί αποτελούσε αιτία ..."καμπάνας", τον παλιό καλό καιρό!

Ασκήσεις , πορείες, τα υλικά καθαριότητας οπλισμού από κοντά! Μόλις τελείωνε η πορεία στη δοκιμασία "Πορεία-Βολή", πριν ξεκινήσουν οι βολές, ρίχναμε ένα γρήγορο καθάρισμα, για να μην έχουμε φασαρία με εμπλοκές!

Συντήρηση οπλισμού επάνω στο καΐκι. Προσωπικό του Ιερού Λόχου Μέσης Ανατολής (Φωτογραφία Αρχείου ΓΕΣ)

Στις επιχειρήσεις, τα πράγματα είναι πιο ζόρικα! Δεν κάνουμε συντήρηση για ν' αποφύγουμε "καμπάνα", αλλά για να γλυτώσουμε από τον θάνατο σε περίπτωση εμπλοκής. Όποιος δεν προσέχει την "πατάει", ή για να το πω καλύτερα, όποιος κάνει τα λιγότερα λάθη κερδίζει! Η συντήρηση και η καθαριότητα οπλισμού επομένως πρέπει να γίνεται με την πρώτη ευκαιρία! Το πρόβλημα στις επιχειρήσεις είναι ο χρόνος!  Ο φόβος είναι η εμπλοκή!

Το πρόβλημα της συντήρησης του ατομικού οπλισμού, στο πεδίο της μάχης και όχι μόνο, ήλθε να το λύσει η τεχνολογία των στερεών λιπαντικών. Μία από τις πολλές επιχειρησιακές απαιτήσεις που πρόβαλαν τα τελευταία χρόνια, στον αμερικανικό στρατό, ήταν και εύρεση τρόπου συντήρησης του οπλισμού σε λιγότερο χρόνο και για μεγαλύτερη διάρκεια. Έτσι οι επιστήμονες  οδηγήθηκαν σε μια τεχνολογία που πραγματικά λύνει τα χέρια. Στο στερεό λιπαντικό, ή όπως λέγεται στ' αγγλικά "Durable Solid Lubricant, DSL". 

Με αυτή την τεχνολογία που δεν είναι πρωτότυπη ούτε νέα, γιατί έχει εφαρμογές στην βιομηχανία και στην διαστημική, επιστρώνονται οι μεταλλικές επιφάνειες του όπλου με ειδικό υλικό και έτσι επιτυγχάνονται τρία πράγματα! Η χαμηλή τριβή των μεταλλικών μερών, μεγαλύτερη αντοχή στη φθορά και καλύτερη προστασία από την οξείδωση!

Ο στρατιώτης το μόνο που πρέπει να κάνει είναι απλά να ξεσκονίζει τ΄όπλο του και με ένα βουρτσάκι να τρίβει τα σημεία όπου έχουν επικαθίσει υπολείμματα πυρίτιδας ή άλλες βρωμιές, για να λειτουργήσει τ' όπλο του κανονικά χωρίς εμπλοκές.   

Κλείστρο όπλου επικαλυμμένο με στερεό λιπαντικό, τοποθετείται στη θήκη του, οι επιφάνειες της οποίας είναι επίσης επικαλυμμένες. Εκτιμάται ότι με το στερεό λιπαντικό η συντήρηση του όπλου δεν θα είναι μεγάλο πρόβλημα για το μαχητή επί του πεδίου. (Πηγή)

Με  την επίστρωση του ειδικού υλικού, δεν χρειάζεται ούτε φωσφάτωση του οπλισμού. Η μέθοδος αυτή  βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο και σε πρώτο χρόνο αφορά σε ατομικό οπλισμό και σε ελαφρά πολυβόλα, χωρίς ν' αποκλείεται στο μέλλον η χρήση της νέας μεθόδου και σε μεγαλύτερα οπλικά συστήματα και πυροβόλα. Έχουν δοκιμαστεί έως και 27 διαφορετικοί συνδυασμοί υλικού επίστρωσης για να καταλήξουν στους τέσσερεις πιο αξιόπιστους.

Η δοκιμασία οπλισμού γίνεται σύμφωνα με τις προβλεπόμενες προδιαγραφές και περιλαμβάνει αντοχή σε παρατεταμένης διάρκειας βολές, βολή με λάσπη, άμμο, πάγο, υψηλή θερμοκρασία, αλατόνερο κλπ.

Η ανακοίνωση που προκαλεί το ενδιαφέρον είναι ότι κατά την εκτέλεση βολής  15.000 φυσιγγίων, τα όπλα με την κλασσική λίπανση παρουσίασαν απώλεια της φωσφάτωσης σε ποσοστό 75% στην επιφάνεια της θήκης του κλείστρου και κατά 90% στην επιφάνεια του κλείστρου. Τα τυφέκια με επίστρωση στερεού λιπαντικού, παρουσίασαν φθορά στις αντίστοιχες επιφάνειες μόνο κατά 5%!

Τα πρώτα πειράματα απόδειξαν ότι η μέθοδος του στερεού λιπαντικού υπερτερεί των "ελαίων συντηρήσεως και καθάρσεως οπλισμού"  ή στ' αγγλικά "Cleaner, Lubricant, Preservative, CLP".

Η επανάληψη των πειραμάτων θα αποδείξει την πλήρη αξιοπιστία για να αρχίσει η χρήση της τεχνολογίας με τελικό αποδέκτη τον μαχητή. Πάντως οι στρατιώτες, καλό θα είναι να μαθαίνουν να συντηρούν τα όπλα τους σωστά γιατί "...ποτέ μη λες ποτέ.."

Ανιχνευτής

Οι στρατιώτες των πάγων.

Στρατιωτική Βάση Μέστερσβιγκ της Δανίας στην Γροιλανδία. Στον ουρανό διακρίνεται το βόρειο Σέλας (Πηγή)

Στην μακρινή Γροιλανδία, υπάρχει μια μικρή δανική μονάδα επιτήρησης, και ασφάλειας περιοχής, που κυκλοφορεί με έλκηθρα και σκι αν χρειαστεί, πηγαίνοντας κατά μήκος της απέραντης ακτογραμμής, της γροιλανδικής επικράτειας, που τελεί υπό τον έλεγχο, την εποπτεία και αστυνόμευση των δανικών αρχών. Είναι οι στρατιώτες των πάγων ή όπως ονομάζονται στη γλώσσα τους οι "Slædepatruljen SIRIUS "(Περίπολοι Ελκήθρων Σείριος), για τους οποίους είχαμε μιλήσει σε προηγούμενο άρθρο.

Τους ξαναφέρνω στη μνήμη, διαβάζοντας ένα ενδιαφέρον άρθρο για την τελική δοκιμασία αξιολόγησης ενός σχολείου τους στην επιβίωση σε αρκτική περιοχή, που έγινε στο Μέστερσβιγκ (Mestersvig), μια μικρή βάση τους στη Γροιλανδία. Η αξιολόγηση περιλάμβανε πορεία 100 χιλιομέτρων με σκι, ώστε να διαπιστωθεί η ικανότητά τους να αντέξουν και να επιβιώσουν σε περίπτωση που χρειασθεί.

Ποιά είναι αυτή η περίπτωση; Αν για απρόβλεπτους λόγους αποσπαστούν από την περίπολό τους, που αποτελείται από το "ζευγάρι" τους και τα σκυλιά των ελκήθρων, θα πρέπει να διανύσουν μόνοι τους μια απόσταση που μπορεί να φτάσει και τα 100 χιλιόμετρα, για να βρουν ένα σταθμό ανεφοδιασμού ή ένα καταφύγιο ανάγκης. 

Γιατί όπως είναι τα καταφύγια κατανεμημένα στην αχανή έκταση της δανικής Γροιλανδίας, αυτή είναι η μεγίστη απόσταση που θα πρέπει κάποιος να μπορεί να διανύσει στο χειρότερο σενάριο, για να σωθεί. Δηλαδή να είναι μαθημένος να επιβιώσει τουλάχιστον για 24 ώρες, κινούμενος στον πάγο!

Οι εκπαιδευόμενοι παίρνουν τις τελικές οδηγίες από τον εκπαιδευτή πριν ξεκινήσουν τη δοκιμασία των 100 χιλιομέτρων, μπροστά από τον πύργο ελέγχου της βάσης Μέστερσβιγκ, η οποία διαθέτει και ένα αεροδιάδρομο 1800 μέτρων. (Πηγή)

Η  δοκιμασία των 100 χιλιομέτρων που θα πρέπει οι εκπαιδευόμενοι να διανύσουν  στο διάστημα των 24 ωρών, γίνεται με κίνηση επί κύκλου μήκους 5 χιλιομέτρων, γύρω από το στρατόπεδο. Οι εκπαιδευόμενοι, εκτός από τα σκι πορείας που έχουν, παίρνουν μαζί τους έναν μικρό φορητό ασύρματο, ένα πιστόλι φωτοβολίδων, ένα τυφέκιο με πυρομαχικά, νερό και μια σοκολάτα των 200 γραμμαρίων, η μόνη τροφή για όλη τη δοκιμασία.

Η εκκίνηση  γίνεται πρωινές ώρες, με θερμοκρασία -23 βαθμούς Κελσίου, συνεχίζεται όλο το βράδυ με θερμοκρασία -32 βαθμούς, για να ολοκληρωθεί το επόμενο πρωινό. Οι εκπαιδευόμενοι ξεκινούν ανά πέντε λεπτά έκαστος και κινούνται απολύτως μόνοι, χωρίς να επιτρέπεται συνομιλία ή δημιουργία "παρέας" μεταξύ τους.

Η κυκλική κίνηση επιτρέπει στους εκπαιδευτές να τους παρακολουθούν στενά και να τους ελέγχουν. Το ίδιο και ο γιατρός! Κάθε στροφή σημειώνεται σε πίνακα, με τον χρόνο που κάνει ο εκπαιδευόμενος. Αν διαπιστωθεί ότι κάποιος αργεί να περάσει από το σημείο ελέγχου, ενεργοποιείται η ασφάλεια για να τον βρει το ταχύτερον! Γιατί αν κάτσει για "ξεκούραση" και κλείσει τα μάτια του, θα μείνει έτσι για πάντα! Γίνεται εύκολα αντιληπτή η περίπτωση κόπωσης ή υποθερμίας, από τον χρόνο που κάνει κάθε εκπαιδευόμενος ανά στροφή. Αν για παράδειγμα από 50 λεπτά τη στροφή, αρχίσει ο χρόνος να μεγαλώνει φτάνοντας στις 2 ώρες, είναι δείγμα ότι κάτι δεν πάει καλά.

Ένας εκπαιδευόμενος συνεχίζει την κίνησή του, ενώ ο ήλιος ανατέλλει για δεύτερη φορά, γι' αυτόν. Η συγκεκριμένη δοκιμασία των 100 χιλιομέτρων έγινε  πριν λίγες ημέρες και ο πρώτος από τους 12 εκπαιδευόμενους έκανε  χρόνο 17 ώρες και 24 λεπτά, ενώ ο τελευταίος 20 ώρες και 44 λεπτά. (Πηγή)

Η κίνηση είναι συνεχής με τον ρυθμό που επιθυμεί ο καθένας, αρκεί να έχει τελειώσει μέσα στο 24ωρο. Βέβαια, το μυστικό για να μην πάθεις υποθερμία είναι, να κινείσαι με τέτοιο ρυθμό ώστε να μην ιδρώνεις πολύ, που προκαλεί πάγο ανάμεσα στα στρώματα ρουχισμού που τελικά έτσι χάνουν τις μονωτικές τους ικανότητες.

Μετά την δοκιμασία γίνεται εξονυχιστικός έλεγχος των εκπαιδευομένων για τυχόν προβλήματα υγείας ή το χειρότερο για κρυοπαγήματα στα άκρα! Το βέβαιο είναι ότι μετά από  100 χιλιόμετρα σκι, το ηθικό έχει ανέβει, μαζί με την κούραση! Όσοι περάσουν τη δοκιμασία, ξέρουν ότι αν χρειασθεί μπορούν να το ξανακάνουν! Κυρίως όμως ξέρουν ότι έχουν καταταγεί πλέον στην Περίπολο Sirius!

Ανιχνευτής

Jegertroppen. Η μονάδα των αμαζόνων "Κυνηγών" της Νορβηγίας

Jegertroppen. Εκπαίδευση γυναικών, σε  πορείες επί χιονοσκεπών περιοχών.  Ο ατομικός φόρτος πλησιάζει τα 30 κιλά! Οι άνδρες μεταφέρουν 6 κιλά περισσότερα! Προσέξτε όμως και το ahkio , δηλαδή το έλκηθρο που έχουν πίσω τους! Πόσα κιλά άραγε; (Πηγή)

Τελικά οι Νορβηγοί προχώρησαν και συγκρότησαν την μονάδα γυναικών Ειδικών Δυνάμεων, όπως είχαν προγραμματίσει από το 2013. Ξεκίνησε πιλοτικά για ένα χρόνο και παρατάθηκε το πρόγραμμα για άλλα τρία χρόνια. Η μονάδα αυτή που ασχολείται πρωτίστως με την εκτέλεση ειδικής αναγνώρισης, υπάγεται απ' ευθείας στη Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων των νορβηγικών ενόπλων δυνάμεων.

Οι επιχειρήσεις στο Αφγανιστάν, στις οποίες συμμετείχαν οι νορβηγικές ειδικές δυνάμεις, προέβαλαν την επιχειρησιακή ανάγκη ύπαρξης γυναικών στις τάξεις τους, ώστε να μπορούν να επικοινωνούν με τον ντόπιο γυναικείο πληθυσμό, στον οποίο οι άνδρες δεν είχαν εύκολη πρόσβαση λόγω των περιορισμών της μουσουλμανικής θρησκείας. Αυτό σήμαινε ότι δεν υπήρχε πρόσβαση στον μισό πληθυσμό για απόκτηση πληροφοριών, ούτε η δυνατότητα ανάπτυξης στενότερων σχέσεων.

Εκπαίδευση στην επιβίωση, για τις  Jegertroppen. Αντικείμενα  στα οποία εκπαιδεύονται  κατά τη διάρκεια του 12μηνης εκπαίδευσης τους είναι: Περίπολοι, Αναγνωρίσεις, Βολές, Επικοινωνίες, Α' Βοήθειες, Χειμερινός αγώνας, CQB, Πάλη, Μηχανοδήγηση, Αγώνας σε αστικό περιβάλλον. (Πηγή)

Η ίδια ανάγκη υπήρξε και υπάρχει και σε άλλα θέατρα επιχειρήσεων με μουσουλμανικό πληθυσμό και όχι μόνο, όπως στο Ιράκ, στη Σομαλία και πιο πρόσφατα στη Συρία. Και επειδή οι Νορβηγοί θέλουν να συμμετέχουν στα διεθνή στρατιωτικά δρώμενα με το μέρος των δυτικών συμμάχων, αποφάσισαν ότι πρέπει οπωσδήποτε να έχουν την δυνατότητα που τους δίνουν οι θηλυκοί κομάντος.

Τον Ιανουάριο του 2015, άρχισε η ισχύς της  νέας νομοθεσίας περί στρατολογίας, σύμφωνα με τον οποίο, οι γυναίκες αποκτούν τις ίδιες υποχρεώσεις  με τους άνδρες στην κατάταξη στο στρατό. Από το 1985, οι νορβηγικές ένοπλες δυνάμεις είχαν ανοίξει μάχιμες  θέσεις για τις γυναίκες εκτός από τις ειδικές δυνάμεις, που ξεκίνησαν πριν από δύο χρόνια. Αλλά με τον νέο νόμο, είναι η πρώτη χώρα του ΝΑΤΟ, που προσκαλεί πλέον για στράτευση γυναίκες, όπως κάνει και με τους άνδρες, πέραν από προκήρυξη θέσεων, όπως γινόταν στο παρελθόν. (Θα πρέπει όμως εδώ να πούμε ότι το Ισραήλ σ' αυτόν τον τομέα ίσως κρατεί την πρωτιά  διεθνώς)

Οι Νορβηγοί, έλυσαν το πρόβλημα της διαφοράς φύλων, που προκαλούσε περιπτώσεις σεξουαλικής παρενόχλησης, με πρωτότυπες μεθόδους, τις οποίες παρακολουθούν με ενδιαφέρον όλοι οι άλλοι στρατοί του ΝΑΤΟ και ιδιαίτερα οι Αμερικανοί! Όπως είναι γνωστό, από τον Δεκέμβριο του 2015, με υπουργική απόφαση, και οι Αμερικανοί άνοιξαν όλες τις μάχιμες θέσεις για τις γυναίκες και μεταξύ αυτών και τις θέσεις των ειδικών δυνάμεων. Έτσι  έστειλαν αξιωματικούς τους να δουν από κοντά πώς χειρίζονται το θέμα των γυναικών στο στρατό οι Νορβηγοί. 

Κοινός θάλαμος (των έξι) οπλιτών, ανδρών και γυναικών στον νορβηγικό στρατό. Οι στρατιώτες, που βγαίνουν από  τα κρεβάτια τους, αμέσως φορούν τα ισοθερμικά τους εσώρουχα (Πηγή)

Ένα από τα πρωτοποριακά μέτρα που έλαβαν, είναι η κοινή χρήση καταλυμάτων ενδιαίτησης. Πιο απλά, σε όσες μονάδες υπηρετούν και τα δύο φύλα, άνδρες και γυναίκες διαμένουν στον ίδιο θάλαμο! Μια μελέτη του νορβηγικού στρατού, έδειξε ότι όταν υπάρχει κοινή διαμονή, ελαχιστοποιούνται οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις και οι σεξιστικές συμπεριφορές, ενώ επιτυγχάνεται η δημιουργία στενότερων  συναδελφικών δεσμών μεταξύ ανδρών και γυναικών. 

Επίσης ένα άλλο μέτρο, που λαμβάνουν είναι να υπάρχει η ίδια προοπτική εξέλιξης στο στράτευμα για άνδρες και για γυναίκες, όπως επιμορφώσεις σε σχολεία και παραγωγικές σχολές, προαγωγές, τοποθετήσεις κλπ. Από την άλλη μεριά όμως, δεν υπάρχει καμιά διάκριση σε υποχρεώσεις, όποιας μορφής, από υπηρεσίες, δοκιμασίες και στρατιωτικά καθήκοντα.

Στις ειδικές δυνάμεις και συγκεκριμένα στις Jegertroppen, από τις 317 υποψήφιες εθελόντριες του 2015, οι 88 πέρασαν τα εισαγωγικά τεστ και στο τέλος, μόνο 13 ολοκλήρωσαν επιτυχώς την 12μηνη εκπαίδευση!! Ποσοστά παρόμοια με αυτά των ανδρών. 

Ο στόχος που έχουν θέσει οι νορβηγικές ένοπλες δυνάμεις  μέχρι το 2020, είναι να φτάσουν το ποσοστό των γυναικών στο στράτευμα στο  20% , χωρίς όμως να υποβαθμίσουν τα κριτήρια αξιολόγησης για την κατάταξη και  υπηρέτηση της θητείας τους, που είναι ακριβώς τα ίδια και για τα δύο φύλα.

Το 2014, το ποσοστό γυναικών σε κληρωτούς οπλίτες ήταν 14%, ενώ το συνολικό ποσοστό υπηρέτησης στις ένοπλες δυνάμεις έφτανε το 10%. Το 2015, επί συνόλου 62.000 νέων σε ηλικία στράτευσης,  20.000 κρίθηκαν κατάλληλοι να προχωρήσουν στην δεύτερη φάση επιλογής. Εξ αυτών οι 7.000 ήταν γυναίκες, ποσοστό 37%, που είναι το υψηλότερο μέχρι σήμερα για τον νορβηγικό στρατό.

Οι Νορβηγοί έχουν κάνει αξιοσημείωτη πρόοδο στην στράτευση, κατάταξη και ενσωμάτωση γυναικών στις ένοπλες δυνάμεις τους, που δεν παρουσιάζουν προβλήματα  μειωμένης "επάνδρωσης"  αφού πλέον αναπληρώνουν οι γυναίκες τους, εξ ίσου καλά!

"Τροφή" για σκέψη και για τις δικές μας ένοπλες δυνάμεις.


Ανιχνευτής

Τυφέκιο για τους ελεύθερους σκοπευτές των γερμανικών ειδικών δυνάμεων

Τυφέκιο Ε.Σ. RS9 της εταιρείας Haenel, (το πρώτο μπροστά στο φακό) με σκοπευτική διόπτρα, ενσωματωμένη διόπτρα ταχείας σκόπευσης τύπου Red dot, καταδείκτη laser,  σιγαστήρα  και άλλα εξαρτήματα  (Πηγή)

Το τυφέκιο ελεύθερου σκοπευτή (Ε.Σ.), RS9 της εταιρείας Haenel , διάλεξαν οι γερμανικές ειδικές δυνάμεις για να εξοπλίσουν τους σκοπευτές τους. Ο γερμανικός στρατός, που έκλεισε συμβόλαιο με την κατασκευαστική εταιρεία για 115 τεμάχια,  το  μετονόμασε σε G29 και το κατέταξε στο σύστημά του.

Το τυφέκιο RS9 είναι διαμετρήματος 8,6Χ70 mm. (για πυρομαχικά .338 Lapua Magnum) και αποτελεί το πρώτο γερμανικής κατασκευής τυφέκιο αυτού του τύπου, που εισάγεται στον γερμανικό στρατό. Επιλέχθηκε, προφανώς μετά από αξιολόγηση, αντί του  "ανταγωνιστή" του, επίσης γερμανικού τυφεκίου Unique Alpine TPG-3A5, το οποίο παρεπιπτόντως, μέσω της εταιρείας FN, παρουσιάζεται στην αμερικανική αγορά σαν  FN Herstal Ballista, και το "περιεργάζεται" και η  USSOCOM για το δικό της προσωπικό.

Το τυφέκιο είναι επαναληπτικό με κινητό ουραίο, ζυγίζει 7,54 κιλά και μπορεί να προσβάλει στόχους στα 1500 μέτρα. Παίρνει γεμιστήρα των 10 φυσιγγίων και το μήκος του με το κοντάκιο ανεπτυγμένο, φτάνει στα 1,20 μέτρα. Η κάννη του, μήκους 60 εκατοστών, θα μπορεί να δέχεται σιγαστήρα  τύπου Rotex . Η σκοπευτική του διόπτρα είναι τύπου T5Xi 5-25x56-ZF Steiner   που αποτελεί προϊόν της κοινοπραξίας  Beretta Defense Technologies.

Βαρύ όπλο, αλλά αυτό που πρόσεξαν οι Γερμανοί, ήταν η αξιοπιστία του και η ακρίβεια των βολών του σε μεγάλες αποστάσεις. Με τα πυρομαχικά τύπου .338 Lapua Magnum, ένας καλός σκοπευτής, μπορεί να εξουδετερώσει ανθρώπινο στόχο στα 1500 μέτρα, διαπερνώντας άνετα και το αλεξίσφαιρο γιλέκο που πιθανόν να φοράει. Και αυτήν την εποχή, ...χρειάζονται τέτοιες δυνατότητες....

Το τυφέκιο RS8 Basic, χωρίς εξαρτήματα και όργανα σκόπευσης  (Πηγή)

Η  Haenel , κατασκευάζει και άλλες παραλλαγές επαναληπτικών τυφεκίων Ε.Σ. όπως:

• το RS8 Basic, .308 Win. (7,62X67 mm) ή .300 WinMag, (7,62X51 mm τύπου ΝΑΤΟ) το οποίο ζυγίζει 5,6 κιλά και έχει μήκος 1,09 μέτρα με γεμιστήρα επίσης 10 φυσιγγίων 
• το RS8 Compact .308 Win. με βάρος 5,8 κιλά και μήκος 1,03 μέτρα, για  αποστάσεις 500-1000 μέτρα και ένα ακόμη, 
• το RS8 Subsonic που διαθέτει κάννη-σιγαστήρα και χρησιμοποιείται για πιο μικρές αποστάσεις,  με υποηχητικά φυσίγγια .308Win.  

Τυφέκιο RS8 Compact .308 Win (Πηγή)

Τα 115 τυφέκια, πιθανόν με παρελκόμενα και ανταλλακτικά, λέγεται ότι θα κοστίσουν γύρω στο 1,9 εκατομμύρια Ευρώ, δηλαδή με πρόχειρο υπολογισμό, γύρω  στις 16.500 Ευρώ έκαστον!! 

Τυφέκιο RS8 Subsonic (Πηγή)

Πρόκειται δε, ν' αντικαταστήσουν σταδιακά το ημιαυτόματο τυφέκιο Ε.Σ. G28 που διαθέτει ο γερμανικός στρατός, εδώ και 10 χρόνια περίπου και το οποίο χρησιμοποιεί κατά 75%, τα ίδια εξαρτήματα του  τυφεκίου μάχης ΗΚ 417. 

Τα είχαν χορηγήσει τότε οι Γερμανοί  στις μονάδες τους στο Αφγανιστάν, σαν όπλο υποστήριξης ομάδος μάχης, για να μπορούν να πλήττουν στόχους πέραν των 500 μέτρων, απόσταση από την οποία χτυπούσαν τις φάλαγγες των δυτικών, οι Ταλιμπάν!

Ανιχνευτής

Το νέο μπέργκιν των Αλεξιπτωτιστών

Δείγμα του νέου τύπου μεσαίου μπέργκιν των Αμερικανών αλεξιπτωτιστών, προσαρμοσμένο σε εξάρτυση  αλεξιπτώτου Τ-11.  (Πηγή)

Από το 2015, έχουν ξεκινήσει οι δοκιμές στον αμερικανικό στρατό για ένα νέο μπέργκιν που θα εξυπηρετεί καλύτερα  τους αλεξιπτωτιστές. Το MOLLE 4000 (Modular Lightweight Load-carrying Equipment) δηλαδή στα ελληνικά, "Συνδυαζόμενο ελαφρύ σύστημα μεταφοράς φόρτου", προήλθε σαν επιχειρησιακή απαίτηση, μετά από πολλές παρατηρήσεις και αναφορές μονάδων αλεξιπτωτιστών και ειδικών δυνάμεων, που δυσκολεύονταν με το μεγάλο μπέργκιν  στην εκτέλεση αλμάτων, αλλά ούτε και το μικρό τους εξυπηρετούσε για τη μεταφορά όλων των υλικών τους.

Γιατί όπως καταλάβατε, ο αμερικανικός στρατός μέχρι τώρα διαθέτει δύο τύπους μπέργκιν, το μικρό, με χωρητικότητα 50 περίπου λίτρων και το μεγάλο χωρητικότητας 90 λίτρων. Το νέο μπέργκιν διαθέτει χωρητικότητα 60 λίτρων και τους βολεύει ..όλους! Το έχουμε ξαναπεί ότι όποιος έχει το χρήμα   .."χαλάει και πλερώνει..."! Αφήνουν τα μεγάλα για αποστολές περιπόλων μεγάλου βάθους, ή για επιχειρήσεις σε αρκτικό ή χιονοσκεπές περιβάλλον, όπου χρειάζεσαι επιπλέον ειδικό εξοπλισμό.

Το αξιοπρόσεκτο όμως με αυτό το νέο μπέργκιν, είναι ότι έχει ενσωματωμένο το σύστημα ταχείας απελευθέρωσης φόρτου ενός σημείου. Με ένα φερμουάρ, ανοίγει η θήκη μεταφοράς των ιμάντων "Η", όπως λέγονται οι ιμάντες πρόσδεσης του φόρτου μπέργκιν των αλεξιπτωτιστών και χρησιμοποιούνται πολύ γρήγορα. 

Συσκευασμένο  μπέργκιν MOLLE 4000,  με ιμάντα "Η".  Φαίνεται η βάση του με φερμουάρ που μπορεί ν' ανοίξει για προσθαφαίρεση αντικειμένων μέσα στον κύριο χώρο. Οι δοκιμές θα δείξουν την αντοχή του. (Πηγή)

Ένα ακόμη καλύτερο σημείο είναι ότι το νέο μπέργκιν συσκευασμένο για ρίψη,  μπορεί να ανοίξει στον κύριο χώρο του και από κάτω! Όπως ξέρουν όσοι είναι αλεξιπτωτιστές (και έχουν κάνει άλματα με φόρτο), το μπέργκιν συσκευάζεται με τους ιμάντες "Η", με τρόπο που αγκιστρώνεται επάνω στην εξάρτυση του αλεξιπτώτου και κρέμεται ανάποδα και με την πλάτη του (φορέα) προς τα πόδια του αλεξιπτωτιστή. Έτσι, ό,τι έχεις βάλει μέσα, ...αυτό είναι! Αν θέλεις να προσθαφαιρέσεις πράγματα την τελευταία στιγμή, πρέπει να κάνεις δύο λεπτά για να αποσυσκευάσεις τους ιμάντες "Η", να ανοίξεις το μπέργκιν σου και μετά χρειάζεσαι άλλα 5 με 10 λεπτά για να επανασυσυσκευάσεις το φόρτο!

Με το νέο μπέργκιν, έτσι όπως κατασκευάζεται με δυνατότητα ανοίγματος του κύριου χώρου του και από κάτω, μπορείς - όπως λένε οι κατασκευαστές -  ενώ είσαι φορτωμένος στο αεροπλάνο, ν' ανοίξεις το καπάκι, να βγάλεις ή να βάλεις πράγματα, χωρίς να χρειάζεται να πειράξεις τη συσκευασία! Εξαιρετική ιδέα και ελπίζω να δουλέψει, γιατί ακόμη πειραματίζονται.

Ο φορέας του μπέργκιν δεν είναι πλέον μεταλλικός όπως ήταν παλιά, αλλά κατασκευασμένος από πλαστικό μεγάλης αντοχής, τουλάχιστον ίσης  (λένε οι κατασκευαστές) αυτής, του μεταλλικού, Χρησιμοποιείται ο ίδιος φορέας, που έχουν τα μπέργκιν των Αμερικανών πεζοναυτών.

Σήμερα καταβάλλεται μεγάλη προσπάθεια για ελαφρύτερους φόρτους και επομένως και ελαφρύτερα αλλά εξαιρετικής αντοχής μπέργκιν. Έτσι οι κατασκευαστές, πέραν των πλαστικών σκελετών,  χρησιμοποιούν ύφασμα Cordura* των 500 Den**, σε σημεία του μπέργκιν όπου δεν υπάρχει μεγάλη καταπόνηση, αντί των 1000 Den, που χρησιμοποιούσαν συνολικά σε όλο τον γυλιό, μέχρι τώρα. Βασικά είναι θέμα τεχνικών προδιαγραφών οι οποίες  πρέπει να καλύπτουν τις επιχειρησιακές απαιτήσεις του υλικού. 

Την δεκαετία του '80 και του '90, που είχαμε τα παλιά μπέργκιν με το "σαμάρι", όπως ονομάζαμε τον σιδερένιο σκελετό, τον προσέχαμε πάρα πολύ να μην τον κτυπήσουμε κατά την ρίψη με αλεξίπτωτο. Γι' αυτό άλλωστε και η τεχνική της συσκευασίας ήταν τέτοια, που το μπέργκιν όπως δενόταν με τον ιμάντα καθόδου, ακουμπούσε στο έδαφος πάντα με το μέρος που είχε τις εξωτερικές θήκες.

Όπως διασταυρώνονταν οι ιμάντες "Η" στην πλάτη του μπέργκιν, περνούσαμε τον ιμάντα καθόδου και κάναμε μια σφιχτή θηλιά, για να μην μετακινείται το δέσιμο και όταν απελευθέρωνε ο αλεξιπτωτιστής το μπέργκιν στον αέρα, αυτό κρεμόταν από αυτό το σημείο και ο σκελετός του δεν στράβωνε σε πιθανό κτύπημα. Βέβαια κατά την  προσγείωση συνέβαινε, ειδικά όταν έπεφτες σε νερό, να δυσκολεύεσαι να λύσεις τη θηλιά. Εκεί, για την αποφυγή δυσάρεστων καταστάσεων και κοψίματος του ιμάντα, "έπαιζε" και η χρήση κρίκου αναρριχητή, όπως βλέπετε στην εικόνα παρακάτω. Έβγαζες τον κρίκο και απελευθέρωνες γρήγορα τον φόρτο. 

Χρήση κρίκου αναρριχητή για την πρόσδεση του ιμάντα καθόδου επάνω στον ιμάντα "Η" (Πηγή)

Στέκομαι λίγο στο σύστημα απελευθέρωσης φόρτου ενός σημείου, που στην εποχή μου δεν είχαμε. Εμείς χρησιμοποιούσαμε τους δύο "ιμάντες προσδέσεως δακτυλίου D" όπως ονομάζονται, τους οποίους συνδέαμε με τις πόρπες τριβής και δημιουργούσαμε βρόγχο ταχείας απελευθέρωσης. Έτσι στον αέρα ο αλεξιπτωτιστής τραβάει τους ιμάντες και το μπέργκιν ελευθερώνεται και κρέμεται κάτω από τον αλεξιπτωτιστή με τον ιμάντα καθόδου. 

Το σύστημα ταχείας απελευθέρωσης ενός σημείου είναι σαφώς πιο βολικό και ίσως πιο ασφαλές, από πλευράς ευχέρειας για την έγκαιρη απελευθέρωση του μπέργκιν. Όσοι το έχουν χρησιμοποιήσει, μπορούν να μας πουν τη γνώμη τους.

Ιμάντας "Η" με σύστημα ταχείας απελευθέρωσης ενός σημείου (Πηγή)

Όλα εξελίσσονται! Θυμάμαι παλιά, πώς πειραματιζόμασταν για την καλύτερη κατασκευή ιμάντων "Η", ειδικά για την θαλάσσια ρίψη ομάδας, με ελαστική βάρκα τύπου IBS. Ένας έπαιρνε την βάρκα, ένας άλλος τα 7 κουπιά και δύο άλλοι έπρεπε να φορτωθούν και να πέσουν με δύο μπέργκιν, το δικό τους συν ένα ακόμη που αντιστοιχούσε στους δύο πρώτους με τη βάρκα και τα κουπιά. Βάλε και τα όπλα!

Γίνονταν δοκιμές και ο κυρ Γιάννης Ζουμής, δούλευε συνεχώς για να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις μας, ώστε να μην μας φεύγουν οι φόρτοι στον αέρα για να διαλυθούν στην επιφάνεια του νερού. Υπήρχε το μεράκι και ο ενθουσιασμός! Η συσκευασία της ΣΧΑΛ, έκανε χρυσές δουλειές τότε! Φτάνει να πω ότι σε διεθνείς επιδείξεις τέτοιων αμφίβιων επιχειρησιακών αλμάτων στη Διεθνή Σχολή Περιπόλων (ILRRPS) στη Γερμανία, η χώρα μας είχε εξαιρετική εμφάνιση.

Σε μια τέτοια επίδειξη το 1983 όμως, είχα εντυπωσιαστεί και εγώ από την εμφάνιση μιας ομάδας Βρετανών SBS. Εμείς πέσαμε με τη βάρκα μας και τα κουπιά μας! Και αυτοί έπεσαν με τη βάρκα τους, αλλά συσκευασμένη με τη μηχανή τους, σαν ξεχωριστός φόρτος, όπως συνηθίζεται απ' όλους σχεδόν σήμερα. Δεν μου έκανε αυτό εντύπωση! Οι ειδικές πλαστικές στολές τους, όχι βατραχανθρώπου υγρού τύπου όπως φορούσαμε εμείς, αλλά στεγανού τύπου και κυρίως οι λαστιχένιες ..εξαρτύσεις μάχης που φορούσαν, με πολλές φυσιγγιοθήκες μπροστά με εντυπωσίασαν. Έτσι έπεφταν στο νερό με το όπλο έτοιμο για χρήση, ενώ εμείς έπρεπε, αφού ανεβαίναμε στη βάρκα, να αναδιοργανωθούμε και να εξοπλιστούμε ανοίγοντας τα συσκευασμένα και αδιαβροχοποιημένα μπέργκιν μας.


Ανιχνευτής

Σημειώσεις

*Η Cordura είναι ένα ανθεκτικό, αξιόπιστο ύφασμα,  που αντέχει στις καταπονήσεις και στις πολλές χρήσεις. Κατασκευασμένα από υλικά υψηλής αντοχής , τα υφάσματα Cordura είναι εξαιρετικά ανθεκτικά. Διατίθενται σε πολλούς τύπους, από πολύ λεπτά μέχρι χοντρά. Είναι υφάσματα για γερά και ανθεκτικά προϊόντα: από εξοπλισμό βουνού και φόρμες εργασίας, μέχρι αποσκευές και στρατιωτικό εξοπλισμό.

Χαρακτηριστικά/ Ιδιότητες

• Μεγάλη διάρκεια ζωής και ιδανική σχέση αντοχής – βάρους
• Αντοχή στα σκισίματα, γδαρσίματα και την τριβή
• Εξαιρετικές δυνατότητες προσαρμογής 

**Den είναι μια μονάδα μέτρησης της γραμμικής πυκνότητας μάζας των ινών των υφασμάτων. Στην πραγματικότητα είναι ένας αριθμός που ορίζει την μάζα μιας κλωστής σε γραμμάρια ανά 9000 μέτρα. Το πλήρες όνομα της μονάδας είναι Denier και οφείλεται στο ομώνυμο γαλλικό νόμισμα. Δεδομένου ότι 1 den ισούται με 1 γραμμάριο ανά 9000 μέτρα, αν κάνουμε την αναγωγή στο μέτρο θα υπολογίσουμε ότι 1 den = 0.111 mg/m. Όσο μεγαλύτερη είναι η τιμή Den, τόσο πιο ανθεκτικό είναι το ύφασμα.

Το τάμπλετ των ειδικών δυνάμεων

Προετοιμασία για νυκτερινό άλμα ελεύθερης πτώσης. 

Έχετε κινηθεί ποτέ βράδυ με άσχημο καιρό σε άγνωστο δασωμένο και ορεινό έδαφος, με μια πυξίδα ή με ένα απλό GPS; Όσοι ξέρουν, καταλαβαίνουν την δυσκολία! 

Τώρα φαντασθείτε να πέφτετε στο κενό, βράδυ, μέσα στα πυκνά σύννεφα, από ύψος ...7 χιλιομέτρων και μετά από λίγο, να ανοίγει το αλεξίπτωτο και θα πρέπει να προσανατολιστείτε και να κάνετε νυκτερινή πορεία στον αέρα για 40 λεπτά, για να προσγειωθείτε 50 χιλιόμετρα πιο πέρα, εκεί που θέλετε και να συνεχίσετε με τα πόδια!

Σχεδόν περίπατος, φαντάζει η πρώτη κίνηση, σε σχέση με τη δεύτερη!

Προετοιμασία για νυκτερινό άλμα (Πηγή)

Μιλάμε για άλματα στρατιωτικής ελεύθερης πτώσης με πλήρη φόρτο από μεγάλο ύψος, μέχρι 25.000 πόδια! Δεν έχουν καμιά σχέση με τα "τουριστικά" άλματα αναψυχής που εκτελούνται από οποιονδήποτε, σε ύψη που φτάνουν μέχρι 10.000 πόδια.

Γι' αυτούς τους στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων, που η δουλειά τους επιβάλλει να ξέρουν να διεισδύουν από αέρα, απαιτούνται τα καλύτερα υλικά και φυσικά μέσα σ' αυτά και όργανα προσανατολισμού και τήρησης κατεύθυνσης κατά τη νύκτα, πετώντας με το αλεξίπτωτο. Υπάρχουν τέτοια υλικά; Σαφώς και υπάρχουν και όσο η τεχνολογία προχωρεί, αναβαθμίζονται συνεχώς.

Ο πλοηγός, προσαρμοσμένος επάνω στην εξάρτυση του αλεξιπτωτιστή

Ένα τέτοιο υλικό εμφανίζει η αμερικανική εταιρεία Αirborne Systems, που το ονομάζει "Pilot navaid". Για την ακρίβεια, συνεργάσθηκε με την Panasonic,  η οποία παράγει ένα πολύ καλό και ανθεκτικό τάμπλετ, το  Toughpad FZ-X1. Οι πρώτοι έβαλαν το πρόγραμμα και οι άλλοι την έτοιμη συσκευή, για να βγάλουν τελικά, ένα πολύ καλό όργανο πλοήγησης αλεξιπτωτιστών το οποίο ...μόνο καφέ δεν κάνει! 

Ο αλεξιπτωτιστής με τη χρήση αυτού του ηλεκτρονικού πλοηγού, μπορεί ανά πάσα στιγμή να ξέρει ταχύτητα και κατεύθυνση ανέμου, ύψος και απόσταση από το επιλεγμένο σημείο προσγείωσης. Επίσης μέσα στην οθόνη βλέπει το χάρτη της περιοχής, τη θέση του, όπως και τις θέσεις των άλλων μελών της ομάδας του, που όλοι βρίσκονται στον αέρα και κινούνται.

Ο πλοηγός, έχει σύνδεση Wi-Fi και ενσωματωμένο Σ/Α (ασύρματο), ώστε να μπορούν να συνεννοούνται τα μέλη της ομάδος μεταξύ τους.

Ο πλοηγός, όπως φαίνεται προσαρμοσμένος
επάνω στον αλεξιπτωτιστή.

Το ταμπλετάκι της Panasonic, που ζυγίζει μόνο 427 γραμμάρια, είναι φιλικό στο χρήστη και κάποιος που φοράει γάντια μπορεί να το χειριστεί πολύ εύκολα. Η οθόνη του είναι αρκετά φωτεινή, με ένταση που κάνει τον χειριστή να τη βλέπει καθαρά, ακόμη και αν έχει τον ήλιο απέναντί του.

Οι επιδόσεις του, υπερκαλύπτουν τις αμερικανικές στρατιωτικές προδιαγραφές MIL-STD-810G. Αντέχει σε πεσίματα από 3 μέτρα ύψος, είναι αντι-σοκ, αδιάβροχο, απόλυτα προστατευμένο από σκόνες και λάσπες, και μπορεί να παραμείνει βυθισμένο σε νερό βάθους 1,5 μέτρων, τουλάχιστον για μισή ώρα, σύμφωνα με τις πιστοποιήσεις ΙΡ65 και ΙΡ68. Λειτουργεί σε θερμοκρασίες από -20 μέχρι 60 βαθμούς Κελσίου και η μπαταρία του διαρκεί για 14 ώρες συνεχούς λειτουργίας, ενώ επαναφορτίζει σε λιγότερο από μια ώρα.

Εννοείται, ότι μετά την προσγείωση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επίγειες επιχειρήσεις, εξ ίσου καλά.

Το κόστος του τάμπλετ είναι γύρω στα 1200 δολάρια ΗΠΑ. Σαν σύστημα πλοήγησης ίσως να φτάνει και τα 2000 δολάρια. 

Δείτε ΕΔΩ, ένα μικρό βίντεο της χρήσης του πλοηγού,  από αλεξιπτωτιστή.

Ανιχνευτής

Τι προτιμάς να σε κτυπήσει; Σφαίρα από Μ4 ή από ΑΚ-47;

Περίεργο ερώτημα, όπως ένα παρόμοιο που ρωτούσε τους κομάντος κάποτε ένας λοχαγός Μοίρας Καταδρομών, όταν ανεβαίναμε ξεθεωμένοι τις ανηφοριές του Καϊμακτσαλάν, 35 χρόνια πίσω! 

"Τι προτιμάς; Φίδι να σε φιλήσει ή γάιδαρος να σε ...κλωτσήσει;" Η φράση ήταν λίγο πιο βαριά βέβαια, αλλά την αφήνω σε κόσμια επίπεδα. Και τα δύο ερωτήματα,υποδηλώνουν το δίλημμα της επιλογής ανάμεσα σε δύο κακά, αυτού που κάνει τη μικρότερη  ζημιά ή είναι πιο ανώδυνο. Δηλαδή το "μη χείρον βέλτιστον", όπως έλεγαν οι Αρχαίοι.

Ένας Αυστραλός γιατρός των ειδικών δυνάμεων, έγραψε τον Νοέμβριο του 2015 ένα άρθρο με παρεμφερή τίτλο, για τραύματα από σφαίρα Μ4 και ΑΚ-47,  σε αυστραλιανό ιστολόγιο, σχετικό με θέματα πρώτων βοηθειών. Στην ουσία κατέγραψε τις εμπειρίες του από πολεμικά τραύματα, έχοντας συμμετάσχει πολλές φορές σε αποστολές στο Αφγανιστάν.

Μπόρεσε και παρατήρησε ομοειδή τραύματα που προκλήθηκαν από βολίδες 5,56 χιλ.  τυφεκίου Μ16 Μ4 και από αντίστοιχες 7,62 χιλ Χ 39 χιλ. από την απόσταση των 200 μέτρων. Συγκεκριμένα σύγκρινε τ' αποτελέσματα των παραπάνω βολίδων σε τραυματισμούς γοφού, δύο διαφορετικών ατόμων.

Στην πρώτη περίπτωση, η σφαίρα τρύπησε τον δεξί γοφό και βγήκε από δεξιά του ίδιου μηρού, προκαλώντας μεγάλο τραύμα. Στη δεύτερη περίπτωση, η σφαίρα προκάλεσε διαμπερές τραύμα χωρίς όμως να προκαλέσει μεγάλη ζημιά.

Ίσως ήταν και θέμα τύχης, αλλά ο γιατρός, έδωσε την επιστημονική του εξήγηση. Ξεκίνησε με την εξίσωση κινητικής ενέργειας: 

E_K=1/2 m·(υ1 ^_  υ2)²  

Δηλαδή η κινητική ενέργεια (ΕΚ) επηρεάζεται από τη μάζα του βλήματος (m) που εισδύει στο ανθρώπινο σώμα, καθώς και από την ταχύτητα του βλήματος (υ). Το βαρύτερο και ταχύτερο βλήμα προκαλεί μεγαλύτερη ζημιά, από ένα ελαφρύτερο και βραδύτερο βλήμα.  Πρέπει να γίνει κατανοητή η σχετική επίδραση που ασκούν στην κινητική ενέργεια, η μάζα και η ταχύτητα ενός βλήματος. Στην εξίσωση η μάζα διαιρείται δια του 2, ενώ η ταχύτητα υπολογίζεται στο τετράγωνο! Αυτό σημαίνει ότι η ταχύτητα του βλήματος επηρεάζει πολύ περισσότερο την ενέργεια που διαχέεται  στο σώμα κατά την διείσδυσή του σ' αυτό, απ' ό,τι η μάζα του! 

Ο συνδυασμός (υ1 - υ2) προβλέπει την περίπτωση που το βλήμα διαπερνά το σώμα όπου  υ1 είναι η ταχύτητα εισόδου, ενώ υ2 είναι η ταχύτητα εξόδου, έτσι ώστε να υπολογιστεί η ενέργεια που αφήνει το βλήμα μέσα στο σώμα. Αυτονόητο είναι ότι όταν το βλήμα παραμένει στο σώμα το υ2 είναι μηδέν και έτσι μόνο η ταχύτητα υ1 χρησιμοποιείται, για τον υπολογισμό της κινητικής ενέργειας.

Το συμπέρασμα από το σύντομο μάθημα φυσικής είναι ότι αυτό που κάνει την μεγαλύτερη ζημιά στο ανθρώπινο σώμα, είναι ένα βλήμα που έχει μια "αξιοπρεπή" μάζα, είναι πολύ ταχύ και είναι κατασκευασμένο έτσι ώστε να παραμείνει στο σώμα, αφήνοντας όσο το δυνατόν περισσότερη ενέργεια μέσα σ' αυτό.

Ένα άλλο σημείο που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι η διαφορά της μόνιμης σπηλαίωσης έναντι της πρόσκαιρης. Δηλαδή, η τρύπα που δημιουργεί το βλήμα ενώ διέρχεται το ανθρώπινο σώμα. Η μόνιμη σπηλαίωση που αφήνει το βλήμα, είναι ανάλογη της επιφάνειας του βλήματος που προσκρούει στο σώμα και το διαπερνά! Για παράδειγμα, όταν μια βολίδα διαμέτρου 7,62 χιλ. τυφεκίου ΑΚ-47 διαπεράσει το ανθρώπινο σώμα, θα αφήσει μια τρύπα διαμέτρου 7,62 χιλ. Αν η τρύπα δημιουργηθεί σε ζωτικό όργανο, το τραύμα θα είναι θανατηφόρο! Αν όμως η βολίδα περάσει μέσα από ιστούς μόνο, τότε το τραύμα θα είναι πιο ήπιο και διαχειρίσιμο.

Η πραγματικότητα βέβαια είναι λίγο διαφορετική, όπως έχουμε πει σε προηγούμενο άρθρο, γιατί οι βολίδες των πολεμικών τυφεκίων έχουν την τάση να εκτρέπονται, όταν εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα και να στριφογυρίζουν με το πίσω μέρος τους να κινείται προς τα εμπρός, προκαλώντας έτσι, πολύ μεγαλύτερη ζημιά. Πολύ περισσότερο ζημιογόνος, είναι η πρόσκαιρη σπηλαίωση που δημιουργείται κατά την διείσδυση του βλήματος μέσα στο σώμα. Είναι σαν μια μικρή έκρηξη, της οποίας το εκρηκτικό κύμα εκτοπίζει ιστούς, θρυμματίζει οστά και διαλύει αγγεία, δημιουργώντας μια μπάλα γεμάτη κατεστραμμένους ιστούς και αίμα.

Γι' αυτό τον λόγο, ένα βλήμα υψηλής ταχύτητας, δεν προκαλεί ζημιά μόνο αν διέλθει από ζωτικό όργανο, αλλά περισσότερο με την  προσωρινή κοιλότητα που δημιουργεί. Και όσο πιο μεγάλη κινητική ενέργεια έχει, τόσο περισσότερο εκτείνεται η  πρόσκαιρη σπηλαίωση από την μόνιμη. 

Δείτε τις παρακάτω φωτογραφίες που παρουσίασε ο γιατρός στο άρθρο του από τραύμα βολίδας 5,56 χιλ.

Στην πρώτη φωτογραφία φαίνεται η είσοδος της βολίδας, με μια μικρή τρύπα στον γοφό. Στην δεύτερη φωτογραφία φαίνεται η ζημιά που προκάλεσε η ίδια η βολίδα, με την εκτροπή που είχε μέσα στο σώμα και την προσωρινή σπηλαίωση που δημιούργησε στο εξωτερικό μέρος του μηρού.

Τέλος φαίνονται στην ακτινογραφία ο θρυμματισμός του μηριαίου οστού από την βολίδα και τα θραύσματα της βολίδας μέσα στους ιστούς (με το έντονο λευκό χρώμα). Οι μαύροι κόκκοι που διακρίνονται στο εξωτερικό μέρος είναι από τον επίδεσμο τύπου Quikclot  που εφαρμόστηκε για να σταματήσει την αιμορραγία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της "αποτελεσματικής" ζημιάς που προκαλεί βολίδα 5,56 χιλ. από τυφέκιο Μ4, όπως έχουμε αναλύσει σε προηγούμενο άρθρο. Η εκτροπή της και ο τεμαχισμός της αφήνει όλη την κινητική ενέργεια μέσα στο σώμα!

Δείτε εδώ ένα βίντεο που δείχνει τ' αποτελέσματα βολίδας 5,56 χιλ. που προσπίπτει σε πειραματική γέλη. 

Στην παρακάτω φωτογραφία φαίνεται ένα παρόμοιο τραύμα από τυφέκιο ΑΚ-47. Η σφαίρα μεγαλύτερη και με μικρότερη ταχύτητα, προερχόμενη από την ίδια απόσταση των 200 μέτρων, πέρασε τον γοφό του τυχερού άτυχου στρατιώτη και βγήκε χωρίς πολλές παρενέργειες.

Η μελανιά που φαίνεται στην εικόνα οφείλεται στην μόνιμη σπηλαίωση που δημιούργησε στο δρόμο της η βολίδα. Μετά από την περιποίηση του τραύματος, την επόμενη ημέρα ο τραυματίας συνέχισε την εργασία του.

Η βολίδα 7,62 χιλ. διερχόμενη από τους ανθρώπινους ιστούς, δεν παρουσιάζει την μεγάλη εκτροπή της αντίστοιχης 5,56 χιλ. και έτσι δεν προκαλεί εκτεταμένες βλάβες.

Σε άλλη περίπτωση, όπως περιγράφει ο γιατρός, η βολίδα 7,62 χιλ. τρύπησε την κοιλιά, έκοψε ένα κομμάτι του λεπτού εντέρου και σταμάτησε στο κοιλιακό τοίχωμα, χωρίς να έχει αποτέλεσμα εκτροπής ή θραύσης. Ο τραυματίας την γλύτωσε εύκολα με μια λαπαροτομή.

Γι' αυτό λοιπόν, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, αν είναι να χτυπηθεί από τυφέκιο, προτιμά το ΑΚ-47, από το Μ4! Το τραύμα του πρώτου, πιθανόν να είναι πιο διαχειρίσιμο του δεύτερου!

Περί ορέξεως...    Καλύτερα είναι να μην έχεις την εμπειρία!

Ανιχνευτής

Πηγή