Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2012

Ένας χρήσιμος κανονισμός!

Θέλετε να μάθετε πώς προετοιμάζουν τις Βάσεις Επιχειρήσεων μέσα σε εχθρικό περιβάλλον οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις; Δεν έχετε παρά να διαβάσετε το αντίστοιχο Εγχειρίδιο Εκστρατείας, (FM 3-05.230, Special Forces Tactical Facilities)! (Πιέστε τον σύνδεσμο)

Αναφέρει πολλές χρήσιμες λεπτομέρειες για την κατασκευή φυλακίων, την προστασία από πυρά πυροβόλων όπλων διαφόρων διαμετρημάτων, μέχρι και  για την κλήση "εγγύς αεροπορικής υποστήριξης"! 

Καλό βοήθημα για τους εν ενεργεία κυρίως κομάντος! Καλό διάβασμα! (Για τους αγγλομαθείς)

Ανιχνευτής







Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2012

Πυρίμαχο δέρμα



Αμερικανοί ερευνητές τροποποίησαν για λογαριασμό του Πενταγώνου τη βαφή με την οποία καμουφλάρουν το πρόσωπό τους οι στρατιώτες -η νέα φόρμουλα, έδειξαν τα πειράματα, προστατεύει το πρόσωπο ακόμα και από τη θερμότητα των εκρήξεων.

Οι βαφές για καμουφλάζ που χρησιμοποιεί σήμερα ο αμερικανικός στρατός είναι εύφλεκτες, αφού περιέχουν κερί και έλαια καθώς και ένα εντομοκτόνο που ονομάζεται Deet και πιάνει φωτιά πολύ εύκολα.

Οι βαφές αυτές μόνο προστασία δεν προσφέρουν στην περίπτωση εκρήξεων, οι οποίες μπορούν να αυξήσουν τη θερμοκρασία στο γύρω περιβάλλον μέχρι τους 600 βαθμούς -περίπου τη θερμοκρασία στην οποία καίγεται ένα τσιγάρο. Ο θερμικός παλμός της έκρηξης μπορεί να έχει μικρή διάρκεια, μόλις δύο δευτερόλεπτα, ακόμα κι αυτό όμως αρκεί για να κάψει το ανθρώπινο δέρμα.



Στο βίντεο του περιοδικού New Scientist, η αριστερή πλάκα θερμαίνεται πολύ πιο αργά χάρη στη νέα βαφή

Οι δοκιμές στο Πανεπιστήμιο του Νότιου Μισισιπί έδειξαν ότι, ακόμα κι αν η θερμοκρασία φτάσει τους 600 βαθμούς, η νέα βαφή προστατεύει το δέρμα έως και για 15 δευτερόλεπτα, πριν αρχίσουν τελικά να εμφανίζονται ήπια εγκαύματα πρώτου βαθμού.

Όπως εξήγησαν οι ερευνητές στο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Χημείας στη Φιλαδέλφεια, το μυστικό της νέας φόρμουλας είναι ότι έχει αντικαταστήσει με πυρίτιο τον άνθρακα στη βάση της βαφής. Σε αντίθεση με τον άνθρακα, το πυρίτιο ανακλά την υπέρυθρη ακτινοβολία της θερμότητας και γι΄αυτό δεν αναφλέγεται.

Οι ερευνητές εργάζονται τώρα για την ανάπτυξη μιας άχρωμης βαφής για πυροσβέστες και ελπίζουν να δημιουργήσουν στο μέλλον πυρίμαχες βαφές για υφάσματα.

Πηγή


Σάββατο, 18 Αυγούστου 2012

Δουνκέρκη


Ναυτική επιβίβαση των Βρετανικών δυνάμεων στην Δουνκέρκη (Σκηνή από το ντοκιμαντέρ του Frank Capra Why We Fight.) Πηγή
Η μάχη της Δουνκέρκης έλαβε χώρα ανάμεσα στις δυνάμεις της Ναζιστικής Γερμανίας και των στρατευμάτων της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και του Βελγίου, στα πλαίσια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Δόθηκε στα τέλη Μαΐου - αρχές Ιουνίου του 1940 στη Δουνκέρκη, το βορειότερο λιμάνι της Γαλλίας, στο Στενό της Μάγχης
Αποτελεί ίσως μια μοναδική περίπτωση αμφίβιας αποχώρησης μιας μεγάλης δύναμης, υπό την πίεση του εχθρού. Το βρετανικό εκστρατευτικό σώμα που είχε σταλεί στη Γαλλία για την ενίσχυση των Γάλλων στον αμυντικό αγώνα τους εναντίον των Γερμανών, μόλις και μετά βίας κατόρθωσε να διαφύγει την αιχμαλωσία, μετά από μεγάλη προσπάθεια εκκένωσης από  τις ακτές της Δουνκέρκης.

Ακόμη και σήμερα, οι ιστορικοί μελετητές αναρωτιούνται, γιατί οι Γερμανοί σταμάτησαν τις εχθροπραξίες για 48 ώρες και έδωσαν "σανίδα σωτηρίας" στους Βρετανούς για να φύγουν.
 Δείτε πιέζοντας τον σύνδεσμο: "Δουνκέρκη" μια σειρά τριών ιστορικών ντοκιμαντέρ του BBC για τις λεπτομέρειες αυτής της ιστορικής μάχης
Ανιχνευτής


Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Τα νέα άρβυλα του βρετανικού στρατού

Μοιάζουν πολύ σαν τα γερμανικά ή τα ιταλικά θα έλεγα! Μετά από πολλά χρόνια, αλλάζουν οι Βρετανοί το χρώμα το μαύρο και πηγαίνουν στο καφέ! 

Τα νέα άρβυλα δεν θα κάνουν για παρελάσεις αφού δεν θα έχουν το γυαλιστερό τελείωμα των κλασσικών μαύρων, αλλά, όπως ισχυρίζονται οι  αρμόδιοι του βρετανικού στρατού, θα κάνουν τον στρατιώτη να αισθάνεται άνετα σε οποιεσδήποτε συνθήκες στο πεδίο της μάχης και όχι μόνο.

Ήδη οι Βρετανοί, έχουν υιοθετήσει, όπως έκαναν πρώτοι οι Αμερικανοί, τα άρβυλα ερήμου σε χρώμα χακί. Με τη νέα όμως πολυχρωματική στολή εκστρατείας που έχει χορηγηθεί στα στρατεύματα που υπηρετούν στο Αφγανιστάν, η ομάδα εργασίας, που είχε αναλάβει την μελέτη νέου τύπου αρβύλων, πρότεινε αυτά που βλέπετε στην παρακάτω εικόνα.



Πιο συγκεκριμένα, μετά από το συμβόλαιο για προμήθεια αρβύλων ύψους 80 εκατομμυρίων  Λιρών Αγγλίας που υπογράφηκε, ο βρετανικός στρατός θα έχει 5 διαφορετικά είδη αρβύλων:

1. Άρβυλα μάχης ερήμου, για πεζοπόρα τμήματα και για θερμοκρασίες πάνω από 40 βαθμούς Κελσίου.

2. Άρβυλα εκστρατείας  ερήμου για προσωπικό που εκτελεί εργασίες εποχούμενο, ή μόνο εντός στρατοπέδων (οδηγοί οχημάτων ή αρμάτων, διοικητικό προσωπικό, κλπ) σε θερμά κλίματα με θερμοκρασία άνω των 40 βαθμών.

3. Άρβυλα μάχης ευκράτου ζώνης  για πεζοπόρα τμήματα που ενεργούν σε εύκρατα κλίματα.

4. Άρβυλα εκστρατείας για εύκρατες ζώνες για προσωπικό που εκτελεί εργασίες εποχούμενο ή εντός στρατοπέδων σε εύκρατα κλίματα

5. Άρβυλα ψυχρού ή υγρού περιβάλλοντος για πολύ χαμηλές-πολικές θερμοκρασίες.


Για να πω την αλήθεια, άρβυλα ψυχρών κλιμάτων, καταλαβαίνω ότι πρέπει να υπάρχουν διαφορετικά. Αλλά γιατί όλα τ' άλλα να έχουν τόσες διαφοροποιήσεις; Μου φαίνεται υπερβολικό.

Οι προδιαγραφές πάντως των νέων βρετανικών αρβύλων είναι πολύ απαιτητικές και επιδιώκουν να καλύψουν όλες τις επιχειρησιακές απαιτήσεις, που έχουν συσσωρευθεί τα τελευταία 7 χρόνια στα θέατρα επιχειρήσεων του Ιράκ και του Αφγανιστάν κυρίως.



Επελέγησαν άρβυλα μετά από πολύμηνες  δοκιμές, που ενέπλεξαν 2.000 στρατιώτες άνδρες και γυναίκες, όχι μόνο στο Αφγανιστάν, αλλά και στην Κένυα, στην Κύπρο, στον Καναδά και φυσικά στη Βρετανία. Εύχομαι να τα .. απολαύσουν!

Τα κλασσικά μαύρα, θα τα κρατήσουν πάντως για παρελάσεις.

Ανιχνευτής

Πηγή









Τρίτη, 14 Αυγούστου 2012

Συρία. Ο ανορθόδοξος πόλεμος

Μέσα σε πολλά άρθρα και αναφορές που κυριολεκτικά βομβαρδίζουν τον αναγνώστη που ψάχνει στο διαδίκτυο σχετικά με τον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία, βρήκα ένα άρθρο που μου κέντρισε το ενδιαφέρον περισσότερο από όλα τ' άλλα.

Αναφέρεται στις "προβλέψεις" για τη δημιουργία κινήματος αντίστασης, την κινητοποίηση πληθυσμού και διεξαγωγή  διαδηλώσεων, την συγκρότηση  αντιστασιακών οργανώσεων  και ένοπλων τμημάτων και την εκδήλωση αντίστασης σε κάθε τι που προσπαθεί να επιβάλει το υφιστάμενο καθεστώς!

Οι "προβλέψεις" όμως στηρίζονται σε ένα αμερικανικό στρατιωτικό τεχνικό εγχειρίδιο που πραγματεύεται τον τρόπο διεξαγωγής ανορθόδοξου πολέμου. Ο τίτλος του είναι "Διεξαγωγή Ανορθόδοξου Πολέμου από Ειδικές Δυνάμεις" (The Special Forces Unconventional Warfare), εκδόσεως 2010. Όσα αναλύονται στο εγχειρίδιο, εφαρμόζονται κατά γράμμα στη Συρία, λέει ο συντάκτης του άρθρου.

Υποστηρίζει δε,  ότι όσα συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στη Συρία, γίνονται με βάση ειδικό σχέδιο των αμερικανικών ειδικών δυνάμεων, που έχουν εμπλέξει κατόπιν συμφωνίας και ειδικές δυνάμεις άλλων χωρών του ΝΑΤΟ, που δρουν παράνομα μέσα στο συριακό έδαφος!

Το βέβαιο είναι ότι όλα τα κινήματα αντίστασης ξεκινούν λίγο-πολύ με τον ίδιο τρόπο, εκμεταλλευόμενα τη δυσαρέσκεια του πληθυσμού έναντι του καθεστώτος. Ο ανορθόδοξος πόλεμος στη  Συρία τείνει να λάβει την τελική του μορφή, όπως έγινε στη Λιβύη, όπου οι "αντάρτες" μετεξελίχθηκαν σε "τακτικό" στρατό.

Ποιός θα κερδίσει στο τέλος, είναι ακόμη συζητήσιμο. Αν οι ειδικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ έχουν εμπλακεί πράγματι σε συριακό έδαφος, πολύ σύντομα θα φανεί.


Κυριακή, 12 Αυγούστου 2012

Η Ε' Μοίρα Καταδρομών. H μάχη του Λέσιτς.

Αυτές τις μέρες του Αυγούστου, το 1949 έλαβαν χώρα σκληρές και πεισματικές μάχες στο Βίτσι και και στη συνέχεια στο Γράμμο. Εξελίχθηκε ή επιχείρηση "ΠΥΡΣΟΣ" μεταξύ του Εθνικού Στρατού και του τότε ΔΣΕ.

Όλες οι Μοίρες Καταδρομών, έλαβαν μέρος στις επιχειρήσεις χρησιμοποιούμενες σε "τολμηρά νυκτερινά εγχειρήματα", όπως έγραφαν τότε οι διαταγές επιχειρήσεων του ΓΕΣ αλλά και των μεγάλων σχηματισμών,  που κοινοποιούσαν στις μονάδες τους.

Οι καταδρομείς, ταχυκίνητοι και κατάλληλα εκπαιδευμένοι στο νυκτερινό αγώνα, χρησιμοποιούνταν για αιφνιδιαστικές καταλήψεις εδαφών τακτικής σημασίας, που αποτελούσαν παράλληλα, ζωτικά εδάφη για τον αμυνόμενο αντίπαλο.

Η περιγραφή των μαχών έχει γραφτεί και από τις δύο πλευρές. Το ΓΕΣ, πέραν των λεπτομερών τόμων στρατιωτικής ιστορίας που εκτύπωσε, έβγαλε και ένα συνοπτικό εγχειρίδιο που περιγράφει την διεξαγωγή όλων των μαχών. Σε ό,τι αφορά τον ΔΣΕ (Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας), έχει γραφτεί  το δικό του ιστορικό αφιέρωμα όπου εκτίθενται οι "αντίπαλες" απόψεις. Πολύ καλά στοιχεία για ένα μελετητή της στρατιωτικής ιστορίας εκείνης της περιόδου.

Η Ε' Μοίρα, που συγκροτήθηκε σε μεταγενέστερο χρόνο από τις άλλες, τον Απρίλιο του 1949, συμμετείχε ισάξια σε όλες τις μετέπειτα επιχειρήσεις μέχρι το τέλος του εμφύλιου πολέμου.

Στο Βίτσι, όπως και οι άλλες Μοίρες καταδρομών είχε λάβει νυκτερινή αποστολή:

"Διείσδυσις κατά την νύκτα 10/11.8.1949, εν τη κατευθύνσει ΚΟΥΚΟΥΛΘΟΥΡΙΑ-ΠΟΛΕΝΑΤΑ, χωρίον ΑΝΩ ΜΕΛΑΣ-ύψωμα 1554-ύψωμα ΜΟΡΟ και δι' αιφνιδιαστικής ενεργείας κατάληψις υψώματος ΛΕΣΙΤΣ.

Περαιτέρω κίνησις με διαταγή..."

Η Μοίρα έφτασε στη θέση Κουκουλθούρια όπου παρέμεινε κρυμμένη μέχρι το βράδυ της 10ης Αυγούστου. Με το τελευταίο φως, άρχισε να κινείται με πορεία και με σειρά λόχων 82, 81, 84, μεταγωγικά (μουλάρια) και 83 ΛΟΚ. Πέρασε το δεξί αυχένα του υψώματος Πολενάτα,  που το κρατούσαν τμήματα της 22ης Ταξιαρχίας Πεζικού και συνέχισε την πορεία κατά μήκος της χαράδρας του Μελά.

Από το  υψ. 1918 προς Δερβένι (αρ) Κουκουλθούρια, Βίτσι, Μελά

Μόλις έφτασαν κοντά  στους πρόποδες του υψώματος Λέσιτς, ο 82 ΛΟΚ, δέχτηκε πυρά και άρχισε να αναπτύσσεται και να ανταποδίδει. Οι άλλοι λόχοι παρέκαμψαν το σημείο συμπλοκής και άρχισαν να ανεβαίνουν την πλαγιά του Λέσιτς, η κορυφή του οποίου αποτελούσε τον αντικειμενικό σκοπό (ΑΝΣΚ) της Μοίρας.

Το ύψωμα αυτό δέσποζε της τοποθεσίας και είχε οργανωθεί αμυντικά πολύ καλά από τους αντάρτες του ΔΣΕ. Οι καταδρομείς με την κάλυψη του σκότους (δεν υπήρχαν νυκτερινές διόπτρες τότε) κινήθηκαν γρήγορα, επιδεικνύοντας την μεγάλη σωματική τους αντοχή αλλά και την τόλμη τους, με αποτέλεσμα γύρω στις 5 το πρωί της 11ης Αυγούστου, οι 82 και 81 ΛΟΚ να έχουν καταλάβει την γραμμή των υψωμάτων 1554-Μόρο και  να έχουν κυριεύσει μια εχθρική πυροβολαρχία.

Σύσσωμη η Μοίρα έπιασε αυτή τη γραμμή και ξεκίνησε την τελευταία της προσπάθεια για να πιάσει την κορυφή του Λέσιτς. Παρά τις διαδοχικές τους προσπάθειες οι καταδρομείς δεν μπόρεσαν να ολοκληρώσουν την αποστολή τους.

Οι αντίπαλοι είχαν άριστη αμυντική οργάνωση  και εκτόξευαν σφοδρά πυρά από τα υψώματα Λέσιτς  Τσούκα και Βίγλα. Ο νυκτερινός αγώνας μετεξελίχθηκε σε ημερήσια πλέον επιθετική ενέργεια. Στις 10.30 διατέθηκε αεροπορική υποστήριξη από την πολεμική αεροπορία (Ελληνική Βασιλική Αεροπορία, ΕΒΑ) και ξεκίνησε η επίθεση με τους 3 λόχους ενώ οι άλλοι 2 παρέμειναν στη βάση εξορμήσεως, δηλαδή στη γραμμή που είχαν καταλάβει.

Η αεροπορική υποστήριξη όμως δεν κράτησε για πολύ γιατί, ...έπαθε βλάβη  ο ασύρματος της Μοίρας και δεν μπορούσε να αποκατασταθεί επαφή με τα αεροσκάφη. (Να γιατί χρειάζονται πάντα εφεδρικοί).


Τμήμα Καταδρομών κινούμενο σε ορεινή περιοχή του Γράμμου.  (Πηγή)
Η μάχη συνεχίσθηκε με πείσμα ενώ οι αντάρτες διέθεσαν σε αντεπιθέσεις και μία διλοχία της Σχολής Αξιωματικών τους. Γύρω στις 12.00 το μεσημέρι οι καταδρομείς εκκαθάρισαν τα πρώτα ισχυρά οργανωμένα πολυβολεία. Οι αντάρτες πολεμούσαν με πρωτοφανές πείσμα και εξαπέλυαν συνεχείς αντεπιθέσεις εναντίον των λοκατζήδων οι οποίοι με αποφασιστικότητα προσπαθούσαν να διατηρήσουν τις καταληφθείσες θέσεις τους.

Ο αιματηρός αγώνας συνεχίσθηκε μέχρι τις 16.00 οπότε κάθε προσπάθεια των καταδρομέων για κατάληψη του Λέσιτς διακόπηκε, λόγω σοβαρών απωλειών και της ανάγκης γι΄ανασυγκρότηση. 

Το βράδυ της 11/12 Αυγούστου τα τμήματα του ΔΣΕ αποχώρησαν από το Λέσιτς, προφανώς φοβούμενοι την κύκλωση από τον εθνικό στρατό και έτσι το επόμενο πρωί ανέβηκαν στο ύψωμα χωρίς αντίσταση ένας λόχος της Ε' Μοίρας μαζί με λόχο του 513 Τάγματος Πεζικού, που είχε ήδη προωθηθεί γι' αντικατάσταση των Καταδρομέων.

Η μάχη του Λέσιτς στοίχισε στη Μοίρα 8 νεκρούς   και 57 τραυματίες (7 αξιωματικούς και 50 οπλίτες).

Μετά,  ...μη νομίζετε ότι υπήρξε ξεκούραση! Στις 12 Αυγούστου η Μοίρα πήρε νέα αποστολή! Κατάληψη του υψώματος Λόκμα! Έτσι πάλι βράδυ από το Λέσιτς οι καταδρομείς κινήθηκαν προς το χωριό Τρίβουνο. Στις 24.00 άρχισε η νυκτερινή ενέργεια. Οι αντάρτες όμως ήταν σε συνεχή ετοιμότητα και έτσι δεν υπήρχε περίπτωση επίτευξης αιφνιδιασμού. Με το πρώτο φως της 14 Αυγούστου ξεκίνησε ημερήσια επίθεση με υποστήριξη της πολεμικής αεροπορίας Στις 06.30 η Λόκμα είχε περιέλθει στην κατοχή των ΛΟΚ, ενώ ο ΔΣΕ έφευγε προς Αλβανία. Άλλοι 4 τραυματίες προστέθηκαν στη λίστα των απωλειών.

Οι αντάρτες άφησαν πίσω τους 4 νεκρούς και 2 πιάστηκαν αιχμάλωτοι. 

Η κατάσταση εξελισσόταν ραγδαία! Οι αντάρτες διέφευγαν από Πρέσπες προς την μεθόριο. Η Μοίρα έσπευσε μαζί τη Δ΄ Μοίρα να πιάσει το πέρασμα στο Λαιμό Πρεσπών. Υπήρξε μεγάλη συμπλοκή με αποχωρούντες αντάρτες που προσπαθούσαν να διαπεραιωθούν από εκεί προς τη χερσόνησο του Πυξού. Άλλη μάχη, για να την πούμε μια άλλη φορά.

Οι κομάντος που υπηρετούν στη Μοίρα σήμερα, καλό είναι να θυμούνται τα παλιά. Θα ήταν μια καλή ιδέα να κάνουν μια εκδρομή προς εκείνα τα μέρη, όταν θα έχουν τον ελεύθερο χρόνο, για να συνδυάσουν το "τερπνόν μετά του ωφελίμου".

Ανιχνευτής

Πηγή: Η Ιστορία των Μονάδων Καταδρομών ΓΕΣ/3ο ΕΓ




Σάββατο, 11 Αυγούστου 2012

Το υποβρύχιο όχημα μεταφοράς βατραχανθρώπων


Το SDV "SEAL/Swimmers Delivery Vehicle" (όχημα μεταφοράς βατραχανθρώπων), είναι ένας τύπος  βυθιζόμενου οχήματος που  χρησιμοποιείται για την υποβρύχια  μεταφορά προσωπικού ειδικών επιχειρήσεων. Τέτοιου είδους υποβρύχια οχήματα διαθέτουν οι SEALS των ΗΠΑ αλλά και οι Βρετανοί SBS.

Το προσωπικό που επιβαίνει σε τέτοια οχήματα, βρίσκεται εκτεθειμένο στο νερό και αναπνέει από συσκευές κλειστού κυκλώματος, ή  τροφοδοτείται με αέρα από το υποβρύχιο, ανάλογα με την τακτική κατάσταση. Το SDV, είναι κατάλληλο για  αμφίβια διείσδυση και αφανή και αθόρυβη προσέγγιση ακτών για την άφεση βατραχανθρώπων, όταν δεν υπάρχει δυνατότητα άλλης  πρόσβασης.

Δεν πρέπει να συγχέεται με το μεγαλύτερο σε μέγεθος υποβρύχιο μεταφοράς προσωπικού που μεταφέρει το προσωπικό σε στεγανό διαμέρισμα και τους αποβιβάζει σε ανάδυση, με χρήση ελαστικών λέμβων. Το SDV "πλημμυρίζει" και όλοι οι επιβαίνοντες ταξιδεύουν μέσα στο νερό. Το μοντέλο που χρησιμοποιείται  μέχρι  σήμερα από τους Αμερικανούς,  είναι το ΜΚ8 Μod1, το οποίο άνετα μπορεί να μεταφέρει μία ομάδα 6 βατραχανθρώπων.


Το όχημα καθοδηγείται από κυβερνήτη και συγκυβερνήτη, που ανήκουν στην ομάδα των βατραχανθρώπων που διεισδύουν. Το βασικό πλεονέκτημα που προσδίδει η χρήση του οχήματος είναι η επιμήκυνση της ακτίνας δράσης ενός βατραχανθρώπου σε κατάδυση, αφού μπορεί να καταναλώνει αέρα με τη βοήθεια του οχήματος, κάνοντας οικονομία στη χρήση της δικής του ατομικής συσκευής.

Η προώθηση του οχήματος γίνεται με τη βοήθεια μπαταρίας λιθίου η οποία παράλληλα, τροφοδοτεί το σύστημα επικοινωνίας PRC 104 UHF και όλα τα όργανα πλοήγησης του σκάφους. Το όχημα μπορεί να σταθμεύσει σε προκαθορισμένο σημείο εγγύς ακτής, ή να περιφέρεται σε συγκεκριμένο δρομολόγιο μέχρι την επανεπιβίβαση του προσωπικού και την αποχώρησή του από την περιοχή του στόχου.

Συνήθως μεταφέρεται στο πίσω μέρος ενός υποβρυχίου και αφίεται εγγύς της περιοχής στόχου, αφού επιβιβασθούν οι βατραχάνθρωποι σ' αυτό.

Το SDV Mod 1  είναι κατασκευασμένο από ενισχυμένο, με ίνες γυαλιού, πλαστικό. Εκτός από τη μεταφορά του με πλοίο και υποβρύχιο, μπορεί επίσης να μεταφερθεί με ελικόπτερο τύπου Chinook ή CH-53 Super Stallion ή ακόμα να ριφθεί από αεροσκάφος C-130.

Οι προδιαγραφές του είναι:

Μήκος: 6,7 μέτρα
Διάμετρος: 1,8 μέτρα
Κυβισμός: 17 τόνοι
Μεγίστη ταχύτητα: 6 κόμβοι (11χλμ/ώρα)
Πλήρωμα: κυβερνήτης/συγκυβερνήτης. Μπορεί να κυβερνηθεί και από ένα άτομο
Μεταφορική ικανότητα: 6 άτομα με πλήρη φόρτο και οπλισμό
Αυτοδυναμία: 60 ναυτικά μίλια (110 χλμ)
Εμβέλεια μάχης με ομάδα εν καταδύσει:  15 έως 18 ναυτικά μίλια (28 έως 33 χιλιόμετρα)
Λειτουργικό βάθος: 6 μέτρα
Ηλεκτρονικά όργανα: Ανιχνευτής υποβρυχίων κωλυμάτων/ναρκών υψηλής συχνότητας, σόναρ πλοήγησης, GPS

Ανιχνευτής






Πηγή





Τρίτη, 7 Αυγούστου 2012

Οι εκρηκτικοί ..ποντικοί!

Είναι μια ιστορία από τα παλιά! Η μέθοδος όμως ίσως ελαφρώς παραλλαγμένη εξακολουθεί και παραμένει επίκαιρη. Κατά την διάρκεια του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, οι Βρετανοί οργάνωσαν μια ειδική υπηρεσία, γνωστή σαν (Special Operations Executive, SOE).

Ήταν στην ουσία μια ειδική μονάδα που στρατολογούσε τολμηρούς νέους και νέες, τους εκπαίδευε σε εξειδικευμένα στρατιωτικά αντικείμενα και τους έστελνε στα μετόπισθεν του εχθρού, στις   κατεχόμενες από τον άξονα χώρες, για να οργανώσουν κινήματα αντίστασης, να κάνουν σαμποτάζ και να προκαλούν σύγχυση και αβεβαιότητα στα στρατεύματα του άξονα. Ήταν αυτοί που "θα έκαναν την Ευρώπη να γεμίσει κρότους και λάμψεις", όπως έλεγε ο Τσόρτσιλ, όταν οργανώθηκε η υπηρεσία. Η δουλειά τους ήταν τριπλή. Έμπαιναν κρυφά στα μετόπισθεν του εχθρού, για να κάνουν προπαγάνδα, να συγκεντρώνουν πληροφορίες και να εκτελούν σαμποτάζ.

Μέσα στο "οπλοστάσιό" τους περιλάμβαναν του κόσμου τις περίεργες συσκευές και παγιδεύσεις με σκοπό να μπορούν να αιφνιδιάζουν τον αντίπαλο εκεί που δεν το περίμενε. Μια από τις μεθόδους που χρησιμοποιούσαν, όπως αποκαλύφθηκε πρόσφατα μέσα στα αποδεσμευμένα αρχεία του Φόρεϊν Όφις (Foreign Office) ήταν οι παγιδευμένοι ...ποντικοί.

Τι έκαναν δηλαδή: Εκμεταλλευόμενοι την φυσική απέχθεια του ανθρώπου γι αυτά τα μικρά τρωκτικά, τα έπιαναν και αφού τα σκότωναν, τα έγδερναν και αφαιρούσαν το σώμα αφήνοντας μόνο το κεφάλι και τα πόδια.  Τοποθετούσαν στο μέρος της  κοιλιάς τους εμπυρευματισμένη πλαστική εκρηκτική ύλη και έραβαν το δέρμα, προσδίδοντας  το σχήμα ενός ψόφιου ποντικού. Δείτε στην παρακάτω εικόνα, απόκομμα του σχετικού εγχειριδίου οδηγιών!


Στη συνέχεια, οι πράκτορες της SOE μέσα από τις αντιστασιακές οργανώσεις και όχι μόνο, προσπαθούσαν να "αδειάζουν" εκρηκτικούς ποντικούς σε καρβουναποθήκες που χρησιμοποιούσαν οι Γερμανοί και οι Ιταλοί στην Ευρώπη, για την κίνηση ατμομηχανών σε τραίνα και εργοστάσια, με σκοπό την πρόκληση εκρήξεων, τον τραυματισμό προσωπικού και την πρόκληση ζημιών, έτσι ώστε να επιβραδύνονται όλες οι λειτουργίες του αντίπαλου.

Θεωρούσαν φυσική αντίδραση το πέταμα των ποντικών στη φωτιά, όταν θα τους έβλεπαν οι εργαζόμενοι. Το κόλπο, έπιασε στην αρχή, αλλά αποκαλύφθηκε πολύ γρήγορα. Αποτέλεσε αντικείμενο μελέτης και εκπαίδευσης των Γερμανών στρατιωτών! Τόσο εντύπωση τους έκανε. Βέβαια οι SOE δεν σταμάτησαν εκεί! Συνέχισαν αμέσως μετά με εκρηκτικά κάρβουνα 140 διαφορετικών σχημάτων, τα μπουκάλια κρασί για τους Ιταλούς και με εξωτικά μπιμπελό για τους Ιάπωνες.

Φαγουρόσκονη, εκρηκτικές τρόμπες ποδηλάτων, απωθητικές ουσίες για σκύλους και χάπια αυτοκτονίας, ήταν κάποια από τα ειδικά υλικά τους. Το πιο χρήσιμο όμως που μέχρι πρόσφατα ήταν σε αποθήκες πολλών στρατών, ήταν τα χημικά μολύβια χρόνου, όπως έλαβαν την ονομασία τους οι πυροκροτητές επιβράδυνσης με χημική ουσία. .

Τα μολύβια χρόνου περιείχαν ένα μικρό φιαλίδιο με καυστικό υγρό. Όταν κάποιος πίεζε το φιαλίδιο, το υγρό χυνόταν και άρχιζε να φθείρει ένα ψηλό συρματάκι, το οποίο όταν έσπαγε ενεργοποιούσε μηχανικά με επικρουστήρα τον πυροκροτητή, που με τη σειρά του, ενεργοποιούσε την εκρηκτική ύλη. Τα χρώματα αντιστοιχούσαν σε ανάλογο χρόνο

Οι πρακτορικές εφευρέσεις στα βιβλία του Ίαν Φλέμιγκ για τον Τζέιμς Μποντ, από εδώ έχουν την ρίζα τους. Η ιδέα και μόνο χρήσης τέτοιων μεθόδων και  συσκευών, δημιουργούσε έντονη ανησυχία και  καχυποψία  δολιοφθοράς. Στην πράξη επέφεραν μεγάλο ψυχολογικό αποτέλεσμα στον αντίπαλο και δημιούργησαν τον φόβο και το δέος για τους υπερκατασκόπους της SOE.

Ακόμη και στο θέμα της αντοχής του προσωπικού στους πόνους των βασανιστηρίων που τους έκαναν σε περίπτωση σύλληψης έκαναν ειδική έρευνα οι ψυχολόγοι για να αναπτύξουν την τάση τους στο "σαδομαζοχισμό"! Απίστευτο αλλά αληθινό!

Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η SOE επιστράτευσε 10.000 άνδρες και 3.000 γυναίκες. Από αυτούς  αναπτύχθηκαν 6.000 πράκτορες σε όλα τα θέατρα επιχειρήσεων. Σκοτώθηκαν 800, σε 36 χώρες.

Ανιχνευτής

Πηγή








Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2012

Ιστορική αναδρομή του Ο.Π.Λ.Α.

Άκουσα για ένα αρκετά ενδιαφέρον βιβλίο που κυκλοφορεί και δίνει πολλά στοιχεία από πηγές όλων των πλευρών, σχετικά με τις επιχειρήσεις του ΟΠΛΑ (Οργάνωση προστασίας Λαϊκών Αγωνιστών) σε αστικά κέντρα της Ελλάδας κατά τη διάρκεια της κατοχής.

Για ένα μελετητή της στρατιωτικής ιστορίας, παρουσιάζει πολλά στοιχεία για το αντάρτικο πόλεων και αναφέρει περιστατικά που θυμίζουν ταινίες κατασκοπίας. Δεν ξέρω αν η ιστορία ξεκίνησε με αγνά πατριωτικά αισθήματα, αλλά όλοι γνωρίζουμε την τελική κατάληξη που είχε το 1949.

Παρόλα αυτά, ο συγγραφέας, προσπαθεί να είναι αντικειμενικός στην παρουσίασή του και δίνει το στίγμα της ανάπτυξης του κινήματος αντίστασης στις λαϊκές γειτονιές της Αθήνας της κατοχής και της δημιουργίας του αντάρτικου πόλεων.

Τώρα τελευταία παρουσιάζεται πάλι "αντάρτικο πόλεων", αλλά μάλλον γίνεται μοιραίο λάθος. Βασική αρχή επιβίωσης του αντάρτικου, είναι να έχεις τον κόσμο με το μέρος σου. Αν χτυπάς αθώους, αυτό δεν  μπορεί να γίνει. Βασικά δεν γίνεται αντιληπτή η σκοπιμότητα αυτού του φερόμενου  αντάρτικου. 

Προσοχή γιατί οι καταστάσεις δεν επιτρέπουν τέτοια παιχνίδια στη χώρα μας.

Ανιχνευτής


Κυριακή, 5 Αυγούστου 2012

Οι έφεδροι καταδρομείς, ζωντανεύουν ερημικό στρατιωτικό φυλάκιο στα σύνορα με την Βουλγαρία

Ορμητήριο για δράσεις στην φύση αποτελεί πλέον o άλλοτε ακοίμητος ΦΡΟΥΡΟΣ που παραχωρήθηκε στην Λέσχη Ειδικών Δυνάμεων Ροδόπης


Ο σωματάρχης του Δ.Σ.Σ., οι ταξίαρχοι Κομοτηνής, επιτελάρχες παρέστησαν στον αγιασμό με 150μέλη του συλλόγου.

Φωτογραφίες από το φυλάκιο που έχει αλλάξει όψη, ενώ η καλλιτεχνική αποτύπωση έγινε από τον εικαστικό και μέλος του συλλόγου Παναγιώτη Παπαλεξάνδρου
Στον κάμπο της Κομοτηνής η ζέστη φέρνει λιποθυμιά, η άπνοια σκοτώνει αλλά εκεί στο υψόμετρο των συνόρων της ελληνοβουλγαρικής μεθορίου, στα 960 μέτρα φυσά ένας δροσερός αέρας που κάνει την όλη τελετή ανακαίνισης του ιστορικού πρώην στρατιωτικού φυλακίου «Φρουρός» μοναδική. 

Το φυλάκιο παραχωρήθηκε στην λέσχη ειδικών δυνάμεων Ροδόπης και ο δραστήριος πρόεδρός της Δημήτριος Μάρκου φρόντισε να συντηρηθεί σχεδόν εκ βάθρων η σκεπή, σοβάδες, μπάνιο, στέγες, ταβάνια και να λειτουργεί σαν στέκι του συλλόγου. "Εκεί θα διοργανώνονται πορείες και θέλουμε να προσελκύσουμε πολλούς νέους για να τα έχουμε σαν πάρκο αναψυχής", θα πει ενθουσιασμένος με το αποτέλεσμα.


Το φυλάκιο είναι δεξιά από το λόχο της Νυμφαίας βορειοανατολικά και υπάρχει δρόμος ασφάλτινος, ενώ τέσσερα χιλιόμετρα είναι χωματόδρομος. Ήρθε στρατιωτικός ιερέας από την Ξάνθη έγινε αγιασμός και στην συνέχεια έγινε επιμνημόσυνη δέηση για τους 26 πεσόντες καταδρομείς κι ένα έφεδρο καταδρομέα που σκοτώθηκαν στην Κύπρο το 1974 από φίλια πυρά όταν κατέπεσε το αεροπλάνο Νor-atlas. 

Ο μόνος επιζών ήταν ο Αθανάσιος Ζαφειρίου που ζει στην Θεσσαλονίκη και για λόγους υγείας απουσίαζε, ενώ παρέστησαν δύο συμπολεμιστές του από την Κομοτηνή Δημήτριος Ντικούδης από την Αίγειρο και ο Ιωάννη Φύσαρη από Ξάνθη. Η συγκίνηση στα πρόσωπα όλων ήταν έκδηλη. Τέλος όλοι μαζί οι παρευρισκόμενοι με την ολοκλήρωση της επιμνημόσυνης δέησης ανέκραξαν «Αθάνατοι οι νεκροί» κι έψαλλαν όλοι μαζί τον εθνικό ύμνο.





Ο αντιστράτηγος κ. Τσέλιος ανέφερε ότι σε κάθε αγώνα του έθνους η περιοχή της Θράκης πάντα είχε τέκνα που θυσιάστηκαν για την ελευθερία της πατρίδας λέγοντας ότι αυτό φαίνεται απτά σε όλες τις χρονικές περιόδους.

Ο σύλλογος Ειδικών Δυνάμεων φρόντισε να υπάρχει μια λιτή δεξίωση παγωμένα νερά, αναψυκτικά τυρόπιτες και τσουρέκια προσφορά μέλους της Λέσχης του αρτοποιού Γ. Τσακίρη. Η σκίαση του χώρου έγινε ευρηματικά με καλύπτρες από αερόστατο που προστάτευαν τον κόσμο από τον ήλιο ενώ η θέα στα γύρω υψώματα από την οροσειρά της Ροδόπης και την κορυφογραμμή ήταν φανταστική.




Στην εκδήλωση δεν παρέστη ούτε ένας αιρετός αν και η Λέσχη είχε φροντίσει να προσκληθούν, γεγονός που σχολιάστηκε αρνητικά, ενώ παρέστη ο εκπρόσωπος του πολιτικού γραφείου του υπουργού Ευρ. Στυλιανίδη Παν. Χαλβατζής. ο διοικητής του Δ.ΣΣ. αντιστράτηγος Αθανάσιος Τσέλιος, οι ταξίαρχοι διοικητές της 21ης μονάδας ΤΕΘ Θεόδωρος Πανάς, ο ταξίαρχος της 29ης ταξιαρχίας Αθανάσιος Ζάχος, οι επιτελάρχες των ταξιαρχιών, στρατιωτικές αρχές και πολύ κόσμος.






Υπήρξαν πολλοί φίλοι το συλλόγου νέοι καταδρομείς από Ξάνθη, ο διοικητής του φυλακίου της Νέας Σάντας, που χωρίς την βοήθεια αυτών δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί η όλη εκδήλωση. Το φυλάκιο ανακαινίστηκε με προσωπική δουλειά που κάλυψε πολλές εργασίες ενώ προσφέρθηκαν υλικά από χορηγούς που μνημονεύθηκαν αναλυτικά.

 Ο χώρος του φυλακίου μπορεί να φιλοξενήσει για ύπνο περίπου 10 άτομα . Ο περιβάλλον χώρος διαθέτει ψησταριά και μπορεί να φιλοξενήσει διερχόμενους κυνηγούς που θα ήθελαν να προστατευθούν παροδικά σε κάποιο καταφύγιο ενώ χρήση του φυλακίου θα γίνεται μόνο σε συνεννόηση με το σύλλογο και τον πρόεδρο Δημήτριο Μάρκου. 

Η διαδρομή των τεσσάρων χιλιομέτρων απαιτεί να υπάρχει αυτοκίνητο με δυνατότητες γιατί είναι κακοτράχαλη ενώ ο στρατός διευκόλυνε με ράνερ τζιπ την μεταφορά του κόσμου. 






Άλλο στρατιωτική θητεία και άλλο φρου φρου κι αρώματα

  Του Φαήλου Κρανιδιώτη 

Γνωστό το ανέκδοτο με τον Καραμήτρο φαντάρο και πως ο λοχίας του ανακοίνωσε ότι πέθανε η μάνα του. Ο Καραμήτρος σήμερα κάνει 9 μήνες θητεία. Ίσα που προλαβαίνει να μάθει να δένει τ’ άρβυλα του, από πού κρατάνε το όπλο και να βαράει ατελείωτες υπηρεσίες χάσκοντας. Ενίοτε μαθαίνει περισσότερα, όταν κάποια στελέχη – ιεραπόστολοι βγάζουν από τη μύγα ξύγκι αλλά συνήθως αυτό είναι αδύνατο με μισοάδεια στρατόπεδα.

Δεν θα τολμούσα να γράψω αυτές τις γραμμές αν δεν είχα αφιερώσει εθελοντικά 23 μήνες από την ζωή μου στις Ειδικές Δυνάμεις, όπως και άλλοι συνάδελφοι. Δικαιούμαι λοιπόν «δια να ομιλώ» όπως έλεγε με τις ελληνικούρες του ο συχωρεμένος ο Κουτσόγιωργας.

Οι εισηγήσεις των Επιτελείων αλλά κι η γνώμη όποιου έχει σχέση με το «άθλημα» και δεν έχει υπηρετήσει στην Γκομενοφυλακή, εκεί ανάμεσα στα υψώματα του Γκολάν, του «Μπαλτάζαρ», του «Ντα Κάπο» και την εξέχουσα του Αφιόν Καραχισάρ, είναι πως οι μονάδες έχουν βαρέσει μπιέλα από την κωμωδία της εννιάμηνης θητείας. Η επάνδρωση είναι στο ναδίρ, αξιοπρεπής εκπαίδευση δεν μπορεί να γίνει κι όλο αυτό υπονομεύει την αποτρεπτική δύναμη της Άμυνας μας.


Η κυβέρνηση πάγωσε την αύξηση της θητείας στους 12 μήνες, που θα αποκαθιστούσε κάπως τα πράγματα, παρά τις εισηγήσεις των αρμοδίων Επιτελών και την κοινή λογική. Αντέδρασαν φυσικά οι κομματικές νεολαίες. Άλλο να ιδρώνεις στον Ρέμο από το συνωστισμό και στην Ψαρρού κι άλλο σε πορεία μετά φόρτου. Καλά τα ντεσιμπέλ όταν η καρδιά του Σάκη «χτυπάει μόνο για σένα» κι άλλο να κάνεις βολή και δη βαρέων όπλων, που οι στρατεύσιμοι μόνο σε ταινίες βλέπουν κι ακούνε πλέον.

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ατυχώς είπε πως δεν μπορούμε να «φορτώσουμε με επιπλέον τρεις μήνες θητεία» την νεολαία μας που έχει υποφέρει τόσα και τόσα. Ποιος άραγε θα φέρει το καθήκον της Άμυνας της χώρας; Κάποιοι άλλοι και από ποια χώρα;

Ξεκάθαρα πράγματα: η διάρκεια της στρατιωτικής θητείας πρέπει να καθορίζεται μόνο από τις αμυντικές ανάγκες της χώρας και να είναι όσο πιο «πυκνή» γίνεται σε ποσότητα και ποιότητα στρατιωτικής εκπαίδευσης.

Η κατάσταση αυτή τη στιγμή στις μονάδες είναι απαράδεκτη και δεν χωρεί λαϊκισμός. Ο Ελληνικός Στρατός, κυρίως αυτός, δεν έχει ανάγκη από ψυχολόγους, κοινωνιολόγους, φρου φρου κι αρώματα. Χρειάζεται καταρχήν επαρκή επάνδρωση ώστε να εκτελέσει την αποστολή του, η οποία δεν μπορεί να συναρτάται από τα κέφια και την διάθεση πολιτικών οργανώσεων, που στην ουσία δεν εκφράζουν παρά ελάχιστο μέρος της νεολαίας. Και τι νόημα έχει το ερώτημα «θέλετε ν’ αυξηθεί η θητεία»; Τι θα απαντήσουν; Είναι σαν να ρωτάς «θέλετε να πληρώνετε φόρους»; Όχι θα απαντήσουν όλοι αλλά πρέπει να πληρώνουν.

Δεν είμαστε το Βέλγιο. Δυστυχώς δεν συνορεύουμε με την Γαλλία ή το Λουξεμβούργο. Δεν είμαστε η Νορβηγία. Δυστυχώς το πρόβλημα μας δεν είναι οι συνθήκες αλιείας του μπακαλιάρου. Έχουμε εχθρούς. Δεν τους διαλέγεις τους εχθρούς. Σε διαλέγουν, γιατί έχουν αντίθετα συμφέροντα από τα δικά σου. Κι όταν είσαι αδύναμος μυρίζουν την αδυναμία σου και τανύζουν τα νύχια τους. Κι εμείς έχουμε εχθρό επεκτατιστή, αδίστακτο και γενοκτόνο.

Ακριβώς επειδή αντιμετωπίζουμε μια πρωτοφανή οικονομική κρίση, επιβάλλεται μεγαλύτερη επαγρύπνηση κι αποτρεπτική ικανότητα. Κι αυτό θέλει επαρκώς επανδρωμένες μονάδες. Ας ακούσουμε λοιπόν τα στελέχη. Ξέρουν.

Η προϋπόθεση της ανάπτυξης, της υγείας, της παιδείας, των πάντων, είναι η Ασφάλεια, εσωτερική αλλά και εξωτερική. Εξωτερική ασφάλεια με εννιάμηνη θητεία δεν έχεις.

Χρήματα για πενταετείς δεν υπάρχουν κι ούτως ή άλλως ο θεσμός, πλην εξαιρέσεων και συγκεκριμένων ειδικοτήτων, απέτυχε. Ή λοιπόν θα αυξήσουμε την θητεία ή θα βλέπουμε την αμυντική μας ικανότητα να παρακμάζει κι άλλο. Αλλιώς κινδυνεύουμε ν’ ακούσουμε μια μέρα το «που πας ρε Καραμήτρο» στα τούρκικα…



Σάββατο, 4 Αυγούστου 2012

Εκπαίδευση εφέδρων στην τεχνική της αναρρίχησης-καταρίχησης



Ολοκληρώθηκε το διήμερο 21-22 Ιουλίου στον χώρο εκπαίδευσης ορεινού του ΚΕΑΠ στην Ρεντίνα το πρώτο σχολείο βασικών τεχνικών αναρρίχησης καταρρίχησης .Η άδεια για την χρήση του χώρου δόθηκε από την ΓΕΣ/ΔΕΔ (την οποία ευχαριστούμε καθώς και τον πρώην ΓΕΣ Στργό Ζιαζιά ) μετά από αίτημα της ομοσπονδίας εθελοντών εφέδρων ενόπλων δυνάμεων κάτι που μας προκάλεσε μεγάλη χαρά μιας και είχαμε να εκπαιδευτούμε στις εγκαταστάσεις της Ρεντίνας από τον Μακεδονομάχο του 2009.


Την οργάνωση ανέλαβε ή Μητροπολιτική μαζί με την ΛΕΦΕΔ Χαλκιδικής δίνοντας την ευκαιρία στους 30 και πλέον συμμετέχοντες να εκπαιδευτούν στην τεχνική του Fast Rope του Rappel και στην αναρρίχηση στον πύργο του ΚΕΑΠ , αλλά και στην αναρρίχηση και καταρρίχηση στους παρακείμενους βράχους.

Συνέχεια, με πολλές φωτογραφίες, στη ΛΕΦΕΔ


Ειδικές Δυνάμεις



Στρατιωτικοί αγώνες μάχης σώμα με σώμα 2012




Αφγανιστάν Τώρα!

Δεν είναι σκηνή στη Μόρντορ, από τον "Άρχοντα των Δακτυλιδιών", ούτε από άλλη ταινία επιστημονικής φαντασίας! Είναι το Αφγανιστάν! Κάποιοι Αφγανοί, παρακολουθούν μάχη σε εξέλιξη εναντίον ανταρτών, κάπου στ' ανατολικά. Οι επιχειρήσεις συνεχίζονται, ανεξάρτητα με το τι ακούμε ή βλέπουμε στην τηλεόραση.



Παρασκευή, 3 Αυγούστου 2012

Το σαμποτάζ της Δαμάστας

Ο Λοχαγός Bill Stanley Moss στην Κρήτη
Το σαμποτάζ της Δαμάστας (Damasta Sabotage), έτσι έμεινε γνωστό  στην ιστορία, ήταν μια ανταρτική ενέργεια  που έγινε από την κρητική αντίσταση κατά των Γερμανών κατακτητών, τον Αύγουστο του 1944.

Η σχεδίαση και η οργάνωση έγινε με τη βοήθεια ενός Βρετανού αξιωματικού, του Λοχαγού Bill Stanley Moss της Υπηρεσίας Ειδικών Επιχειρήσεων, γνωστής σαν SOE, (Special Operations Executive). Ο Μος που είχε συμμετάσχει και στην απαγωγή του στρατηγού Κράιπε, δεν είχε έλθει μόνος του από τη Μ. Ανατολή. Τον συνόδευαν και 2 Κρητικοί κομάντος, που είχαν εκπαιδευτεί μαζί με τους Βρετανούς.

Στην ουσία ήταν μια ενεδρευτική προσβολή γερμανικών τμημάτων που συνέβη κοντά στο χωριό Δαμάστα. Ας πούμε όμως τα πράγματα με τη σειρά τους. 

Στις 7 Αυγούστου του '44, οι Γερμανοί, όπως το συνήθιζαν τότε, βγήκαν παγανιά στα χωριά θέλοντας να "επιστρατεύσουν" χωρικούς για καταναγκαστικές εργασίες. Ήταν ένας Γερμανός υπαξιωματικός ονόματι Γιόζεφ Ολενχάουερ, που οι ντόπιοι του είχαν δώσει το υποκοριστικό "Σήφης", ο οποίος  είχε σαν έδρα το στρατόπεδο του Γενί Γκαβέ (σημερινή ονομασία  Δροσιά) και εκείνη την ημέρα αποφάσισε με 10 άνδρες του, ν' ανέβει στ' Ανώγεια για να ψάξει για εργάτες. Κακή ιδέα, όπως αποδείχτηκε αργότερα.

Βρήκε κάποιους και με τη βία προσπάθησε να τους πάρει μαζί του. Εκείνοι αντιστάθηκαν και τότε άρχισε ο καβγάς. Με τη δύναμη των όπλων πήρε 50 ομήρους. Αλλά αυτή ήταν και η τελευταία του ενέργεια. Αντάρτες που είχαν στο μεταξύ ειδοποιηθεί έφτασαν και γρήγορα ξεκίνησε και τελείωσε μια μάχη που άφησε όλους τους Γερμανούς νεκρούς και τους ομήρους ελεύθερους.

Όλοι κατάλαβαν ότι τ' αντίποινα πλησιάζουν. Την επόμενη ημέρα, τμήμα  ανταρτών οργανωμένο από τον Εγγλέζο και έχοντας μαζί τους και ...έξι Ρώσους αιχμαλώτους που το είχαν σκάσει από τους Γερμανούς, (πώς  βρέθηκαν εκεί άραγε;), έστησαν ενέδρα σε σημείο του δρόμου που συνδέει το Ρέθυμνο με το Ηράκλειο κοντά σε μια γέφυρα της Δαμάστας, ένα χιλιόμετρο δυτικά του χωριού, που στένευε ο δρόμος. 




Οι αντάρτες τοποθέτησαν παγιδεύσεις, χρησιμοποιώντας  αντιαρματικές νάρκες τύπου Hawkins. Εκείνη την ημέρα υπήρξε μεγάλη επιτυχία. Μόλις η γερμανική φάλαγγα αυτοκινήτων έφτασε στο χώρο της ενέδρας , το πρώτο αυτοκίνητο έπεσε επάνω σε νάρκη, και ακολούθησε καταιγισμός πυρών και εκρήξεων. Η γερμανική δύναμη των 50 περίπου ανδρών εξουδετερώθηκε πλήρως. Από την μεριά των ανταρτών, σκοτώθηκε ένας Ρώσος μαχητής, και τραυματίσθηκε ένας αντάρτης, ο Μανώλης Σπιθούρης

Η όλη ενέργεια αργότερα αμφισβητήθηκε ως προς την σκοπιμότητά της, δεδομένου ότι επέφερε την πλήρη καταστροφή των Ανωγείων.  Υπάρχουν διαφορετικές, διιστάμενες απόψεις. Τότε όμως αυτό που προείχε ήταν να χτυπηθούν οι κατακτητές. Το αποτέλεσμα της φονικής προσβολής κατά του γερμανικού τμήματος, ήταν η έκδοση της περιβόητης διαταγής του τότε Γερμανού διοικητή της Κρήτης, στρατηγού Μύλλερ, για την πλήρη καταστροφή των Ανωγείων.

Η ανακοίνωση με καθαρά στρατιωτικό ύφος, έμοιαζε σαν ξεκαθάρισμα λογαριασμών 

"ΔΙΑΤΑΓΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΟΥ ΝΗΣΟΥ ΚΡΗΤΗΣ"

Επειδή η πόλις των Ανωγείων είναι το κέντρο της αγγλικής κατασκοπείας, 
Επειδή οι κάτοικοι των Ανωγείων διέπραξαν τον φόνο του επιλοχία  διοικητού του φυλακίου Γενί Γκαβέ
Επειδή οι κάτοικοι των Ανωγείων διέπραξαν το σαμποτάζ της Δαμάστας,
Επειδή οι αντάρτες κάθε προέλευσης, βρίσκουν καταφύγιο και προστασία στα Ανώγεια
Επειδή μέσω Ανωγείων διεπράχθη η απαγωγή του στρατηγού  Φον Κράιπε

ΔΙΑΤΑΣΣΟΜΕΝ

Την πλήρη καταστροφή της πόλης και την εκτέλεση οιουδήποτε άρρενος κατοίκου που θα τύχει να βρεθεί μέσα στην πόλη και γύρω απ' αυτήν σε απόσταση ενός χιλιομέτρου.

Χανιά, 13 Αυγούστου 1944
   Στρατηγός Διοικητής  
Φρίντριχ Βίλχελμ Μύλλερ    


Έτσι  το χωριό "ξυρίστηκε" από το έδαφος και 50 κάτοικοι που βρέθηκαν εκεί δολοφονήθηκαν από τους Γερμανούς. Στις 21 Αυγούστου, οι Γερμανοί έπιασαν και 30 άντρες από τη Δαμάστα και τους εκτέλεσαν με την κατηγορία της συμμετοχής του χωριού στο σαμποτάζ, αφού δεν ειδοποίησαν τις κατοχικές αρχές για την ενέργεια των ανταρτών, αν και  την εγνώριζαν από νωρίτερα.

Ο Μύλλερ καταδικάστηκε σε θάνατο τον Δεκέμβριο του 1946 σαν εγκληματίας πολέμου για αυτή του την πράξη αλλά και για άλλες, κατά την διάρκεια του πολέμου. Εκτελέσθηκε "δια τυφεκισμού" από στρατιωτικό απόσπασμα  τον Μάιο του 1947. Του δόθηκε αρκετός χρόνος για να σκεφτεί τι είχε κάνει.


Πηγή