Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Ανάμεσα στους Ρώσους αλεξιπτωτιστές

 

Δείτε ένα βίντεο σχετικά πρόσφατο, για την εκπαίδευση και τη ζωή των Ρώσων αλεξιπτωτιστών, των VDV, όπως την έζησε ένας Βρετανός δημοσιογράφος, ακολουθώντας το πρόγραμμά τους για κάποιο χρονικό διάστημα.

Αν και είναι ένα προπαγανδιστικό ντοκιμαντέρ, δίνει μια πολύ καλή και διαφωτιστική εικόνα για τις αεραποβατικές τους δυνάμεις,  Воздушно-десантные войска, ВДВ (Vozdushno-desantnye-voyska).


Οι Ρώσοι διαθέτουν 4 Μεραρχίες των 2 συνταγμάτων με 6.000 άνδρες συνολική δύναμη η κάθε μία, 5 ανεξάρτητες ταξιαρχίες, ένα αεραποβατικό σύνταγμα πυροβολικού και ένα σύνταγμα διαβιβάσεων.

Ο ατομικός και ομαδικός τους φορητός οπλισμός ποικίλει με μεγάλη γκάμα διαφόρων διαμετρημάτων.

Οι αποστολές τους είναι σε γενικές γραμμές παρόμοιες με αυτές των αεραποβατικών στρατευμάτων όλων των χωρών: Υπερκέραση απ' αέρος, κατάληψη εδαφών τακτικής σημασίας και διατήρησή τους μέχρι τη συννένωση με άλλες επίγειες δυνάμεις.


Αποτελούν μια ταχυκίνητη δύναμη αυξημένης ετοιμότητας που μέσα σε λίγες ώρες μπορούν να βρεθούν οπουδήποτε μέσα στην εμβέλεια των αεροπορικών τους μέσων. Όπως όλοι οι αλεξιπτωτιστές δεσμεύονται από την ΔΜ (Διοικητική Μέριμνα) έχοντας επάρκεια και αυτοδυναμία για μερικές ημέρες μόνο, χωρίς ανεφοδιασμό.

Αρκετοί απ' αυτούς πρέπει να βρίσκονται στην Κριμαία τώρα.


Ανιχνευτής








Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014

"Εντείνατε τας προσπαθείας σας.."



Καταδρομείς κατά την μάχη με αμερικανικό εξοπλισμό. Φορητός Ασύρματος SRC-536  και οπλοπολυβόλο BAR

Στις 14 Μαρτίου του 1949, μέσα στην έξαρση ενός εμφυλίου πολέμου, ολοκληρώθηκε η επιχείρηση της ανακατάληψης του Καρπενησίου από τον εθνικό στρατό και η απώθηση των ανταρτών του ΔΣΕ. Στην επιχείρηση αυτή συμμετείχε η Διοίκηση Καταδρομών Βορρά (ΔΚΒ), σαν να λέμε η 1η Ταξιαρχία Καταδρομών-Αλεξιπτωτιστών σήμερα, με τις  Α' και Β' Μοίρες Καταδρομών.

Σε δύο ημέρες η ΔΚΒ υπέβαλε την έκθεση των επιχειρήσεων της στην τότε Διοίκηση Δυνάμεων Καταδρομών (ΔΔΚ) της οποίας διοικητής ήταν ο Συνταγματάρχης (τότε) Ανδρέας Καλλίνσκης που σήμερα θεωρείται ο ιδρυτής των σύγχρονων Δυνάμεων Καταδρομών.

Για την συμμετοχή των μονάδων Καταδρομών στην μάχη του Καρπενησίου, έχουμε αναφερθεί σε προηγούμενο άρθρο. Η έκθεση των επιχειρήσεων παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί μέσα στο κείμενο διαφαίνεται η προσπάθεια των αξιωματικών των επιτελείων των Δυνάμεων Καταδρομών, να πείσουν την ιεραρχία τους για την σωστή τακτική χρησιμοποίηση αυτών των ειδικών μονάδων.

 Κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων Ρούμελης και Σ. Ελλάδας, η προϊστάμενη "Ανωτέρα  Στρατιωτική Διοίκηση Στερεάς Ελλάδος " ΑΣΔΣΕ κατένειμε τις μοίρες Καταδρομών σε άλλους σχηματισμούς και συγκροτήματα Πεζικού για την αναγνώριση και έρευνα υπόπτων χώρων της περιοχής ευθύνης των πρώτων.

Σχεδόν καθημερινά χωρίς ανάπαυση οι καταδρομείς εκινούντο με άσχημες καιρικές συνθήκες, προσπαθώντας ν' ανταποκριθούν  στις συνεχείς και διαδοχικές εντολές των εκάστοτε διοικήσεων στις οποίες εντάσσονταν.

Πέραν τούτου, οι καθυστερήσεις συντονισμού των προϊσταμένων διοικήσεων το τακτικού στρατού, αφαιρούσαν το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού και έτσι εγχειρήματα προσβολής εχθρικών τμημάτων και κατάληψης εδαφών τακτικής σημασίας, που θα μπορούσαν πολύ γρήγορα να επιτύχουν με όσο το δυνατόν μικρότερες απώλειες, έπαιρναν τη μορφή χρονοβόρου τακτικού αγώνα.  Παράλληλα οι πολύ άσχημες καιρικές συνθήκες δημιουργούσαν μεγάλα προβλήματα κίνησης και προκαλούσαν απώλειες σε προσωπικό με κρυοπαγήματα, λόγω της στατικότητας του αγώνα. Πάνω από 130 καταδρομείς βγήκαν εκτός μάχης λόγω κρυοπαγημάτων στη μάχη του Καρπενησίου.

Διαβάστε παρακάτω αυτούσια αποσπάσματα της έκθεσης για να καταλάβετε το πρόβλημα που αντιμετώπιζαν οι καταδρομείς τότε, στη συνεργασία τους με τις συμβατικές μονάδες του εθνικού στρατού.

"..Επί πλέον οσάκις αι Μοίραι υπάγονται υπό ετέρας Μονάδας χρησιμοποιούνται ως μια πλέον Μονάς Πεζικού και υποβάλλονται εις πολυημέρους και επιπόνους κινήσεις χωρίς να συναντώσιν εχθρόν πράγμα το οποίον έχει ως αποτέλεσμα την δυσφορίαν και την πτώσιν του ηθικού των ανδρών Καταδρομών, οίτινες έχοντες μακράν πείραν του συμμοριτικού αγώνος γνωρίζουν να διακρίνουν καλώς πότε χρησιμοποιούνται ορθώς και πότε όχι.

Εκτός τούτου η διαδοχική υπαγωγή των δυνάμεων Καταδρομών υπό διαφόρους Μονάδας παρουσιάζει και το εξής μειονέκτημα: Έκαστος Διοικητής Μονάδος εις τον οποίον διατίθεται Δύναμις Καταδρομών νομίζει ότι του δίδεται εξαιρετική ευκαιρία να επιτύχη μίαν σοβαράν επιτυχίαν και χρησιμοποιεί ταύτην ανηλεώς. Ο αμέσως επόμενος αγνοεί τι συνέβη προηγουμένως και δίδει αμέσως εν συνεχεία επιπόνους και δυσχερείς αποστολάς εις τρόπον ώστε η φράσις "εντείνατε τας προσπαθείας σας διότι είναι κρίσιμος η στιγμή" επαναλαμβανομένη συνεχώς εις τας Δυνάμεις Καταδρομών έχει χάσει την σημασίαν της και χρησιμοποιείται υπό των Αξιωματικών και οπλιτών χάριν αστειότητος.

Συγκεκριμένως από της 25ης Ιανουαρίου 1949 μέχρι σήμερον ήτοι επί ημέρας πεντήκοντα εξεδίδοντο συνεχείς διαταγαί περί εντάσεως προσπαθειών λόγω κρισίμου καταστάσεως αίτινες αν εξετελούντο κατά γράμμα και κατά πνεύμα θα έπρεπε οι Αξιωματικοί και οπλίται των δύο αυτών Μοιρών ή να έχωσιν αποθάνει λόγω κοπώσεως ή τουλάχιστον να ευρίσκωνται άπαντες εις νοσοκομείον, διότι αι διαταγαί διελάμβανον να κινούνται συνεχώς ημέραν και νύκτα εις δύο δε περιπτώσεις όπου αι Μοίραι τελείως εξηντλημέναι εβράδυναν να κινηθώσιν εξεδόθησαν σήματα εκδηλώνοντα απορίαν, πως Δυνάμεις Καταδρομών εσημείωσαν βραδύτητα κινήσεως.

Δυστυχώς παρατηρείται και κάτι έτι χειρότερον. Διοικηταί Μεγάλων Μονάδων γνωρίζοντες ότι θα έχωσιν υπό τας Διαταγάς των Δυνάμεις Καταδρομών επί περιορισμένον χρονικόν διάστημα προσπαθούν εξαντλητικώς να επιτύχωσι από ταύτας ότι είναι ανθρωπίνως δυνατόν, μη υπολογίζοντες ότι εν συνεχεία τα τμήματα αυτά θα λάβωσι και ετέρας ειδικάς αποστολάς εις τρόπον ώστε οι Αξιωματικοί των Μοιρών όταν λαμβάνουν Διαταγήν περί υπαγωγής εις ετέρας Μονάδας να γνωρίζωσι ότι θα χρησιμοποιηθώσιν άνευ οίκτου.."

Η πρόταση που έγινε τότε στο ΓΕΣ και υιοθετήθηκε κατά πολύ  από τον Αρχιστράτηγο Παπάγο ήταν:

" ..αι Δυνάμεις Καταδρομών αποτελούσαι ισχυράν δύναμιν εις χείρας του Γενικού Επιτελείου, δέον να λαμβάνωσιν ιδίας αποστολάς με πλήρη πρωτοβουλία ενεργείας... "

Ομάδα καταδρομών σε αναμνηστική φωτογραφία. Διακρίνεται το είδος οπλισμού που έφεραν  με υποπολυβόλα Μ3, επαναληπτικά τυφέκια Νο 3 και οπλοπολυβόλο Μπρεν. Είναι λίγο πριν από την μετάβαση στον αμερικανικό οπλισμό. Η ομάδα καταδρομών ήταν η μικρή οικογένεια, όπου όλοι είχαν στενή εξάρτηση και επαφή μεταξύ τους, αφού η μακρόχρονη συμβίωση και οι μάχες τους έδεναν πολύ. Φιλίες που παρέμειναν μέχρι το θάνατο. Η εννεαμελής "οικογένεια" με το λοχία στη μέση. (Ευγενική παραχώρηση της φωτογραφίας από φίλο, του οποίου ο πατέρας ήταν ο λοχίας της ομάδας Καταδρομών)

Βέβαια όταν κάποιος ενεργεί σε περιοχή επιχειρήσεων όπου την ευθύνη των στρατιωτικών επιχειρήσεων την έχει κάποιος άλλος, απαιτείται πολύ καλός συντονισμός για την αποφυγή πρόωρης αποκάλυψης μιας ειδικής επιχείρησης από λάθος ή το χειρότερο την αποφυγή αδελφοκτόνων πυρών. Και για αυτό στις σύγχρονες ειδικές επιχειρήσεις ο ρόλος των ομάδων συνδέσμων είναι πολύ σημαντικός.

Η ουσία όμως παραμένει ίδια. Η τήρηση των αρχών χρησιμοποίησης ειδικών δυνάμεων είναι βασική προϋπόθεση για την επίτευξη επιτυχούς αποτελέσματος. Μέσα σ' αυτές τις αρχές συγκαταλέγεται και η κατάλληλη επιχειρησιακή υπαγωγή στο ανώτερο δυνατό επίπεδο διοίκησης γιατί εκεί υπάρχει ευχέρεια μέσων και πληθώρα πληροφοριών, αναλαμβάνεται δράση σε ευρεία περιοχή και ο συντονισμός με τις μονάδες που υπάγονται σ' αυτή τη διοίκηση,  γίνεται πιο εύκολα.

Μια ακόμη αρχή είναι η επιλογή των κατάλληλων για τις ειδικές δυνάμεις αποστολών. Αποστολών που δεν μπορούν άλλοι να επιτύχουν γιατί δεν έχουν ούτε την κατάλληλη εκπαίδευση ούτε και τα κατάλληλα μέσα. Για παράδειγμα είναι σπατάλη  δυσαναπλήρωτου και εξειδικευμένου προσωπικού να χρησιμοποιούνται  άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων σε αποστολές φύλαξης και φρούρησης εγκαταστάσεων και εδαφικών εκτάσεων τη στιγμή που οποιαδήποτε άλλη μονάδα πεζικού μπορεί να το κάνει.

Καλό είναι να ξέρουμε την ιστορία για να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη. Την πλήρη έκθεση των Καταδρομών, μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ!

Κατά τ' άλλα,  κομάντος, "εντείνατε τας προσπαθείας σας"!


Ανιχνευτής

Πηγή: Αρχεία Εμφυλίου Πολέμου (1944-1949)  ΓΕΣ/ΔΙΣ








Σάββατο, 29 Μαρτίου 2014

Αλλαγή Διοίκησης στην 13η ΔΕΕ



 
Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης

Την Παρασκευή 28/3/14 έγινε η παράδοση - παραλαβή της διοίκησης της 13ης ΔΕΕ "Ιερός Λόχος", του καλύτερου ίσως σχηματισμού του Ελληνικού Στρατού.
 
Ο Ταξίαρχος Κων-νος Φλώρος, παρέδωσε την διοίκηση του σχηματισμού στον Ταξίαρχο Σταύρο Παναγιωτάκη, παρουσία του Διοικητού της Ι ΜΠ Υποστράτηγου Αντώνη Νομικού και του Αρχηγού Στόλου Αντιναύαρχου Παναγιώτη Λίτσα. 
 
 Η ιδιαίτερη αυτή αφιέρωση στον σχηματισμό αυτόν του Ελληνικού Στρατού έχει αιτία. Αφενός να αποδώσουμε φόρο τιμής στο προσωπικό των Μονάδων του σχηματισμού, για το εκπληκτικό έργο που αφανώς για τον πολύ κόσμο επιτελούν και συντελούν τα μέγιστα στην εθνική άμυνα και ασφάλεια. 
 
Αφετέρου δε για να παρουσιάσουμε την εικόνα των στελεχών (ηγητόρων και προσωπικού) της 13 ΔΕΕ "Ιερός Λόχος", μέσα από την Ημερήσια Διαταγή του παραδίδοντος Διοικητού της, όπου αντικατοπτρίζονται τα γενικά χαρακτηριστικά των στελεχών των ΕΔ μας, όπως η πλήρη στρατιωτική κατάρτιση, το υψηλό εθνικό φρόνημα, η αίσθηση του καθήκοντος ανεξάρτητα των υφισταμένων συνθηκών και της Ελληνικής οικονομικής ¨Οδύσσειας", το μεγαλείο της Ελληνικής ψυχής και η μεγαλειώδης προσπάθεια που καταβάλλεται από όλους για την διατήρηση του Στρατού μας στα υψηλότερα επίπεδα ετοιμότητας και ικανότητας, παρά τις "προσπάθειες απαξίωσής των" από (ξένες και ντόπιες) δυνάμεις που επιθυμούν τούτο.



Η καταδρομή στο Σαιν Ναζέρ

Επιχείρηση "Chariot"! Η μεγαλύτερη καταδρομική επιχείρηση που έγινε στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Μια τολμηρή επιχείρηση των Βρετανών κομάντος, έλαβε χώρα την νύκτα της 28 Μαρτίου του 1942 στις προβλήτες του  γαλλικού αλλά γερμανοκρατούμενου Σαιν Ναζέρ.

Ήταν μια ηρωική καταδρομική επιχείρηση, και παρά τις πολλές απώλειες σε προσωπικό, είχε επιτυχές αποτέλεσμα για τους συμμάχους. Κατάφερε σοβαρό πλήγμα στο γόητρο του μέχρι τότε αήττητου γερμανικού στρατού. Οι ηρωικές πράξεις των Βρετανών κομάντος ανταμείφθηκαν με  την απονομή  5 σταυρών της Βικτόρια και ακόμη 80 παράσημων για επίδειξη ανδρείας.

Παρακάτω δείτε ένα πιο πρόσφατο  ντοκιμαντέρ που παρουσιάζει την επιχείρηση, αλλά και την εκπαίδευση Βρετανών κομάντος-πεζοναυτών με λεπτομέρειες. Προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον η σύγκριση της τότε εκπαίδευσης με την σύγχρονη που δεν έχει αλλάξει πολύ.

Έμφαση δινόταν και εξακολουθεί να δίνεται στην φυσική αγωγή μάχης! Πρωτοποριακή εκπαίδευση εκείνη την εποχή, διατηρεί την πρωτοκαθεδρία μέχρι σήμερα σε όλους τους σύγχρονους στρατούς και ιδιαίτερα στις ειδικές δυνάμεις.

Ανιχνευτής  





Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

O χρήσιμος ελαστικός επίδεσμος

Πηγή
Πόσοι από εμάς δεν έχουν στραμπουλήξει πόδια ή δεν έχουν κτυπήσει γόνατα, ή δεν έχουν πάθει θλάσεις ή ακόμη δεν έχουν υποστεί καταπονήσεις σε διάφορα μέρη του σώματος κατά τη διάρκεια ασκήσεων, αλμάτων, πορειών και άλλων απείρου κάλλους δραστηριοτήτων στο στρατό; Ίσως όχι μόνο εκεί, αλλά και σε άλλες αθλητικές δραστηριότητες πλην ...καναπέ-φραπέ!

Σχεδόν στις περισσότερες περιπτώσεις ένας ελαστικός επίδεσμος ήταν και εξακολουθεί να είναι απαραίτητος. Γι' αυτό και στην ατομική συλλογή πρώτων βοηθειών των ειδικών δυνάμεων πάντα υπάρχει ένας ή δύο ελαστικοί επίδεσμοι. Χρησιμοποιούνται για περίδεση!

"Περίδεση είναι η χρησιμοποίηση ενός τύπου ελαστικού επιδέσμου ή μιας ταινίας που κολλάει μόνη της, που σκοπό έχει να υποστηρίζει ένα τραυματισμένο μέρος του σώματος ή να το προστατεύει χωρίς να είναι εμπόδιο στη λειτουργία του" λένε οι ειδικοί.

Η περίδεση αποτελεί μία μέθοδο που χρησιμοποιείται ευρύτατα στους αθλητές αλλά και σε όλους αυτούς που φέρουν κακώσεις των μαλακών μορίων.

Η περίδεση χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στην πρόληψη αλλά και στην αποκατάσταση στις διάφορες κακώσεις, ενισχύοντας τις αδύνατες δομές που υποβάλλονται σε μεγάλες επιβαρύνσεις, στις φυσικές δραστηριότητες της καθημερινής ζωής.

Η περίδεση ασκώντας μηχανική πίεση, βοηθά σημαντικά στην ελάττωση του οιδήματος (πρήξιμο) και του αιματώματος στην περιοχή και σε συνδυασμό με τα άλλα μέσα θεραπείας, μειώνει σημαντικά το χρόνο αποκατάστασης. Περιορίζοντας τις κινήσεις της άρθρωσης, που ενδεχομένως επιδεινώνουν την κατάσταση, προστατεύει από καινούργιες υποτροπές τους μυς, συνδέσμους και τένοντες. 

Ακόμη επιταχύνει τη διαδικασία της επούλωσης, χωρίς να μεταβιβάζεται η ένταση της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί στις περιοχές που έχουν τραυματιστεί. Τέλος προστατεύει διατηρώντας το μέλος που έχει τραυματιστεί σε ανάλογη λειτουργική θέση κατά το προοδευτικό πρόγραμμα επιβάρυνσης για αύξηση της δύναμης, της αντοχής και του συντονισμού.

Στην περίδεση χρησιμοποιούνται ελαστικός επίδεσμος που κολλάει, αυτοκόλλητος ελαστικός επίδεσμος ή βαμβακερή ταινία που κολλάει μόνη της. Δεν επιτρέπεται να γίνεται περίδεση σε οξείες καταστάσεις που θα εμποδίσουν την κυκλοφορία του αίματος και όταν υπάρχει ζημιά στο δέρμα ή μόλυνση. Το δέρμα πρέπει να είναι τελείως καθαρό και οι πτυχές ή διπλώσεις πρέπει να διορθώνονται γιατί μπορεί να δημιουργήσουν φουσκάλες και ερεθισμό."

Σ' αυτό το σημείο που νομίζω ότι έχει γίνει κατανοητή η χρησιμότητα του ελαστικού επιδέσμου, θέλω να προσθέσω ότι ήδη στο εμπόριο κυκλοφορούν αυτοκόλλητοι επίδεσμοι σε διάφορα πλάτη και μήκη, ή ακόμη και σε ρολό, που χρησιμοποιούνται ευρέως από αθλητές όλων των ειδών αθλημάτων.

Πηγή
Η ευεργετική επίδραση αυτού του είδους των αυτοκόλλητων ελαστικών επιδέσμων, αμφισβητείται από μια μερίδα ειδικών, λέγοντας ότι  δεν υπάρχουν αποδείξεις ούτε κλινικές μελέτες για το θέμα. Εν τούτοις, σε κάποιο άρθρο εμφανίστηκαν στατιστικά στοιχεία που δείχνουν ότι κάποιοι ασχολήθηκαν περισσότερο, κυρίως μέσα σε στρατιωτικό περιβάλλον.

Πηγή
Εμπειρικά, όλοι μας ξέρουμε ότι σε δύσκολες καταστάσεις ένας κοινός ελαστικός επίδεσμος μας βοήθησε να ανταπεξέλθουμε, συγκρατώντας τον πόνο. Αλλά για φαντασθείτε μια πορεία 50 χιλιομέτρων που σου πιάνεται η πλάτη από το μπέργκιν ή τα πόδια από το βάρος και τις ανηφοριές! Το πρόβλημα λύνεται εύκολα μόνο με τους αυτοκόλλητους ελαστικούς επιδέσμους.

Ήδη σε αρκετές χώρες ο αυτοκόλλητος ελαστικός επίδεσμος έχει προστεθεί στη συλλογή πρώτων βοηθειών των ειδικών δυνάμεων, επίσημα ή και ανεπίσημα αφού πολλοί κομάντος τον χρησιμοποιούν.

Μια αμερικανική εταιρεία έχει αρχίσει την τυποποίηση αυτών των ελαστικών επιδέσμων που τους έχει δώσει την ονομασία  "Combat ready tactical body tapes" και όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της, έχει γίνει προμηθευτής των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων. 

Προσέξτε τη διαφορά! Ο ελαστικός επίδεσμος δεν θεραπεύει, αλλά μειώνει την αντίληψη του πόνου σε περίπτωση τραυματισμού, κάνοντας τον πάσχοντα να συνεχίσει την δραστηριότητά του με τη λιγότερη δυνατή επιβάρυνση. Είναι προτιμότερη όμως η προληπτική χρήση του, πριν από έντονη φυσική δραστηριότητα γιατί έτσι προλαμβάνεται μια κάκωση ή καταπόνηση.


Ανιχνευτής







Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2014

Τα έξυπνα γυαλιά








Δεν ξέρω αν ξέρετε για τα «έξυπνα γυαλιά»! Πριν από 3 χρόνια περίπου, είχα γράψει ένα άρθρο για ένα νέο τύπο γυαλιών ορειβατών και σκιέρ που είχε βγει στην αγορά.

Από τον περασμένο χρόνο ήδη, μεγάλες εταιρείες όπως η Google και η Sony άρχισαν να εμφανίζουν τα δικά τους «έξυπνα γυαλιά».Τι κάνουν; Πολλά πράγματα! Δεν έχουν φτάσει να ..ψήνουν καφέ ακόμη!

Τα «έξυπνα» γυαλιά της Google για παράδειγμα, εμφανίζουν στο οπτικό πεδίο του χρήστη διάφορα εικονίδια με παρεχόμενες υπηρεσίες μέσω διαδικτύου, όπως π.χ. το δελτίο καιρού ή οδηγίες προσανατολισμού στην πόλη μέσω του Google Maps ή μια βιντεο-συνδιάσκεψη με άλλους χρήστες.
Ακόμα, ο χρήστης μπορεί με τα γυαλιά του να τραβήξει φωτογραφία αυτού που βλέπει γύρω του, να εγγράψει βίντεο, καθώς επίσης και να μοιραστεί το περιεχόμενο απευθείας μέσω e-mail ή των κοινωνικών δικτύων.

Πηγή

Όλες αυτές οι πληροφορίες εμφανίζονται σε ένα μικρό, ημιδιαφανές τετράγωνο, πάνω δεξιά του πεδίου όρασης του χρήστη. Για τον έλεγχο της συσκευής χρησιμοποιούνται και φωνητικές εντολές όπως "OK, Glass, take a picture".

Για χειροκίνητη λειτουργία, υπάρχει μια επιφάνεια αφής στον δεξιό βραχίονα του Google Glass, επιτρέποντας στον χρήστη να ελέγχει την συσκευή. Σύροντας με το δάκτυλο προς τα πίσω εμφανίζονται τρέχοντα γεγονότα, όπως ο καιρός και σύροντας προς τα εμπρός δείχνει προηγούμενα γεγονότα, όπως τηλεφωνικές κλήσεις, φωτογραφίες, κ.ά.

Η προσαρμοσμένη στο βραχίονα των γυαλιών οθόνη είναι ανάλυσης 640x360 pixels, ωστόσο η αίσθηση θέασης είναι σαν οθόνης 25 ιντσών από τα 8 μέτρα. Τα γιυαλιά διαθέτουν κάμερα 5 Megapixels και αποθηκευτικό χώρο που φτάνει τα 16 GB. Η σύνδεση με άλλες συσκευές ή με δίκτυα μπορεί να γίνει μέσω Bluetooth και Wi-Fi.

Η φορητή τεχνολογία θεωρείται ως ο σημαντικότερος σημαντικός τομέα ανάπτυξης για τους κατασκευαστές hardware από το 2013 και στο εξής, με τις εταιρείες να κάνουν αγώνα δρόμου για το πιο εξελιγμένο επίτευγμα.

Δεν θα μπορούσε μέσα σ’ αυτή την έκρηξη της τεχνολογίας, να μην ενεργοποιηθεί και η στρατιωτική τεχνολογία ειδικών επιχειρήσεων Έτσι λοιπόν, η ΒΑΕ Systems, κατασκεύασε ένα παρόμοιο σύστημα που φέρεται επάνω στο κράνος και πoυ μπορεί να δώσει στον μαχητή μια πλήρη εικόνα του πεδίου της μάχης ή της ζώνης ενεργείας του.





Το σύστημα έχει πάρει την κωδική ονομασία “Q Warrior” και ως τώρα σε δοκιμές πεδίου έχει λάβει πολύ καλές κριτικές από στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες. Η τρισδιάστατη παρουσίαση εικόνων και η ταχύτητα παρουσίασης αιτουμένων πληροφοριακών στοιχείων, κάνει τους χειριστές να κάνουν γρήγορες εκτιμήσεις και να λαμβάνουν αποφάσεις, χωρίς να χρειάζεται να ..ανασκαλεύουν ένα πληκτρολόγιο για να βρουν αυτό που θέλουν.

Πηγή
Χάρτες, συνθηματικές παραστάσεις, βίντεο, νυκτερινή και θερμική όραση και διαλειτουργική συνέργεια με άλλα συστήματα, δορυφορικά ή ιπτάμενα ή επίγεια, επιτρέπουν στο χρήστη να επικοινωνεί και να συνεργάζεται με τους άλλους συναδέλφους του, να λαμβάνει οδηγίες και να δίνει αναφορές όπου απαιτείται.

Πολύ σύντομα θ’ αρχίσει να χρησιμοποιείται επιχειρησιακά, μετά από την ολοκλήρωση των δοκιμών που είναι σε πλήρη εξέλιξη.


Ανιχνευτής




Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

Οι Έλληνες "stratioti"



Έλληνας Stratioti του 15ου αιώνα.Πηγή
Οι Έλληνες όλα τα χρόνια της τουρκοκρατίας, προσπάθησαν επανειλημμένα να απαλλαγούν από τον τουρκικό ζυγό. Όλες οι προσπάθειες όμως ήταν τοπικά περιορισμένες και μεμονωμένες. 

Κατά καιρούς ανταρτικά σώματα ή ακόμη και χωριά σε απόμερες και απόκρημνες περιοχές που δεν είχαν εύκολη πρόσβαση για τους Τούρκους κατακτητές αντιστάθηκαν με μανία, προσπαθώντας ν’ αποκτήσουν την πολυπόθητη ελευθερία και αυτονομία. Άλλοτε παρακινούμενοι από ξένες δυνάμεις που είχαν κυρίως οικονομικά συμφέροντα, άλλοτε πάλι γιατί κάποια άδικη και βαριά πράξη των Τούρκων τους έκανε να ξεσηκώνονται από οργή και αγανάκτηση. 

Οι αποσπασματικές εξεγέρσεις δεν ευδοκίμησαν, έστω και αν ξεκινούσαν σαν μαζικό κίνημα αντίστασης αρχικά. Όταν άρχισε η αντίσταση να συντονίζεται μέσα από τη “Φιλική Εταιρεία” και να γίνεται η ενημέρωση των λαών της Δύσης με τη βοήθεια των Ελλήνων της διασποράς, που προκάλεσε ένα φιλελληνικό ρεύμα, τ’ αποτελέσματα δεν άργησαν να φανούν. Η συγκέντρωση ένοπλων ανταρτικών σωμάτων στην ξηρά, με την καθοδήγηση των οπλαρχηγών, είτε αυτοί προέρχονταν από τους αρματολούς, είτε από την κατηγορία των κλεφτών, αλλά και η συμμετοχή των νησιωτών με τη διάθεση των εμπορικών τους πλοίων που τα μετέτρεψαν εύκολα σε πολεμικά, έδωσε μια νέα δυναμική στο κίνημα αντίστασης που μετεξελίχθηκε σε συνολικό ένοπλο αγώνα.

Δεν θέλω όμως να επεκταθώ σε γενικά ιστορικά θέματα που άλλωστε λίγο- πολύ είναι γνωστά σε όλους μας. Θα σταθώ περισσότερο στο στρατιωτικό σκέλος εκείνης της εποχής, ίσως και λίγο πιο πριν. Τι στρατιωτική εκπαίδευση είχαν οι Έλληνες εκείνη την εποχή που οι Τούρκοι πασάδες και οι αγάδες αλώνιζαν από άκρη σε άκρη την υπόδουλη και ταπεινωμένη Ελλάδα; 

Πώς θα μπορούσαν να τα βάλουν με την κραταιά οθωμανική αυτοκρατορία που τον στρατό της τον έτρεμαν όλοι οι λαοί της Δύσης; Με τον τρόπο που ήξεραν! Με τη μέθοδο των κλεφτών “πλησιάζω μυστικά και αθόρυβα, χτυπάω και φεύγω”. Δηλαδή με την μέθοδο των ανταρτών. Ο ανταρτοπόλεμος των Ελλήνων και η φλογερή προσπάθεια για την ελευθερία τους, έκανε τόση εντύπωση στον δυτικό κόσμο εκείνης της εποχής, που ακόμη και σήμερα υπάρχουν συγγράμματα και εκδίδονται βιβλία που περιλαμβάνουν εκείνο τον ελληνικό ανταρτοπόλεμο σαν ένα πρώτο παράδειγμα διεξαγωγής ανορθόδοξου πολέμου. Αυτός ο ανταρτοπόλεμος δεν εξελίχθηκε τυχαία. Στηρίχθηκε στην εμπειρία Ελλήνων στρατιωτικών μισθοφόρων που υπηρετούσαν σε άλλους στρατούς εκείνης της εποχής. Ακόμη και ο οθωμανικός στρατός συμπεριλαμβάνεται μέσα σ΄αυτούς.

Οι Έλληνες στρατιώτες- μαχητές δεν εξέλειπαν ποτέ από τότε που έπεσε η Πόλη και μετά. Παντού τους συναντάμε από τον 15ο αιώνα μέχρι και την εποχή της Επανάστασης.

Είναι οι Έλληνες “στρατιώτες” ή όπως τους κατονόμασαν οι Λατίνοι “stratioti”. Η αντοχή τους, το θάρρος τους, το πείσμα τους και προπαντός η επιδεξιότητά τους στα όπλα και η τακτική τους, τους έκανε περιζήτητους μέσα στους στρατούς της Ευρώπης και όχι μόνο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση του Θωμά του Αργείτη (Thomas of Argos) τον 15ο αιώνα που επικεφαλής ενός ελληνικού σώματος 550 ανδρών από την Πελοπόννησο, υπό τις διαταγές του βασιλιά Ερρίκου του Η’ της Αγγλίας, πολέμησε εναντίον των Σκώτων, αλλά συμμετείχε και στη μάχη της Βουλώνης,εναντίον των Γάλλων.

Μάλιστα στην δεύτερη περίπτωση, με την τεχνική της ενέδρας, κατόρθωσε να εξουδετερώσει 1000 και πλέον Γάλλους, αφήνοντας στο πεδίο της μάχης που διεξήχθη με ακόντια και σπάθες, 360 νεκρούς. Οι Έλληνες είχαν 35 νεκρούς. 

Δυστυχώς ελάχιστα ιστορικά ντοκουμέντα βρέθηκαν ως τώρα για την απόλυτη κάλυψη των αιώνων που ακολούθησαν. Η προέλευση όμως των κλεφτών και των αρματολών της περιόδου της ελληνικής επανάστασης, κρατάει από αυτούς τους παλιούς Έλληνες στρατιώτες, που για να ζήσουν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους, αναγκάστηκαν να γίνουν μισθοφόροι σε ξένους στρατούς. 

Εγώ θα προσθέσω μόνο μια μικρή πληροφορία στην πληθώρα όλων αυτών που μπορεί κάποιος να διαβάσει στους συνδέσμους αυτού του άρθρου. Πριν από πολλά χρόνια βρέθηκα στην Αμερική εκπαιδευόμενος στους Αμερικανούς Πεζοναύτες στο Quantico της Virginia. Εκεί μου έτυχαν 2 περιστατικά, που με έκαναν να καταλάβω το συναίσθημα και τις εντυπώσεις των Αμερικανών για την περίοδο της ελληνικής επανάστασης.

Η πρώτη μου έκπληξη ήταν όταν σε προγραμματισμένη επίσκεψη στο Καπιτώλειο, μέσα σε μια σειρά τοιχογραφιών, είδα και μια σκηνή με φουστανελοφόρους Έλληνες, που πολεμούσαν τους Τούρκους. Όταν ρώτησα μου απάντησε ο ξεναγός, ότι ανήκε σε σειρά τοιχογραφιών κάποιου φημιστού ζωγράφου τους που απεικόνιζε τους αγώνες των λαών για ελευθερία και ανεξαρτησία, όπως έκαναν και οι ίδιοι to 1775

Η δεύτερη έκπληξη ήταν όταν έμαθα από τους Πεζοναύτες για το “Ζήτημα της Τρίπολης” (The Tripoli Affair) δηλαδή για τον Βερβερικό πόλεμο, το 1805. Σε αυτή την επιχείρηση οι Αμερικανοί χρησιμοποίησαν μισθοφόρους στρατιώτες, μεταξύ των οποίων και γύρω στους 40 Έλληνες με τον οπλαρχηγό τους. Πως βρέθηκαν Έλληνες πολεμιστές μισθοφόροι εκεί, μπορείτε να το διαβάσετεπιέζοντας τον προηγούμενο σύνδεσμο. Μια μάλλον άγνωστη ιστορία για πολλούς!

Την ημέρα της επετείου της μάχης θυμάμαι, είδα στην τηλεόραση και μια ταινία που ο σκηνοθέτης έβαζε τους Έλληνες φουστανελοφόρους, να συναγωνίζονται τους Αμερικανούς πεζοναύτες στη σκοποβολή.

Τη φράση “The Tripoli Affair” την είδα για πρώτη φορά σαν ταμπέλα ενός εστιατορίου που το είχε ένας Ελληνοαμερικανός, παλιός πολεμιστής στην Ιταλία κατά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Δυστυχώς δεν μπόρεσε ποτέ να επιστρέψει στην πατρίδα που τόσο αγαπούσε. Έμεινε για πάντα εκεί. 

Η μάχη που έδωσαν τότε οι Αμερικανοί πεζοναύτες, έμεινε ανεξήτηλη στη μνήμη τους, πέρασε στις παραδόσεις τους με το πεζοναυτικό ύμνο “To the shores of Tripoli” και συνδέθηκε με το ξίφος που φέρουν οι αξιωματικοί τους, γυρτό σαν γιαταγάνι, όπως ήταν το ξίφος που έκανε δώρο ένας Μαμελούκος Τούρκος εκπρόσωπος της οθωμανικής αυτοκρατορίας στον επικεφαλής Αμερικανό αξιωματικό.

Οι Έλληνες πολεμιστές έστω και σαν μισθοφόροι υπήρχαν και ήταν έτοιμοι όταν ωρίμασε η σκέψη για την επανάσταση! Τίποτα δεν ήταν τυχαίο και τίποτα δεν έγινε μόνο από ενθουσιασμό! Οι "stratioti" μετεξελιγμένοι υπήρχαν πάντα και  περνούσαν από γενεά σε γενεά.

Ανιχνευτής









Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

Η βομβίδα-κάμερα


Έως τώρα μιλούσαμε για βομβίδες 40 χιλ. εκρηκτικές, διατρητικές, εγκαιροφλεγείς, κατά προσωπικού, κρότου και λάμψης, δακρυγόνες, ασφυξιογόνες και φωτιστικές!  Τώρα στη λίστα έχουν προστεθεί και οι ..τηλεοπτικές οπλοβομβίδες! Σ' αυτό κυριολεκτώ.

Μια κατασκευαστική  εταιρεία αμυντικού υλικού,   η ST Engineering μεταξύ των άλλων κατασκευάζει και βομβίδες  40 χιλ. όλων των τύπων.  Μέσα σ'αυτές συγκαταλέγει και τις βομβίδες SPARCS (Soldier Parachute Air Reconnaissance Camera System), ή αλλιώς βομβίδες S407  δηλαδή βομβίδες-κάμερες αναγνώρισης απ' αέρος.

Μπορούν να εκτοξευθούν από ένα συμβατικό βομβιδοβόλο 40 χιλ. (CIS40GL, HK69A1 M203, M79, AG36) με ταχύτητα 76 μέτρων ανά δευτερόλεπτο,  μέχρι ύψους 150 μέτρων, από όπου αρχίζουν την κατάβαση με τη βοήθεια μικρού αλεξιπτώτου. Κατά τη διάρκεια της κατάβασης αρχίζει η κάμερα να τραβάει εικόνες του εδάφους, που αποστέλλονται σε κεντρική μονάδα δέκτη επεξεργασίας, ή/και σε ανάλογη ατομική φορητή συσκευή τύπου smarphone, ή ακόμη και σε μικρό δέκτη που προσαρμόζεται επάνω στο κράνος ενός μαχητή. Το λογισμικό του δέκτη, συνθέτει τις μεμονωμένες εικόνες και παρουσιάζει στον χρήστη την πλήρη εικόνα του πεδίου σε πραγματικό χρόνο. Το βάρος κάθε βομβίδας είναι 220 γραμμάρια και το μήκος τους 13 εκατοστά.

Το λογισμικό της βομβίδας SPARCS συνθέτει όλες τις λαμβανόμενες λήψεις από τον αέρα για να δώσει την πλήρη και ευκρινή εικόνα στον χρήστη. 
Θεωρούνται κατάλληλες σε αγώνες μικρών κλιμακίων εντός κατοικημένων τόπων αλλά και όπου αλλού υπάρχει πρόβλημα συλλογής πληροφοριών για την "άλλη πλευρά του λόφου", μέρα ή νύχτα.

Σαφώς και είναι οικονομικότερες, της χρήσης Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων (ΜΕΑ), UAVs μικρών ή μεγάλων, και το κυριότερο, δεν απαιτούν συντήρηση.

Εννοείται ότι μόνο κατά τη διάρκεια εμπλοκής με ένα αντίπαλο μπορούν να χρησιμοποιηθούν, όταν δεν ενδιαφέρει αν η παρουσία μας έγινε αντιληπτή ή όχι.

Αλλά ας μην πάρουμε μόνο τη στρατιωτική πλευρά του θέματος. Οι πληροφορίες που μπορούν να συλλέξουν είναι πολύτιμες και σε έκτακτες ανάγκες, κατά τη διάρκεια φυσικών ή άλλων καταστροφών. Φαντασθείτε σεισμό, ή πυρκαγιά, ή πλημμύρες, ή έρευνα διάσωσης σε βουνά. Οι διασώστες μπορούν με τη χρήση τέτοιων βομβίδων να κάνουν έγκαιρη αναγνώριση σε περιοχές που πρέπει να ερευνήσουν, χωρίς να περιμένουν τη βοήθεια ιπταμένων μέσων.

Αξίζει όποιος είναι ενδιαφερόμενος,  να το ψάξει περισσότερο.



Ανιχνευτής

Πηγή




Αποτίοντας φόρο τιμής στο Γέρο του Μοριά

Ένας στρατιώτης από τους συμμετέχοντες στο 1ο τρόπαιο Εθνικής Επετείου  της 25ης Μαρτίου 1821, τερματίζοντας  τον δρόμο αντοχής των 85 χιλιομέτρων, γονάτισε στο άγαλμα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, στην πλατεία Άρεως της Τρίπολης, θέλοντας να τιμήσει τον Γέρο του Μοριά. (Πηγή)


Παρασκευή, 21 Μαρτίου 2014

Περί φιδιών

Γενικά:

Είναι παράξενο, αλλά σύμφωνα με την Ελληνική Μυθολογία ο πρώτος πραγματικός άθλος του μυθικού ήρωα Ηρακλή, είναι ότι έπνιξε τα δύο φίδια στην κούνια. Προφανώς οι αρχαίοι μας πρόγονοι είχαν ένα δέος απέναντι στα ερπετά όπως και εμείς σήμερα και αυτό φαίνεται να είναι γονιδιακά προκαθορισμένο. 

Υπάρχουν άτομα, περίπου 1% που δεν διαθέτουν αυτό το γονίδιο της ερπετοφοβίας και αυτό εκδηλώνεται από τη μικρή ηλικία. Ορισμένοι από αυτούς ασχολούνται στην ενήλικη ζωή επαγγελματικά με τα φίδια. Σε όλη τη γη υπάρχουν χιλιάδες φίδια εκ των οποίων όμως λίγα είναι τα ιοβόλα (δηλητηριώδη). Τα σπουδαιότερα εξ αυτών είναι η Έχιδνα (Ευρώπη), το κοράλι (Αριζόνα ΗΠΑ, Μεξικό), ο κροταλίας (Αμερική) και η κόμπρα (Ασία). 

Ορισμένα μεγάλα ερπετά είναι συσφιγκτήρες, με σκοπό να συνθλίβουν το θύμα τους γιά να το καταβροχθίσουν. Τέτοια είναι ο Βόας, ο Πύθων και η Ανακόντα. Πέραν της Έχιδνας, όλα τα ερπετά που προαναφέρθηκαν δεν υπάρχουν στην Ελληνική πανίδα. Διεθνώς, τα πλέον επικίνδυνα ερπετά είναι η βασιλική Κόμπρα πού προκαλεί νευροπαράλυση, το κοράλι και ο κροταλίας

Σε μερικά κράτη οι λαοί είναι αρκετά εξοικειωμένοι με τα ερπετά, σε σημείο μάλιστα που τα εκπαιδεύουν να χορεύουν και αποτελούν τουριστική ατραξιόν (Ινδία, Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη, Αφρική, κλπ). Σε άλλα κράτη είναι σοβαρό το πρόβλημα ιοβόλων όφεων και υπάρχουν εκεί εξειδικευμένα εργαστήρια παραγωγής αντιοφικών ορών.

Ποια είναι η ερπετολογική πανίδα της Ελλάδας

Στην Ελλάδα το βασικό πρόβλημα ερπετών είναι οι έχιδνες (οχιές). Στα Νοσοκομεία χρησιμοποιείται ενίοτε ένας ήπιος αντιεχιδνικός ορός, (Serum Antivipera) Ιταλικής παραγωγής, ως αντίδοτο, αλλά σταδιακά τείνει να καταργηθεί λόγω παρενεργειών. Η σημερινή αντιμετώπιση των τσιμπημάτων φιδιών αναγράφεται κατωτέρω. 

Τα φίδια χωρίς δηλητήριο λέγονται «άγλυφα». Τα φίδια με δηλητήριο στα μπροστινά δόντια λέγονται «προτερόγλυφα» (είναι πολύ επικίνδυνα) και τα φίδια με δηλητήριο στα πίσω δόντια λέγονται «οπισθόγλυφα» (είναι λιγότερο επικίνδυνα). Τα φίδια που ζουν σε ορεινό περιβάλλον, το χειμώνα πέφτουν σε χειμερία νάρκη και ξυπνούν την άνοιξη, ενώ αυτά πού ζουν σε νησιωτικό ή πεδινό περιβάλλον είναι «ξύπνια» όλο το έτος. 

Θεωρητικά όλα τα ανωτέρω φίδια μπορεί να δαγκώσουν. Ειδικότερα, τα ακίνδυνα «άγλυφα» ερπετά (χωρίς δηλητήριο) αφήνουν αποτύπωμα της σιαγόνας πάνω στο δέρμα. Στα «οπισθόφλυφα»  μετά το δάγκωμα μένουν στο δέρμα εκδορές. Τέλος το δάγκωμα των «προτερόγλυφων» πού είναι τα πλέον επικίνδυνα αφήνει στο δέρμα δύο τρυπίτσες από τα δύο μπροστινά δόντια. Αυτό είναι πολύ χρήσιμο για το γιατρό ώστε να γνωρίζει από πού προήλθε το τσίμπημα και τι πρέπει να κάνει. Κατά κανόνα δύο τρυπίτσες σημαίνουν τσίμπημα έχιδνας. 

Τα βασικότερα είδη φιδιών στην Ελλάδα με τα ονόματά τους είναι τα εξής: 

1. Κοινή οχιά (Vipera ammodytes, έχιδνα η αμμοδύτης): Ζει στην ηπειρωτική χώρα, στις Κυκλάδες και τα Ιόνια Νησιά. Τρέφεται με ποντίκια, σαύρες και έντομα. Το αρσενικό λέγεται Αστρίτης, είναι χρώματος γκρι, ενώ το θηλυκό είναι χρώματος κεραμιδί. Είναι πολύ επικίνδυνο και δηλητηριώδες φίδι. Χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι ένα μικρό κέρας στο εμπρόσθιο μέρος της κεφαλής του. Το δηλητήριο εκκρίνεται από τα μπροστινά δύο μεγάλα δόντια.

Κοινή Οχιά (Πηγή)
2. Οθωμανική Οχιά (Vipera Xanthina, Έχιδνα η ανοιχτόχρωμος): Δεν φέρει το χαρακτηριστικό κέρας της κοινής οχιάς. Ζει στα νησιά του Αιγαίου και στον Έβρο.
Οθωμανική Οχιά (Πηγή)
Τρέφεται με μικρά θηλαστικά και με πουλιά. Είναι πολύ επικίνδυνη. Το δηλητήριο εκκρίνεται από τα μπροστινά δύο μεγάλα δόντια.

3. Οχιά της Μήλου (Vipera Lebetina): Είναι ενδημικό είδος. Ζει στη Μήλο, Κίμωλο, Σίφνο και Πολύαιγο. Τρέφεται με μικρά θηλαστικά, σαύρες και έντομα. Φτάνει μήκος τα 120cm. Μια ποικιλία της έχει κόκκινο χρώμα (σπάνιο είδος). Προστατεύεται με το Προεδρικό Διάταγμα 67/1981 και ήδη το έτος 2005, Ευρωπαϊκή κοινοτική οδηγία απείλησε με πρόστιμο την Ελλάδα γιατί δεν έλαβε καμιά μέριμνα για τη διάσωση αυτής της οχιάς της Μήλου. Στη διάρκεια της δικτατορίας είχε επικηρυχθεί με 10 δρχ το κεφάλι, ενώ σήμερα παρουσιάζει συλλεκτικό ενδιαφέρον για ερπετάρια. Είναι δηλητηριώδες φίδι.

Οχιά της Μήλου (Πηγή)

4. Σπάνια Οχιά της Ροδόπης (Vipera Berus): Zει στην οροσειρά της Ροδόπης. Το μέγεθός της είναι περί τα 75cm μέγιστο. Χαρακτηριστικό της γνώρισμα είναι η ταινία ζικ ζακ στο πάνω μέρος του δέρματος.
Vipera Berus (Πηγή)
Τρέφεται με μικρά πουλιά, σαύρες, βατράχια, και μικρά θηλαστικά. Είναι δηλητηριώδες φίδι.

5. Μικρή Οχιά (Νανόχεντρα) (Vipera Ursinii): Απαντάται στην οροσειρά της Πίνδου. Τρέφεται με μικρές σαύρες, θηλαστικά και μικρά έντομα. Μέγιστο μήκος είναι τα 50cm. Eχει δηλητήριο στα δύο μπροστινά δόντια.

Νανόχεντρα (Πηγή)
Προστατεύεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως απειλούμενο είδος.

6. Μαυρόφιδο (Malpolon Monspessulanus): Είναι από τα μεγαλύτερα φίδια της Ελλάδας. Μέγιστο μήκος 200cm. Zεί σε όλη σχεδόν την Ελλάδα. Τρέφεται με πουλιά, μικρά θηλαστικά και σαύρες. Έχει δηλητήριο πού εκκρίνεται από τα πίσω δόντια της άνω γνάθου (οπισθόγλυφο). Δεν είναι πολύ επικίνδυνο. Συμπτώματα: Πρήξιμο και ελαφρύς πυρετός.


Malpolon Monspessulanus (Πηγή)

7. Σαΐτα (Coluber Najadum): Ζει στην ηπειρωτική Ελλάδα και στα νησιά. Μέγιστο μήκος 100cm. Είναι λεπτό φίδι και το χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι μαύρες κηλίδες στα πλάγια του λαιμού, και επίσης όταν ενοχληθεί συσπειρώνεται και εκτινάσσεται σαν ελατήριο για να ξεφύγει. Τρέφεται με μικρά θηλαστικά και σαύρες. Δεν έχει δηλητήριο.

Σαΐτα (Πηγή)

8. Δενδρογαλιές: Υπάρχουν τρία είδη: 
  • Δενδρογαλιά (Coluber Gemonensis): Zεί στην ηπειρωτική Ελλάδα και σε ορισμένα νησιά όπως και στην Κρήτη. Μέγιστο μήκος 100cm. Τρέφεται με ποντίκια, αρουραίους, πουλιά, σαύρες και βατράχια. Είναι ακίνδυνη. Δεν έχει δηλητήριο.
    Coluber Gemonensis (Πηγή)
  • Δενδρογαλιά (Coluber Hummiser): Aπαντάται κυρίως στα Δωδεκάνησα, αλλά και σε αρκετές περιοχές της Ηπείρου, της Πελοποννήσου και Μακεδονίας. Τρέφεται με σαύρες και πουλιά. Φτάνει τα 100cm μήκος. Είναι ακίνδυνο, δεν έχει δηλητήριο. 
  • Δενδρογαλιά (Coluber Caspius): Zεί στην ηπειρωτική Ελλάδα και σε ορισμένα νησιά όπως και στην Κρήτη. Μέγιστο μήκος 100cm. 
Coluber Caspius (Πηγή)
          Τρέφεται με ποντίκια, αρουραίους, πουλιά, σαύρες και βατράχια. Είναι ακίνδυνη. Δεν έχει     δηλητήριο.
9. Σπιτόφιδο (Elaphe Situla): Ζει σε όλη την Ελλάδα. Απαντάται συχνά μέσα σε κήπους. Το μέγιστο μήκος του είναι 110cm. Τρέφεται με μικρά ποντίκια και σαύρες. Είναι ακίνδυνο. Δεν έχει δηλητήριο.

Σπιτόφιδο  (Πηγή)

10. Φίδι του Ασκληπιού (Elaphe Longissima): Απαντάται στην ηπειρωτική Ελλάδα και τα Ιόνια νησιά. Μέγιστο μήκος 100cm. Διατροφή ίδια με του σπιτόφιδου. Είναι ακίνδυνο. Δεν έχει δηλητήριο.

Φίδι του Ασκληπιού (Πηγή)

11. Λαφιάτης (Elaphe Quatuorlineata): Είναι μεγάλο φίδι, ακίνδυνο. Μέγιστο μήκος 200cm. Ζει στην ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα. Τρέφεται με πουλιά, θηλαστικά και σαύρες. Είναι καλός αναρριχητής. Τρώει και αυγά πουλιών από τις φωλιές. Δεν έχει δηλητήριο.

Λαφιάτης (Πηγή)

12. Τυφλίτης (Typhlus Vermicularis) : Ζει σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, νησιωτική και ηπειρωτική. Μέγιστο μήκος 30cm. Τρέφεται μόνο με έντομα. Είναι ακίνδυνο. Δεν έχει δηλητήριο.

Τυφλίτης ή Τυφλίνος (Πηγή)

13. Μικρός Βόας (Eryx Jaculus): Απαντάται στη νησιωτική και ηπειρωτική χώρα. Μέγιστο μήκος 30cm. Τρέφεται με έντομα και μικρές σαύρες. Δεν έχει δηλητήριο. Είναι ακίνδυνο.

Μικρός Βόας (Πηγή)

14. Ασινόφιδο (Asinella Austriaca): Ζει στην ηπειρωτική χώρα και συνήθως σε μεγάλα υψόμετρα. Μέγιστο μήκος 100cm. Tρέφεται με μικρά θηλαστικά και δεν είναι δηλητηριώδες.

Ασινόφιδο (Πηγή)

15. Αγιόφιδο (Telescopus Fallax): Ζει στις Κυκλάδες αλλά και σε άλλα νησιά του Αιγαίου και στην ηπειρωτική χώρα. Μέγιστο μήκος 70cm.

 Telescopus fallax (Πηγή)
Τρέφεται με σαύρες, θηλαστικά και έντομα. Είναι οπισθόγλυφο. Το δηλητήριό του προκαλεί απλώς πόνο και πρήξιμο.

16. Θαμνόφιδο (Eirenis Modestus): Είναι ανατολικό είδος ερπετού. Απαντάται στα Ανατολικά νησιά του Αιγαίου και στα παράλια της Τουρκίας. Μέγιστο μήκος 50cm.

Eirenis modestus (Πηγή)
Tρέφεται με σαρανταποδαρούσες, σκορπιούς, αρουραίους και μικρές σαύρες. Είναι ακίνδυνο. Δεν έχει δηλητήριο.

17. Νερόφιδα (Natrix-Natrix, Natrix Tessellata): Είναι λεπτά φίδια με μέγιστο μήκος τα 100-150cm, συνήθως είναι 50cm. Zουν σε όλα τα γλυκά νερά.

Natrix-Natrix (Πηγή)
Τρέφονται με γυρίνους, βατράχια, έντομα και μικρά ψάρια. Είναι ακίνδυνα. Δεν έχουν δηλητήριο. Eίναι συχνότατα σε λίμνες και ποτάμια ακόμα και στις εκβολές τους. Συνήθως είναι λεπτά σε πάχος και μη δηλητηριώδη. Είναι ακίνδυνα. Δεν έχει αναφερθεί ποτέ επίθεση σε άνθρωπο από νερόφιδο στην Ελλάδα. Στην Πρέβεζα είναι συχνά στη λίμνη Ζηρού, στο Λούρο ποταμό, σε όλο τον Αχέροντα ποταμό και ιδίως στις εκβολές του ανάμεσα στα καλάμια και τα φυτά της όχθης.

Natrix Tessellata (Πηγή)

Περισσότερα για τα φίδια στην Ελλάδα κατά γεωγραφική περιοχή μπορείτε να δείτε και εδώ

Είναι δικαιολογημένος ο φόβος απέναντι στα φίδια στην Ελλάδα;

1. Ο φόβος απέναντι στα φίδια στην Ελλάδα, είναι μάλλον αδικαιολόγητος. Τα φίδια στην Ελλάδα, ΔΕΝ είναι όλα δηλητηριώδη, παρά μόνον ορισμένα εχιδνοειδή. Πιό πολύ κινδυνεύει κανείς από κεραυνό και από τροχαίο ατύχημα, παρά από φίδια. Αντιθέτως η ύπαρξη των ερπετών είναι μια οικολογική αναγκαιότητα, χρήσιμη γιά την οικολογική ισορροπία, δεδομένου ότι τα ερπετά τρώνε τα επιβλαβή τρωκτικά και έντομα.

2. Υπολογίζεται ότι ετησίως υπάρχουν στην Ελλάδα 300-500 περίπου περιπτώσεις τσιμπημάτων φιδιών. Οι περιπτώσεις αυτές αφορούν σε μεγάλο ποσοστό γεωργικό περιβάλλον εργασιών. Πολλές από αυτές τις περιπτώσεις δεν καταγράφονται στατιστικά. Είναι ζήτημα εάν μία από αυτές τις περιπτώσεις είναι θανατηφόρα.

3. Τα φίδια στο ορεινό περιβάλλον, το χειμώνα βρίσκονται σε χειμερία νάρκη και εμφανίζονται την πάλι την άνοιξη και το καλοκαίρι. Δεν ισχύει το ίδιο για τα φίδια του πεδινού ή νησιωτικού περιβάλλοντος. Πιό συχνά θα βρούμε φίδια σε πεδινές περιοχές, ιδίως όπου υπάρχουν νερά (λίμνες, ποτάμια, στάσιμα ύδατα) παρά στο ορεινό περιβάλλον. 

4. Τα φίδια στην Ελλάδα, ΔΕΝ επιτίθενται ποτέ αναίτια σε άνθρωπο. Δεν τσιμπούν ποτέ άνθρωπο, παρά μόνο όταν τα χέρια του ή τα πόδια του έρθουν σε επαφή μαζί τους, όταν αυτά βρίσκονται κάτω από πέτρες, μέσα σε χόρτα, κλπ. 

Τι κάνουμε σε ένα τσίμπημα φιδιού σε άνθρωπο;


Η επικινδυνότητα των φιδιών της χώρας μας αναφέρεται και μόνο στην περίπτωση που καταφέρουν δάγκωμα στον άνθρωπο.

Η διαδικασία του δαγκώματος είναι ταχύτατη στα δηλητηριώδη φίδια και διαρκεί μόνο 1/3 του δευτερολέπτου. Σε ένα τρίτο του δευτερολέπτου το φίδι εκτινάσσεται, δαγκώνει και αποτραβιέται πίσω για να διασφαλίσει ότι δεν κινδυνεύει. 

Συνήθως πριν το δάγκωμα το φίδι σχηματίζει ένα S με το σώμα του. Κατά την εκτίναξη για το δάγκωμα, τα σαγόνια μπορούν να ανοίξουν κατά 90°. Το δάγκωμα μπορεί να είναι στεγνό (να μην εγχύσει δηλητήριο δηλαδή). Εάν στο σημείο που δάγκωσε το φίδι υπάρχουν δυο μικρές οπές, αυτό σημαίνει πως ενδεχομένως άφησε δηλητήριο.

Ένα τσίμπημα φιδιού σε άνθρωπο στην Ελλάδα κατά κανόνα είναι ΜΗ θανατηφόρο, πλην ελαχίστων σπάνιων εξαιρέσεων. Εάν πρόκειται για μη δηλητηριώδες φίδι ο ασθενής πρακτικά δεν κινδυνεύει από τίποτα. 

Εάν πρόκειται για δηλητηριώδες φίδι (συνήθως έχιδνα), λίγα δευτερόλεπτα ή λίγα λεπτά μετά το τσίμπημα το μικτό δηλητήριο τοξινών εισέρχεται στην κυκλοφορία ΔΙΑ ΤΩΝ ΛΕΜΦΑΓΓΕΊΩΝ. Εάν το τσίμπημα γίνει πάνω σε άρβυλο, γάντια χοντρά, ή πάνω από σκληρά ρούχα, πρακτικά είναι ακίνδυνο διότι δεν μπορούν τα δόντια να διεισδύσουν στο δέρμα, ή και να διεισδύσουν το δηλητήριο εκχύνεται στο παρεμβαλλόμενο υλικό (κάλτσα, ύφασμα, κλπ).

Γενικά πιθανά συμπτώματα δήγματος φιδιού

Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων εξαρτάται από την ποσότητα του δηλητηρίου που έχει εγχυθεί και συνήθως είναι:
  • Πρήξιμο και έντονος καυστικός πόνος γύρω από το δήγμα.
  • Ερύθημα γύρω από το τραύμα.
  • Αιμωδία και αργότερα παράλυση του δαγκωμένου άκρου.
  • Ναυτία και εμετός.
  • Ασθενικός σφυγμός, χαμηλή αρτηριακή πίεση, αδυναμία.
  • Αιμωδία της γλώσσας και του στόματος.
  • Μαζική εφίδρωση.
  • Πυρετός με ή χωρίς ρίγος.
  • Μυϊκός τρόμος.
  • Σπασμοί
  • Διπλωπία.
  • Πονοκέφαλος.
Αναλυτικότερα συμπτώματα βλέπετε στην εικόνα που ακολουθεί.

Πιθανά συμπτώματα από δήγμα  δηλητηριώδους φιδιού.  (Πηγή)
Οι επιπτώσεις που παρουσιάζει στο θύμα  ένα δηλητηριώδες δήγμα φιδιού είναι:
  • Κρίση πανικού. Συμβαίνει αμέσως. Αντιμετωπίζεται με καθησυχασμό ή ένεση Valium.
  • Αλλεργικό σοκ (αναφυλακτικό σοκ), ή οίδημα του λάρυγγος ή αλλεργία στο δέρμα. Συμβαίνει μέσα σε λεπτά ή ώρες. Αντιμετωπίζεται με ένεση Κορτιζόνης, ένεση Αδρεναλίνης και ένεση αντιϊσταμινικού.
  • Καταπληξία (περιφερική κυκλοφοριακή ανεπάρκεια). Συμβαίνει σε λεπτά ή ώρες.
  • Κλινικά σημεία παράλυσης μυών από νευροτοξίνη. Εκδηλώνεται με μυϊκή αδυναμία ή αδυναμία αναπνοής.
  • Κλινικά σημεία βλάβης στοιχείων του αίματος από αιματοτοξίνη. Εκδηλώνεται μετά το πρώτο 24ωρο.
  • Οξεία Νεφρική ανεπάρκεια σπάνια από κυτταροτοξίνες δρώσες στο νεφρικό παρέγχυμα.
  • Κλινικά σημεία μόλυνσης του τραύματος, από κοινά μικρόβια ή σπανιότατα από τέτανο.
 Πρώτες Βοήθειες στο σημείο του ατυχήματος


Να ξεχάσετε όλες τις παλιές οδηγίες των παλαιών εγχειριδίων πρώτων βοηθειών γιά τα φίδια. Δεν ισχύουν πλέον οι παλιές οδηγίες «δέστο σφιχτά», «κόψτο με ξυράφι και ζούλα το», ή «ρούφα το δηλητήριο και φτύστο», ή «κάνε σχάσεις με νυστέρι». 

Θεωρούνται ξεπερασμένες και λανθασμένες. Από τη στιγμή πού το δηλητήριο μπήκε με τα δόντια του φιδιού στον υποδόριο ιστό, μέσα σε 1-3 λεπτά κυκλοφορεί ήδη σε όλο το σώμα δια της λεμφικής οδού. Γι’ αυτό όλες οι τοπικές επεμβάσεις είναι άσκοπες έως και επικίνδυνες. Εφ' όσον συμβεί τέτοιο περιστατικό ενεργούμε όπως παρακάτω:
  1. Απομακρυνόμαστε και εμείς και το θύμα από την περιοχή του συμβάντος. Τα φίδια δεν κινούνται με μεγάλη ταχύτητα και μπορεί να είναι κάπου κοντά.
  2. Διατηρούμε την ψυχραιμία μας. Το πιθανότερο είναι , το φίδι να μην είναι δηλητηριώδες. Αν δούμε στο τραύμα τις χαρακτηριστικές δύο τρύπες από τα δόντια του φιδιού τότε μάλλον έχουμε να κάνουμε με οχιά.
  3. Ακινητοποιούμε το θύμα, ώστε να μειώσουμε (θεωρητικά) το βασικό μεταβολισμό και την εξάπλωση του δηλητηρίου.
  4. Δεν κάνουμε καμία περίδεση. Το δηλητήριο κινείται μέσω της λεμφικής κυρίως κυκλοφορίας και η περίδεση, ειδικά αν είναι και ίσχαιμη (δηλαδή με συνοδό απόφραξη των αρτηριών) μπορεί να προκαλέσει μεγάλη ζημιά.
  5. Αφαιρούμε αμέσως δακτυλίδια και βέρες από τα δάκτυλα (κίνδυνος οιδήματος)
  6. Δεν κάνουμε τομές με μαχαιρίδια και δεν αναρροφάμε αίμα από την πληγή (ειδικά με το στόμα!). Η καταστροφή των ιστών και ο πόνος που προκαλείται έτσι, είναι πολύ πιο επικίνδυνα από το 6% του δηλητηρίου που έχει υπολογιστεί ότι απομακρύνεται με τις άνω μεθόδους.
  7. Πλένουμε το τραύμα με ήπια αντισηπτικά (π.χ. σαπούνι με νερό, οξυζενέ κ.λ.π.). Δεν τοποθετούμε πάγο.
  8. Δεν δίνουμε στο θύμα να πιει αλκοόλ, ούτε ισχυρά παυσίπονα.
  9. Φροντίζουμε για την άμεση μεταφορά του θύματος στην πλησιέστερη ιατρική μονάδα, τηλεφωνώντας εκ των προτέρων και αναφέροντας το συμβάν και τον τύπο του φιδιού ώστε να χορηγηθεί ο κατάλληλος αντιοφικός ορός.
Η καλύτερη πρώτη βοήθεια σε ασθενή με τσίμπημα φιδιού, μέχρι τη διακομιδή σε Νοσοκομείο, είναι η χορήγηση μιας ένεσης Κορτιζόνης (Solu Cortef, ή Solu Medrol 250mg ενδομυϊκώς) και ένα παυσίπονο μαζί με την καθησύχαση στον ασθενή ότι δεν κινδυνεύει η ζωή του.

Αναλυτικότερα για δήγμα οχιάς θα πρέπει να έχετε υπ' όψη σας ότι:
  1. Οι ενήλικες οχιές τρέφονται με μικρά ζώα, όπως ποντίκια, άλλα ερπετά και πτηνά. Το δηλητήριό της είναι επικίνδυνο. Τυπικά περιέχει πολλές πρωτεϊνάσες (ένζυμα που διαλύουν πρωτεΐνες). Αυτές προκαλούν συμπτώματα πόνου, οίδημα και νέκρωση, όπως επίσης και απώλεια αίματος. 
  2. Οι οχιές δεν κυνηγούν και δεν επιτίθενται ποτέ στον άνθρωπο εάν δεν πατηθούν, πιαστούν ή απειληθούν άμεσα. οπότε αρχικά δεν χρειάζεται να πανικοβληθούμε. Εάν πλησιάσουμε  σε απόσταση λιγότερο από 60 εκ. μπορεί η οχιά να κάνει κάποια εκτίναξη για να προσπαθήσει να δαγκώσει.
  3. Σε σπάνιες περιπτώσεις ο θάνατος του θύματος  συνήθως επέρχεται είτε από αναφυλακτικό σοκ, είτε από την πτώση της αρτηριακής πίεσης. 
  4. Τα περισσότερα δήγματα οχιάς στον άνθρωπο είναι «στεγνά» και προειδοποιητικά, χωρίς την έγχυση δηλητηρίου. Αν δεχθεί κάποιος δηλητηριώδες δήγμα από οχιά, απαιτείται έγκαιρη ιατρική φροντίδα. 
  5. Επαναλαμβάνεται ότι είναι σημαντικό να μην σκιστεί ή κοπεί το δέρμα στο σημείο του δήγματος και να μην δεθεί το δαγκωμένο μέλος. Το δηλητήριο εξαπλώνεται κυρίως μέσω της λέμφου και όχι της φλεβικής ή αρτηριακής οδού, έτσι το να προκληθεί αιμορραγία στο σημείο του δαγκώματος είναι ανούσιο αλλά και επικίνδυνο, λόγω του τραυματικού σοκ που μπορεί να προκληθεί και να επιδεινώσει την κατάσταση του ασθενούς. 
  6. Επίσης μία σφιχτή περίδεση του δαγκωμένου μέλους φράσσει την κυκλοφορία του αίματος και μπορεί να προκαλέσει νέκρωση, γάγγραινα και θρομβώσεις, έτσι είναι σημαντικό να διατηρηθεί η ομαλή κυκλοφορία του αίματος.

Στις σοβαρότερες περιπτώσεις, αν δεν επιφέρει θάνατο, το δήγμα οχιάς αφήνει μόνιμη ουλή στο σημείο του δαγκώματος, ή αν επιμολυνθεί η περιοχή και προκληθεί γάγγραινα, μπορεί να απαιτηθεί ακρωτηριασμός του μέλους. Μπορεί επίσης ο ασθενής να είναι αλλεργικός στο δάγκωμα. 

Κατά την συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων δηλητηριωδών δηγμάτων στην χώρα μας τα συμπτώματα υποχωρούν μετά την κατάλληλη ιατρική περίθαλψη και επέρχεται πλήρης ίαση του ασθενούς σε 10 ημέρες.

Νοσηλεία στο Νοσοκομείο 

Ο ασθενής πρέπει να νοσηλεύεται άμεσα σε Χειρουργική Κλινική και μάλιστα σε Νοσοκομείο που έχει διαθέσιμη ΜΕΘ, και Τεχνητό Νεφρό διότι κάποια στιγμή μπορεί να χρειασθεί τεχνητή υποστήριξη αναπνοής ή αιμοκάθαρση. 

Οι Νοσηλευτικές οδηγίες περιλαμβάνουν ενδοφλέβια χορήγηση όλων των φαρμάκων και παρακολούθηση του ασθενούς για τυχόν επιπλοκές όπως αλλεργικό σοκ (Κορτιζόνη, αδρεναλίνη, αντιϊσταμινικά), μόλυνση (αντιβιοτικά), θρόμβωση (χορήγηση αντιθρομβωτικών ηπαρινών), τοξίνη παράλυσης μυών (παρακολούθηση αναπνοής, σπάνια απαιτείται διασωλήνωση), καρδιοτοξίνη (παρακολούθηση ΗΚΓ), νευροτοξίνες (παρακολούθηση μυϊκής ισχύος), αιματοτοξίνη (παρακολούθηση εξετάσεων αίματος και σε περίπτωση κινδύνου μετάγγιση αίματος), και σπάνια αιμοκάθαρση. 

Η χορήγηση αντιοφικού ορού και αντιτετανικού ορού είναι στην κρίση του ιατρού ανάλογα με την περίπτωση. Συνήθως ο ασθενής εξέρχεται σε 4 μέρες. Είναι σπάνιο να πεθάνει άνθρωπος από τσίμπημα φιδιού στην Ελλάδα.

Οδηγίες για την πρόληψη δήγματος φιδιών

Οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, οι κυνηγοί και γενικά οι άνθρωποι της υπαίθρου γνωρίζουν καλά ότι την άνοιξη και τους πρώτους μήνες του καλοκαιριού, τα φίδια δεν παραμερίζουν εύκολα στο πέρασμα του ανθρώπου και ότι «χτυπάνε» πιο συχνά. 

Είναι δε πιο δραστήρια και πιο επικίνδυνα τις απογευματινές και νυχτερινές ώρες.

Ένας προληπτικός τρόπος αποφυγής των φιδιών είναι το «βαρύ» βάδισμα και η πρόκληση δονήσεων στο έδαφος, ώστε να γίνεται αισθητή η παρουσία μας. 

Οι μπότες, οι χονδρές κάλτσες και τα χονδρά επίσης παντελόνια, είναι απαραίτητα στα άτομα, τα οποία βαδίζουν σε μέρη που αποτελούν εστίες φιδιών.

Δεν αφήνουμε τροφές εκτεθειμένες στο σημείο που έχουμε κατάλυμα στο ύπαιθρο.

Πριν καταλήξουμε σε κατάλυμα και σε χώρο ανάπαυσης, ελέγχουμε πολύ προσεκτικά την περιοχή.


Ανιχνευτής

Πηγές 
1. Άρθρο Δρ. Χαρ. Γκούβα Ορθοπεδικού Χειρούργου Τραυματολόγου




Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2014

Τα χρήσιμα τηλεσκοπικά μπατόν.


Τα μπατόν είναι ίσως το πιο χρήσιμο εργαλείο μετά το πιολέ. Βοηθούν στο να περπατάμε ασφαλείς, αλλά και να μειώνουμε τους κραδασμούς που καταπονούν το σώμα, ειδικά όταν φοράμε σακίδιο. Να ένας οδηγός που θα σας βοηθήσει να επιλέξετε τα σωστά, αλλά και να το χρησιμοποιείτε σωστά.

Υλικό αξόνων: Το αλουμίνιο είναι το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο υλικό, αφού είναι ελαφρύ, οικονομικά προσιτό και ανθεκτικό. (Τα πιο άκαμπτα μπατόν δε λυγίζουν τόσο όταν ρίχνετε σ’ αυτά το βάρος σας. Αυτό σημαίνει επαρκή μεταφορά δύναμης όταν αφαιρείτε το βάρος σας από αυτά.) Τα πιο ισχυρά κράματα (που χρησιμοποιούνται σε υψηλής τεχνολογίας μπατόν) είναι θερμοκατεργασμένο αλουμίνιο 70/75, ενώ το πιο μαλακό 60/61 χρησιμοποιείται για μοντέλα για αρχάριους και παιδιά. Οι ετικέτες συχνά δεν παραθέτουν αυτές τις πληροφορίες, γι’ αυτό είτε τηλεφωνήστε στην εταιρεία είτε ρωτήστε έναν ενημερωμένο υπάλληλο στο κατάστημα.

Οι άξονες από carbon, από την άλλη, είναι 72% πιο σκληροί από το αλουμίνιο και 7,5% πιο ελαφριοί κατά μέσο όρο, όμως στοιχίζουν περισσότερο – έτσι είναι κατάλληλοι για ultralighters, οι οποίοι μετρούν πάνω απ’ όλα την εξοικονόμηση βάρους. Το carbon μπορεί να είναι εύθραυστο: μια χαρακιά μπορεί συχνά να κάνει τον άξονα να σπάσει ανεπανόρθωτα. (Το αλουμίνιο, αντίθετα, λυγίζει ή βουλιάζει πριν σπάσει.) Ως αντιστάθμισμα, τα πιο γερά μπατόν από carbon διαθέτουν παχιά τοιχώματα στους άξονες και/ή ανθεκτικά σχέδια ύφανσης. Και πάλι δεν μπορείτε να το μάθετε από την ετικέτα, γι’ αυτό πρέπει να ρωτήσετε τον κατασκευαστή ή στο κατάστημα.

Βάρος αιώρησης: Το καθαρό βάρος ενός μπατόν διαφέρει από το βάρος αιώρησής του (το πόσο ελαφριά αίσθηση δίνει κατά τη χρήση). Μια ελαφριά άκρη απαιτεί λιγότερη ενέργεια κατά τη χρήση. Οι ετικέτες δεν παραθέτουν στοιχεία γι’ αυτή την παράμετρο, γι’ αυτό δοκιμάστε πολλά μπατόν για να συγκρίνετε την αίσθηση.

Σχήμα άξονα: Επιλέξτε μπατόν με στενεμένο κάτω άξονα. Αυτό κάνει πιο ισχυρό το μπατόν στην περιοχή όπου δέχεται τη μεγαλύτερη επιβάρυνση (το τμήμα της άκρης) και μειώνει το βάρος αιώρησης. Ορισμένοι άξονες διαθέτουν διάταξη απορρόφησης ενέργειας, πράγμα που αυξάνει το βάρος τους, αλλά μειώνει τους κραδασμούς στους καρπούς, τους αγκώνες και τους ώμους – επιθυμητό αν κάνετε μεγάλες πεζοπορίες ή κατεβαίνετε από κακοτράχαλα μονοπάτια.

Μηχανισμοί μανδάλωσης: Αυτοί σας επιτρέπουν να προσαρμόζετε το μήκος, πολύ βασική ιδιότητα. 

Λαβές: Οι λαβές κατασκευάζονται από ανθεκτικό ελαστικό ή αφρώδες υλικό EVA, καθώς και από φελλό, ο οποίος ιδρώνει λιγότερο. Τα μεγέθη τους ποικίλλουν, ενώ υπάρχουν μοντέλα διαφορετικά για κάθε φύλο καθώς και για χειμώνα. Φοράτε γάντια ή χούφτες όταν δοκιμάζετε την εφαρμογή τους.

Έξτρα χαρακτηριστικά: Επιλέξτε ιμάντες καρπών για να μειώνετε την καταπόνηση των χεριών και των μπράτσων. Οι ιμάντες με μαλακή επένδυση βοηθούν να μη συγκαίγεστε από την τριβή. Επιλέγετε μοντέλα με ανταλλάξιμα καλαθάκια. Τα φαρδιά κρατούν τα μπατόν στην επιφάνεια του χιονιού ή της λάσπης.

ΧΡΗΣΗ 
Τα μπατόν μειώνουν την καταπόνηση των ποδιών γύρω στο 20% μεταφέροντας κάποιο βάρος στον κορμό. Είναι θέμα προτίμησης το πόσο βάρος θα ρίξετε στα μπατόν. 

Σε ίσιο έδαφος οι αγκώνες σας πρέπει να λυγίζουν στις 90 μοίρες. Για τις ανηφόρες κονταίνετε τα μπατόν έτσι ώστε να μπορείτε να τα τοποθετείτε ίσια – ή μετακινείτε τα χέρια σας από τους ιμάντες και κρατάτε το λαστιχένιο τμήμα (αν υπάρχουν) κάτω από τη λαβή. Επιμηκύνετε τα μπατόν για τις καταβάσεις, έτσι ώστε να μπορείτε να στηρίζεστε πάνω τους χωρίς να λυγίζετε τη μέση. Κονταίνετε το μπατόν που βρίσκεται προς την ανηφόρα όταν τραβερσάρετε.

Τα χέρια πρέπει να ξεπροβάλλουν μέσα από τους ιμάντες από κάτω. Με αυτό τον τρόπο, όταν πιέζετε το μπατόν προς τα κάτω, η πίεση κατανέμεται γύρω από το χέρι σας κι εξαλείφει την ανάγκη να πιάσετε σφιχτά το μπατόν.

ΕΠΙΔΙΟΡΘΩΣΗ 
Ορισμένοι αλουμινένιοι ή πλαστικοί εξωτερικοί σφιγκτήρες ανοίγουν με τον καιρό, με αποτέλεσμα να μην κλειδώνουν στη θέση τους τα τμήματα του μπατόν όταν είναι κλειστός ο χειρομοχλός.

Ο διαστολέας μπορεί να ελευθερωθεί αν τον χαλαρώσετε υπερβολικά. Λύστε το πρόβλημα τραβώντας χωριστά τα τμήματα του μπατόν κι ύστερα περνώντας ξανά τον εσωτερικό διαστολέα.

Η υγρασία στο εσωτερικό των αλουμινένιων αξόνων μπορεί να προκαλέσει οξείδωση (μια λευκή σκόνη), η οποία εμποδίζει τα τμήματα του μπατόν να ολισθαίνουν ομαλά και κάνει πιο αδύναμο το μανδάλωμα. Αποφύγετε την οξείδωση χωρίζοντας τα τμήματα ύστερα από κάθε χρήση και αφήνοντας το εσωτερικό να στεγνώσει. Για να αφαιρείτε τη σκόνη της οξείδωσης, χρησιμοποιείτε ένα μακρύ βουρτσάκι.

Καθαρίζετε τις λαβές από ελαστικό ή EVA με ένα ύφασμα εμποτισμένο με σαπούνι. Για να αφαιρέσετε τις βρομιές από τις λαβές φελλού, τρίψτε τες με ένα λεπτό γυαλόχαρτο.


ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟYΝ ΟΙ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟI ΚΛΕΙΔΩΜΑΤΟΣ 

Εσωτερική περιστρεφόμενη διάταξη μανδάλωσης
Όταν περιστρέφετε τα τμήματα του μπατόν προς αντίθετες κατευθύνσεις, ένας πλαστικός διαστολέας μέσα σ’ έναν από τους άξονες μανδαλώνει κόντρα στα εσωτερικά τοιχώματα της άρθρωσης, εμποδίζοντας το τμήμα του μπατόν να γλιστρήσει. Οι περιστρεφόμενες διατάξεις μανδάλωσης είναι ο πιο ισχυρός διαθέσιμος μηχανισμός και δύσκολα χαλαρώνουν συμπτωματικά, όπως μπορεί να συμβεί με άλλες συσκευές. Αν όμως χαλαρώσουν, εκεί θα φανούν οι αρετές ενός ποιοτικού συστήματος. Όμως το κρύο μπορεί να τις εμποδίσει να μανδαλώνουν/ξεμανδαλώνουν αξιόπιστα, και είναι πιο δύσκολο να τις ρυθμίσει κανείς με γάντια ή με ιδρωμένα χέρια. 

Εξωτερικός σφιγκτήρας με χειρομοχλό
Το κλείσιμο του χειρομοχλού σφίγγει μια ζώνη από ανοξείδωτο ατσάλι, αλουμίνιο ή πλαστικό, η οποία συνενώνει τα δύο τμήματα. Το άνοιγμά της επιτρέπει τη ρύθμιση του μήκους του μπατόν. Αυτοί οι τρόποι μανδάλωσης είναι αξιόπιστοι σε θερμοκρασίες παγετού, όμως αντέχουν λιγότερο βάρος από τις περιστρεφόμενες διατάξεις μανδάλωσης προτού καταρρεύσουν (80 κιλά μάξιμουμ έναντι 140). Και πάλι όμως αυτή η δύναμη είναι μεγαλύτερη από αυτήν που ασκούν οι περισσότεροι πεζοπόροι. Κάποιοι τέτοιοι μηχανισμοί απαιτούν αρκετή δύναμη για να κλείσουν σφιχτά.