Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

Μνήμη Καταδρομών

Όπως κάθε χρόνο, τελευταία Κυριακή του Μαΐου, ημέρα που συνέπεσε (29 Μαΐου 2016) με την αποφράδα ημέρα της άλωσης της Πόλης από τους Οθωμανούς, τελέσθηκε το μνημόσυνο των πεσόντων στους πολέμους, Ιερολοχιτών και Καταδρομέων, από το 1942 έως και σήμερα.

Μνήμη των μαχητών, από τους  συμμαχητές, αλλά και από τους νεώτερους Καταδρομείς, που συνεχίζουν την παράδοση και διατηρούν άσβεστο το πνεύμα των Καταδρομών. Πολεμιστές της Κύπρου, αναμίχθηκαν με τους "παλιούς" και τους "νέους", δίπλα στον "αρχαίο" Ιερολοχίτη Στρατηγό Κόρκα, που παραβρέθηκε στην τελετή!

Η προσέλευση των Καταδρομέων ήταν μαζική και η συμμετοχή αθρόα, με την παρουσία της ηγεσίας του Στρατού, μελών του πολιτικού κόσμου, του τοπικού άρχοντα  δημάρχου -Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης,  και εκπροσώπου της Κυπριακής Πρεσβείας.

"Τιμούμε τους νεκρούς μας που έδωσαν την ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδας μας..", τόνισε στην ομιλία του ο Διευθυντής των Ειδικών Δυνάμεων, Υποστράτηγος Μανωλάκος, κάνοντας αναδρομή στην ιστορία. Όταν έκανε την αναφορά του στους πεσόντες Καταδρομείς κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων 1946-1949, θέλοντας να δώσει έμφαση στα δεινά ενός εμφύλιου πολέμου και στην καταστροφή που επιφέρει ένας εθνικός διχασμός, έκανε την ευχή: «Ποτέ ξανά Έλληνας νεκρός από ελληνικό βόλι, για ό,τι κι αν πιστεύει, ό,τι κι αν επιδιώκει».


Μου θύμισε κατά κάποιο τρόπο την ομιλία του αείμνηστου Στρατηγού Καλλίνσκη, στο πρώτο μνημόσυνο Καταδρομών το 1950, όταν, παρά την έντονη φόρτιση και το βαρύ μεταπολεμικό κλίμα, είπε για τους αντιπάλους του:

"Κανείς από μας, από το μέρος το δικό μας δεν θέλει Πόλεμο.
Θ' αφήσουμε τους χειρότερους εχθρούς μας, ακόμη κι' εκείνους που βγήκαν απ' τα σπλάγχνα τα δικά μας, να ζήσουν ήσυχοι, αν θέλουν."


Έτεινε χέρι συμφιλίωσης, πιστεύοντας ότι αυτό είναι το καλύτερο για την πατρίδα. Και αυτό είναι το σωστό για το λαό μας, για την εθνική μας υπόσταση!

Περίμενα να το δω και από την άλλη πλευρά! Αλλά....δυστυχώς, δεν το είδα! ΄Η τουλάχιστον δεν το κατάλαβα έτσι, διαβάζοντας τις ομιλίες που έκαναν για την επέτειο των 70 χρόνων από την ίδρυση του ΔΣΕ  στην Πελοπόννησο! 

Αυτό που κατάλαβα είναι ότι το μικρόβιο της διχόνοιας, είναι ακόμη ζωντανό και αλίμονο στο λαό μας αν συμβεί ξανά αδελφοκτόνος σπαραγμός. Εύχομαι να κατάλαβα λάθος!

Οι Καταδρομείς τιμούν τους νεκρούς τους όπως κάθε χρόνο, εμποδίζοντας την λήθη να τους σκεπάσει! Δεν τους λησμονούν! Ούτε υποδαυλίζουν το μίσος κατά των πρώην αντιπάλων τους! Υπακούουν στις προσταγές των ανωτέρων τους και πασχίζουν να είναι πάντα έτοιμοι ν' αντιδράσουν σωστά, σε οποιαδήποτε εχθρική επιβουλή, ειδικά τώρα με την δύσκολη οικονομική συγκυρία!

Προετοιμάζονται να πολεμήσουν τον όποιον επίδοξο εισβολέα, τον όποιο επίδοξο εχθρό της πατρίδας μας!

Και όπως είπε τότε στο πρώτο μνημόσυνο Καταδρομών μιλώντας ο Στρατηγός Καλλίνσκης:

"Κι' αν ποτέ τολμήσουν αυτοί ή όποιοι άλλοι να πειράξουν πάλι την Ελλάδα μας, πέστε το από τώρα, βροντοφωνείστε το παντού. Να το ξέρουν όλοι, εχθροί και φίλοι! Θα πολεμήσουμε! Θα πολεμήσουμε με πίστη και πείσμα και με φανατισμό! Θα πολεμήσουμε παντού στα βουνά και στους κάμπους, στις πόλεις στα χωριά και στ' ακρογιάλια! ..."


Ανιχνευτής



Δευτέρα, 23 Μαΐου 2016

Αυτός που ίδρυσε τις Δυνάμεις Καταδρομών στην Ελλάδα

Παλαιότερη φωτογραφία του Στγου Καλίνσκη, με το βαθμό του Συνταγματάρχη μεταξύ αξιωματικών μονάδας, κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων εναντίον των ανταρτών. (Αρχείο ΓΕΣ/ΔΕΔ)

Πριν από 60 ακριβώς χρόνια στις 21 Μαΐου 1956, άφηνε αυτή τη ζωή, χτυπημένος από την επάρατη ασθένεια, σε ηλικία 61 ετών ο Υποστράτηγος Ανδρέας Καλλίνσκης, ο τιμημένος Ιερολοχίτης, πρώτος διοικητής των Δυνάμεων Καταδρομών. Όσοι έχουν υπηρετήσει στις Ειδικές Δυνάμεις, θα έχουν σίγουρα βρεθεί στο ΚΕΕΔ, όπου το στρατόπεδο έχει τ' όνομά του, υπάρχει η προτομή του και κάποια προσωπικά του αντικείμενα μέσα στη λέσχη του μονίμου προσωπικού.

Τιμήθηκε εν ζωή και τιμάται ανελλιπώς και μετά θάνατον. Η εικόνα του κοσμεί σχεδόν όλα τα γραφεία των διοικητών των σχηματισμών και μονάδων Καταδρομών!

Ίσως αρκετοί να μην γνωρίζουν καλά την ιστορία του και τις πράξεις του, γι' αυτό  μπορείτε να διαβάσετε την συνοπτική βιογραφία του, πιέζοντας ΕΔΩ!

Θα σταθούμε μόνο σε ορισμένα περιστατικά που εξάγονται από τα ιστορικά αρχεία της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού, της ΔΕΔ και έγκυρων εφημερίδων που φιλοξένησαν στο παρελθόν σχετικά άρθρα, στα οποία περιγράφονται δραστηριότητες και στοιχεία του χαρακτήρα του. 

Από τον Αύγουστο του 1945, ενώ ήταν επικείμενη η διάλυση του Ιερού Λόχου Μέσης Ανατολής, υπέβαλε στο ΓΕΣ, πρόταση διατήρησης ενός μικρού πυρήνα εμπειροπόλεμου προσωπικού, με σκοπό να δημιουργηθεί σε δεύτερο χρόνο, μια "Δύναμη Καταδρομών" της οποίας χαρακτηριστικό γνώρισμα θα ήταν ο συνδυασμός των δυνατοτήτων που παρουσίασε στις επιχειρήσεις του Αιγαίου ο Ιερός Λόχος, όπως και οι Βρετανοί SAS και SBS, δηλαδή εκτέλεση καταδρομικών ενεργειών από ξηρά, θάλασσα και αέρα. Εκείνη τη χρονιά, ενώ όλοι στην στρατιωτική ιεραρχία συμφώνησαν ως προς την ιδέα, δεν προχώρησαν στην υλοποίηση.

Ο Καλλίνσκης, Ταξίαρχος πλέον, φωτογραφίζεται ανάμεσα σε αξιωματικούς των Καταδρομών κατά την επίσκεψη μονάδος. (Αρχείο ΓΕΣ/ΔΕΔ)
Το 1946, όταν άρχισαν οι αντάρτες του "Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας" (ΔΣΕ)  (όπως μετεξελίχθηκε τότε ο ΕΛΑΣ ) να προσβάλουν στην ύπαιθρο χώρα με μεγάλη ευκολία και επιτυχία τις δυνάμεις ασφαλείας και του στρατού της νόμιμης κυβέρνησης της χώρας και να τις κατανικούν, όλοι κατάλαβαν ότι κάτι διαφορετικό έπρεπε να γίνει! Έπρεπε με κάθε τρόπο να επιτευχθεί η ασφάλεια και να κερδηθεί η εμπιστοσύνη του ταλαιπωρημένου άμαχου πληθυσμού που, πριν προλάβει ν' ανασάνει από το τέλος της γερμανικής κατοχής, άρχισε να σφίγγεται και να πληγώνεται ξανά, από τον χειρότερο αδελφοκτόνο πόλεμο.

Οι αντάρτες στελεχώνονταν και με έμπειρους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς, που ανήκαν παλιότερα στον ελληνικό στρατό, με πλούσια πολεμική δράση! Ξεκίνησαν με τον τρόπο που ήξεραν, σαν αντάρτες, με πολλά και ταυτόχρονα κτυπήματα του συμβατικού νεοσύστατου  και "άψητου" εθνικού στρατού, αλλά και της χωροφυλακής. Κέρδιζαν σχεδόν παντού!

Τότε ο Σχης Καλλίνσκης, που υπηρετούσε στο ΓΕΣ, στη Διεύθυνση Πεζικού, το καλοκαίρι του 1946, υπέβαλε ξανά νέα πρόταση οργάνωσης ανεξάρτητων Λόχων Ορεινών Καταδρομών, (ΛΟΚ) ώστε κατάλληλα εκπαιδευμένοι, να μπορούν  να ενεργούν με τις ανταρτικές μεθόδους και να προσβάλουν τους αντάρτες όπου τους βρίσκουν. Ο σκοπός της συγκρότησής τους ήταν να πετύχουν τρία πράγματα:
  • Να ακολουθούν από κοντά τους αντάρτες και να συλλέγουν πληροφορίες
  • Να τους προσβάλουν αιφνιδιαστικά και να τους αφαιρέσουν την πρωτοβουλία κίνησης
  • Να δημιουργήσουν αίσθημα ασφάλειας στον πληθυσμό
Έτσι τον Δεκέμβριο του 1946, εκδόθηκε η διαταγή του ΓΕΣ που καθόριζε τη συγκρότηση των πρώτων 40 ανεξάρτητων Λόχων Ορεινών Καταδρομών, που έμειναν στην ιστορία γνωστοί σαν ΛΟΚ! Αυτοί κατανεμήθηκαν στις περιοχές ευθύνης των τότε Σωμάτων Στρατού όπως παρακάτω:
  • Α' ΣΣ οι 1ος έως 10ος ΛΟΚ
  • Β' ΣΣ οι 11ος έως 25ος ΛΟΚ
  • Γ' ΣΣ οι 26ος έως 40ος ΛΟΚ
Η αλήθεια είναι ότι αν και η πρόθεση ήταν καλή, η πολύ λίγη εκπαίδευση (μόνο ενός μηνός) σε αντικείμενα Καταδρομών δεν ήταν αρκετή για να τους μετατρέψει σε αποτελεσματικούς μαχητές! Επίσης δεν έγινε σωστή επιλογή προσωπικού και κυρίως στελεχών, που θα έπρεπε να προέρχονται οπωσδήποτε από αυτούς που πολέμησαν στη Μ. Ανατολή και ειδικότερα από τον Ιερό Λόχο! Και το κυριότερο, τέθηκαν υπό την διοίκηση σχηματισμών ή και μονάδων, των οποίων οι διοικητές και οι επιτελείς, είχαν άγνοια της τακτικής χρησιμοποιήσης τέτοιων τμημάτων, με αποτέλεσμα να τους χρησιμοποιούν σε στατικές αποστολές ασφαλείας και φρούρησης.

Δυστυχώς τ' αποτελέσματα των προσπαθειών δεν ήταν τ' αναμενόμενα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Ο Καλλίνσκης τότε, τον Μάρτιο του 1947, πρότεινε τον ανασχηματισμό των Δυνάμεων Καταδρομών, με άμεση εποπτεία τους από το ΓΕΣ, μέσω μιας νέας Υποδιεύθυνσης Μονάδων Ορεινών Καταδρομών, ΥΜΟΚ, όπως την ονόμασαν, που θα ήταν ενσωματωμένη στη Διεύθυνση Πεζικού. Οι ανεξάρτητοι ΛΟΚ θα διαλύονταν, πλην τεσσάρων, των 32, 36, 39 και 40 ΛΟΚ που είχαν καλά αποτελέσματα στην περιοχή επιχειρήσεων του Γ' ΣΣ. 

Δημιουργήθηκαν οι πρώτες Μοίρες Καταδρομών, των οποίων την διεύθυνση είχε η ΥΜΟΚ με πρώτο διευθυντή τον Συνταγματάρχη Καλλίνσκη. Η ΥΜΟΚ, ήταν υπεύθυνη για την επιλογή προσωπικού και συγκρότηση μονάδων, για τις κατευθύνσεις εκπαιδεύσεως και για την εκπόνηση οδηγιών επί της ορθής τακτικής χρησιμοποίησης των ΛΟΚ.

Ο Καλλίνσκης εποχούμενος σε τζιπ.  (Αρχείο ΓΕΣ/ΔΕΔ)
Οι πρώτοι 20 νέοι ΛΟΚ, συγκροτήθηκαν τον Μάρτιο του 1947 μετά από αυστηρή επιλογή και εκπαιδεύθηκαν στο Χαϊδάρι (μετέπειτα ΚΕΒΟΠ) με μέριμνα των παλαιών Ιερολοχιτών και την υποστήριξη Βρετανών συμμάχων SAS. Από τον Απρίλιο του 1947, άρχισε να λειτουργεί το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Μονάδων καταδρομών (ΚΕΜΚ) στη Βουλιαγμένη, από το οποίο πέρασαν όλοι οι Καταδρομείς που τοποθετήθηκαν στις Μοίρες ΚΔ κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Το έμβλημά τους, ήταν παρόμοιο με αυτό που έφεραν οι Βρετανοί κομάντος κατά τον 2ο ΠΠ, δηλαδή άγκυρα, με ένα τόμιγκαν και πτέρυγες αλεξιπτωτιστού, για να υποδηλώνουν τις επιχειρήσεις που μπορούν ν' αναλαμβάνουν, από αέρα, θάλασσα και ξηρά. Περισσότερες λεπτομέρειες για την συγκρότηση των Δυνάμεων Καταδρομών και την εξέλιξη των Ειδικών Δυνάμεων του Σ.Ξ., μπορείτε να διαβάσετε στην ιστοσελίδα της Διεύθυνσης Ειδικών Δυνάμεων του ΓΕΣ.

Ξεκινώντας από την ζωή του στον Ιερό Λόχο, γράφει σε ένα άρθρο της εφημερίδας "ΕΣΤΙΑ" της 13 Ιουνίου 1987, ο τότε αρθρογράφος Ι.Π. Μιχαλόπουλος που όπως φαίνεται ήταν και ο ίδιος Ιερολοχίτης:

"Ο Καλίνσκης ήτο ο χαρακτηριστικός τύπος του Ιερολοχίτου. Πειθαρχικός, ευγενής, γενναίος και προσιτός εις τους πάντας... Γλωσσομαθής, έθετεν εις τον διδάσκοντα συνήθως Άγγλον αξιωματικόν ή υπαξιωματικόν το ερώτημα: "Θα μου επιτρέψη ο κ. ομιλητής μίαν παρατήρησιν;" Αλλά η παρατήρησις ήτο σχεδόν δυναμίτης και έφερεν εις δύσκολον θέσιν τον ομιλητήν. 

Συνεκέντρωνε φρύγανα από τα σπάνια της ερήμου και τα διετήρει εις τον σάκκον του. Κατά την ώραν της αναπαύσεως απευθύνετο εις οποιονδήποτε συνάδελφον και προσέφερεν σ' ένα κύπελλον τον ερατινόν, τον οποίον εκείνον έψηνεν με τα φρύγανα του σάκκου του. Ακούραστος, αθόρυβος. 

Ασφαλώς αν επρόκειτο να κατασκευασθή ο Ανδριάς του Ιερολοχίτου, ο Καλίνσκης θα ήτο το ιδεώδες πρότυπον..."

Όταν τον Οκτώβριο του 1943 εκτελέσθηκε το πρώτο (και μοναδικό) επιχειρησιακό άλμα του Ιερού Λόχου στη Σάμο, ο Καλλίνσκης τέθηκε επί κεφαλής του  1ου αεραποβατικού τμήματος. Μια παλιά εφημερίδα της Ρόδου του 1947, εξιστορεί το εγχείρημα του Ιερού Λόχου στη Σάμο, και προφανώς από τις μεταγενέστερες αφηγήσεις των Ιερολοχιτών που συμμετείχαν, περιγράφει την εικόνα που επικρατούσε μέσα στο αεροσκάφος που βρισκόταν ο Καλλίνσκης.

Όλοι είχαν τεταμένες τις αισθήσεις τους, από την υπερένταση που προκαλούσε το γεγονός ενός νυκτερινού επιχειρησιακού άλματος, έστω και αν θα έπεφταν σε ΖΡ που την είχαν εξασφαλίσει φίλιες δυνάμεις του νησιού! Ο Καλλίνσκης κατά τη διάρκεια της πτήσης παρέμενε νηφάλιος, διαβάζοντας ένα βιβλίο που είχε πάρει μαζί του, μειώνοντας έτσι το φορτισμένο κλίμα έντασης των ανδρών του.

Στην καταδρομή της Λέσβου τον Απρίλιο του 1944, ο Καλλίνσκης αναλαμβάνει τη διοίκηση του καταδρομικού τμήματος και εκτελεί την αποστολή με πλήρη επιτυχία.

Ξανά, αναλαμβάνει την καταδρομή στη Χίο τον Ιούνιο του 1944 και με την σχολαστικότητα που τον διέκρινε, ολοκλήρωσε με άψογο τρόπο την επιχείρηση. Υπάρχει επίσης η περιγραφή της καταδρομικής ενέργειας της Χίου και σε βιβλίο αγγλικής έκδοσης και γλώσσας!

Η επαγγελματική μεθοδικότητα, οι γνώσεις του  αλλά και η προσήνειά του ενέπνευσαν εμπιστοσύνη, σεβασμό και αγάπη στους συναδέλφους του,  συνεργάτες και υφισταμένους του, που τον ακολουθούσαν στις επιχειρήσεις. Ήξεραν ότι μαζί του η επιτυχία ήταν σίγουρη.

Δεν ήταν καθόλου τυχαία όπως φαίνεται, η επιλογή του και η τοποθέτησή του σε θέση του ΓΕΣ για την συγκρότηση Δυνάμεων Καταδρομών. Οι συνεχείς παρεμβάσεις του και οι προτάσεις του κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων 1947-1949 για την σωστή επιχειρησιακή και τακτική χρησιμοποιήση των Δυνάμεων Καταδρομών, σφραγίζουν την μετέπειτα εξέλιξη των σύγχρονων Ειδικών Δυνάμεων της χώρας μας.

Ο Υποστράτηγος Καλλίνσκης, επιδίδει βραβεία σε νικητές Καταδρομείς αγώνων χιονοδρόμων (Αρχείο ΓΕΣ/ΔΕΔ)
Μετά τον πόλεμο, μερίμνησε, σαν Διοικητής Δυνάμεων Καταδρομών με τον βαθμό του Υποστρατήγου πλέον, για την κατασκευή του μνημείου πεσόντων Καταδρομέων στον λόφο του Καβουρίου. Ο φακός της κινηματογραφικής μηχανής, αποθανάτισε τα αποκαλυπτήρια του μνημείου με την παρουσία  του βασιλικού ζεύγους και όλων των αρχών, τον Μάρτιο του 1953.

Κατά περίεργο τρόπο, οι πρώτοι 40 ΛΟΚ δεν μνημονεύονται στο μνημείο των Καταδρομών, το οποίο ξεκινά την καταγραφή ονομάτων και μονάδων από τις μετέπειτα ιδρυθείσες Μοίρες ΚΔ. Ίσως επειδή διατέθηκαν  υπό διοίκηση μονάδων πεζικού, δεν υπήρχε συγκεντρωτικός έλεγχος και δεν καταγράφηκαν σε ημερολόγιο που τηρούσε αργότερα η Διοίκηση Καταδρομών. Ίσως γιατί ο μακαρίτης Καλλίνσκης αποφάσισε τότε, να μην τους συμπεριλάβει στο μνημείο!

Είναι θέμα που χρειάζεται έρευνα και μελέτη των αρχείων της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού, για να αποκατασταθούν οι Λόχοι και οι νεκροί τους. Θα μιλήσουμε σε επόμενο άρθρο γι' αυτό.

Στο πρώτο μνημόσυνο των Καταδρομών τον Σεπτέμβριο του 1950, στο ΚΕΜΚ της Βουλιαγμένης, ο Καλλίνσκης  μίλησε με ένα πύρινο λόγο για τα πεπραγμένα και για το μέλλον των Καταδρομών, υπογραμμίζοντας τον ρόλο τους. Δυστυχώς, ο Στρατηγός έφυγε πρόωρα νικημένος από τον θάνατο και δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει όσα είχε στο μυαλό του. Έφυγε, φορώντας τον πράσινο μπερέ, όπως ταιριάζει σε Καταδρομέα!

Η Λέσχη Καταδρομέων και Ιερολοχιτών, για να τιμήσει τον αείμνηστο Στρατηγό, διοργάνωσε (μετά από πρόταση του  εξέχοντος μέλους της, Στρατηγού Φωτόπουλου Χρήστου, ο οποίος υπηρέτησε και σαν επιτελής του Καλλίνσκη) και τέλεσε στις 18 Μαΐου 2016, στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών στον τάφο του, ένα λιτό τρισάγιο. Παρέστησαν πολλοί παλαιοί και νέοι Καταδρομείς, όλων των βαθμών. Ο δε αειθαλής Στρατηγός Κόρκας, ο "Νέστορας" των Ειδικών Δυνάμεων και επίσης εξέχον μέλος της Λέσχης, επικέντρωσε επάνω του για μια ακόμη φορά, την προσοχή των παρισταμένων αφηγούμενος τις παλιές δόξες του Ιερού Λόχου και την συμβολή του Στρατηγού Καλλίνσκη σε όλα όσα έγιναν.

Με ικανοποίηση είδα ότι πριν λίγες ημέρες αναρτήθηκε άρθρο σχετικά με τον Καλλίνσκη στην ηλεκτρονική έκδοση γνωστής εφημερίδας, εξ αφορμής του τρισάγιου. Πολύ καλή και ευγενική κίνηση.

Αυτό το έτος συμπληρώνονται και 70 χρόνια από την ίδρυση των πρώτων ΛΟΚ! Ελπίζω η ΔΕΔ να οργανώσει κάποια εκδήλωση σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος. Η ιστορία πρέπει να μένει ανεξίτηλη!


Ανιχνευτής

Πηγή: Η Ιστορία των Μονάδων Καταδρομών ΓΕΣ/3ο ΕΓ



















Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

Το αντάρτικο του Πόντου.



"Να μου ξεραθεί ο λαιμός, αν σε ξεχάσω πατρίδα μου.." (Πηγή)
Αντάρτικα είναι τα σώματα που δημιουργήθηκαν στα βουνά, στην αρχή σαν αναγκαία λύση αυτοάμυνας των Ποντίων από τις καταπιέσεις των Τούρκων και αργότερα ως κύριος σκοπός για τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης Δημοκρατίας του Πόντου. Το βίντεο που ακολουθεί περιλαμβάνει περιγραφή μαχών , των όρκο των ανταρτών του Πόντου καθώς και τα ονόματα των οπλαρχηγών. 

Για να αποφύγουν οι Πόντιοι τη στράτευσή τους στα «Αμελέ Ταπουρού», επειδή γνώριζαν τις άθλιες συνθήκες που επικρατούσαν σ'αυτά και ότι σκοπός τους ήταν η εξόντωση του ποντιακού και αρμένικου στοιχείου, εγκατέλειψαν τα σπίτια τους και κατέφυγαν στα βουνά και στα δάση. Στην αρχή ο αριθμός αυτών των φυγάδων ήταν μικρός, καθημερινά όλο και μεγάλωνε με την προσέλευση νέων φυγάδων. Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκαν οι πρώτοι πυρήνες των ποντιακών αντάρτικων σωμάτων.

Ο υπουργός εσωτερικών της Τουρκίας Ταλαάτ πασάς(1874-1921), για να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση, με διάταγμα που εξέδωσε παράγγελνε την άμεση παράδοση των όπλων των φυγάδων. Έτσι άρχισαν οι έρευνες των σπιτιών για την ανακάλυψη των όπλων ενώ συγχρόνως οι χωροφύλακες έδερναν, βασάνιζαν και βιαιοπραγούσαν σε βάρος των κατοίκων, με το πρόσχημα να μαρτυρήσουν πού είχαν κρυμμένα τα όπλα. Μπροστά σ' αυτήν την κατάσταση πολλοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τους δικούς τους και τα σπίτια τους και να ανέβουν στα βουνά προκειμένου να σώσουν τη ζωή τους.

Τα ποντιακά αντάρτικα σώματα αναπτύχθηκαν κυρίως στο Δυτικό Πόντο, στην Αμισό (Σαμψούντα) , στην Πάφρα και στην περιοχή της Τοκάτης .

ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Στον Ανατολικό Πόντο δρούσαν τα αντάρτικα σώματα των Σανταίων , που αρχηγό τους είχαν τον ξακουστό Ευκλείδη, της Τραπεζούντας, της Ματσούκας και της Αργυρούπολης .

Σχετικά με την οργάνωση και τη διάρθρωση των αντάρτικων ομάδων, δε διασώθηκε ένας έγγραφος κανονισμός ή κάποια οδηγία. Από τις διηγήσεις των οπλαρχηγών που φτάνουν μέχρι την εποχή μας, μαθαίνουμε πως την ανώτατη εξουσία την είχε ο οπλαρχηγός(Τσετέμπασης). Όλοι οι οπλαρχηγοί συνδέονταν μεταξύ τους με γρήγορους συνδέσμους και στις δύσκολες ώρες συγκέντρωναν τις δυνάμεις τους και χτυπούσαν τον εχθρό κατά μέτωπο και από τα πλάγια.

Πολύ συχνά ίσχυε ο θεσμός των συμβουλίων των αρχηγών, για τη λήψη σπουδαίων αποφάσεων όπως λ.χ. την άμυνα ή τη φυγή σε πιο ασφαλή καταφύγια, τη λήψη μέτρων για αντίποινα, τη συζήτηση για την παράδοση ή μη των όπλων σε κάθε περίπτωση αμνηστείας που χορηγούσε η τουρκική διοίκηση, την τακτική που έπρεπε να ακολουθηθεί για την αντιμετώπιση μονάδων του τακτικού στρατού με τη μέθοδο του ανταρτοπόλεμου ή την τακτική των χαρακωμάτων, όπως έγινε πολλές φορές σε μάχες που η διάρκειά τους ξεπέρασε τον ένα ή και περισσότερους μήνες.

Η γλώσσα που μιλούνταν μεταξύ των ανταρτών ήταν κυρίως η ποντιακή διάλεκτος, στην περίπτωση βέβαια που το αντάρτικο σώμα ήταν ομοιογενές. Τα αντάρτικα σώματα κρατούσαν τις αρχές του συνωμοτισμού, του απόρρητου και της μυστικότητας με υποδειγματική τάξη.

Μεγάλη ήταν και η συμβολή της Ελληνίδας του Πόντου στους αγώνες του έθνους. Στις γυναίκες που στάθηκαν επάξια στο πλευρό των παλικαριών σαν άξιες μανάδες, αδελφές και σύζυγοι και που πλήρωσαν το πιο ακριβό τίμημα θυσιών μιας και ο κατακτητής είχε ως νόμο του τη θεωρία των αντίποινων στον άμαχο πληθυσμό.

Τα αντάρτικα σώματα του Πόντου ήταν μια από τις μορφές αντίστασης του ποντιακού ελληνισμού και μάλιστα η κορυφαία εκδήλωσή του γιατί ασφαλώς υπήρχαν και άλλες μορφές αντίστασης. Βέβαια δεν υπάρχουν κείμενα ούτε αρχεία με στοιχεία για τους φημισμένους στρατηγούς, ταγματάρχες και λοχαγούς των ανταρτών. Με κύριο χαρακτηριστικό τους την αυτοθυσία και το πείσμα πάλεψαν οι αντάρτες με τους άτακτους αλλά και με τον τακτικό τουρκικό στρατό σε πολύνεκρες και πολυήμερες μάχες. Χωρίς βοήθεια από πουθενά, από καμιά μεγάλη δύναμη, ούτε καν από τη μητροπολιτική Ελλάδα, στηρίχθηκαν αποκλειστικά και μόνο στο πάθος τους για την ελευθερία, για τη διαφύλαξη της τιμής και της οικογένειας, των «βωμών και εστιών» τους. Μόνοι τους συμπαραστάτες ήταν οι ελληνικοί πληθυσμοί, η εκκλησία και ο κλήρος καθώς και όλες οι σταυροπηγιακές μονές.

Δείτε το  βίντεο που είναι δημιουργία του Σωματείου Παναγία Σουμελά Θέρμης, ΕΔΩ!



Τετάρτη, 18 Μαΐου 2016

Η στρατιωτική τεχνολογία του μέλλοντος

Επισκέπτες παρακολουθούν την επίδειξη του συστήματος ενίσχυσης δύναμης του στρατιώτη για την αποφυγή  υπερκόπωσης, τραυματισμών μυών και αρθρώσεων με την μεταφορά μεγάλου βάρους. Το σύστημα αυτό ανήκει στο πρόγραμμα Warrior Web του χερσαίου τομέα  τεχνολογίας (Πηγή)
Στις 11 Μαΐου 2016, η Υπηρεσία Μελετών-Ερευνών των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ,  η γνωστή "DARPA" (Defense Advanced Research Project Agency) είχε την Ημέρα Επίδειξης (Demo Day) εντός του αμερικανικού Πενταγώνου,  όπου παρουσίαζε στους επιλεγμένους και διαβαθμισμένους επισκέπτες της, την τεχνολογία της και τα προγράμματα που "τρέχουν" για το μέλλον στον αμυντικό τομέα. Ίσως όχι για όλα, αφού είναι κατανοητό ότι για λόγους ασφαλείας δεν θα μπορούσαν μερικά  να δημοσιοποιηθούν.

Κατά διαστήματα, εμφανίζονται στα ΜΜΕ  κάποια δικά της προγράμματα που διεγείρουν το ενδιαφέρον των στρατιωτικών κύκλων διεθνώς. Άλλωστε, αυτά τα προγράμματα σχεδιάζονται, μετά από επιχειρησιακές ανάγκες που "εγείρονται" στα διάφορα θέατρα επιχειρήσεων  κατά την αντιμετώπιση προβλημάτων  επί του πεδίου.

Την "Ημέρα Επίδειξης" λοιπόν, δίνεται η ευκαιρία σε αυτούς που ασχολούνται με  νέες τεχνολογίες και προμήθεια υλικών για τις υπηρεσίες τους, να δουν από κοντά τις προτεινόμενες εφαρμογές και να συμβάλλουν στην χρηματοδότησή τους για μαζική παραγωγή και προμήθεια.

Οι τομείς στρατιωτικής τεχνολογίας με τους οποίους ασχολείται η DARPA, (συνεργαζόμενη με εγχώριες εταιρείες προηγμένης τεχνολογίας) είναι ο αεροπορικός, ο βιολογικός, ο αντιτρομοκρατικός, ο κυβερνοχώρος, ο χερσαίος, ο ναυτικός, ο ηλεκτρονικός, ο φυσικοχημικός, ο διαστημικός και ο ηλεκτρομαγνητικός. Σε όλους τους τομείς υπάρχουν προγράμματα για την υποστήριξη του μαχητή στο έδαφος, ξεκινώντας από τη στολή και την εξάρτυσή του, μέχρι την βελτίωση του ανοσολογικού του συστήματος.

Οι διόπτρες ENVG III/FWS-I (Enhanced Night Vision Goggle III and Family of Weapon Sight-Individual), που πρόκειται να κυκλοφορήσουν στον αμερικανικό στρατό το 2017 (Πηγή φωτογραφίας)
Για παράδειγμα ένα πρόγραμμα που αυτή τη στιγμή εξελίσσεται στον ηλεκτρονικό τομέα, έχει να κάνει με τις διόπτρες νυκτερινής όρασης πολλαπλής χρήσης 3ης γενεάς, για τις οποίες είχε γίνει αναφορά σε προηγούμενο άρθρο.  

Η κάμερα τύπου ΡΙΧΝΕΤ  που παρουσιάσθηκε στην επίδειξη της DARPA Demo Day. Παρουσιάζει μικρό όγκο και βάρος, ενώ δουλεύει ασύρματα (Πηγή)
Το πρόγραμμα έχει την ονομασία "PIXNET" (Pixel Network for Dynamic Visualization) και στοχεύει στην δραστική μείωση μεγέθους, όγκου και κατανάλωσης ενέργειας των διοπτρών, ενώ παράλληλα θα προσφέρει όραση στον μαχητή σε οποιεσδήποτε αντίξοες συνθήκες ορατότητας, με τη χρήση πολλαπλών ζωνών  φάσματος φωτός και θερμότητας. 

Με απλά λόγια, οι φορητές διόπτρες που ξέραμε μέχρι σήμερα, επί του κράνους μικραίνουν πολύ και λειτουργούν ασύρματα, είτε σαν παθητικές, είτε σαν θερμικές, ενώ θα έχουν την δυνατότητα να βιντεοσκοπούν και να επικοινωνούν και να μεταδίδουν έγχρωμες εικόνες σε κινητά τηλέφωνα, τάμπλετς, σε άλλες παρόμοιες φορητές διόπτρες και σε υπολογιστές, εντός κοινού δικτύου! Δηλαδή ό,τι βλέπει ένας μαχητής σε μια ομάδα, θα μπορούν να το βλέπουν και όλοι οι άλλοι, με την ανάλογη ρύθμιση λειτουργίας. Απίθανα πράγματα που κάποτε τα βλέπαμε σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας!

Εικόνα που που αναπαριστά, πώς θα φέρεται μελλοντικά  η ΡΙΧΝΕΤ (ENVG IV) επί κράνους. Η μπαταρία θα βρίσκεται στο πίσω μέρος. (Πηγή)
Προς το παρόν, κυκλοφορούν οι διόπτρες 2ης γενεάς (ENVG ΙΙ)  ενώ αναμένεται στον αμερικανικό στρατό η διάθεση των διοπτρών 3ης γενεάς,  από το 2017. Η ΡΙΧΝΕΤ 4ης γενεάς, ίσως να είναι η διόπτρα του 2025.

Σχηματική παράσταση των 4 στόχων του προγράμματος Squad X της DARPA. Έξυπνα όπλα και πυρομαχικά ακρίβειας,  "μη κινητική εμπλοκή", αισθητήρες αντίληψης περιβάλλοντος και αυτονομία είναι οι τέσσερεις πολλαπλασιαστές ισχύος επάνω στους οποίους στηρίζεται η έρευνα. (Πηγή)
Πώς θα ενεργεί η ομάδα πεζικού στο μέλλον; Τι μέσα θα έχει για αυτοπροστασία, ειδικά μέσα σε εχθρικό αστικό περιβάλλον; Αυτό είναι το αντικείμενο έρευνας του προγράμματος Squad X  που και αυτό ανήκει στον τομέα τεχνολογίας χερσαίων επιχειρήσεων. Όπλα υψηλής ακρίβειας, αισθητήρες για ανίχνευση αντιπάλου σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου, αυτονομία κίνησης με μη επανδρωμένα μέσα μεταφοράς, συστήματα ενδοεπικοινωνίας και αλληλοενημέρωσης και "μη κινητική" εμπλοκή  (αποδιοργάνωση του συστήματος ελέγχου και διοίκησης το αντίπαλου, χρήση μη επανδρωμένων μέσων, μη θανατηφόρα όπλα, ψυχολογική επιβολή κλπ) θ' αποτελούν τους  πολλαπλασιαστές ισχύος της μελλοντικής ομάδας μάχης του πεζικού, για την οποία θ' αναφερθούμε σε επόμενο άρθρο.

Η προστασία του στρατιώτη από βιολογικές προσβολές και η ενίσχυση του οργανισμού του στην άμυνα εναντίον ασθενειών, αποτελεί ένα επίσης ενδιαφέρον πρόγραμμα έρευνας με την ελληνική ονομασία : "Προφητεία. Ήττα της Παθογένειας" (Prophecy. Pathogen Defeat).

Ο " Άνδρας Ζ" (Z-Man) είναι ένα ακόμη πρόγραμμα που ανήκει στον τομέα της τεχνολογίας καταπολέμησης της τρομοκρατίας και αφορά στην τεχνολογία αναρρίχησης ακόμη και σε κάθετες  λείες επιφάνειες, για την προσέγγιση του αντίπαλου από απίθανες (μέχρι τώρα προσβάσεις) χωρίς καθυστέρηση, κόπο και χρήση πολλών αναρριχητικών υλικών.

Αρκεί η χρήση ειδικών γαντιών και υποδημάτων ή άλλων φορητών συσκευών που κυριολεκτικά κολλάνε και γαντζώνονται στις επιφάνειες, με την ίδια μέθοδο που εφαρμόζουν τα διάφορα αραχνοειδή (και όχι μόνο) έντομα  που κυκλοφορούν παντού χωρίς πρόβλημα. Βιομιμητική τεχνολογία!

Το μέλλον μας επιφυλάσσει πολλές εκπλήξεις, ελπίζω όχι οδυνηρές!


Ανιχνευτής






Σάββατο, 14 Μαΐου 2016

Fuerzas Comando 2016

Τελετή έναρξης των αγώνων Ειδικών Δυνάμεων "Fuerzas Comando 2016" στο Περού.
Μια ακόμη ετήσια αθλητική διαγωνιστική δραστηριότητα ειδικών δυνάμεων διάρκειας 11 ημερών, ολοκληρώθηκε αυτή την εβδομάδα. Η Fuerza Comando 2016 που αυτή τη χρονιά έγινε στο Περού, με το σύνθημα: "Η δύναμή μας: Συνεργασία". Συνολικά 20 χώρες της αμερικανικής ηπείρου, οι περισσότερες της λατινικής Αμερικής έδωσαν το παρόν, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ.

Άλλωστε, όπως έχει αναφερθεί στο παρελθόν, εμπνευστές της οργάνωσης αυτής της μορφής των αγώνων ή της άσκησης θα έλεγα, που ξεκίνησε από το 2004, είναι οι Αμερικανοί των οποίων η Νότια Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων  έχει αναλάβει την ευθύνη της καλής διοργάνωσης και διεξαγωγής, με υποστήριξη του εκάστοτε φιλοξενούντος κράτους.

Μεξικανός των Ειδικών Δυνάμεων τρέχει γύρω από ένα αμμόλοφο, ακολουθούμενος από διαιτητή, στα πλαίσια των αγώνων.  Προσέξτε το τυφέκιό του! FN F2000! (Πηγή)
Ο σκοπός των αγώνων είναι η δημιουργία πνεύματος συνεργασίας μεταξύ των ειδικών δυνάμεων όλων των χωρών του δυτικού ημισφαιρίου, η ανάπτυξη της διαλειτουργικότητας και του συντονισμού ενεργειών, για την αντιμετώπιση των κοινών απειλών, όπως είναι το λαθρεμπόριο ναρκωτικών και η τρομοκρατία.

Σκοπευτής από την Κόστα Ρίκα συμμετέχει σε αγώνες βολών μάχης. Εξοπλισμός που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τους συναδέλφους Αμερικανούς. (Πηγή)
Με πιο απλά λόγια, οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις υποστηρίζουν την εκπαίδευση όλων των υπολοίπων, ώστε να είναι ικανοί μόνοι τους ν' αντιμετωπίζουν τα καρτέλ ναρκωτικών (και όχι μόνο) που μαστίζουν τις χώρες τους ενώ παράλληλα ασχολούνται με "εισαγωγές-εξαγωγές" στις ΗΠΑ. Είναι και οι κομμουνιστές αντάρτες στη μέση... "Όπου φτωχός και η μοίρα του.."

Στους αγώνες αυτούς πάντως συναγωνίζονται με ίσους όρους τους Αμερικανούς συναδέλφους τους και κάποιοι τους ξεπερνούν στη βαθμολογία. Αυτή τη χρονιά συμμετείχαν ομάδες από Αργεντινή,  Χιλή,  Κολομβία, Κόστα Ρίκα, Παραγουάη, Περού, Γουιάνα, Ονδούρα, Ελ Σαλβαδόρ, Αϊτή, Γουατεμάλα, Τζαμάικα, Σουρινάμ, Τρίνινταντ, Τομπάγκο, Ουρουγουάη,  Παναμά, Μπελίζ, Μεξικό, και ΗΠΑ.

Ομάδα ειδικών δυνάμεων της Ουρουγουάης, μεταφέρουν ελαστική λέμβο στην θάλασσα, για διαγωνιστική κωπηλασία (Πηγή)
Οι αγώνες, είχαν δύο μέρη. Το 1ο μέρος αφορούσε στον συναγωνισμό οκταμελών ομάδων Καταδρομών και το 2ο μέρος συναγωνισμό ζευγών ελευθέρων σκοπευτών. Στο συναγωνισμό ομάδων Καταδρομών , περιλαμβάνονται δοκιμασία φυσικής κατάστασης, διέλευση εμποδίων αυτοπεποίθησης, CQB, (αγώνας εκ του συστάδην), δρόμος μετά φόρτου, διέλευση υδατίνων κωλυμάτων και στίβο εμποδίων.

Οι ελεύθεροι σκοπευτές, συναγωνίζονται σε βολές από διάφορες θέσεις, φυσική κατάσταση και κάλυψη-απόκρυψη.

Για το 2016 η ομάδα των ειδικών δυνάμεων της Κολομβίας βγήκε πρώτη σε βαθμολογία, ακολουθούμενη από την ομάδα του  Μεξικού, ενώ η ομάδα των ΗΠΑ κατέλαβε την τρίτη θέση.

Η ομάδα της Ονδούρας, πλησιάζει το τέρμα μετά από διαγωνιστική πορεία με φόρτο 20 χιλιομέτρων. (Πηγή)
Πολύ καλές και έντονες στιγμές φαίνεται, από τα λεγόμενα των συμμετασχόντων, να έζησαν οι αθλούμενοι. Καλές και συσσωρευμένες εμπειρίες που παραμένουν ανεξίτηλες για πάντα! Εξαιρετικός τρόπος προπόνησης  έμπειρου και εκπαιδευμένου προσωπικού. Μόνο συναγωνιζόμενοι με ισάξιους ανταγωνιστές, μπορούν να κρατήσουν την μαχητική τους ικανότητα οι"παλιοί"! Αυτό να μην το ξεχνάμε!

Δείτε κάποιες από τις δοκιμασίες στις οποίες αγωνίσθηκαν οι ομάδες σε διαφορετικές ημέρες, πιέζοντας του συνδέσμους:

3η Ημέρα Αγώνων,
4η Ημέρα Αγώνων,
6η Ημέρα αγώνων,
7η Ημέρα Αγώνων,
Αμφίβια δοκιμασία,
Βολές Μάχης,
Αγώνες Ελεύθερων Σκοπευτών

Ανιχνευτής



Κυριακή, 8 Μαΐου 2016

Ο Ιερός Λόχος στη Ρόδο

Αποβίβαση τμήματος του Ιερού Λόχου μαζί με βρετανική μονάδα, στην ελεύθερη Ρόδο. Το ημερολόγιο έγραφε, 9 Μαΐου 1945. (Πηγή)
Τον Μάιο του 1945, υπήρχε ακόμη γερμανικός στρατός κατοχής στα Δωδεκάνησα. Σύμφωνα με γερμανικές πηγές, μετά τον Οκτώβριο του 1944, όπου τα περισσότερα στρατεύματά τους αποχώρησαν από την Ελλάδα, η "εγκλωβισμένη" δύναμή του στο Αιγαίο, εξακολουθούσε να παραμένει μεγάλη, ξεπερνώντας τις 30.000 στρατιώτες, εκ των οποίων οι 10.000 ήταν Ιταλοί.

Στις 27 Αυγούστου 1944 ο Χίτλερ εξέδωσε την διαταγή εκκένωσης του Αιγαίου. Από τις 30 Αυγούστου 1944 μέχρι και τον Οκτώβριο του 1944, το γερμανικό ΠΝ, εκκένωσε 37.138 στρατιώτες με απώλεια 380 ανδρών και 29 πλοίων, εκ του συνόλου των 52 σκαφών που χρησιμοποιήθηκαν. Η γερμανική Λουφτβάφε (ΠΑ) εκκένωσε 30.740 στρατιώτες με εκτέλεση 2050 πτήσεων.

Στο νησί της Ρόδου, παρέμενε η γερμανική μηχανοκίνητη ταξιαρχία "Ρόδος" με διοικητή τον Υποστράτηγο Ότο Βάγκνερ, της οποίας η συγκρότηση περιλάμβανε:

  • 4 Μηχανοκίνητα τάγματα (των 2 λόχων έκαστο) που είχαν αναδιοργανωθεί από τα υπολείμματα ταγμάτων πεζικού αμύνης νήσων της Ελαφράς Μεραρχίας Αφρικής 999 (κωδική ονομασία)
  • 1 επιλαρχία αρμάτων (των 3 λόχων)
  • 1 επιλαρχία αναγνωρίσεως (των 3 λόχων)  999
  • 1 Μοίρα πυροβολικού (των 3 πυροβολαρχιών) του ΙV Συντάγματος ΠΒ 999
  • 1 αποβατικό τάγμα εφόδου (των 3 λόχων)
  • 1 Συγκρότημα σκαφών μεταφοράς πεζικού της 15 Μοίρας Πλοίων Αποβάσεων "Ρόδος", με περίπου 30 λέμβους.
  • 1 Λόχο Αμφιβίων Καταδρομών "Ρόδος"
  • Το 627  Σύνταγμα επάκτιου πυροβολικού (των 18 πυροβολαρχιών)
  • Τη Ναυτική μοίρα σκαφών ασφαλείας λιμένων "Δωδεκάνησος" και 
  • Ιταλικές δυνάμεις ασφαλείας εσωτερικού, με διοικητή τον Ανχη Φερντινάντο Μιττίνο, γνωστό στους κατοίκους του νησιού εκείνη την εποχή!
Συνολικά, η γερμανική δύναμη του νησιού ανερχόταν σε 6.356 άνδρες και οι Ιταλοί αριθμούσαν σε 4.097 άνδρες. Καθόλου ευκαταφρόνητη δύναμη, για την άμυνα της Ρόδου!

Στο Αιγαίο κάτω από τη διοίκηση του Συμμαχικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής επιχειρούσε η Δύναμη Επιχειρήσεων 142, στην οποία είχαν υπαχθεί η βρετανική ταξιαρχία  Καταδρομών,  ο Ιερός Λόχος, και η 5η ινδική ταξιαρχία.

Η εντολή του Συμμαχικού Στρατηγείου για τις επιχειρήσεις στο Αιγαίο ήταν:
  • Αποφυγή επιχειρήσεων μεγάλης κλίμακας για εκκαθάριση κατεχομένων περιοχών, για πρόληψη άσκοπων απωλειών, αφού η κατάσταση οδηγούσε μοιραία στην παράδοση των κατοχικών φρουρών.
  • Ανάληψη καταδρομικών επιχειρήσεων με σκοπό την καταπόνηση και τη φθορά  του αντιπάλου
  • Αποκλεισμός νησιών προς απαγόρευση ανεφοδιασμού φρουρών με σκοπό την επίσπευση της παράδοσής τους.
Με αυτό το σκεπτικό, οργανώθηκε προκεχωρημένη διακλαδική βάση επιχειρήσεων στη Σύμη, η οποία είχε ήδη απελευθερωθεί και από όπου θα σχεδιάζονταν και θα οργανώνονταν οι αμφίβιες καταδρομικές επιχειρήσεις. Σ' αυτή τη βάση, είχαν έδρα 2 τάγματα  της 5ης Ινδικής Ταξιαρχίας, απόσπασμα του Ιερού Λόχου και τμήμα του επιτελείου της ταξιαρχίας Καταδρομών, που έλαβε την ονομασία  "Δύναμη 281". Το απόσπασμα του Ιερού Λόχου, ενισχύθηκε σε δύναμη Διλοχίας μέχρι το τέλος του Φεβρουαρίου 1945 και  ονομάσθηκε "Απόσπασμα Σύμης".


Προς το τέλος του Απριλίου η διοίκηση της βρετανικής ταξιαρχίας  Καταδρομών, που είχε αναλάβει τις επιχειρήσεις στο Αιγαίο, σχεδίασε, σε συνεργασία με το "Απόσπασμα Σύμης", την ταυτόχρονη προσβολή επιλεγμένων στόχων, κυρίως πυροβολαρχιών, του δυτικού τμήματος της Ρόδου και των φυλακίων στην νησίδα Αλιμνιά. 

Προς τούτο στάλθηκαν περίπολοι αναγνώρισης περί το τέλος του Απριλίου για συγκέντρωση των τελευταίων  πληροφοριών. Με βάση αυτές τις πληροφορίες, ολοκληρώθηκε η σχεδίαση και εκτελέσθηκαν δοκιμές. για την επιχείρηση "Τεντ"

Συνολικά η εχθρική δύναμη των φυλακίων και των επάκτιων πυροβολαρχιών που θα προσβάλλονταν, υπολογιζόταν σε 54 Γερμανούς και 3 Ιταλούς που επάνδρωναν αντιαεροπορικά πυροβόλα των 20 χιλ. πυροβόλα των 75 χιλ. όλμους και άλλα ομαδικά όπλα. Τα φυλάκια συνδέονταν μεταξύ τους με ασύρματη και ενσύρματη επικοινωνία.

Επρόκειτο για μια επιχείρηση ταυτοχρόνων προσβολών σε 3 σημεία της Ρόδου:
  • στο Χειμαράσι, (περιοχή αρχαίας Κυμισάλας) με δύναμη 73 κομάντος, 4 Βρετανοί και οι υπόλοιποι  Ιερολοχίτες. 
  • στη Φόκα και στο Στέλι της περιοχής Μαρμαροβούνια, με δύναμη 30 Ιερολοχιτών 
  • στο Νότι και στη Βουνάρα,  με δύναμη 32 Ιερολοχιτών (διμοιρία) μία ομάδα πολυβόλων, ομάδα Α/Τ Πιατ και ομάδα όλμων, 5 Βρετανοί κομάντος, 4 πολίτες οδηγοί, ένας φωτορεπόρτερ και ένας πολεμικός ανταποκριτής, σύνολον 57 άνδρες.
και παράλληλα  επιχείρηση στην Αλιμνιά, με δύναμη 60 Ιερολοχιτών. 

Η επιχείρηση θα υποστηριζόταν από δύο βρετανικά αντιτορπιλικά το HMS Catterick και το  HMS Kimberley , το ελληνικό αντιτορπιλικό "Κρήτη", το γαλλικό " Aλζανσιέν" και 9 βρετανικά αποβατικά. Το πρώτο ήταν το πλοίο του ΔΟΕ (Δκτη Ομάδας Επιχειρήσεων).

Το σχέδιο ενεργείας, προέβλεπε: 

  • Ταυτόχρονη και αιφνιδιαστική προσβολή, με καταδρομική ενέργεια σε όλους τους επιλεγέντες στόχους. 
  • Δημιουργία αντιπερισπασμού με εκτόξευση ναυτικών πυρών στο αεροδρόμιο Μαριτσών και στο λιμάνι της Ρόδου, από το "Κρήτη" και το "Αλζανσιέν" αντίστοιχα.
  • Χρόνος προσβολής (Ώρα "Κ'') ορίσθηκε η 00.30, τη νύκτα της 30 Απριλίου/1 Μαΐου και μεταφέρθηκε αργότερα για τη Ν 1/2 Μαΐου, εξ αιτίας της ανάγκης συμπλήρωσης πληροφοριών από περιπόλους αναγνώρισης που είχαν προαποσταλεί.
  • Στη συνέχεια, με κάλυψη των αντιτορπιλικών "Kimberley", και "Katterick" τα αποβατικά σκάφη, που  μετέφεραν τα καταδρομικά τμήματα, θα κινούνταν στα σημεία απόβασης στις δυτικές ακτές της Ρόδου και στην Αλιμνιά.

Η επιχείρηση στην Αλιμνιά, περιγράφτηκε σε προηγούμενο άρθρο. Οι καταδρομικές επιχειρήσεις στη Ρόδο εξελίχθηκαν  νωρίτερα, εξ αιτίας της πρόωρης κατά 15 λεπτά, εκδήλωσης ναυτικών πυρών. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή:



Η Καταδρομική Δύναμη Επιχειρήσεων της Ρόδου αναχώρησε από τη Σύμη στις 0100 της 1ης Μαΐου 1945 και μεταφέρθηκε στην Τήλο, όπου παρέμεινε σε απόκρυψη όλη την ημέρα.




Σχεδιάγραμμα επιχειρήσεων της 1ης και 2ης Καταδρομικής Δύναμης του Ιερού Λόχου. Οι  πολλοί δρόμοι που φαίνονται στη σύγχρονη δορυφορική εικόνα δεν υπήρχαν τότε, τον Μάιο του 1945.

Η 1η ΚΔ, που θα ενεργούσε στην περιοχή της αρχαίας Κυμισάλας, με επικεφαλής τον Ταγματάρχη Μαντούβαλο, ξεκίνησε στις 1900 της 1ης Μαΐου από Τήλο με δύο αποβατικά σκάφη με σκοπό την προσέγγιση της δυτικής ακτής της Ρόδου μετά το τελευταίο φως, σε προκαθορισμένο σημείο  προσγειάλωσης, νότια του όρμου Πύργου (βλέπε χάρτη). 

Αντ' αυτού, μετά από λάθος της περιπόλου αναγνώρισης που είχε προηγηθεί για την υποδοχή, η οποία δεν αντιλήφθηκε την αθόρυβη και χωρίς φώτα προσέγγιση των σκαφών, το τμήμα αποβιβάστηκε στον όρμο Πύργου, βορειότερα, με καθυστέρηση μιας ώρας. Στις 0015 το τμήμα είχε διεισδύσει και είχε αναπτυχθεί βόρεια από τις εχθρικές θέσεις στην αρχαία Κυμισάλα (κοντά στον τότε οικισμό Χειμαράσι). Έταξε την ομάδα όλμων που διέθετε στην ακτή, για υποστήριξη του τμήματος.

Η εχθρική δύναμη, που ήταν στρατοπεδευμένη σε σκηνές στην περιοχή Χειμαράσι, αποτελείτο από 18 Γερμανούς και 20 Ιταλούς και διέθετε 3 όλμους των 2 ιντσών, τρία πολυβόλα τύπου Breda, μια επάκτια πυροβολαρχία των 4 πυροβόλων των 88 χιλ. και 3 Α/Α πυροβόλα των 20 χιλ.

Ενώ το τμήμα περίμενε την ώρα "Κ" (κρούσεως), το Α/Τ "Κρήτη" άρχισε 15 νωρίτερα πυρά εναντίον του Α/Δ Μαριτσών, για αντιπερισπασμό. Ο διοικητής του τμήματος για να μην χάσει τον αιφνιδιασμό έδωσε εντολή βίαιης κρούσης εναντίον του φυλακίου. Το τμήμα άρχισε τα καταιγιστικά πυρά παράλληλα με την εκτόξευση εμπρηστικών χειροβομβίδων. Οι Γερμανοί αιφνιδιάσθηκαν μέσα στις σκηνές! Η μάχη ήταν σύντομη! Καταμετρήθηκαν επί τόπου 12 στρατιώτες του εχθρού νεκροί, ενώ 13 αιχμαλωτίστηκαν.  

Το τμήμα, στις 0130 της 2 Μαΐου 1945, με τους αιχμαλώτους  και τους δύο δικούς του τραυματίες, αποχώρησε υπό την κάλυψη πυρών όλμων, επιβιβάσθηκε στα πλοιάριά του και αναχώρησε για Σύμη.

Η 2η ΚΔ, (Λγος Τσεπαπαδάκης) που είχε σχεδιαστεί να προσγειαλωθεί στην ίδια ακτή με την 1η ΚΔ και να προηγηθεί αυτής, καθυστέρησε 1 ώρα και 45 λεπτά, για τον ίδιο λόγο. Επιπλέον, επειδή το σκάφος τους δεν μπόρεσε να προσεγγίσει την ακτή, αναγκάστηκαν να κάνουν χρήση πτυσσόμενων λέμβων για να διασχίσουν τα 150 μέτρα της θάλασσας, που τους χώριζε από την ακτή.



Η 2η ΚΔ, χωρίστηκε σε δύο τμήματα, προκειμένου να προσβάλει τους δύο στόχους, το φυλάκιο Φόκα και το φυλάκιο Στέλι.



Σύμφωνα με τις πληροφορίες, στο Στέλι υπήρχαν 7 Γερμανοί και 1 Ιταλός, που έμεναν σε σκηνή. Είχαν ένα πυροβόλο των 65 χιλ., ένα πολυβόλο των 20 χιλ. και ένα οπλοπολυβόλο. Υπήρχε ένα τεθωρακισμένο όχημα, τρία φορτηγά και ένας ασύρματος.


Στη Φόκα διέμεναν 9 Γερμανοί και 2 Ιταλοί σε σκηνές με ένα πολυβόλο των 20 χιλ. και ένα οπλοπολυβόλο.

Τα τμήματα, μόλις βγήκαν στην ακτή, προχώρησαν γρήγορα για να κερδίσουν τον χαμένο χρόνο. Μόλις όμως άκουσαν τα πυρά του αντιτορπιλικού  "Κρήτη", έσπευσαν και αυτοί να επιτεθούν νωρίτερα για να μην χάσουν τον αιφνιδιασμό. Η ταυτόχρονη προσβολή των δύο φυλακίων πέτυχε. Οι Γερμανοί διαλύθηκαν και προσπάθησαν να διαφύγουν. Οι απώλειες του εχθρού ήταν συνολικά 7 νεκροί και 6 αιχμάλωτοι.

Οι Ιερολοχίτες αφού κατέστρεψαν όλα τα όπλα και τα υλικά  των φυλακίων, συγκεντρώθηκαν στο προκαθορισμένο σημείο και ακολούθησαν το δρομολόγιο της επιστροφής για την ακτή, όπου θα τους παραλάμβαναν τα πλοιάριά τους. Κατά την διάρκεια της κίνησης, εμφανίστηκαν οι 3 Ιταλοί, που είχαν διαφύγει από το φυλάκιο για να σωθούν, οι οποίοι παραδόθηκαν και αιχμαλωτίστηκαν.

Η 2η ΚΔ χωρίς απώλειες με τους αιχμαλώτους, αποχώρησε από την ακτή στις 0300 της 2 Μαΐου 1945 και επέστρεψε στη Σύμη

Προσβολή των φυλακίων Νότι και Βουνάρα Ν 1/2 Μάι 1945. Δεν υπήρχαν όλοι οι δρόμοι που απεικονίζονται στη σύγχρονη δορυφορική εικόνα
.Η 3η ΚΔ (Υπλγός Κάντας) προσγειαλώθηκε στην περιοχή Αλυκή νοτιοδυτικά της Ρόδου (βλέπε χάρτη) και αυτή καθυστερημένη κατά 1 ώρα και 45 λεπτά, από λάθος αναγνώρισης ακτής, οπότε κινήθηκε γρήγορα προς το Καστέλο. Περίπου 500 μέτρα πριν από το κάστρο, όπου υπήρχε το εχθρικό φυλάκιο της Βουνάρας, είχε ορισθεί το σημείο διασποράς (ΣΔ), όπου η καταδρομική δύναμη διασπάσθηκε σε δύο ομάδες. 

Η 1η ομάδα με 5 Ιερολοχίτες και ένα ντόπιο οδηγό, κινήθηκε προς τα δυτικά στην τοποθεσία Νότι, περίπου 1,5 χιλιόμετρα από το ΣΔ, όπου είχε αναγνωρισθεί εχθρικό φυλάκιο παρατήρησης με 3 Γερμανούς και 1 Ιταλό.

Η 2η ομάδα με 16 Ιερολοχίτες με τον διοικητή της ΚΔ, κινήθηκε προς το Κάστρο, όπου είχε εντοπισθεί εχθρική δύναμη από 10 Ιταλούς και 4 Γερμανούς και ένα τεθωρακισμένο όχημα με πυροβόλο των 75 χιλ. Το φυλάκιο, ήταν προστατευμένο με συρματόπλεγμα.  Μέσα στο χώρο οι Ιταλοί και οι Γερμανοί έμεναν χωριστά. 

Εκεί, ανατολικά του εχθρικού φυλακίου, με τη βοήθεια ενός πολίτη οδηγού, κινήθηκε ένα τμήμα και εγκαταστάθηκε σαν αποκοπή (ασφάλεια) με ένα οπλοπολυβόλο με μέτωπο προς το χωριό Μονόλιθος, προς αντιμετώπιση κάθε κίνησης για υποστήριξη του φυλακίου. Το τμήμα κρούσης χωρίστηκε σε δύο υποομάδες, μία για τους Γερμανούς και μία για τους Ιταλούς.  Οι άλλοι δύο πολίτες, ανέλαβαν το κόψιμο του καλωδίου της τηλεφωνικής γραμμής του φυλακίου. Και στα δύο φυλάκια η κρούση εκδηλώθηκε ταυτόχρονα και αιφνιδιαστικά! Οι σκοποί εξουδετερώθηκαν, με αποτέλεσμα η φρουρά να παραδοθεί σχεδόν χωρίς αντίδραση και να αιχμαλωτισθεί. Ειδικά στο Νότι, οι Ιταλοί παραδόθηκαν αμέσως.

Ακολούθησε η καταστροφή των εχθρικών υλικών και εγκαταστάσεων και στη συνέχεια η ΚΔ κινήθηκε προς  το  Σημείο  απογειάλωσης όπου επιβιβάστηκε στο σκάφος και αναχώρησε για την βάση της στη Σύμη. Οι απώλειες του εχθρού ήταν 2 νεκροί, 1 τραυματίας και 12 αιχμάλωτοι. Οι Ιερολοχίτες είχαν ένα τραυματία.


Η επιχείρηση "Τεντ", μια από τις πρώτες διακλαδικές και διασυμμαχικές  ειδικές επιχειρήσεις στο Αιγαίο, στέφθηκε από επιτυχία όπως περιγράφεται  με λιτή στρατιωτική γλώσσα στην αντίστοιχη Έκθεση των Επιχειρήσεων, από τον τότε Βρετανό επιτελάρχη της Ταξιαρχίας Καταδρομών Ανχη Λεπρέκ.

"Η επιχείρησις αύτη, απετέλεσε κατά μεγάλην προσέγγισιν τον πλήρη τύπον καταδρομής. Το σύνολον της επιχειρήσεως εξετελέσθη σχεδόν εξ ολοκλήρου συμφώνως προς το σχέδιον. Ο εχθρός υπέστη βαρείας απωλείας και εις άνδρας και εις υλικόν, έναντι ημετέρας απωλείας τριών τραυματιών και τούτων ελαφρώς.

Η συνεργασία Ναυτικού και Raiding Forces ήτο εξαιρετική απετέλεσε δε αντάξιον τέλος των θρυλικών επιχειρήσεων της Δωδεκανήσου."

Αυτές ήταν και οι τελευταίες καταδρομικές επιχειρήσεις στα Δωδεκάνησα, λίγο πριν από την παράδοση της γερμανικής φρουράς Δωδεκανήσου στη Σύμη, στις 8 Μαΐου του 1945. Μάλιστα την όλη ιστορία της παράδοσης την αποθανάτισε με το φακό του ένας φωτογράφος Βρετανός στρατιώτης τότε, που είχε αναλάβει τη φωτογραφική κάλυψη. 

Στιγμιότυπο από την υποδοχή των Ιερολοχιτών στη Ρόδο. Ελληνικές, βρετανικές, ακόμη και αμερικανικές σημαίες ανεμίζουν ανάμεσα στο πλήθος. Το ημερολόγιο έγραφε, 9 Μαΐου 1945. (Πηγή)
Στις 9 Μαΐου 1945 ο Ιερός Λόχος και βρετανικές μονάδες αποβιβάζονται σαν ελευθερωτές στη Ρόδο, μέσα σε κλίμα συγκίνησης, ενθουσιασμού  και χαράς των κατοίκων, που έβλεπαν με αισιοδοξία το μέλλον, στην αγκαλιά της μητέρας πατρίδας!

Κάθε χρόνο, τόσο στη Σύμη όσο και στη Ρόδο, εορτάζεται η επέτειος της απελευθέρωσης και διατηρείται άσβεστη η μνήμη των ηρωικών και ένδοξων στιγμών εκείνης της εποχής. Στη Σύμη όποιος πάει, αξίζει να δει το σπίτι στο οποίο υπέγραψε το πρωτόκολλο παράδοσης ο Γερμανός Στρατηγός Βάγκνερ. Οι Συμιακοί το διατηρούν σαν ιστορική κληρονομιά!

Στη Ρόδο δίπλα από το όμορφο παλιό λιμάνι, έχει στηθεί το μνημείο του Ιερού Λόχου σαν ένδειξη τιμής των αγώνων του, για την απελευθέρωση των νησιών του Αιγαίου., Εύχομαι να διατηρείται  η ιστορική μνήμη και ν' αποτελεί πάντα σημείο αναφοράς σε όλες τις δύσκολες στιγμές. 

Όπως τότε, αν παραμείνουμε ενωμένοι και αντιμετωπίζουμε μαζί τα δύσκολα, θα διαψευσθεί αυτό που μου απάντησε πριν από λίγο καιρό ένας από τους τελευταίους Ιερολοχίτες στη ζωή, όταν τον ρώτησα πώς βλέπει σήμερα τα πράγματα: "Εμείς φτιάξαμε και σεις χαλάτε..."



Ανιχνευτής

Πηγή: "Ο Ελληνικός Στρατός στη Μέση Ανατολή (1941-1945) (Ελ Αλαμέιν-Ρίμινι-                                          Αιγαίο) Έκδοση ΓΕΣ/ΔΙΣ 1995
            "ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 1942-1945" Αντιστρατήγου Ι.Κ. Μανέτα